What do you think?
Rate this book
Het eiland
Mirjam is verrast wanneer haar halfzus Nia haar uitnodigt voor haar Girls Only verjaardagsfeest op Tallholmen, het Zweedse eiland waar ze als kinderen hun zomers doorbrachten. Na een jaar zonder contact lijkt dit dé kans om hun band te herstellen.
Maar het eiland draagt sporen van het verleden, en de relatie tussen de zussen is complex. De aanwezigheid van Nia's controlerende echtgenoot werpt een schaduw over de avond. Wat begint als een ongemakkelijke hereniging, verandert langzaam in een beklemmende confrontatie met oude wonden en verborgen dreiging.
Wanneer de nacht valt en de spanning tussen de zussen oploopt, blijkt dat het gevaar dichterbij is dan Mirjam ooit had kunnen vermoeden.
Een spannend boek voor liefhebbers van Scandinavische thrillers. Voor de fans van Samuel Bjork en Camilla Läckberg.
Maar het eiland draagt sporen van het verleden, en de relatie tussen de zussen is complex. De aanwezigheid van Nia's controlerende echtgenoot werpt een schaduw over de avond. Wat begint als een ongemakkelijke hereniging, verandert langzaam in een beklemmende confrontatie met oude wonden en verborgen dreiging.
Wanneer de nacht valt en de spanning tussen de zussen oploopt, blijkt dat het gevaar dichterbij is dan Mirjam ooit had kunnen vermoeden.
Een spannend boek voor liefhebbers van Scandinavische thrillers. Voor de fans van Samuel Bjork en Camilla Läckberg.
288 pages, Kindle Edition
Published February 17, 2026
4 people are currently reading
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
March 1, 2026
Sara B. Elfgren is een Zweedse auteur en scenarioschrijver. Ze behaalde een diploma filmwetenschappen en werkte als dramaturg voor ze schrijfster werd. Haar doorbraak behaalde ze met de Engelsfors trilogie. Ze schreef deze driedelige young adult serie samen met Mats Stradberg. Het eiland is haar eerste thriller voor volwassenen.
In Het eiland maakt de lezer kennis met de halfzussen Nia en Mirjam, die al enkele jaren geen contact meer hebben. Oorzaak daarvoor is de controlerende echtgenoot van Nia, die het niet schuwt om haar ook fysiek pijn te doen. Nia, die veertig wordt, nodigt Mirjam uit voor een meidenavond op het eiland waar ze in hun jeugd ook vele uren doorgebracht hebben. Mirjam, net weer single na een tien jaar durende relatie, kan de afleiding wel gebruiken en is blij iets van haar halfzus te horen. Ze ziet het als een nieuwe kans om de banden weer aan te halen. Alleen is alles anders dan ze dacht wanneer ze aankomt op het eiland.
Nia en Mirjam hebben een gecompliceerde relatie en weten pas sinds hun tienerjaren dat ze halfzussen zijn. De lezer leert hen beter kennen doorheen de hoofdstukken. Nia, die er steeds de foute mannen weet uit te kiezen en dan maandenlang niets van zich laat horen. Aan de andere kant Mirjam die iets serieuzer is en net een langlopende relatie ziet stranden. Het boek focust zeer sterk op de relatie tussen beiden en op de radiostilte die volgt wanneer Nia een relatie aangaat. Alles en iedereen moet dan wijken. Aanvankelijk is het nog wel fijn om de historiek te kennen van beide zussen en als lezer te weten dat de huidige man van Nia, Konrad, een bullebak en een compleet foute man is die vrouwen mishandelt. Na hier ettelijke passages over gelezen te hebben en er heel veel herhaling opduikt, wordt het voor de lezer langdradig.
Wanneer Mirjam arriveert op het eiland, verwacht de lezer spanning en actie. Er gebeurt wel iets, maar naderhand wordt er overgeschakeld op een verjaardag diner en zakt de spanning helemaal in. Er wordt in het boek over koetjes en kalfjes gesproken door de aanwezige gasten, en dan vooral over krabben, en de lezer raakt uit het verhaal. Weg is de spanning en het is diagonaal lezen doorheen deze gesprekken totdat er eindelijk wat meer vaart in het boek komt. De plottwist is aardig gevonden, maar wordt te onrealistisch gebracht.
