Aan de rivier de Schie, midden in het centrum van Delft, staat een historisch gebouw. Op de begane grond wonen oude vrouwen die zich aan elkaar vastklampen om in leven te blijven. De kelder, met een wirwar aan donkere gangen en bergingen, telt vele geheimen.
De komst van twee vreemdelingen brengt die geheimen aan het oppervlak. De ene is Ernesto, een goudsmid, die zijn verleden kwijt is en probeert rust en troost te vinden door van kapotte juwelen nieuwe sieraden te maken. De ander is Alejandra, een vrouw uit Guatemala op zoek naar de vader van haar driejarige dochtertje. En er duikt zelfs een mystieke vogel op in het Upapu, de vogel die ooit farao's en grote koningen bijstond.
Zal de vogel Upapu Ernesto raad geven om de geheimen van het gebouw te openbaren? Zullen Ernesto en Alejandra vinden waarnaar ze op zoek zijn?
De nieuwe roman van Kader Abdolah is een superieure roman over de geheimen van het menselijk bestaan.
Kader Abdolah (Iran, 1954) heeft een unieke plaats in de Nederlandse letteren. Een groot romanschrijver, een bestsellerauteur en een doorgever van een cultuur die anders voor velen verborgen was gebleven. Sinds zijn debuut in 1993 heeft hij veel literaire prijzen gewonnen. Zijn werk is in meer dan twintig talen verschenen.
Over Wat je zoekt, zoekt
'Kader Abdolah duwt de deur naar de Perzische cultuur steeds een stukje verder open.'
DE VOLKSKRANT
'Al schrijvend vindt Kader Abdolah een plek om te wonen. Hij reconstrueerde Rumi's levensloop. Dat doet de auteur op de voor hem bekende kort maar krachtig en in beeldend Nederlands.'
DE TELEGRAAF
Over Voordat het laat
'Abdolah heeft zich een eigen plek en publiek in de letteren bevochten en zet het Nederlands naar zijn hand.'
Kader Abdolah is the penname of Hossein Sadjadi Ghaemmaghami Farahani, an Iranian writer who also writes in Dutch. Abdolah has lived in the Netherlands since 1988.
He studied physics at the Arak College of Science and fled the country as a political refugee in 1988. Today he lives in Delft (The Netherlands), writing under a pseudonym made up of the names of two murdered friends. Het huis van de moskee (The House of the Mosque), catapulted Abdolah into the Dutch bestseller lists.
Het boek mist, vooral aan het begin, een duidelijke verhaallijn. Het was daarentegen ontzettend mooi geschreven en goed te volgen. Zelf bijna 10 jaar in Delft gewoon, dus daarmee voor mij ook absoluut nostalgisch en veel herkenbare plekken/situaties. Zou het aan iedere Delftenaar aanraden! Maar wellicht voor anderen iets te onsamenhangend met veel herhaling over de personages.
Een boek over verschillende levens en verhalen die zich afspelen in een gebouw, prachtig geschreven! Hele letterlijke titels ‘de vrouwen komen bij elkaar om over Alejandra te spreken’ en sterke passages. De mens is geboren om geluk te beleven is mijn lievelingshoofdstuk. Ik begreep zelf niet echt hoe het nou eindigt - maar dat is denk ik juist het idee. Aanrader!
Aan de rivier de Schie in Delft staat een historisch gebouw. Op de begane grond wonen oude vrouwen. De kelder is een wirwar van oude gangen en bergingen en telt vele geheimen. Twee vreemdeling brengen die geheimen aan de oppervlakte. Ernesto, een goudsmid, die een groot deel van zijn verleden kwijt is. De ander is Alejandra, een vrouw uit Guatamala op zoek naar de vader van haar dochtertje. Verder duikt er nog een mystieke vogel op in het gebouw: Upapa, de vogel die ooit Egyptische farao’s en grote koningen bijstond en nu Ernesto adviseert. Dit is een van de merkwaardigste boeken die ik de laatste tijd gelezen heb. Eigenlijk is het een boek over verschillende culturen en hoe mensen die uit die culturen komen in het leven staan. Ernesto heeft Upapa die hem adviseert. Alejandra van Indiaanse afkomst die vooral optimist is en gelooft dat veel in het leven voorbestemd is, Peter die zich baseert op Japanse en Chinese wijsgeren. De rode lijn in het boek is de hulp die de bewoners van het huis vol overgave geven aan Alejandra en haar dochter Amalia, maar is tegelijk een verzameling verhalen zoals je wel ziet bij Zuid-Amerikaanse schrijvers als Marques en Allende. Door het verhaal heen lopen ook gebeurtenissen vanuit de tweede-wereldoorlog en de actuele vluchtelingenproblematiek. Ik weet niet of ik het allemaal goed begrepen heb, maar vond het een intrigerend boek om te lezen en denk dat ik nog vaker iets van Kader Abdolah wil lezen.
