Met de bestseller Mama huilt harder doorbrak Echte Gooische Moeder Leslie Keijzer het taboe op postnatale (postpartum) depressies. Nog steeds krijgt ze wekelijks berichten van lezers die willen weten hoe het nu met haar gaat. In Mama pakt door geeft ze eerlijk antwoord. Na twee postnatale depressies krijgt Leslie na drie jaar eindelijk hulp in de vorm van antidepressiva. Een godsgeschenk. Toch wil ze nu proberen af te bouwen. Maar waarom, en waarom is dat niet zo makkelijk als gedacht? Wie is ze nu eigenlijk? En wat gaat er door haar heen tijdens het dagelijkse leven of grote gebeurtenissen, zoals het plannen van haar bruiloft? De medicatie heeft duidelijk de donkere wolken trekken weg, ze voelt minder angst en meer stabiliteit. Maar er zijn ook nadelen. Ze komt aanzienlijk aan in gewicht en voelt zich soms emotioneel vlak. Het blijft een zoektocht naar het mentale evenwicht versus de fysieke bijwerkingen.
Het liefst zou ik dit boek meer dan 3 sterren geven, omdat ik deel één zo geweldig vond en omdat ik het de schrijfster gun. Helaas werkt het niet zo, dus toch mijn eerlijke review.
Deel één was zo persoonlijk, zo open, en in dit boek miste ik dat. Het voelde alsof er een bepaalde vlakheid was, ik miste de rauwe randjes. Het ging vooral over de struggle met eten en gewicht, maar ik had zoveel meer willen weten. Hoe is het voor je als het hele land ineens weet dat je een postnatale depressie had? Hoe is de relatie met je partner/vrienden/familie nu veranderd? Hoe zie je de toekomst met antidepressiva? Het voelde alsof dit deel op de oppervlakte bleef, waar ze in het eerste deel zo open en bloot ging.
Het boek leest heerlijk weg en het is leuk om te lezen hoe haar leven is ingericht. Een deel drie zou ik dus sowieso willen lezen, maar ik hoop wel dat daar dan weer dezelfde diepgang als in boek één in te vinden is.
Na mama huilt harder ben ik heel erg benieuwd naar het vervolg verhaal, ik vond Leslie heel erg krachtig in deel 1 dus ik weet bijna wel zeker dat dit in dit boek weer het geval zal zijn💗.
Nadat Leslie jaren kampte met een postanale depressie kreeg ze eindelijk hulp in de vorm van antidepressiva. Een godsgeschenk. Toch wil ze afbouwen, want geluk zit toch niet in een pilletje? Maar een leven zonder medicatie brengt haar opnieuw aan het wankelen. Na die donkere periode wil ze het leven nu juist vieren met vrienden en familie, lekker eten en veel gezelligheid. Maar het ‘normale’ leven oppakken blijkt niet zo simpel als gedacht: ze heeft moeite met haar nieuwe lichaam na twee zwangerschappen en worstelt met het eeuwige hongergevoel door de antidepressiva.
Leslie neemt je volledig mee in alle gevoelens en gedachtes die ze ervaart tijdens verschillende gebeurtenissen. Van trouwjurken passen tot een podcast oprichten, van rouw tot een eigen kledinglijn. Echt alles komt voorbij. En wat verteld ze weer onwijs krachtig.
Je leeft mee met haar door het hele boek heen, dit komt vooral ook door de fijne en toegankelijke schrijfstijl dat je er echt in mee wordt genomen. Kwetsbaarheid en krachtigheid komen samen en dat vind ik het mooiste in beide boeken.
De manier waarop ze door haar naasten gesteund wordt is ook zo belangrijk, want met een vangnet hoef je in iedergeval niet alleen door het donker heen.
Lieve Leslie wat ben je een onwijs krachtige vrouw en wat mag je weer trots zijn op jezelf💗.
En voor een ieder die struggelt of dat je iemand in je omgeving kent die struggelt, doe jezelf een gunst en pak dit boek op💗.
Uitgeverij Luitingh Sijthoff heel erg bedankt voor dit recensie exemplaar ✨.
Na het eerste boek mama huilt harder herkende ik mezelf al ik veel situaties in het moederschap. Zelf heb ik geen depressie opgelopen maar ook voor moeders die het zwaar hebben is je boek een warme knuffel.