Het eiland is dus zeker geen boek om lang te onthouden.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
In Het eiland maakt de lezer kennis met de halfzussen Nia en Mirjam, die al enkele jaren geen contact meer hebben. Oorzaak daarvoor is de controlerende echtgenoot van Nia, die het niet schuwt om haar ook fysiek pijn te doen. Nia, die veertig wordt, nodigt Mirjam uit voor een meidenavond op het eiland waar ze in hun jeugd ook vele uren doorgebracht hebben. Mirjam, net weer single na een tien jaar durende relatie, kan de afleiding wel gebruiken en is blij iets van haar halfzus te horen. Ze ziet het als een nieuwe kans om de banden weer aan te halen. Alleen is alles anders dan ze dacht wanneer ze aankomt op het eiland.
Nia en Mirjam hebben een gecompliceerde relatie en weten pas sinds hun tienerjaren dat ze halfzussen zijn. De lezer leert hen beter kennen doorheen de hoofdstukken. Nia, die er steeds de foute mannen weet uit te kiezen en dan maandenlang niets van zich laat horen. Aan de andere kant Mirjam die iets serieuzer is en net een langlopende relatie ziet stranden. Het boek focust zeer sterk op de relatie tussen beiden en op de radiostilte die volgt wanneer Nia een relatie aangaat. Alles en iedereen moet dan wijken. Aanvankelijk is het nog wel fijn om de historiek te kennen van beide zussen en als lezer te weten dat de huidige man van Nia, Konrad, een bullebak en een compleet foute man is die vrouwen mishandelt. Na hier ettelijke passages over gelezen te hebben en er heel veel herhaling opduikt, wordt het voor de lezer langdradig.
Wanneer Mirjam arriveert op het eiland, verwacht de lezer spanning en actie. Er gebeurt wel iets, maar naderhand wordt er overgeschakeld op een verjaardag diner en zakt de spanning helemaal in. Er wordt in het boek over koetjes en kalfjes gesproken door de aanwezige gasten, en dan vooral over krabben, en de lezer raakt uit het verhaal. Weg is de spanning en het is diagonaal lezen doorheen deze gesprekken totdat er eindelijk wat meer vaart in het boek komt. De plottwist is aardig gevonden, maar wordt te onrealistisch gebracht.
Het eiland is dus zeker geen boek om lang te onthouden.
Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.nl
March 10, 2026
Mirjam is verrast wanneer haar halfzus Nia haar uitnodigt voor haar Girls Only verjaardagsfeest op Tallholmen, het Zweedse eiland waar ze als kinderen hun zomers doorbrachten. Na een jaar zonder contact lijkt dit dé kans om hun band te herstellen.
Maar het eiland draagt sporen van het verleden, en de relatie tussen de zussen is complex. De aanwezigheid van Nia’s controlerende echtgenoot werpt een schaduw over de avond. Wat begint als een ongemakkelijke hereniging, verandert langzaam in een beklemmende confrontatie met oude wonden en verborgen dreiging.
Wanneer de nacht valt en de spanning tussen de zussen oploopt, blijkt dat het gevaar dichterbij is dan Mirjam ooit had kunnen vermoeden.
'Het eiland' draait om halfzussen Mirjam en Nia. Eerst lees je over Mirjam en hoe ze is opgegroeid. De auteur neemt de tijd om alles goed te vertellen. Hierdoor krijg je een duidelijk beeld van haar thuissituatie en haar uiteindelijke band met Nia.
Je leest veel over hun jeugd, vriendschap en de verschillende liefdes die hen passeren. Hierdoor voelt het niet meteen als een thriller aan. Mirjam heeft al een jaar geen contact meer met Nia, maar... dan krijgt ze na plotseling een uitnodiging van Nia. Ze wil haar verjaardag op het eiland vieren en Mirjam besluit erheen te gaan.
Hier vindt dan een gebeurtenis plaats die ik niet aan zag komen en ik dacht: "Wow, dit kan best een hele gave thriller worden". Helaas... het is echt veelbelovend en ik was enorm benieuwd hoe dit verhaal zich zou gaan ontwikkelen.
Alleen... het kwam maar niet! Er wordt heel veel gebruik gemaakt van dialogen en dit haalde voor mij de spanning weg. De nadruk lag namelijk niet echt op de spannende gebeurtenis. Jammer! Naar het einde toe is er dan wel weer wat meer actie en wordt het soms nog wel eventjes spannend, maar niet zo erg als dat ik stiekem gehoopt had.
Ik voelde dus een lichte teleurstelling, zeker omdat dat ene stuk echt shocking was en ik hoopte alsnog op een verrassend einde of een hele grote plottwist. Op zich was 'Het eiland' dus oké, maar het kon mijn verwachtingen niet helemaal waarmaken.