Ze vliegen nog altijd over de schie leest vlot weg en de schrijfstijl maakt het boek toegankelijk, maar echt meeslepend vond ik het niet. Het verhaal kabbelde voor mij wat voort zonder dat ik echt in de personages of gebeurtenissen werd gezogen.
Daarnaast stelde het einde wat teleur. Twee verhaallijnen lijken niet volledig uitgewerkt: die van Ernesto en die van Alejandra. Hun verhaal krijgt voldoende aandacht om meer te verwachten, maar de afronding blijft nogal onaf aanvoelen. Daardoor bleef ik met het gevoel achter dat het boek niet helemaal af was.
"Als het leven je de weg wijst, dan moet je die volgen." Twee hoofdpersonen uit twee verschillende culturen, de een op zoek naar zijn verleden, de ander op zoek naar haar toekomst. Het verhaal speelt zich af in Delft in het gebouw van de voormalige Technische Hogeschool. Daar ontmoeten de twee elkaar en bieden elkaar steun bij hun zoektocht. Op zijn heel eigen manier maakt Abdolah er weer een fantastisch verhaal van en weet het geheel ook nog te verweven met een stukje Joodse geschiedenis van de stad Delft. Voor mijn smaak wat veel personages! En ik houd niet van open eindes. Het blijft uiteindelijk een zoektocht!
Erg mooi boek! Je wordt meegenomen in het leven van de bewoners in het gebouw aan de Schie (Delft), waarbij je te maken krijgt met verschillende culturen en verhaallijnen. Schrijfstijl was ontzettend fijn om te lezen, waardoor ik het binnen een week uit had. Echt een aanrader!
Favoriet citaat: ‘De bedoeling van het leven is om vreugde te ervaren. Dus als je je goed voelt, zit je op het juiste pad. Twijfel niet, blijf doorgaan.’ 🫶🏼
Dit verhaal trekt je mee in de levensverhalen van verschillende personages die op wonderlijke wijze voor een gezamenlijke, morele missie komen te staan. Fictie gebaseerd op werkelijke geschiedenis en personages met een unieke wijze van handelen die doortastendheid, moed en nieuwsgierigheid als gemene delers delen.
Een makkelijk te lezen boek wat je af en toe toch aan het denken zet over verschillende thema’s.
Een magisch boek dat je vastpakt: de personages, de verwarring, de historie, de magie. Alles pakt je vast en laat je niet meer los. Het boek is uit en ik ben in verwarring: wat een avontuur heb ik beleefd!
Al jaren ben ik fan van de boeken van Kader Abdolah. De afgelopen jaren worden de boeken echter steeds surrealistischer. Zijn vorige boek speelde zich af in Iran waarin een mooie vrouw uit de hemel viel etc. Dit boek leek weer meer op zijn oude boeken waarin meestal dezelfde thema’s naar voren komen: immigratie, de rol van vrouwen/andere minderheidsgroepen, water/rivieren spelen een rol, het heeft altijd iets mysterieus en een link naar het midden oosten/Islamitische landen. Helaas was dit boek toch ook echt niet zoals ik van Abdolah gewend ben. Eigenlijk draait het boek maar om 1 vraag en dat is of Marko de vader is van het meisje uit Guatemala en wat is nu het verhaal van Ernesto die alles vergeten is? En helaas moet je om daar te komen mega veel door korte en oppervlakkige scènes in een appartementencomplex in Delft. Fijne korte hoofdstukken en in grote lijnen grappige ontmoetingen tussen mensen maar het miste echt diepgang. Super veel karakters die alleen maar beschreven worden als: de Schotse vrouw, de Limburgse schrijfster enzovoort. Dat leidde best wat af. Kortom, opzich potentie maar het boek duurde me echt te lang en ik heb het daarom half met een schuin oog gelezen.
