Վազգեն Օվյանի «Լեռնակերտ» («Խանքենդուց մինչև Ստեփանակերտ») վիպակն իր «ելման» կետում առնչություններ ունի Չարենցի «Երկիր Նաիրի»-ի, Բակունցի «Կյորես»-ի, Խանզադյանի «Մատյան եղելությանց»-ի հետ (թեև խիստ տարբեր են մատուցման եղանակները, յուրօրինակ են կերպն ու հայացքը)։ Ապա և անուղղակի շոշափումներ կան «Լեռնակերտի» և Թոթովենցի «Կյանքը հին հռովմեական ճանապարհի վրա» վիպակի միջև, քիչ այն կողմ է նաև Մահարու «Այրվող այգեստանները»։
Ծնվել է 1932 թվականի հունվարի 6-ին Լեռնային Ղարաբաղի Ինքնավար մարզի Ստեփանակերտի շրջանի (այժմ՝ Ասկերանի շրջանի) Դաշուշեն գյուղում։ 1954 թվականին ավարտել է Բաքվի Մանկավարժական ինստիտուտի հայոց լեզվի և գրականության բաժինը։ Այնուհետև ուսուցչություն է արել Ադրբեջանական ԽՍՀ Վարդաշենի շրջանի Ճալեթ գյուղի ութամյա դպրոցում։ 1955—1958 թվականներին ծառայել է ԽՍՀՄ Զինված ուժերում։ Զորացրվելուց հետո աշխատել է հայրենի Դադուշեն գյուղի յոթնամյա դպրոցում։ 1960 թվականին եղել է Ստեփանակերտի կուլտուրայի շրջանային տան տնօրենը։ 1960 թվականից եղել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։ 1961—1976 թվականներին աշխատել է ԼՂԻՄ ռադիոհաղորդումների մարզային կոմիտեում որպես թղթակից, ապա գրական-երաժշտական բաժնի ավագ խմբագիր։ 1976—1979 թվականներին աշխատել է «Սովետական Ղարաբաղ» օրաթերթի խմբագրությունում որպես նամակների բաժնի վարիչ։ Այդ տարիներին թերթում հիմնել էր «Եղինջ» երգիծական հանդես-բաժինը և ամիսը մեկ երգիծական պատմվածքներ, ֆելիետոններ, զանազան հումորեսկ էր ներկայացնում ընթերցողին։