Deel 2 sluit hier perfect op aan. Het moederschap is niet perfect. Ookal gaan je boeken vooral in op het punt postnatale depressie ben ik blij dat je je ervaringen deelt. Het maakt het moederschap een stuk gemakkelijk wanneer je leest dat andere het ook lastig vinden. Dank dat je hier een podium aan geeft💓
In mama pakt door komt veel je gewichtsstruggle naar voren, ook hiervoor weer zo herkenbaar, en veel verwonfering voor hoe je dit verteld maar nog meer hoe je naar jezelf kijkt en hoe je omgaat hiermee 🤍. Het is een les voor mij dat ik inderdaad goed ben zoals ik ben. Ik herken mezelf erin dat ik oude fotos terug kijk en dan pas besef ik zag er goed uit. Jouw mindset dat we meer in het nu moeten leven en het er niet om gaat hoe je lichaam eruit ziet maar hoe je je voelt vind ik zo belangrijk en hoop dat ik dit bij mezelf ook kan toepassen 😉🤞
Bedankt Leslie voor je openheid, en je warme knuffel. 🫶🏼
Toch 3 sterren, alhoewel ik lange tijd dacht dat ik niet boven de 2 zou uitkomen. Ik vond het namelijk best zoeken waar het boek nou eigenlijk over gaat. Afvallen leek ook een nogal groot thema en ik zag niet direct een verband met depressiviteit. Aan de andere kant is het waarschijnlijk ook een teken van herstel dat dit soort uiterlijkheden weer een prominente rol innemen. De alcohol inname in haar contreien kwam ook mooi aan bod en hoe moeilijk het is om daarin je grens te bewaken. Dat haar jeugd, waarin ze alsmaar hunkerde naar erkenning en bevestiging en haar emoties opkropte, toch van grote invloed is geweest op haar postnatale depressie nadien klinkt aannemelijk. Je alsmaar aanpassen en gedeeltelijk amputeren gaat je niet in de koude kleren zitten. In die zin zit er dus toch best een hoop wijsheid in dit boek en geeft het ook aan dat het leven na een depressie niet zonder zorgen is. De struggles blijven, alleen misschien net in iets mindere mate.
het tweede boek van leslie vind ik misschien wel net zo belangrijk als haar eerste boek (“mama huilt harder”). de nasleep van een heftige periode wordt denk ik snel onderschat. de continue afweging waar je goed aan doet qua medicatiegebruik, de veranderingen in je lichaam waar je geen grip op lijkt te hebben, de angst voor een terugval bij sombere gedachten. hoe langer ik er over nadenk, hoe beter ik het boek vind. juist ook omdat de zware hoofdstukken worden afgewisseld met luchtige passages, want dat geeft in mijn ogen een heel goede weergave van de realiteit.
Het vervolg op Mama huilt harder, waarin Leslie schrijft over het opstaan na een depressie en het afbouwen van antidepressiva. Het boek leest vlot en is snel uit.
Vooral leuk als je haar kent van Echte Gooische Moeders, omdat veel situaties herkenbaar zijn. Verwacht geen diepe analyse, maar een eerlijk en toegankelijk inkijkje in het dagelijks leven, met de herkenbare balans tussen gezond willen leven en toch ook willen genieten.
Wauw, wat is dit opnieuw ontzettend goed geschreven. Het eerste boek pakte me al enorm, maar ook dit deel wist me weer helemaal mee te nemen.
Zo knap hoe open en eerlijk Leslie schrijft en hoe ze bepaalde onderwerpen en taboes op een heldere en toegankelijke manier bespreekt. Dat maakt het niet alleen herkenbaar, maar ook heel krachtig om te lezen.
Ik vloog echt door dit boek heen en heb er enorm van genoten 📚✨
Misschien had ik toch met deel 1 moeten beginnen. Het boek luistert lekker weg, maar na de boeken die ik de afgelopen tijd heb gelezen/geluisterd heb ik hier langer over gedaan. Dit komt ook omdat het kortere verhalen zijn en het geen boek is met een einde. Het boek heeft mij wel heel nieuwsgierig gemaakt naar het eerste boek, die ga ik nu luisteren/lezen 👍
Erg interresant om te lezen wat ze allemaal meemaakt en wat ze ervaart tijdens het op- en afbouwen van anti depressiva. Een boek met ups en downs. Het boek is fijn geschreven en las heel makkelijk weg
This entire review has been hidden because of spoilers.