Waar de suikerbieten groeien

by Esther Sloots

Zestig jaar lang zweeg Mina over de dood van haar man Olke. Over het gif, het proces en het dorp dat haar uitspuwde. Tot Anna haar belt. Een jonge vrouw, afkomstig uit datzelfde dorp, die via een historisch project op Mina’s naam stuitte. Wat begint als een onschuldig interview, verandert al snel in een persoonlijke zoektocht.

Waar de suikerbieten groeien is een roman over zwijgen en spreken, de kracht van herinnering, over leven volgens verwachtingen, en over wat er gebeurt als je daarvan afwijkt.

376 pages, Paperback

Published February 17, 2026

Reviews

[Leonie · Rating 5 out of 5]

Drawn to a story i wouldn't normally have picked up for myself.
Had the chance to "try-out" this book and kept reading till the very end..

This is the story of Mina, a 100(+?) year old that gets to be interviewed by Anna who happens to not have choosen her "subject to be" by random.

Throughout the regular meet ups Anna & Mina "Mien" have, their lives (sort of) cross path, showing that one life can teach another one or reflect a truth you might just needed to see...

The atmosphere of Mien her stories (flashbacks) truly gave me the "vibe" of Dutch farm houses in little towns (back in the day), the writing style clear and no word wasted - beautiful.

Thankful that Esther Sloots wrote this book (based upon a true story), it made me realise there are so many stories in the world that are waiting for a blank page.

[De boekenwereld van wendy · Rating 4 out of 5]

Ontmoeting met het debuut van Esther Sloots
De roman ‘Waar de suikerbieten groeien’ van Esther Sloots kwam op mijn pad via de uitgeverij. Normaal gesproken grijp ik niet meteen naar een debuutroman, maar de korte introductie die ik van de uitgever ontving, wekte toch mijn nieuwsgierigheid naar dit eerste werk van Sloots.

Vanaf de eerste pagina voelt de roman als een warm welkom; de lezer wordt meteen ondergedompeld in de zoektocht van Anna en het leven van Mina. De manier waarop Esther Sloots deze personages introduceert, zorgt ervoor dat je je snel verbonden voelt met hun verhaal.
Familiebanden en vriendschap vormen de kern van deze roman. De relaties tussen de personages zijn innig en soms complex. In het dorp waar het verhaal zich afspeelt, blijkt dat de waarheid niet altijd het belangrijkste is; soms is het belangrijker hoe je met die waarheid omgaat om te kunnen overleven binnen de gemeenschap. Esther Sloots laat zien hoe mensen zich aanpassen en hun weg vinden, ondanks alles wat ze meemaken.

De roman vraagt in het begin om extra aandacht van de lezer, doordat Esther Sloots behendig wisselt tussen verschillende personages en tijdsperiodes. Heden en verleden worden nauw verweven, en de gedachtes van de personages worden op subtiele wijze afgewisseld. Het verhaal wordt niet vanuit één perspectief verteld, maar juist vanuit meerdere personages, waardoor het geheel aan diepgang wint.

Wat de roman krachtig maakt, is de geloofwaardigheid waarmee de personages en hun ervaringen worden neergezet. Binnen het dorp, waar het verhaal zich afspeelt, is roddelen aan de orde van de dag en worden snel kanten gekozen. Sloots weet deze dorpsdynamiek bijzonder en uniek te verwerken in haar debuut, waardoor de sfeer en onderlinge verhoudingen authentiek aanvoelen.
Mijn leeservaring met ‘Waar de suikerbieten groeien’ is bijzonder positief. Naarmate ik Mina en Anna beter leerde kennen, liet het verhaal me niet meer los. Het debuut van Esther Sloots bevat verschillende facetten van een roman, maar ook spannende elementen die het geheel levendig houden. De auteur weet op treffende wijze te tonen hoe families omgaan met verhalen en geheimen die van generatie op generatie worden doorgegeven. Bovendien wordt invoelbaar gemaakt hoe men omgaat met verhalen waar niemand over spreekt, maar die toch door iedereen in het dorp worden gekend. Esther Sloots heeft deze worstelingen overtuigend neergezet, waarbij vooral opvalt dat de gevolgen voor volgende generaties vaak worden onderschat.

In ‘Waar de suikerbieten groeien’ passeren meerdere generaties de revue, wat het verhaal compleet maakt. Door de verschillende generaties te belichten, ontstaat een rijk en gelaagd beeld van de familiegeschiedenis. Dit draagt bij aan de diepgang van het boek en zorgt ervoor dat de lezer zich kan verplaatsen in de personages en hun onderlinge relaties.

