IJsland, 1967. De veertienjarige Marsí heeft een geheime penvriend, maar schrijft hem onder de naam van haar oudere zus Stína. Wanneer ze eindelijk hebben afgesproken, wordt Marsí door haar moeder tegengehouden om de deur uit te gaan. Diezelfde nacht verdwijnt Stína spoorloos. Haar bebloede jas wordt gevonden op de plek van de afspraak. Tien jaar later. De zaak is nog altijd onopgelost. Dan ontvangt Marsí een onverwachte brief van haar oude penvriend. Hij zegt meer te weten... Marsí keert terug naar haar geboortedorp om de waarheid te achterhalen. Maar haar slapeloosheid en verwarde herinneringen maken het steeds moeilijker om feit van fictie te onderscheiden. En hoe dichter ze bij het geheim komt, hoe de moordenaar is nog steeds op vrije voeten en wil voorkomen dat de waarheid aan het licht komt.
Ik vond hem heel voorspelbaar, het tempo was vrij laag en het verhaal was gewoon niet zo spannend. Ook was het aantal namen en plaatsen misschien iets too much. Heel jammer, want het klonk wel goed, maar de twists zag ik aankomen 🫡.
Slapeloos van Eva Björg Ægisdóttir is een psychologische thriller waarin familiegeheimen en schuldgevoel centraal staan. Het verhaal draait om Marti, de jongste zus, die jaren na het verdwijnen van haar zus Stína op zoek gaat naar de waarheid. Tijdens haar zoektocht komt zij steeds meer te weten over een duistere familiegeschiedenis, waarin slaapwandelen, verzwegen gebeurtenissen en een tragisch ongeluk een grote rol spelen.
Volgens het verhaal van haar ouders is Marti als kind slaapwandelend in de auto gestapt samen met haar zus Stína. De auto reed tegen een boom, waarbij Stína om het leven kwam. Marti zou hier schuldig aan zijn geweest. Gaandeweg wordt duidelijk dat niet alleen Marti, maar ook haar moeder en andere familieleden last hebben van slaapwandelen, en dat er meer geheimen uit het verleden zijn, waaronder een baby die haar moeder vroeger heeft gekregen.
Hoewel het verhaal inhoudelijk interessante thema’s aansnijdt, zoals schuld, trauma en familiebanden, wist het boek mij persoonlijk niet erg te raken. De spanning bouwde voor mijn gevoel langzaam op en bleef vrij ingetogen, waardoor het verhaal mij niet genoeg wist mee te slepen. Ik vond de plot en de uitwerking niet pakkend genoeg om echt enthousiast te worden.
Dat neemt niet weg dat Slapeloos goed geschreven is en waarschijnlijk beter zal aanslaan bij lezers die houden van rustige, psychologische thrillers met een focus op sfeer en innerlijke beleving. Voor mij sloot het verhaal echter minder aan bij mijn smaak, waardoor het boek mij niet lang is bijgebleven.
De cover van Slapeloos sprak me omwille van de kleurencombinatie meteen aan. Bovendien vond ik het vorige verhaal van deze auteur, Sneeuwblind, erg goed en klonk deze flaptekst opnieuw veelbelovend.
Tien jaar geleden schreef Marsí brieven naar haar penvriend Bergur. Ze deed zich echter voor als haar oudere zus Stína. Net op de avond waarop Marsí haar penvriend zou ontmoeten, verdwijnt haar zus spoorloos.
Tien jaar later is de zaak nog steeds niet opgelost. Wel ontvangt Marsí plots een brief van haar vroegere penvriend. De manier waarop deze geschreven is, geeft haar meteen koude rillingen.
Marsí heeft sinds de verdwijning altijd gedacht dat haar penvriend schuldig was, maar omwille van het verpletterende schuldgevoel heeft ze hierover steeds gezwegen. In de laatste brief voor de verdwijning bekent Bergur trouwens dat hij niet altijd eerlijk is geweest en dit tijdens de ontmoeting zou uitleggen. Als opener kon dit wel tellen.
Marsí gaat voor een poos naar haar ouders en hoopt dat haar verblijf voor antwoorden zal zorgen. Door haar slapeloosheid wordt dat geen makkelijke opgave. Uit de gesprekken met haar moeder blijkt dat Marsí reeds voor de verdwijning de realiteit en dromen vaker met elkaar heeft verward.
Dat laatste maakte het soms moeilijk om te volgen. Haar zoektocht brengt veel herinneringen naar boven en dan was het niet evident om in te schatten of het allemaal gegaan is zoals Marsí dacht. Wel vond ik dat haar vermoeidheidsklachten zeer treffend en herkenbaar beschreven werden.
