De overbodigen

by Herman Koch

Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne zijn al langer van plan om samen de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen. Het was een opwelling om Alicia en Martin, de ouders van de vriend van hun dochter, uit te nodigen. Een opwelling met grote gevolgen.
De overbodigen is een beklemmende roman over het recht van de sterkste, tegen de achtergrond van een van de mooiste landelijke gebieden van Engeland.

Genres: Fiction, Ebooks, Thriller, Dutch Literature, Audiobook

224 pages, Paperback

First published January 1, 2026

About the author

Herman Koch (1953) is known as a television producer and a writer. The book 'Het diner', published in 2009, was his breakthrough in the Netherlands. It was published in 17 countries. It was partly based on a true story involving a homeless woman named, María del Rosario Endrinal Petit, in Barcelona (Spain), in December 2005.

Koch was born in Arnhem, and later moved to Amsterdam. He studied Russian for some months, and lived in Finland for a while. Nowadays he is married to the Spanish Amalia, and has a son, Pablo (1994).

Reviews

[Boudewijn]

Weer zo'n typische Koch die ik weer in 2 dagen heb uitgelezen (geluisterd). Twee stellen lopen de Cotswold Way in Engeland waar ze onderweg iets meemaken wat de onderlinge relaties op scherp zet.

Zoals gebruikelijk kun je niet altijd sympathie voor de hoofdpersoon opbrengen. Ook hier weer een tamelijk zelfingenomen man op leeftijd die de mensen om hem heen met stiekeme verachting waarneemt. Het zijn die reflecties die mij altijd zo aan het verhaal kluisteren: Koch weet als geen ander dit zo heerlijk venijnig neer te zetten.

De betekenis van de titel wordt je pas op het einde duidelijk. De hoofdpersoon komt er dit keer genadig vanaf. Eigenlijk te genadig, want ik had hem graag een ander einde gegund.

[Paulien]

Herbert is irritant en vol van zichzelf, toch nieuwsgierig genoeg geweest om het uit te lezen. Toch wel vermakelijk.

[Robert Lambregts]

Ik denk dat Herman Koch en ik niet zo'n match zijn. Dit boek was 'm ook weer niet. Hij weet altijd zo veel zinloos gewauwel als vulling te gebruiken dat met name de eerste helft echt flinterdun aanvoelt. het wordt in het tweede deel wel iets interessanter, maar toen was ik de interesse echt al lang kwijt. Kan dit niet meer dan 2 sterren geven. Voortaan skip ik Koch gewoon maar weer.

[Fie vw]

3,5 *** Interessant verhaal over een wandeltocht in Engeland. Ik irriteerde me eigenlijk wel behoorlijk aan de hoofdpersoon haha. Zijn acties en denkpatronen kon ik echt niet begrijpen. Dit maakte het soms best frustrerend.

PS: Bij het horen van de voorleesstem (Herman Koch zelf) dacht ik direct terug aan de zomervakantie van 2009. Met de auto opweg naar Zuid-Frankrijk. Wij met z’n drieën op de achterbank. Pap en mam voorin. ‘Het Diner’ als luisterboek, ook voorgelezen door Koch. Mooi hoe bepaalde herinneringen ineens weer boven kwamen :)

[Rick Broers]

interessant boek! echter valt Koch wel heel erg in de herhaling met de hoofdvraag "Zou de mensheid niet beter afzijn zonder bepaalde mensen?" exact dezelfde vraag springt omhoog in o.a. Het Diner en Zomerhuis met Zwembad.

Het boek plaatst je in een complexe situatie en stelt je de vraag: wat zou jij hebben gedaan? Dat met Martin op het einde had niet gehoeven.

"Ik heb vanochtend een halfuurtje langs Martin gewandeld. Daar komen alleen maar wetenswaardigheden uit de krant van gisteren uit."

[Elianne]

Over het algemeen vind ik de boeken van Herman Koch toch eigenlijk behoorlijk irritant. Herbert, degene vanuit wie je het boek leest, heeft heel veel gedachten die gewoon vrij saai en zelfs irritant vind. Je kunt de domme acties van de stellen elke keer van mijlenver zien aankomen, ook dat vind ik irritant. Ik heb het boek toch uitgelezen, omdat het dun was. Het einde viel me ook mee, maar ik zou het niet aanraden.

[Silvie]

Bioloog Herbert en zijn vrouw Yvonne zijn al langer van plan om samen de Cotswold Way te lopen, de iconische langeafstandswandeling in Engeland door prachtige weiden, bossen en pittoreske dorpen.

Het was een opwelling om Alicia en Martin, de ouders van de vriend van hun dochter, uit te nodigen. Een opwelling met grote gevolgen.

De overbodigen is een beklemmende roman over het recht van de sterkste, tegen de achtergrond van een van de mooiste landelijke gebieden van Engeland.