Bedankt Ambo Anthos en Harold Croon voor het mogen lezen van Waar de suikerbietengroeien voor de publicatiedatum

[Aileen · Rating 3 out of 5]

Een boek wat gemakkelijk leest en een interessant verhaal is. Het verhaal neemt je mee in de kille beklemmende sfeer rond de persoon Mina en haar omgeving. Dit is goed neergezet en ook wil je graag weten hoe het verhaal zich ontrafelt. Juist door de sfeer had ik ook wat moeite om het boek steeds weer op te pakken omdat ik bij een boek ook vaak geniet van in een andere wereld zijn, maar naar deze wereld wilde ik niet toe door het kille akelige sfeertje. Ik denk al met al 3.5 ⭐️

[Maartje]

leesclub #2 als luisterboek

[Elly Mes · Rating 4 out of 5]

Een boek gebaseerd op waargebeurde verhalen. Erg interessant om te lezen

[Kim · Rating 5 out of 5]

Dit boek kon ik niet weg leggen! Wat een mooi en meeslepend verhaal. Het is prettig geschreven en verdeeld in korte hoofdstukken die vanuit wisselend perspectief worden geschreven. Knap hoe Esther Sloots je als lezer zo mee laat voelen met Mina en Anna.
Aanrader!

[Anita Reynders · Rating 5 out of 5]

Je wilt blijven lezen om achter de waarheid te komen. Prachtig geschreven.

[Marjolein · Rating 4 out of 5]

In februari verscheen Waar de suikerbieten groeien, het debuut van Esther Sloots. Het is een roman, maar hij is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik luisterde het boek afgelopen week en ik vond het zeker een goed debuut! Het is intrigerend, beklemmend en houd je tot het einde toe nieuwsgierig.

Waar de suikerbieten groeien vertelt het verhaal van Mina en Anna. Anna komt de naam van Mina tegen in een rijtje eeuwenlingen: 100-jarigen die gewoond hebben in haar geboortedorp. Anna heeft vakantie en besluit er een hobbyproject van te maken om Mina's verhaal op te schrijven. Een verhaal dat Anna intrigeert, want Mina wordt ervan beschuldigd dat ze haar man Olke heeft vergiftigd. Wat is waar? Zal Mina überhaupt aan Anna willen vertellen? En vertelt ze dan de waarheid?

Je zou kunnen zeggen dat het boek traag is opgebouwd, maar het is heel passend om mee te luisteren met het verhaal dat Mina aan Anna vertelt. Het verteltempo volgt echt het tempo van Mina, waardoor je als lezer precies net zoveel weet als Anna, namelijk daar waar Mina is in het verhaal en wat ze op dat moment beslist te vertellen.

Je voelt het hele boek lang de struggle van Anna: Wat kan ik geloven? Waar mag ik naar vragen? Vertelt ze verder of slaat ze dicht? Wat vind ik hiervan? Wil ik dit wel horen? Dat vond ik heel sterk gedaan. Het boek houdt ook goed de balans tussen Mina's verhaal echt de focus van het verhaal houden en van Anna tegelijkertijd geen onbeduidend bijpersonage maken. Ze heeft echt haar eigen verhaal. Soms was het me wel iets te mooi samenvallend qua thema's in Anna's leven en waar Mina was in haar verhaal, maar het had ook met momenten mooie passende overlap.

Maar vooral de spanningsboog in het verhaal van Mina is echt goed gedaan. De hoofdstukken zijn relatief kort en ik bleef steeds maar luisteren. In de hoop dat het volgende hoofdstuk weer een nieuwe stukje van de puzzel zou geven. Ik was zo geïntrigeerd, werd op tijd gevoed door nieuwe informatie en had tegelijkertijd tijd om mezelf af te vragen wat ik ervan vond, hoe ik denk dat ik zou handelen, wat het verschil is tussen 1960 en onze huidige tijd etc.

Een boek dat meesleept en aan het denken zet; ik heb ervan genoten!

[Schelley · Rating 4 out of 5]

Esther Sloots groeide op in Gramsbergen, een Drents dorpje niet ver van waar dit verhaal zich afspeelt. In haar debuutroman laat ze zien dat ze een scherp oog heeft voor de donkere hoekjes van familieverhalen en dorpsgeheimen. Het boek is losjes geïnspireerd op een waargebeurde gifmoord in haar eigen familie.

Zestig jaar lang hield Mina Gerrits haar lippen stijf op elkaar over die noodlottige nacht waarin haar man Olke stierf. Het landbouwgif, het geroddel, het proces en het dorp dat haar als een giftige plant uitspuwde – het lag allemaal diep weggestopt. Totdat Anna, een jonge vrouw die net in het Drentse dorp Eikenveld is neergestreken, haar belt voor een ogenschijnlijk onschuldig interview over honderdjarigen. Anna is nieuwsgierig, een beetje onhandig en zoekt naar haar eigen plek in een wereld die ze nog niet helemaal snapt. Langzaam maar zeker kraakt Mina’s zwijgen open, en wat naar buiten komt, is rauw, pijnlijk en verrassend menselijk. Tussen de suikerbietenvelden en de strenge dorpsnormen van de jaren zestig ontrolt zich een verhaal over schuld, schaamte en de prijs van zwijgen.