Beoordeling: 3,0 ⭐️
Maar het eiland draagt sporen van het verleden, en de relatie tussen de zussen is complex. De aanwezigheid van Nia’s controlerende echtgenoot werpt een schaduw over de avond. Wat begint als een ongemakkelijke hereniging, verandert langzaam in een beklemmende confrontatie met oude wonden en verborgen dreiging.
Wanneer de nacht valt en de spanning tussen de zussen oploopt, blijkt dat het gevaar dichterbij is dan Mirjam ooit had kunnen vermoeden.
'Het eiland' draait om halfzussen Mirjam en Nia. Eerst lees je over Mirjam en hoe ze is opgegroeid. De auteur neemt de tijd om alles goed te vertellen. Hierdoor krijg je een duidelijk beeld van haar thuissituatie en haar uiteindelijke band met Nia.
Je leest veel over hun jeugd, vriendschap en de verschillende liefdes die hen passeren. Hierdoor voelt het niet meteen als een thriller aan. Mirjam heeft al een jaar geen contact meer met Nia, maar... dan krijgt ze na plotseling een uitnodiging van Nia. Ze wil haar verjaardag op het eiland vieren en Mirjam besluit erheen te gaan.
Hier vindt dan een gebeurtenis plaats die ik niet aan zag komen en ik dacht: "Wow, dit kan best een hele gave thriller worden". Helaas... het is echt veelbelovend en ik was enorm benieuwd hoe dit verhaal zich zou gaan ontwikkelen.
Alleen... het kwam maar niet! Er wordt heel veel gebruik gemaakt van dialogen en dit haalde voor mij de spanning weg. De nadruk lag namelijk niet echt op de spannende gebeurtenis. Jammer! Naar het einde toe is er dan wel weer wat meer actie en wordt het soms nog wel eventjes spannend, maar niet zo erg als dat ik stiekem gehoopt had.
Ik voelde dus een lichte teleurstelling, zeker omdat dat ene stuk echt shocking was en ik hoopte alsnog op een verrassend einde of een hele grote plottwist. Op zich was 'Het eiland' dus oké, maar het kon mijn verwachtingen niet helemaal waarmaken.
Beoordeling: 3,0 ⭐️
February 25, 2026
De Zweedse scenario- en toneelschrijfster Sara Bergmark Elfgren is als auteur vooral bekend geworden door haar fantasyboeken voor jongvolwassenen, maar voor de radio schreef ze eveneens een veelgeprezen mockumentary-thriller. Medio februari 2026 verscheen Het eiland, dat wordt beschouwd als een psychologische thriller met een gotische sfeer en omdat Elfgren een sterke band met de archipel van Stockholm heeft, speelt het verhaal zich in die omgeving af.
Op een zonovergoten middag in augustus ontvangt Mirjam een uitnodiging van haar halfzus Nia om haar verjaardag op het eiland Tallholmen, waar ze in hun jeugd vaak kwamen, te komen vieren. Omdat ze haar zus al een ruim jaar niet meer gezien of gesproken heeft, gaat ze hierop in en hoopt dat hun onderlinge contact daardoor verbetert. Als ze op het eiland is, heerst er een ongemakkelijke ambiance, want Nia’s controlerende echtgenoot Konrad drukt een behoorlijk stempel op de dag en avond, met gevolg dat het gevaar niet ver weg is.
Het had zo mooi kunnen zijn, vooral omdat de korte proloog ervoor zorgt dat je enigszins nieuwsgierig wordt naar toedracht van de scène die daarin beschreven wordt. Deze inleiding krijgt echter geen passend vervolg, want nadat de lezer in het begin kennismaakt met protagonist Mirjam zakt het verhaal al tamelijk snel volledig in en verzandt het vervolgens in een aaneenschakeling van herinneringen, diverse uiteenzettingen van persoonlijke (relatie)problematiek, normale huis- tuin- en keukenpraat en het vieren van een alcoholrijke verjaardag. Door middel van talloze flashbacks doet de auteur er alles aan om zowel Mirjam als Nia – overigens niet geheel zonder succes – een gezicht te geven. Het probleem is echter dat al die terugblikken niet alleen voor een enorme vertraging zorgen, maar eveneens veroorzaken dat de eventueel aanwezige spanning zo goed als in zijn geheel verdwijnt.