In 'De overbodigen' maak je kennis met Herbert en Yvonne. Samen hebben ze een dochter die een relatie heeft met de zoon van Alicia en Martin. De ouders besluiten samen op vakantie te gaan, maar dan overkomt hen iets...

Ik vond dit verhaal leuk beginnen. Het is meteen duidelijk dat hen iets is overkomen tijdens de vakantie in Engeland. Vervolgens lees je meer over de relatie van hun dochter en de onderlinge relatie van Herbert en Yvonne met haar schoonouders.

Uiteindelijk kom je dan bij het punt dat ze samen op vakantie gaan en wordt langzaamaan duidelijk wat er gebeurd is. Maar... dit heeft wel een hele langzame opbouw.

Ik merkte dat Koch heel veel dingen erbij haalt, waardoor ik niet altijd de volledige concentratie had en soms wat afdwaalde. De schrijfstijl van Koch is wel heel fijn, maar ik vond het verhaal zelf toch soms een klein beetje saai.

Mijn conclusie is dan ook dat ik betere verhalen van deze auteur heb gelezen.

Beoordeling: 3,0 ⭐️

[Denise]

Heerlijk weggelezen, dit nieuwste boek van Herman Koch. Een onuitstaanbaar hoofdpersonage, spanning tussen twee stellen (waar zijn de nordicwalkingstokken?!) en een plot dat zich langzaam ontvouwt. Ik heb genoten!

[Maud]

Knotsknettergek 🏔️

[Hannah Dorignaux]

Als luisterboek geluisterd en zat er helemaal in. Aan één stuk uitgelezen en had het einde niet zien aankomen.

[Hilde Huyskens]

3.5

[Bruno]

Op de cover prijkte er parmantig "De nieuwe Koch" alsof het een kwaliteitslabel betrof. Gelukkig was het een sticker die ik er kon afpellen zonder het boek te verwonden.

Koch weet (nog steeds) met veel vakmanschap de mindset van het hoofdpersonage te vatten; de evolutie van diens gedachten, inclusief het wegrelativeren van het probleem dat zich zonder omwegen aan het begin van het boek stelt.

Het blijft lichte literatuur, maar wel een page-turner. De lezer wil weten hoe het in elkaar zit, ook al hebben we dit soort verhalen al meermaals gelezen. Het diner, Kochs bekendste werk, is trouwens niet echt zo heel verschillend. Ook daar schetst hij een gelijkaardige problematische evolutie van een gedachtepatroon waarin een gebeuren steeds verder wordt genuanceerd tot er schijnbaar niets meer van overblijft.

De ontknoping is (gelukkig) geen big reveal maar is wel totaal, maar dan ook echt totáál ongeloofwaardig.

Plezant om te lezen, maar ook niet meer.

[Margarita Mitreva]

De roman Overbodige van Herman Koch volgt het echtpaar Herbert en Yvonne, die al langere tijd plannen hebben om samen de Cotswold Way te wandelen. Deze bekende langeafstandswandeling door het Engelse landschap voert langs glooiende heuvels, natuur en pittoreske dorpjes. Op een impuls nodigen ze ook Alica en Martin uit, de ouders van de vriend van hun dochter, om met hen mee te gaan. Wat begint als een ontspannen wandeltocht, verandert al snel in een subtiel spel van onderlinge spanningen en machtsverhoudingen.

Zoals vaker in het werk van Koch ligt de nadruk niet alleen op de gebeurtenissen, maar vooral op de gedachten en observaties van de personages. De auteur weet de sfeer van de Engelse natuur mooi neer te zetten, waardoor de rustige omgeving een interessant contrast vormt met de spanningen tussen de personages. De schrijfstijl is herkenbaar: helder, soms ironisch en met oog voor de kleine ongemakkelijke momenten tussen mensen.

Tegelijkertijd blijft het verhaal vrij ingetogen. Voor mij zorgde dat ervoor dat de spanning soms wat op afstand bleef en ik minder betrokken raakte bij de personages dan ik had verwacht. Toch blijft het interessant om te zien hoe Koch de dynamiek tussen mensen blootlegt en kleine situaties langzaam laat escaleren.

[Maarten]

Echt weer een ouderwetse Herman Koch. Twee 'bevriende' stellen doen een wandeltocht in landelijk Engeland, van bed & breakfast naar bed & breakfast. Vanaf pagina 1 (en zeker als je al meer van Koch hebt gelezen) weet je: dit zit helemaal niet goed. Hoofdpersoon oogt van de buitenkant als een nette, slimme vent, maar is gewoon een lul.
Plastisch en vlezig geschreven, met veel humor (wandel gewoon met nordic wandelstokken!), leuke uitstapjes en interessant biologisch onderthema.

[Mandy Prins]

Ik houd wel van die sluimerende spanning in de boeken van Koch. Dat je de hele tijd het gevoel hebt ‘nu gaat het gebeuren’, maar dat dat dan toch niet gebeurt. Het maakte dat ik bleef lezen, om te weten waar het naartoe zou gaan. En hoewel een echte plottwist ontbrak, stelde het einde niet teleur. 3,5 sterren (afgerond naar beneden)

PS: Ik vond de hoofdpersoon een eikel, maar dat was precies de bedoeling. Denk ik.