Wat me meteen opviel, is hoe soepel en beeldend Sloots schrijft. Ze laat het Drentse platteland echt ademen: je ruikt bijna de klei en de mest, en je voelt de beklemming van een dorp waar iedereen alles van elkaar denkt te weten. Ik vond het ontzettend sterk hoe het boek laat zien hoe stilte generaties kan vergiftigen, net zo goed als dat landbouwgif. De wisselende perspectieven en de manier waarop verleden en heden door elkaar heen lopen, geven het verhaal een lekkere spanning zonder dat het een thriller probeert te zijn.

Een debuut dat smaakt naar meer – en dat je stiekem laat verlangen naar een wandeling door de Drentse akkers, al is het maar om even te checken of er nergens een verdacht flesje ligt.

[Ludo Spaepen · Rating 4 out of 5]

Het verhaal van Mina en Anna.
Mina is meer dan honderd jaar en verblijft in een bejaardentehuis.Mins is verdacht geweest van moord op haar man Olke Gerrits,werd veroordeeld en in hoger beroep weer vrijgesproken.
Anna is een jonge vrouw,die meewerkt aan
een project,waarin alle nog levende honderdjarigen die ooit in haar dorp gewoond hebben,geïnterviewd worden.
De contacten tussen Mina en Anna verlopen eerst stroef,maar lopen langzamerhand beter.
Op het eind vermeldt Anna dat ze de kleindochter is van Mina’s grootste tegenstander in de familie Gerrits,namelijk Gepke,oudere zus van Olke en Anna’s oma.
Anna leert dat ook voor vrouwen echte vrijheid meer moet betekenen dan “man.huisje,tuintje,kindje..”

[AV AV · Rating 2 out of 5]

Mwah, de pech voor deze auteur is dat ik net hiervoor het boek ‘Narcis’ van Judith Fanto heb gelezen. En daarmee vergeleken is ‘Waar de suikerbieten groeien.’ wel heel magertjes.
Ik begrijp het gevecht dat de hoofdpersoon Mina heeft moeten leveren. Ook de tweede hoofdpersoon Anna kan ik volgen. Ik kan begrijpen dat het taalgebruik vrij simpel is, Mina is tenslotte een eenvoudige vrouw met weinig opleiding.
Maar zoveel herhaling van bijvoorbeeld beschreven vergelijkbare emoties is mijns inziens heel saai.
En… er staan foutjes in het boek, bijvoorbeeld als Mina in gesprek gaat met haar advocaat. Tijdens het gesprek veegt zij haar zweethanden af aan haar broek. En nog geen zin later zit zij te plukken aan haar rok?

[Isa Van Rooijen · Rating 4 out of 5]

Over een plottwist gesproken!
Ik heb Mina het hele boek door geloofd en opeens wanner Aafke met de envelop bij Mina kwam kantelde het verhaal 365 graden voor mij.

Het verhaal werd rustig opgebouwd maar ik vond het niet te sloom. Ik was in de wereld van Mina gekropen en vroeg me af en toe af wat de hoofdstukken over Anna nou voor een toegevoegde waarde hadden. Maar op het einde besefte ik mij hoe knap het van haar geweest is om een vrouw met een open blik te interviewen terwijl er altijd tegen je verteld is dat zij de broer van je oma heeft vermoord.

[Manon Van der lit · Rating 4 out of 5]

Wat als je over een groot geheim in je familie struikelt? En je schrijven leuk vindt? Dan debuteer je met een gefictioneerd verhaal over de gifmoord van Drenthe die we ons allemaal nog wel kunnen herinneren. Esther heeft een tof boek afgeleverd waarin zowel het dader als het slachtoffer perspectief zeer geloofwaardig zijn neergezet. Ondanks dat het fictie is geloof ik elk woord van dit verhaal en heb ik behoorlijk wat empathie voor de dader gekregen. Prettig en makkelijk leesbaar boek.

[Ruth Hoosemans · Rating 5 out of 5]

ja, best een goed boek!
Beschrijving van een zwijgende harde generatie. En de worsteling die vrouwen soms moesten doorstaan.

[Anke · Rating 3 out of 5]

Mooi verhaal.

[Lidwien Bruin · Rating 4 out of 5]

Spannend en prachtig van begin tot eind

[Arno Nieuwenhuize · Rating 4 out of 5]

4,5 ster

[Annerieke Ten Haken · Rating 4 out of 5]

Heerlijk boek over een familie geschiedenis, goeie personages en lekker geschreven.