Zoals hiervoor al even benoemd, is Mirjam het belangrijkste personage en daarom wordt de plot voornamelijk vanuit haar perspectief verteld. Je komt derhalve ruim voldoende over haar te weten, maar ook de achtergrond van haar halfzus blijft niet onbelicht. Het valt daarbij op dat hetgeen beiden tot dusver in hun leven hebben meegemaakt min of meer parallel loopt, met dien verstande dat Nia, sinds ze met Konrad is getrouwd, met aanzienlijk meer extremiteiten te maken heeft gekregen. Toch houd je aan beide vrouwen een dubbel gevoel over. Als ze nog onschuldige tieners zijn, kun je nog wel sympathie voor hen opbrengen, maar vele jaren later – ze zijn inmiddels volwassen vrouwen – hebben ze een houding die tegen gaat staan. Het tweetal komt dan, ongetwijfeld gevoed door enkele negatieve ervaringen, minder standvastig en zelfverzekerder over.
Het verhaal bevat thema’s als huiselijk geweld, een controlerende echtgenoot en met een beetje fantasie het niet kunnen verlaten van een eiland. Elfgren probeert hier een eigen draai aan te geven, maar de genoemde onderwerpen, alsmede de barre weersomstandigheden, zijn – voornamelijk omdat hier al zoveel thrillers over zijn geschreven – dermate uitgekauwd dat van iedere vorm van originaliteit zo goed als geen sprake meer is. Ook dit is een van de oorzaken dat het met de spanning absoluut niet wil vlotten. Er zijn slechts enkele momenten, met name in de ontknoping (het beste deel van het boek), dat er sprake is van een vleugje opwinding. Voor het overige is het in feite een behoorlijk tamme en eentonige bedoening.
De auteur laat zonder meer zien dat ze een verhaal kan schrijven, maar een thriller vergt andere capaciteiten en kwaliteiten dat een jeugdboek. Deze twee elementen zijn niet afdoende benut, met tot gevolg dat Het eiland, keurig vertaald door Corry van Bree, als een waakvlammetje begint, maar als een nachtkaars uitgaat.
Op een zonovergoten middag in augustus ontvangt Mirjam een uitnodiging van haar halfzus Nia om haar verjaardag op het eiland Tallholmen, waar ze in hun jeugd vaak kwamen, te komen vieren. Omdat ze haar zus al een ruim jaar niet meer gezien of gesproken heeft, gaat ze hierop in en hoopt dat hun onderlinge contact daardoor verbetert. Als ze op het eiland is, heerst er een ongemakkelijke ambiance, want Nia’s controlerende echtgenoot Konrad drukt een behoorlijk stempel op de dag en avond, met gevolg dat het gevaar niet ver weg is.
Het had zo mooi kunnen zijn, vooral omdat de korte proloog ervoor zorgt dat je enigszins nieuwsgierig wordt naar toedracht van de scène die daarin beschreven wordt. Deze inleiding krijgt echter geen passend vervolg, want nadat de lezer in het begin kennismaakt met protagonist Mirjam zakt het verhaal al tamelijk snel volledig in en verzandt het vervolgens in een aaneenschakeling van herinneringen, diverse uiteenzettingen van persoonlijke (relatie)problematiek, normale huis- tuin- en keukenpraat en het vieren van een alcoholrijke verjaardag. Door middel van talloze flashbacks doet de auteur er alles aan om zowel Mirjam als Nia – overigens niet geheel zonder succes – een gezicht te geven. Het probleem is echter dat al die terugblikken niet alleen voor een enorme vertraging zorgen, maar eveneens veroorzaken dat de eventueel aanwezige spanning zo goed als in zijn geheel verdwijnt.
Zoals hiervoor al even benoemd, is Mirjam het belangrijkste personage en daarom wordt de plot voornamelijk vanuit haar perspectief verteld. Je komt derhalve ruim voldoende over haar te weten, maar ook de achtergrond van haar halfzus blijft niet onbelicht. Het valt daarbij op dat hetgeen beiden tot dusver in hun leven hebben meegemaakt min of meer parallel loopt, met dien verstande dat Nia, sinds ze met Konrad is getrouwd, met aanzienlijk meer extremiteiten te maken heeft gekregen. Toch houd je aan beide vrouwen een dubbel gevoel over. Als ze nog onschuldige tieners zijn, kun je nog wel sympathie voor hen opbrengen, maar vele jaren later – ze zijn inmiddels volwassen vrouwen – hebben ze een houding die tegen gaat staan. Het tweetal komt dan, ongetwijfeld gevoed door enkele negatieve ervaringen, minder standvastig en zelfverzekerder over.