Een literaire roman over de geheimen van het menselijk bestaan. In het centrum van Delft, aan de rivier de Schie, staat een historisch gebouw waar oude vrouwen samenleven die zich aan elkaar vasthouden om leven te blijven. De kelder herbergt een wirwar van gangen vol geheimen. De komst van twee vreemdelingen brengt de geheimen naar boven. De één is Ernesto, een goudsmid zonder verleden die van kapotte juwelen nieuwe sieraden probeert te maken, en de ander Alejandra, die op zoek naar de vader van haar dochter. Er verschijnt ook een mystieke vogel, Upapu, die in het verleden farao’s en koningen bijstond. Kan Upapu Ernesto helpen de geheimen te onthullen? Zullen ze vinden wat ze zoeken? In vloeiende, levendige stijl geschreven.
Twee nieuwe personen, Ernesto - een goudsmid - en Alejandra uit Guatemala met haar vierjarige dochter, betrekken een gebouw in Delft, waar voorheen de Technische Hogeschool was gevestigd. Er is een flinke reeks andere bewoners in het pand. De zoektocht van Alejandra naar de vader van haar dochter, haar nieuwe zwangerschap, meesterschap van Ernesto en de onderlinge verhoudingen en eigen karakters van de overige inwoners zijn één kant van het verhaal. De ontdekking van verstopte goederen in het huis, verband houdend met de vlucht van een (joods) gezin en de specifieke geschiedenis van het gebouw. De magie van een opduikende Upapu (hop) als raadgever. Het is allemaal fraai en vlot leesbaar verteld, maar als beklijvende literatuur is het daarmee voor mij niet blijven hangen.
De kaft van dit boek viel me op, met z’n grote hop op de voorkant, en zo begon ik het te lezen. Verder niet voorbereid op de inhoud van dit verhaal. En daarom nam het verhaal me mee, heel bijzonder in het begin. Met alle personages die in het huis aan de Schie wonen en al hun verschillende achtergronden. Ik dacht herhaaldelijk: Waar gaat dit verhaal eigenlijk naar toe? Tot op het eind alles in elkaar viel. En wat blijkt: het verhaal beschrijft het pand van de TU Delft waar historische gebeurtenissen hebben plaatsgevonden. En het is uiteindelijk dan ook een ode aan de student Frans van Hasselt. Die meedeed aan het protest van studenten tegen de schorsing van Joodse docenten door de nazi’s.
Ik vond zowel het verhaal van Ernesto als dat van Alejandra onaf. Het verhaal begint met Alejandra die met haar dochter Amalia arriveert en de vader van het meisje zoekt. Ze komt terecht bij Ernesto die een groot deel van zijn verleden kwijt is. Aan het einde zijn geen van beide verhaallijnen afgerond, vind ik. Er zijn nog wat elementen waarvoor je echt open moet staan om daarin mee te gaan. Zoals de vogel die Ernesto van wijze raad voorziet en soms wel en soms niet door andere mensen gezien kan worden. En zoals de schaduwen van mannen die ook soms wel en soms niet gezien worden. De personages in het huis zijn leuke karikaturen, zoals de roddelende Henny en de IT-er.
Dit is weer vintage Kader Abdolah, de verhalenverteller. Verhaallijnen komen bijelkaar in een appartementencomplex in een oude hoge school. Daar waar het 1ste studentenprotest ontstond tegen de Duitsers in WO2 toen een Joodse docent werd ontslagen.
Heerlijk om weer meegenomen worden in deze vertellingen door de meester.
Fantasierijk verhaal met een nuchtere schrijfstijl, een ongewone combinatie, maar het werkt fantastisch. Een 'mannelijke' boerderij was een mooie vondst. Dit is gewoon Noord-Nederlands dialect. En niet de evolutie van het Nederlands zoals iemand beweerde aan de hand van een drietal artikels, die je op het internet kan terugvinden.
Om eerlijk te zijn twijfel ik tussen 3 en 4 sterren. Het boek begint mooi met diverse geheimen die ontrafeld worden. Mooi ook met poëtische stukjes tekst tussendoor en de omgeving van Delft spreekt tot de verbeelding. Op een gegeven moment vind ik een aantal zaken wat ver gezocht!