Que debuxo tan bonito! Sandra Lodi é unha artistaza. A historia é rompedora, case tanto como a súa prota, que cun pouquiño de female rage arrampla con todo o edadismo que encontra no seu camiño de volta a casa. Recomendadísimo! Imposible non collerlle cariño a Adelina
Adelina es una reivindicación en sí misma. Es una historia tan necesaria como divertida. A través de una anciana que está harta de (sobre)vivir encerrada en una residencia y decide buscar la forma de volver a casa, la autora nos habla de edadismo y de la gran brecha generacional que nos divide. Parece que nos empeñamos en dejar de lado a las personas que supuestamente ya no son productivas para la sociedad. Es más fácil apartarlos que ayudarlos. Es más fácil mirar para otro lado sin pensar en cómo se pueden sentir, en lo frustrados que deben estar ante un mundo que no los reconoce, que no es para ellos. Incluso tendemos a desprestigiar el trabajo de los cuidadores e invisibilizamos problemas que están a la orden del día. Tengamos más empatía con la gente mayor, por favor. Y leamos más historias como la de Adelina.
Un cómic cortito, una pena, sobre la forma en que la sociedad percibe a las personas mayores (tercera edad) y de cómo se les priva de su libertad y poder de decisión porque ya no son productivas para el sistema capitalista. Por eso a Adelina solo le queda una cosa, escapar.
Teño nas miñas mans Adelina, o libro de banda deseñada de Sandra Lodi editado en Galaxia. Este libro breve relátanos a historia de Adelina, unha anciá que decide vivir a súa vida ao seu xeito e para uso abandona a residencia na que vive.
A pesar dos intentos de Xan, o seu novo coidador, Adelina non soporta a rixidez da súa vida e añora a súa propia vida. Sae sen nada máis que a roupa e descobre que non pode dispoñer dos seus cartos e algúns só ven nela o medio para aproveitarse do que poida ter. Outros admiran a súa determinación e ela só necesita unha dorna.
Un libro duro que nos fai cuestionar a falta de humanidade e a homoxeneización das residencias, a importancia dun trato humano e mais o edadismo que nos invade como sociedade. Unha gran lectura para pensar e repensar como tratamos aos nosos maiores e como nos gustaría que nos tratasen chegado o momento.
O traballo de Sandra Lodi é impecable tanto na ilustración coma na creación deste personaxe tan interesante que é Adelina.
Moi divertido, sacoume o riso en máis dunha ocasión e paréceme que a estética e o feísmo dalgunhas viñetas conectan totalmente coa trama desta avoa cañera.