Het verhaal bevat thema’s als huiselijk geweld, een controlerende echtgenoot en met een beetje fantasie het niet kunnen verlaten van een eiland. Elfgren probeert hier een eigen draai aan te geven, maar de genoemde onderwerpen, alsmede de barre weersomstandigheden, zijn – voornamelijk omdat hier al zoveel thrillers over zijn geschreven – dermate uitgekauwd dat van iedere vorm van originaliteit zo goed als geen sprake meer is. Ook dit is een van de oorzaken dat het met de spanning absoluut niet wil vlotten. Er zijn slechts enkele momenten, met name in de ontknoping (het beste deel van het boek), dat er sprake is van een vleugje opwinding. Voor het overige is het in feite een behoorlijk tamme en eentonige bedoening.
De auteur laat zonder meer zien dat ze een verhaal kan schrijven, maar een thriller vergt andere capaciteiten en kwaliteiten dat een jeugdboek. Deze twee elementen zijn niet afdoende benut, met tot gevolg dat Het eiland, keurig vertaald door Corry van Bree, als een waakvlammetje begint, maar als een nachtkaars uitgaat.
March 16, 2026
Het eiland van Sara B. Elfgren is zo’n thriller die nét even anders voelt dan de meeste boeken in dit genre. Het verhaal draait niet alleen om spanning en mysterie, maar ook om familie, herinneringen en het verleden dat soms onverwacht weer boven komt drijven.
Wat ik vooral bijzonder vond, is hoe sterk de familiegeschiedenis door het verhaal heen verweven zit. Langzaam wordt duidelijk hoe gebeurtenissen uit het verleden hun sporen hebben nagelaten in het heden. Daardoor leest het boek niet alleen als een thriller, maar ook als een verhaal over generaties, geheimen en de invloed van familiebanden.
De spanning wordt rustig opgebouwd, met een sfeer die soms bijna beklemmend aanvoelt. Tegelijkertijd zorgt de focus op de personages en hun achtergrond ervoor dat het verhaal meer diepgang krijgt dan je misschien van een klassieke thriller zou verwachten.
Juist die combinatie van spanning en familiegeschiedenis maakt Het eiland voor mij een bijzondere thriller. Een boek dat net even anders is dan anders en dat me nieuwsgierig maakte naar meer van deze auteur.
4 sterren
Wat ik vooral bijzonder vond, is hoe sterk de familiegeschiedenis door het verhaal heen verweven zit. Langzaam wordt duidelijk hoe gebeurtenissen uit het verleden hun sporen hebben nagelaten in het heden. Daardoor leest het boek niet alleen als een thriller, maar ook als een verhaal over generaties, geheimen en de invloed van familiebanden.
De spanning wordt rustig opgebouwd, met een sfeer die soms bijna beklemmend aanvoelt. Tegelijkertijd zorgt de focus op de personages en hun achtergrond ervoor dat het verhaal meer diepgang krijgt dan je misschien van een klassieke thriller zou verwachten.
Juist die combinatie van spanning en familiegeschiedenis maakt Het eiland voor mij een bijzondere thriller. Een boek dat net even anders is dan anders en dat me nieuwsgierig maakte naar meer van deze auteur.
4 sterren
March 1, 2026
Leest eerlijk gezegd niet echt als een thriller, eerder een roman met duister randje. Ik vond het schrijven van Elfgren prettig: het leest lekker weg maar is wel beeldend of diepgaand genoeg om een beetje te prikkelen. Het is vooral het plot wat ik gewoon niet zo interessant vond. Al vrij vroeg komt de eerste grote plottwist, waar ik enthousiast van werd. De tweede plottwist deed echter alles teniet en haalde het kleine beetje spanning wat in het verhaal zat helemaal weg. Je weet dan eigenlijk al hoe het gaat aflopen. Misschien dat ik in de toekomst een andere thriller van deze auteur wel zou proberen, maar dit verhaal raad ik niet aan.
March 1, 2026
De berichten die Mirjam naar haar halfzus Nia stuurde bleven tot nu toe onbeantwoord. Het is voor haar dan ook een complete verrassing dat Nia Mirjam voor haar veertigste verjaardag uitnodigt. Dit feestje gaat door op het eiland waar ze vroeger de zomer doorbrachten.
De auteur weet het boek meteen goed te starten door al een keer vooruit te blikken. Er lijkt iets heel erg fout te zijn gelopen. Deze proloog roept vragen op en schept meteen een duistere sfeer. Een dergelijke start vind ik altijd positief omdat die je meteen het verhaal in trekt.