Het boek begon voor mij heel goed en ik zat meteen in het verhaal. Dat je als lezer ook vanuit Stína's perspectief zou lezen had ik niet verwacht, maar vond ik fijn. Hiermee werd bepaalde info in een ander daglicht gesteld en leer je haar niet enkel door de ogen van Marsí kennen.
De zoektocht van Marsí wordt ingewikkelder wanneer de politie plots aanklopt omdat het lichaam van een jong meisje is gevonden. Zij had een brief bij zich die bestemd was voor Marsí. Kort nadien neemt Marsí jeugdvriend Gústi in vertrouwen over de penvriend en gaat ze met verschillende mensen praten, zoals de toenmalige vriendinnen van Stína.
De verdwijning heeft Marsí getekend en de schuldgevoelens blijven haar achtervolgen. Ze heeft bijvoorbeeld haar toevlucht in drank genomen om maar niets meer te hoeven voelen en om de angst op afstand te houden. Ook bij haar ouders komt ze niet tot rust want dat huis leek eigenlijk nooit een echte thuis te zijn. Bovendien beginnen haar ouders zich steeds vreemder te gedragen naar mate Marsí meer vragen stelt.
In de eerste helft werden er verschillende zaadjes geplant die het mysterie rond de verdwijning alsmaar groter maakten. Voor mij waren er in eerste instantie dan ook nog meerdere scenario's mogelijk. Gaandeweg sprong een bepaalde uitkomst er steeds meer uit. Met dit verhaal had ik een ietwat duistere thriller verwacht. Die verwachting is niet helemaal uitgekomen. Het boek begon veelbelovend, maar het verhaal ontplooide zich voor mij net wat te traag. Een hoger tempo en/of iets meer actieve spanning was zeker welkom geweest.
De ontknoping zelf vond ik wel heel goed uitgewerkt, gaf antwoorden op alle vragen die gaandeweg ontstonden en bevatte nog een onverwachte wending. Het einde lag in lijn met de sfeer in het verhaal en was hierdoor passend, maar wel best triest. Slapeloos veranderde voor mij van een thriller met psychologische spanning in een tragisch verhaal. Dit boek bevatte verschillende sterke elementen, maar kon mij net wat minder overtuigen dan Sneeuwblind.
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor dit recensie-exemplaar! 3,5-4 ⭐
IJsland, 1967. De veertienjarige Marsí schrijft brieven aan een onbekende penvriend onder de naam van haar oudere zus Stína. Wanneer ze eindelijk willen afspreken, mag Marsí het huis niet uit. Diezelfde nacht verdwijnt Stína spoorloos. Haar bebloede jas wordt gevonden op de afgesproken plek. De dader wordt nooit gevonden. Tien jaar later wordt Marsí achtervolgd door slapeloze nachten en fragmentarische herinneringen. Dan valt er een brief op de mat. Afzender: haar oude penvriend. Hij beweert te weten wat er die nacht is gebeurd. Gedreven door schuld en twijfel keert Marsí terug naar haar afgelegen geboortedorp. Terwijl oude wonden opengaan en dorpsbewoners zwijgen, vervaagt de grens tussen waarheid en waan. Want hoe dieper Marsí graaft, hoe duidelijker het wordt: de moordenaar is nooit verdwenen en zal er alles aan doen om het verleden begraven te houden. Sommige geheimen wachten geduldig. Andere doden liever.
Mijn ervaring: Wat een heerlijke, spannende en sfeervolle thriller, doordrenkt met psychologische spanning en een beeldend uitgewerkte Scandinavische setting. Vanaf de eerste pagina is de dreigende sfeer van mist en geheimen voelbaar. Eva Björg Aegisdóttir heeft een levendige, heldere en toegankelijke schrijfstijl en voelt feilloos aan wanneer ze het tempo moet opvoeren, vertragen of juist zaken in het ongewisse moet laten. Daardoor bouwt zij de spanning op indrukwekkende wijze op. De korte, krachtige hoofdstukken en de sterke structuur zorgen voor een pakkend en meeslepend verhaal dat je blijft vasthouden.
De ware kracht van het verhaal schuilt in de personages, en met name in dat van Marsí. Zij is geen klassiek of doorsnee thrillerpersonage, maar een complex en realistisch karakter met een diepe psychologische gelaagdheid die doorwerkt in je eigen gedachten als lezer. Haar slapeloosheid, fragmentarische herinneringen en voortdurende twijfel en onzekerheid maken haar kwetsbaar en instabiel, maar tegelijkertijd vastberaden in haar zoektocht naar de waarheid. Deze innerlijke strijd voelt oprecht en menselijk. Ook de bijpersonages zijn divers, gelaagd en geloofwaardig neergezet. Rondom hen weet Eva Björg Aegisdóttir bovendien effectief twijfel en wantrouwen op te roepen, wat de spanning verder vergroot.