[Anneleen DM]

2,5 a 3 ⭐️
Luisterboek - Je wil wel weten wat er nu eigenlijk gebeurd is , maar veel meer had ik niet echt met het boek . Beetje eentoning, hoofdpersonage lokt niet zoveel sympathie uit, wellicht de bedoeling maar toch

[Berlinde Deman]

Een gauwe Koch. Een wervelend en snel boek. Een verhaal dat zich even snel ontvouwt als de gebeurtenissen zelf die in een opwelling gebeuren. Een fijn aftasten van de menselijke waardes en dilemma's. Een boeiend vraagstuk over gemakzucht en zelfbehoud.

[Jeroen Van Haute]

Eigenlijk 3,5 sterren. Zit nog met wat losse eindjes in mijn hoofd. Binnenkort spreken we erover in het Leescafé van COLTD (College ten Doorn).

[Rob]

Wat een cynisch boek. Dat is dan in ieder geval gelukt. En het leest als een trein. Daar een ster extra voor.

[Lottelivre]

Dit was mijn allereerste kennismaking met een roman van Herman Koch, en wat voor een! Ik kon niet stoppen met lezen! Je wil weten wat zich nu heeft voorgevallen tijdens de wandeling door de Cotswolds. Spannend tot de laatste pagina met een plottwist die ik niet zag aankomen. Absoluut een aanrader!

[Floor]

3.25 - Het boek las snel weg, maar het einde was erg onrealistisch.

[Hans]

Een hele echte vette Koch.
Pageturner. Altijd wel wat op Koch aan te merken, maar het leest als een trein.

[Marielle]

3 sterren, ik vond het boek af en toe maar vaag inhoudelijke gezien en vind de hoofdpersoon maar apart. Ook de scène met de detective en Herbert vond ik maar erg vaag. Ben benieuwd of ze nou uiteindelijk nog zijn opgepakt... In deze scène werd de titel wel duidelijk.

Verder is het boek wel goed geschreven qua inhoud en het luistert makkelijk. Wel was ik af toe even kwijt wat nou wanneer was omdat er veel terugblikken waren. Gelukkig was er aan het einde een soort duidelijke tijdlijn geschetst.

[Karin]

Doet ietwat schematisch en formularisch aan, ook omdat het qua opzet, thematiek en personages behoorlijk aan Het Diner doet denken. Desondanks toch ook behoorlijk onderhoudend en vermakelijk. Bovendien geinig om te lezen na pas geleden zelf op wandelvakantie in de Cotswolds te zijn geweest, ook al komt de omgeving niet zo uitgebreid aan bod. Leuk ook dat Herman Koch het zelf voorleest; zijn stem en intonatie doen de hoofdpersoon/verteller op een of andere manier extra tot leven komen.

[Noa Baas]

Ik heb volgens mij nog nooit iemand zo succesvol een zó onsympathiek karakter zien neerzetten. Herbert is echt als poep onder je schoen, waarbij de titel ook nog een leuke verwijzing is naar de manier waarop hij naar de rest van de mensheid kijkt. Het deed me daardoor soms een beetje denken aan American Psycho, vooral door de manier waarop zijn narcisme en psychopathische trekjes subtiel door alles heen sijpelen. Erg vermakelijk.

[Dilma]

Het boek greep me meteen vanaf de eerste bladzijde en ik heb het in een mum van tijd uitgelezen. Het verhaal zit goed in elkaar, alleen was het einde wat minder denderend. Verder heb ik echt gelachen om de stellige en nukkige Herbert en zijn gedachten.

[Marinka]

Het boek leest makkelijk en houdt de spanning erin vooral ook door de ongemakkelijke, cynische sfeer

[Basil Kühne]

Hoewel ik normaal gesproken altijd geniet van Kochs cynische karakters en het vertoeven in de bittere gedachten van hen, ontbrak voor mij in De Overbodigen de scherpte en originaliteit. Herbert, de hoofdpersoon, voelde daardoor als een minder gelaagde en geslaagde personage en het plot te voorspelbaar. Desondanks wel vermakelijk. 2,5 ⭐️

[Marike]

3,5 ster. Er is veel herkenning als je eerdere boeken van Koch hebt gelezen. Het boek lees heel vlot weg en je kunt je heerlijk ergeren aan het hoofdpersonage met zijn zelfingenomen denkpatronen. De personages blijven een soort karikaturen waardoor het verhaal toch wat oppervlakkig blijft. Ik heb me er wel mee vermaakt. Je hebt het zo uit.

[David Geerts]

Weer een Herman Koch roman. Leuk verhaal eikel van een hoofdpersoon en goede spanningsboog. Geinig subthema over biologie. Lijkt op het diner, alleen dan toch wat minder leuk