We leren Mirjam het beste kennen. Haar man heeft haar onlangs laten zitten voor een andere vrouw. Hierdoor had ik meteen medelijden met haar. Het verdriet van de relatiebreuk houdt aan en weegt zwaar, maar Mirjam raakt er niet door verbitterd. We krijgen steeds meer informatie over haar jeugd en hoe Nia in haar leven kwam.
Doorheen deze hoofdstukken, maar ook later, weet de auteur het omgaan met verdriet, rouw en andere emoties heel treffend te verwoorden. Hierdoor zit er voor iedereen wel een stukje herkenbaarheid in en werd er zeker een psychologische laag toegevoegd.
Het verhaal behandelt een belangrijk thema: hoe moeilijk het is om te zien hoe iemand vast zit in een toxische relatie. Totdat Mirjam aankomt op het eiland gaat het voornamelijk over hoe Mirjam machteloos moet toekijken. Nia heeft haar relatie omwille van het fysieke geweld en de psychische terreur al eerder verbroken, maar keerde toch terug.
Doordat het contact nadien bijna onbestaande was, kon ik me goed inleven in de ongerustheid en wanhoop die Mirjam ervaart. Gezien je hierover in de media vaak berichten ziet verschijnen, is dit een actueel thema. Ik kan me voorstellen dat het ook heel herkenbaar is voor mensen die zelf in zo'n relatie zaten of er als familie/vrienden mee werden geconfronteerd.
In de eerste honderd pagina's neemt de auteur de tijd om de juiste sfeer te scheppen. Pas daarna komt Mirjam aan op het eiland. De inleiding is aan de langzame kant, maar voelde in dit verhaal wel nodig. Er wordt een scherp beeld van de onderlinge verhoudingen geschetst en er wordt een onbehaaglijk gevoel gecreëerd, wat steeds prominenter aanwezig was.
Wanneer het feestje bijna van start kan gaan, stuit Mirjam op iets dat ik totaal niet zag aankomen. Dat gaf het verhaal meteen een andere wending. Hierna blijft de auteur de psychologische spanning steeds sterker opbouwen. Dit gebeurt door enkele flashbacks, maar ook door wat de wending in gang heeft gezet.
Het tempo verhoogt aanzienlijk op het einde en dat leidde tot een zenuwslopende finale. Daar kreeg ik het gevoel dat alles nog mogelijk was omdat ik de reacties van de personages moeilijk kon inschatten. De auteur deed me tijdens het verhaal helemaal mee opgaan in de wanhoop, angst en onzekerheid die Nia en vooral Mirjam ervoeren.
In Het eiland hangt een onheilspellende sfeer die de lezer niet loslaat en voor een geweldige spanningsopbouw zorgt. Voor wie op zoek is naar een thriller met psychologische diepgang is dit een absolute aanrader!
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!
4,5 ⭐
De auteur weet het boek meteen goed te starten door al een keer vooruit te blikken. Er lijkt iets heel erg fout te zijn gelopen. Deze proloog roept vragen op en schept meteen een duistere sfeer. Een dergelijke start vind ik altijd positief omdat die je meteen het verhaal in trekt.
We leren Mirjam het beste kennen. Haar man heeft haar onlangs laten zitten voor een andere vrouw. Hierdoor had ik meteen medelijden met haar. Het verdriet van de relatiebreuk houdt aan en weegt zwaar, maar Mirjam raakt er niet door verbitterd. We krijgen steeds meer informatie over haar jeugd en hoe Nia in haar leven kwam.
Doorheen deze hoofdstukken, maar ook later, weet de auteur het omgaan met verdriet, rouw en andere emoties heel treffend te verwoorden. Hierdoor zit er voor iedereen wel een stukje herkenbaarheid in en werd er zeker een psychologische laag toegevoegd.
Het verhaal behandelt een belangrijk thema: hoe moeilijk het is om te zien hoe iemand vast zit in een toxische relatie. Totdat Mirjam aankomt op het eiland gaat het voornamelijk over hoe Mirjam machteloos moet toekijken. Nia heeft haar relatie omwille van het fysieke geweld en de psychische terreur al eerder verbroken, maar keerde toch terug.
Doordat het contact nadien bijna onbestaande was, kon ik me goed inleven in de ongerustheid en wanhoop die Mirjam ervaart. Gezien je hierover in de media vaak berichten ziet verschijnen, is dit een actueel thema. Ik kan me voorstellen dat het ook heel herkenbaar is voor mensen die zelf in zo'n relatie zaten of er als familie/vrienden mee werden geconfronteerd.