Het verhaal is zorgvuldig opgebouwd en wisselt tussen heden en verleden, waarbij zich voortdurend nieuwe onthullingen aandienen. Elk detail draagt bij aan de spanning en het mysterie rondom de verdwijning van Stína. Het verhaal is dan ook meer dan een klassieke moordzaak: Eva Björg Aegisdóttir verweeft thema’s als geheugen, schuld en de vraag wat waarheid eigenlijk betekent wanneer herinneringen vervagen op subtiele wijze in het verhaal. Dit zet je als lezer aan het denken: hoe ver zou jij zelf gaan om antwoorden te krijgen? Juist deze psychologische laag maakte het voor mij tot een indrukwekkende en intrigerende thriller.
Het tempo is goed prettig, met een duidelijke spanningsboog richting het plot. Je voelt de ontknoping naderen, maar desondanks weet de auteur te verrassen met een onverwachte en sterke twist die het verhaal krachtig afrondt.
Slapeloos is een meeslepende, indrukwekkende en psychologisch gelaagde thriller. Met haar levendige schrijfstijl, intrigerende personages en sfeervolle Scandinavische setting zet Eva Björg Aegisdóttir een sterk en doordacht verhaal neer dat je niet alleen vastgrijpt, maar ook aan het denken zet.
IJsland, 1967. De veertienjarige Marsí heeft een geheime penvriend, maar schrijft hem onder de naam van haar oudere zus Stína. Wanneer ze eindelijk hebben afgesproken, wordt Marsí door haar moeder tegengehouden om de deur uit te gaan. Diezelfde nacht verdwijnt Stína spoorloos. Haar bebloede jas wordt later gevonden op de plek van de afspraak.
Tien jaar later is de zaak nog altijd onopgelost. Dan ontvangt Marsí onverwacht een brief van haar oude penvriend. Hij zegt meer te weten. Gedreven door vragen die haar al jaren achtervolgen, keert Marsí terug naar haar geboortedorp om de waarheid te achterhalen.
Het verhaal wordt verteld in korte hoofdstukken, met wisselende perspectieven en een sterke afwisseling tussen heden en verleden. Dat leest ontzettend prettig en zorgt ervoor dat je als lezer langzaam maar zeker steeds meer puzzelstukjes krijgt aangereikt — fragmenten die op zichzelf onschuldig lijken, maar samen een beklemmend geheel vormen.
Marsí’s slapeloosheid, verwarde herinneringen en terugkerende dromen maken het steeds lastiger om feit en fictie van elkaar te onderscheiden. Wat was echt? Wat was een droom? En wat heeft ze misschien al die jaren gezien zonder het te kunnen plaatsen? Terwijl zij in het heden dichter bij de waarheid komt, weet je als lezer soms al meer dan zijzelf — en dat maakt het des te schrijnender.
De kracht van Slapeloos zit in de onderhuidse spanning en de psychologische lading. Het verhaal laat zien hoe het geheugen je soms in de steek laat, maar je tegelijkertijd kan beschermen tegen trauma — door herinneringen en situaties bewust te verdringen. Ze verdwijnen niet, maar blijven ergens opgeslagen, klaar om door kleine details weer naar de oppervlakte te komen. Marsí’s personage laat dit op pijnlijke wijze zien.
Thema’s als geheimen, schuld, geweld tegen vrouwen en andere moeilijk bespreekbare onderwerpen — zeker in die tijd — worden op indringende wijze verweven in het verhaal. Het is verdrietig, beklemmend en soms ronduit pijnlijk om te lezen.
Ik voelde sommige ontwikkelingen al aankomen door de manier waarop alles wordt opgebouwd, maar dat maakte de ontknoping niet minder hard. Integendeel. De waarheid bleek schokkender en verdrietiger dan Marsí — en ik als lezer — had durven geloven. En alsof dat nog niet genoeg was, volgt er nóg een wending die shockeert en alles opnieuw op scherp zet.
Het laatste deel luisterde ik als audioboek tijdens een wandeling, en ik merkte dat ik letterlijk stil bleef staan om beter te kunnen focussen. Zo in zijn greep had het verhaal me.
Slapeloos is zo’n boek dat niet draait om actie of constante spanning, maar om wat er onder de oppervlakte broeit. En juist daarin is het ijzersterk: een zorgvuldig opgebouwd, psychologisch verhaal waarin alles uiteindelijk samenkomt — en dat zeker nog even blijft nazinderen.
Dank aan Uitgeverij de Fontein voor het toezenden van dit recensie-exemplaar!
“Slapeloos” is een sfeervolle, langzaam ontluikende thriller die je meeneemt naar het ruige, geïsoleerde IJsland van de jaren zestig en zeventig. Ægisdóttir opent met een intrigerende voorwaarde: de veertienjarige Marsí onderhoudt een geheime correspondentie met een penvriend, maar doet dat onder de naam van haar oudere zus Stína. Wanneer Stína op de avond van hun geplande ontmoeting spoorloos verdwijnt en alleen haar bebloede jas wordt teruggevonden, blijft Marsí achter met een schuldgevoel dat zich als een schaduw door haar leven blijft bewegen.
