Ποιος κατέχει τα πνευµατικά δικαιώµατα της Βίβλου; Τι σχέση έχουν οι αρχαίοι Ισραηλίτες µε την Αµερική; Για χάρη ποιων περιττωµάτων σφάχτηκε ο κόσµος; Γιατί οι Αιγύπτιοι κοπανούσαν µε ψάρια τα κεφάλια τους; Ποιοι προσκυνούν τα οστά µιας κατσίκας; Είχαν ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης ξυπνητήρι; Γιατί οι Ευρωπαίοι ζωγράφοι λάτρευαν τις µούµιες; Ποιος αυτοκράτορας διέταξε τους Ρωµαίους να «αερίζονται» δηµοσίως; Γιατί η βασίλισσα Βικτωρία δεν έτρωγε κοτοπόδαρα;
Για όλα αυτά τα «καυτά» ερωτήµατα καθώς και πολλά ακόµη θα βρεις απαντήσεις σ’ αυτό το βιβλίο, που µε χιούµορ, ίντριγκα, σεξ και ευαισθησία επιχειρεί να περιγράψει τον άνθρωπο: ένα είδος που έπαιρνε πολύ στα σοβαρά τον εαυτό του.
Ο The Trivialist γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη, μεγάλωσε στην Αθήνα και αργότερα αυτοεξορίστηκε στην Αγγλία για να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες. Σε ένα κρεσέντο αυτοτιμωρίας, συνέχισε σπουδάζοντας Ευρωπαϊκό Πολιτισμό και, αφού διαπίστωσε ότι αντέχει λιγάκι παραπάνω, αποφάσισε να παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό του στη Φιλοσοφία και στις Τέχνες.
Το 2020, ξεκίνησε να επικοινωνεί στα social media τα ενδιαφέροντά του, γιατί, όπως έκρινε, τα καθημερινά σχόλια από αγνώστους ήταν ό,τι καταλληλότερο για τη σταθερότητα της ψυχικής του υγείας. Παράλληλα, επισκέπτεται σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα για να μεταλαμπαδεύσει σε ανυποψίαστες ψυχές το πάθος του για την ιστορία και τον ανθρώπινο πολιτισμό. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι το πρώτο του συγγραφικό εγχείρημα.
Εξαιρετική αφήγηση! Παρουσιάζεται ο άνθρωπος από τη δράση του στον πλανήτη με ένα τρόπο ευανάγνωστο, ενδιαφέροντα και ξεκούραστο, ανάλογα και με το υπόβαθρο του καθενός, βέβαια.
Κάποια από αυτά τα γνώριζα ήδη, οπότε μου άρεσε που τα έβλεπα ξανά από μια άλλη οπτική ή συμπληρωνόταν η πληροφορία, ενώ κάποια που δεν γνώριζα ήταν μια πολύ καλή απόκτηση γνώσης με απλό τρόπο.
Ευτυχώς ή δυστυχώς, είναι ένα ανάγνωσμα που επειδή είναι εύπεπτο και απευθύνεται στο ευρύ κοινό, θα δημιουργήσει φίλους και εχθρούς...
Άλλη μία αξιοσέβαστη δουλειά μετά το πρώτο βιβλίο από τον Trivialist, που προσπαθεί μέσα από έναν λιτό και κατανοητό τρόπο γραφής να ξεδιπλώσει τη πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, με τα όμορφα και τα άσχημα της. Ενδιαφέροντες πληροφορίες για διάφορες στιγμές της ανθρώπινης παρουσίας σε αυτό το πλανήτη. Το βιβλίο δεν ακολουθεί μία συνεχή χρονολογική σειρά που μπορεί να μπερδεύει πιθανώς κάποιους αναγνώστες. Επιπλέον ίσως υπήρχε χώρος και για μεγαλύτερη ανάπτυξη των θεμάτων που πραγματεύεται. Εξαιρετική η ιδέα του εξώφυλλου.
Ένα απολαυστικό και ευκολοδιάβαστο βιβλίο, αντάξιο της πρώτης προσπάθειας του συγγραφέα. Εδώ, ο Trivialist ξεφεύγει από την απλή παράθεση ιστορικών γεγονότων και περνάει σε έναν σχολιασμό της ανθρώπινης πορείας. Αν και είναι πιο γενικό και επίκαιρο, αν έπρεπε να διαλέξω ένα από τα δύο, θα παρέμενα στην προτίμησή μου για το πρώτο του βιβλίο.
Μια ωραια, καλογραμμένη, χιουμοριστική συλλογή απο ιστορικά γεγονότα ήσσονος σημασίας, αλλά μείζονος ενδιαφέροντος. Προσωπικά το απόλαυσα, παρά τις λίγες σελίδες του.
Ενα καλογραμμένο, χιουμοριστικό, εύκολο στην ανάγνωση και ενδιαφέρον βιβλίο. Μέσα από σύντομες ιστορίες παρουσιάζονται γεγονότα, ευτράπελα, και διάφορα αξιοπερίεργα συμβάντα στην πορεία της ανθρωπότητας από της απαρχές της μεχρι «τώρα» . Κατα κάποιον τρόπο χαρτογραφεί την ανθρώπινη συμπεριφορά και δραστηριότητα διαχρονικά με έναν διασκεδαστικό , επιδέξιο και στοχαστικό τρόπο. Συστήνεται!
✨ Μια ματιά στην ανθρώπινη ιστορία… χωρίς φίλτρα ✨
Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον και ξεκούραστο βιβλίο, ιδανικό για όσους αγαπούν την ιστορία αλλά θέλουν να τη δουν αλλιώς. Ένα ανάγνωσμα που συνδυάζει γνώση, χιούμορ και σκέψη, χωρίς να κουράζει, το οποίο απόλαυσα από την αρχή μέχρι το τέλος με μεγάλη χαρά.
Η γραφή είναι απλή και κατανοητή, ενώ ταυτόχρονα σε γεμίζει με νέες πληροφορίες και σου προσφέρει μια διαφορετική οπτική για πράγματα που ίσως θεωρούσες δεδομένα. Αφηγηματικά, δεν ακολουθεί αυστηρή χρονολογική σειρά. Αντίθετα, πηδά από αιώνες και εποχές, κάτι που ίσως μπερδέψει λίγο τον αναγνώστη. Βέβαια, καθώς μιλάμε για την ανθρώπινη ιστορία, οι πρωταγωνιστές εδώ είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι. Σε αυτό το πλαίσιο, τα χρονολογικά άλματα της αφήγησης έβγαλαν απόλυτο νόημα για μένα και τα βρήκα κομμάτι της γοητείας του βιβλίου. Ο άνθρωπος, άλλωστε, δεν εξελίχθηκε γραμμικά, οπότε γιατί η ιστορία του να διαβάζεται έτσι;
Στα αρνητικά, θα ήθελα σε κάποια σημεία να ήταν πιο αναλυτικό και λίγο μεγαλύτερο σε έκταση, ώστε να εμβαθύνει περισσότερο σε ορισμένα θεματικά πεδία.