In de eerste honderd pagina's neemt de auteur de tijd om de juiste sfeer te scheppen. Pas daarna komt Mirjam aan op het eiland. De inleiding is aan de langzame kant, maar voelde in dit verhaal wel nodig. Er wordt een scherp beeld van de onderlinge verhoudingen geschetst en er wordt een onbehaaglijk gevoel gecreëerd, wat steeds prominenter aanwezig was.
Wanneer het feestje bijna van start kan gaan, stuit Mirjam op iets dat ik totaal niet zag aankomen. Dat gaf het verhaal meteen een andere wending. Hierna blijft de auteur de psychologische spanning steeds sterker opbouwen. Dit gebeurt door enkele flashbacks, maar ook door wat de wending in gang heeft gezet.
Het tempo verhoogt aanzienlijk op het einde en dat leidde tot een zenuwslopende finale. Daar kreeg ik het gevoel dat alles nog mogelijk was omdat ik de reacties van de personages moeilijk kon inschatten. De auteur deed me tijdens het verhaal helemaal mee opgaan in de wanhoop, angst en onzekerheid die Nia en vooral Mirjam ervoeren.
In Het eiland hangt een onheilspellende sfeer die de lezer niet loslaat en voor een geweldige spanningsopbouw zorgt. Voor wie op zoek is naar een thriller met psychologische diepgang is dit een absolute aanrader!
Dankjewel aan VBK België en Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar!
4,5 ⭐
March 9, 2026
Mirjam is verrast wanneer haar halfzus Nia haar uitnodigt voor haar Girls Only-verjaardagsfeest op Tallholmen, het Zweedse eiland waar ze als kinderen hun zomers doorbrachten. Na een jaar zonder contact lijkt dit dé kans om hun band te herstellen.
De zussen delen dezelfde vader maar hebben een andere moeder en ontdekten pas op hun veertiende dat ze familie waren. Voor Mirjam betekende dat contact alles; Nia werd niet alleen haar zus, maar ook haar beste vriendin.
Toch dragen ze allebei hun eigen verleden met zich mee. Vooral Nia worstelt hiermee. Ze belandt steeds opnieuw in toxische relaties waar ze maar moeilijk uit lijkt te komen. Wanneer ze na jaren weer teruggaat naar een van deze mannen – overtuigd dat hij écht veranderd is – lopen de spanningen tussen de zussen uiteindelijk hoog op en gaan ze met ruzie uit elkaar.
Een jaar later volgt de uitnodiging voor Nia’s verjaardag op het eiland waar zoveel herinneringen liggen. Maar wat een gezellige reünie had moeten zijn, slaat al snel om in iets heel anders. Mirjam voelt meteen dat er iets niet klopt. Nia gedraagt zich anders. Ongenodigde gasten verschijnen, de sfeer wordt beklemmend en een onheilspellend gevoel hangt in de lucht. De spanning loopt steeds verder op en geheimen komen langzaam aan het licht.
Wat doe je wanneer wanhoop en radeloosheid de overhand nemen – en je weet dat de enige uitweg ligt in keuzes met grote gevolgen? Mirjam probeert er alles aan te doen om haar zusje Nia en zichzelf in veiligheid te brengen, maar zal dat haar ook lukken? Niet iedereen komt namelijk levend terug van dit afgelegen eiland.
Thema’s als mishandeling, misbruik, toxische en gewelddadige relaties, maar ook vriendschap, familiebanden, geheimen en vertrouwen spelen een belangrijke rol in dit verhaal.
Het eiland komt wat langzaam op gang en voelt voor mij niet direct als een typische thriller. Toch merkte ik al snel dat er een diepere laag onder zat. Ik vond het eigenlijk heel prettig dat het verhaal rustig begint, met meer aandacht voor de personages zelf: hun drijfveren, hoe ze terechtgekomen zijn waar ze nu staan en vooral waarom. Wat ligt er in hun verleden en heden dat hun keuzes – of juist het uitblijven daarvan – verklaart?
De zussen delen dezelfde vader maar hebben een andere moeder en ontdekten pas op hun veertiende dat ze familie waren. Voor Mirjam betekende dat contact alles; Nia werd niet alleen haar zus, maar ook haar beste vriendin.