Tien jaar later is de zaak nog altijd onopgelost, en precies dat onaffe, dat onafgewerkte verdriet, vormt de emotionele kern van het boek. Wanneer Marsí een onverwachte brief ontvangt van haar vroegere penvriend, iemand die beweert meer te weten over die fatale nacht, keert ze terug naar haar geboortedorp. De auteur bouwt vanaf dat moment een beklemmende spanning op: het gevoel dat het verleden niet alleen terugkeert, maar ook gevaarlijk dichtbij komt. De moordenaar lijkt immers weer op de voorgrond te treden, en Marsí’s blijft naar antwoorden zoeken. Ægisdóttir excelleert in het neerzetten van een atmosfeer die tegelijk melancholisch en dreigend is. Wat Slapeloos bijzonder maakt, is hoe de auteur de psychologische spanning laat groeien zonder te vervallen in groot spektakel. De focus ligt op trauma, familiebanden en de vraag hoe ver iemand gaat om eindelijk rust te vinden. Hoewel het tempo eerder bedachtzaam is, werkt dat net in het voordeel van het verhaal: de spanning kruipt onder je huid, subtiel maar onontkoombaar. De ontknoping voelt logisch en toch verrassend. Slapeloos is een aanrader voor lezers die houden van psychologische diepgang, ijzige settings en thrillers waarin het verleden nooit echt voorbij is.
Slapeloos had voor mij een trage start. Het verhaal kabbelt aanvankelijk voort en het duurde behoorlijk wat bladzijden voordat ik echt gegrepen werd. Pas later viel alles op zijn plek en maakten de gebeurtenissen veel goed. De spanning wordt langzaam opgebouwd en neemt gaandeweg toe, wat uiteindelijk wel zijn effect heeft.
Bij de ontknoping voelde ik eerst wat teleurstelling: er leken te veel open eindes te blijven liggen. Gelukkig bleek dat nog niet het hele verhaal te zijn. De plottwist die daarna volgt, zorgt ervoor dat alle losse lijnen alsnog samenkomen. Dat vond ik sterk gedaan, al had de weg ernaartoe voor mij best wat korter mogen zijn.
Het verhaal speelt zich deels af in het heden en deels in het verleden, met terugblikken op Stina en Marsi. Het heden wordt verteld vanuit Marsi. Die afwisseling geeft inzicht in hun geschiedenis en onderlinge verhoudingen. Opvallend is de rol van alcohol: in het gezin waarin Marsi en Stina opgroeien wordt veel gedronken, en ook zijzelf zijn regelmatig dronken. De manier waarop de schrijfster dit beschrijft is vrij luchtig, waardoor overmatig drankgebruik bijna als iets alledaags en normaals wordt neergezet.
Ondanks de lange en trage start wist Slapeloos me uiteindelijk toch te overtuigen door de opbouw, de twist en de afronding van het verhaal.
Deze toch wel psychologische thriller was een topper! Ik heb het boek niet vaak laten liggen en het was dan ook heel snel uit, ik ga zeker nog andere boeken van haar lezen 🤗 Je wordt meteen aangetrokken tot het mysterie van de verdwijning van Stina. Doorheen het verhaal krijg je veel indrukken en zijn er veel verdachten waardoor het boek spannend blijft.
Het hoofdpersonage Marsibil vind ik soms een beetje verontrustend 😅 Ze is sinds de verdwijning van haar zus helemaal ingestort en daardoor doet ze bepaalde dingen die toch wel een beetje horror gevoel bij mij weergaven. Ik kreeg bij sommige passages kippenvel en zag het zo voor mij. Uiteindelijk was het toch niet degene waarvan ik het verwacht had en dat vind ik altijd een meerwaarde! Ik heb het geen vijf sterren gegeven omdat het einde misschien iets te open was voor mij. Op zich was het een verontrustend einde maar er waren een aantal dingen die niet meer ter sprake kwamen en dat vond ik jammer. Maar al bij al was het een zeer goede thriller, een aanrader dus!
Dankjewel Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!
Het is een psychologische thriller met een langzame opbouw. Door de wisselende POV wordt je in het verhaal gezogen. De spanning is in het begin niet erg hoog, maar doordat ik zo in het verhaal wordt meegenomen was dit niet erg. Na een langzaam begin ontluikt het verhaal zich met allemaal plottwists en mysteries. Ik heb erg genoten van het verhaal! Als je zin hebt in een interessante thriller, met veel thema's rondom schuld, trauma en familie, maar niet perse opzoek