Toch dragen ze allebei hun eigen verleden met zich mee. Vooral Nia worstelt hiermee. Ze belandt steeds opnieuw in toxische relaties waar ze maar moeilijk uit lijkt te komen. Wanneer ze na jaren weer teruggaat naar een van deze mannen – overtuigd dat hij écht veranderd is – lopen de spanningen tussen de zussen uiteindelijk hoog op en gaan ze met ruzie uit elkaar.
Een jaar later volgt de uitnodiging voor Nia’s verjaardag op het eiland waar zoveel herinneringen liggen. Maar wat een gezellige reünie had moeten zijn, slaat al snel om in iets heel anders. Mirjam voelt meteen dat er iets niet klopt. Nia gedraagt zich anders. Ongenodigde gasten verschijnen, de sfeer wordt beklemmend en een onheilspellend gevoel hangt in de lucht. De spanning loopt steeds verder op en geheimen komen langzaam aan het licht.
Wat doe je wanneer wanhoop en radeloosheid de overhand nemen – en je weet dat de enige uitweg ligt in keuzes met grote gevolgen? Mirjam probeert er alles aan te doen om haar zusje Nia en zichzelf in veiligheid te brengen, maar zal dat haar ook lukken? Niet iedereen komt namelijk levend terug van dit afgelegen eiland.
Thema’s als mishandeling, misbruik, toxische en gewelddadige relaties, maar ook vriendschap, familiebanden, geheimen en vertrouwen spelen een belangrijke rol in dit verhaal.
Het eiland komt wat langzaam op gang en voelt voor mij niet direct als een typische thriller. Toch merkte ik al snel dat er een diepere laag onder zat. Ik vond het eigenlijk heel prettig dat het verhaal rustig begint, met meer aandacht voor de personages zelf: hun drijfveren, hoe ze terechtgekomen zijn waar ze nu staan en vooral waarom. Wat ligt er in hun verleden en heden dat hun keuzes – of juist het uitblijven daarvan – verklaart?
March 8, 2026
Wel, dit verhaal past vandaag ook perfect bij Internationale Vrouwendag. 🤞🩷 Een gepast moment om deze recensie te delen.
Het is een boek waarin de kracht van een vrouw sterk naar voren komt.
Het verhaal raakt verschillende thema’s, zoals mishandeling, een toxische relatie, verdriet, vriendschap, familiebanden en vooral..heel veel moed!
Het boek wordt omschreven als een thriller, maar voor mij voelt het eerder als een spannend opgebouwde roman. Een verhaal waarin je de gevoelens en gedachten van de personages van dichtbij meebeleeft en zo echt kan ervaren hoe het is om in een toxische relatie vast te zitten.🥹
Voor veel vrouwen zal dit herkenbaar zijn.
Zelfs wanneer grenzen al lang overschreden zijn, kan je nog de moed vinden om voor jezelf te kiezen en terug te vechten.
Power! 💪
Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Myriam. Haar relatie van tien jaar is net beëindigd en ze voelt zich verdrietig en leeg.
Wanneer haar zus Nia haar uitnodigt om haar 40ste verjaardag te vieren in hun ouderlijk huis op het eiland, fleurt Myriam meteen op. Hoewel ze de laatste tijd wat minder contact hadden, waren ze vroeger niet alleen zussen, maar ook beste vriendinnen.
Nia heeft in het verleden echter niet altijd de beste keuzes gemaakt als het om mannen gaat. Myriam heeft haar altijd proberen te steunen. De man met wie Nia uiteindelijk trouwde kan Myriam dan ook niet uitstaan. Een man met een duistere kant, die Nia allesbehalve goed behandelt.
Tijdens het verjaardagsfeest voelt Myriam meteen dat er iets niet klopt. De sfeer is gespannen en al snel beseffen de zussen dat ze daar niet langer kunnen blijven. Myriam wil er alles aan doen om Nia opnieuw in veiligheid te brengen.
Maar lukt het hen om weg te raken..en kan Nia zich deze keer echt losmaken van haar verleden?
Wat een verhaal, met sterke en helaas ook zeer actuele thema’s.
⭐️⭐️⭐️⭐️
✨ ‘Achter elke sterke vrouw staat een verhaal dat haar heeft gevormd.’
March 7, 2026
Vlot geschreven, interessante personages (en personage-geschiedenis) en halverwege twee bizargoeie twists die het verhaal een andere kant op stuurden dan ik had verwacht. het einde was daarmee vergeleken voor mij dan weer wat voorspelbaar, maar als je daar langs kunt kijken is dit boek het lezen meer dan waard.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews