What do you think?
Rate this book
De geur van appelbloesem
Het is 1890 en Cato groeit op op landgoed Belvedère aan de Vecht, waar ze het liefst in de tuin met appelboomgaard te vinden is. Ze vertrekt naar Parijs voor een tuinbouwcursus en start bij terugkeer haar eigen fruitkwekerij. Dat alles is natuurlijk hoogst ongebruikelijk voor een jongedame van goede komaf, maar Cato volgt vastberaden haar eigen weg.
In het heden verhuist alleenstaande moeder Nicole met haar dochtertje Saar naar een oud boerderijtje op het landgoed. Daar stuit ze op de inmiddels vervallen boomgaard en onbewust treedt ze in de voetsporen van Cato.
In het heden verhuist alleenstaande moeder Nicole met haar dochtertje Saar naar een oud boerderijtje op het landgoed. Daar stuit ze op de inmiddels vervallen boomgaard en onbewust treedt ze in de voetsporen van Cato.
- GenresAudiobook
320 pages, Paperback
Published April 23, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
May 5, 2026
Het verhaal speelt zich af in het heden met Nicole en rond 1900 met Cato..
Nicole is tijdens een scheiding bij haar moeder in Utrecht komen wonen alleen komt haar moeder te overlijden en staat ze letterlijk op straat met haar dochter.. tot ze een super lieve woningbouw meneertje tegenkomt en die weet dat een vriend van hem een huisje te huur heeft.. dat is op het landgoed belverdere
Nicole en haar dochter vinden op het terrein een prachtige boomgaard met appels die al een tijdje geen aandacht heeft gehad zij gaat opzoek wat het verhaal achter alles is..
tussendoor schakel je over naar het verhaal van Cato.
Cato heeft maar 1 droom en dat een kweker worden en gelukkig heeft ze een moeder die haar steunt..
wat ik zo bijzonder vond was deze zin in het boek:
Dan ben je vrij om dit perceel te gebruiken voor jou kwekerij lieve Cato. Hopelijk gaat er veel goeds groeien je hebt mijn zegen..
Dank u wel moeder’. Ze ging op haar tenen staan en drukte een kus op haar moeders zachte wangen. U had me niet gelukkiger kunnen maken.. het ontroerde mij zou dat ik vind dat iedereen een persoon naast zich moet hebben staan om dromen waar te maken!
Dit prachtige boek heeft veel los gemaakt bij mij..
daarom wil ik @graaffkarinde bedanken voor dit mooie verhaal!
Nicole is tijdens een scheiding bij haar moeder in Utrecht komen wonen alleen komt haar moeder te overlijden en staat ze letterlijk op straat met haar dochter.. tot ze een super lieve woningbouw meneertje tegenkomt en die weet dat een vriend van hem een huisje te huur heeft.. dat is op het landgoed belverdere
Nicole en haar dochter vinden op het terrein een prachtige boomgaard met appels die al een tijdje geen aandacht heeft gehad zij gaat opzoek wat het verhaal achter alles is..
tussendoor schakel je over naar het verhaal van Cato.
Cato heeft maar 1 droom en dat een kweker worden en gelukkig heeft ze een moeder die haar steunt..
wat ik zo bijzonder vond was deze zin in het boek:
Dan ben je vrij om dit perceel te gebruiken voor jou kwekerij lieve Cato. Hopelijk gaat er veel goeds groeien je hebt mijn zegen..
Dank u wel moeder’. Ze ging op haar tenen staan en drukte een kus op haar moeders zachte wangen. U had me niet gelukkiger kunnen maken.. het ontroerde mij zou dat ik vind dat iedereen een persoon naast zich moet hebben staan om dromen waar te maken!
Dit prachtige boek heeft veel los gemaakt bij mij..
daarom wil ik @graaffkarinde bedanken voor dit mooie verhaal!
May 3, 2026
Het boek is geschreven vanuit twee perspectieven. Enerzijds volg je Cato, die in de jaren 1900 opgroeit. Ze kiest haar eigen pad. Gaat daarmee tegen het 'normaal' en alle verwachtingen in. Krijgt daarmee de nodige comentaren maar kiest haar eigen weg. Daarnaast volg je Nicole die, in het heden verhuist naar een boerderijtje op het landgoed Belvedere, de plek waar Cato is opgegroeid.
Tijdens het lezen kom je er achter dat beide vrouwen het niet gemakkelijk hebben gehad. Het zijn sterke, vastberaden vrouwen waar ik in ieder geval veel bewondering voor heb.
Het boek leest ontzettend snel weg. De schrijfstijl is heel fijn, de opbouw is top en de afwisseling tussen heden/verleden is heel goed in balans.
Doordat het ontzettend beeldend is beschreven, lijkt het soms alsof ke zelf op de appelboomgaard staat. Je kan je daarom ook heel goed inleven in de personages. Je voelt het verdriet, de kracht en het doorzettingsvermogen van beide vrouwen.
Ik heb echt ontzettend van dit boek genoten, ben er echt doorheen gevlogen en kijk dan ook uit naar het vervolg. Ik kan dan ook niet anders dan dit boek 5/5 appels🍎⭐ geven.
@zomerkeuning ontzettend bedankt dat ik dit boek mocht recenseren!
Tijdens het lezen kom je er achter dat beide vrouwen het niet gemakkelijk hebben gehad. Het zijn sterke, vastberaden vrouwen waar ik in ieder geval veel bewondering voor heb.
Het boek leest ontzettend snel weg. De schrijfstijl is heel fijn, de opbouw is top en de afwisseling tussen heden/verleden is heel goed in balans.
Doordat het ontzettend beeldend is beschreven, lijkt het soms alsof ke zelf op de appelboomgaard staat. Je kan je daarom ook heel goed inleven in de personages. Je voelt het verdriet, de kracht en het doorzettingsvermogen van beide vrouwen.
Ik heb echt ontzettend van dit boek genoten, ben er echt doorheen gevlogen en kijk dan ook uit naar het vervolg. Ik kan dan ook niet anders dan dit boek 5/5 appels🍎⭐ geven.
@zomerkeuning ontzettend bedankt dat ik dit boek mocht recenseren!
May 7, 2026
Wat hebben een verlaten boomgaard en twee vrouwen uit verschillende tijden met elkaar te maken?
In dit verhaal met een duale tijdlijn volgen we Nicole (heden) en Cato (verleden).
Na haar scheiding is Nicole samen met haar dochter ingetrokken bij haar moeder. Wanneer haar moeder plotseling overlijdt, dreigen Nicole en haar dochtertje Saar op straat te komen staan. Per toeval krijgen ze de kans om een boerderijtje te betrekken op een groot landgoed waar ook een notariskantoor is gevestigd. Op het landgoed ontdekken ze tot hun vreugde een oude fruitboomgaard. Vooral de appelbomen trekken Nicoles aandacht.
Ruim honderd jaar eerder groeit op ditzelfde landgoed Cato op, samen met haar broers, zusjes en haar liefhebbende ouders. Ze krijgt een moderne opvoeding en mag zelfs in Parijs een tuinbouwcursus volgen! Cato jaagt haar dromen na en start na haar terugkeer uit Parijs met het aanleggen van haar eigen fruitkwekerij. Zo wordt ze de eerste vrouwelijke kweker van Nederland.
Het leven van deze twee vrouwen speelt zich af in verschillende tijdsperiodes en is heel verschillend. Toch kruisen hun paden zich op onverwachte wijze. Tijdens het lezen kreeg ik meerdere momenten kippenvel. De historische elementen zijn mooi in het verhaal verwerkt.
Dit boek is het eerste deel van de historische feelgoodserie ‘De dochters van Belvedère’. Wat een prachtige start! Je wordt meteen in het verhaal gezogen en blijft geboeid tot het einde en verlangt naar meer. De personages zijn goed uitgewerkt en de combinatie van een hedendaagse en historische verhaallijn geeft het verhaal extra diepgang en een leuke twist.
Het is zeker de moeite waard om ook het nawoord te lezen, waarin de auteur uitlegt hoe ze aan haar inspiratie voor het verhaal is gekomen.
Ik kreeg een recensie-exemplaar van dit boek van Zomer en Keuning. Dit heeft mijn mening over dit boek niet beïnvloed. Ik heb erg genoten van deze heerlijke historische feelgoodroman en kijk nu al uit naar deel twee! 🌸🍎
In dit verhaal met een duale tijdlijn volgen we Nicole (heden) en Cato (verleden).
Na haar scheiding is Nicole samen met haar dochter ingetrokken bij haar moeder. Wanneer haar moeder plotseling overlijdt, dreigen Nicole en haar dochtertje Saar op straat te komen staan. Per toeval krijgen ze de kans om een boerderijtje te betrekken op een groot landgoed waar ook een notariskantoor is gevestigd. Op het landgoed ontdekken ze tot hun vreugde een oude fruitboomgaard. Vooral de appelbomen trekken Nicoles aandacht.
Ruim honderd jaar eerder groeit op ditzelfde landgoed Cato op, samen met haar broers, zusjes en haar liefhebbende ouders. Ze krijgt een moderne opvoeding en mag zelfs in Parijs een tuinbouwcursus volgen! Cato jaagt haar dromen na en start na haar terugkeer uit Parijs met het aanleggen van haar eigen fruitkwekerij. Zo wordt ze de eerste vrouwelijke kweker van Nederland.
Het leven van deze twee vrouwen speelt zich af in verschillende tijdsperiodes en is heel verschillend. Toch kruisen hun paden zich op onverwachte wijze. Tijdens het lezen kreeg ik meerdere momenten kippenvel. De historische elementen zijn mooi in het verhaal verwerkt.
Dit boek is het eerste deel van de historische feelgoodserie ‘De dochters van Belvedère’. Wat een prachtige start! Je wordt meteen in het verhaal gezogen en blijft geboeid tot het einde en verlangt naar meer. De personages zijn goed uitgewerkt en de combinatie van een hedendaagse en historische verhaallijn geeft het verhaal extra diepgang en een leuke twist.
Het is zeker de moeite waard om ook het nawoord te lezen, waarin de auteur uitlegt hoe ze aan haar inspiratie voor het verhaal is gekomen.
Ik kreeg een recensie-exemplaar van dit boek van Zomer en Keuning. Dit heeft mijn mening over dit boek niet beïnvloed. Ik heb erg genoten van deze heerlijke historische feelgoodroman en kijk nu al uit naar deel twee! 🌸🍎
May 10, 2026
Nederland, einde 19e/begin 20e eeuw: Cato groeit op op landgoed Belvedère als een buitenkind, steeds te vinden in de moestuin of tussen de fruitbomen. Als haar vader haar op zijn sterfbed influistert altijd haar hart te blijven volgen, beslist ze een cursus fruit telen te volgen in Parijs in plaats van te trouwen met de zoon van het nabijgelegen landgoed, dit tot grote ontstentenis van de buurvrouw.
In het heden is Nicole dringend op zoek naar een huis samen met haar dochter Saar, na haar scheiding en het overlijden van haar moeder. Via via komt ze in een boerderijtje terecht naast een groot landhuis dat de naam Belvedère draagt.
Gaandeweg haalt het verleden het heden in en wordt duidelijk waarom de moeder van een van Saars vriendinnetjes niets moet weten van de inwoners van Belvedère en hoe het komt dat er een onbekende appelsoort groeit in de boomgaard achter het boerderijtje van Nicole.
In relatief korte hoofdstukken die zich afwisselend in het heden en het verleden afspelen, leer je als lezer het verhaal van zowel Cato als Nicole kennen.
Het karakter van Cato wordt hier mooi uitgewerkt, over Nicole komen we net iets minder te weten, wat ik wel jammer vond.
Ook krijg je een les in appels telen en bomen enten, een meerwaard aan het verhaal.
De geur van appelbloesem is een feelgoodroman, dus een beetje (zeemzoete) romantiek mag zeker niet ontbreken.
Het boek las vlot, al had ik het idee dat niet elke verhaallijn al helemaal verteld was. Aangezien dit boek het begin is van een reeks (De dochters van Belvedère), kan het natuurlijk ook dat sommige verhaallijnen in de volgende boeken weer opgenomen worden.
Ik kreeg van uitgeverij Zomer en Keunig de kans dit boek te lezen en te reviewen. Dankjewel voor het recensie-exemplaar!
In het heden is Nicole dringend op zoek naar een huis samen met haar dochter Saar, na haar scheiding en het overlijden van haar moeder. Via via komt ze in een boerderijtje terecht naast een groot landhuis dat de naam Belvedère draagt.
Gaandeweg haalt het verleden het heden in en wordt duidelijk waarom de moeder van een van Saars vriendinnetjes niets moet weten van de inwoners van Belvedère en hoe het komt dat er een onbekende appelsoort groeit in de boomgaard achter het boerderijtje van Nicole.
In relatief korte hoofdstukken die zich afwisselend in het heden en het verleden afspelen, leer je als lezer het verhaal van zowel Cato als Nicole kennen.
Het karakter van Cato wordt hier mooi uitgewerkt, over Nicole komen we net iets minder te weten, wat ik wel jammer vond.
Ook krijg je een les in appels telen en bomen enten, een meerwaard aan het verhaal.
De geur van appelbloesem is een feelgoodroman, dus een beetje (zeemzoete) romantiek mag zeker niet ontbreken.
Het boek las vlot, al had ik het idee dat niet elke verhaallijn al helemaal verteld was. Aangezien dit boek het begin is van een reeks (De dochters van Belvedère), kan het natuurlijk ook dat sommige verhaallijnen in de volgende boeken weer opgenomen worden.
Ik kreeg van uitgeverij Zomer en Keunig de kans dit boek te lezen en te reviewen. Dankjewel voor het recensie-exemplaar!
May 7, 2026
De geur van appelbloesem is het eerste deel van de serie De dochters van Belvedère. Deze historische roman neemt je mee in het leven van Cato eind 1800 en Nicole in het heden.
Cato woont samen met haar ouders en broers en zussen op landgoed Belvedère aan de Vecht, waar ze niets liever doet dan de handen uit de mouwen te steken en de tuinman te helpen. Na het volgen van een tuinbouwcursus in Parijs besluit ze haar droom waar te maken en richt ze haar eigen fruitkwekerij op wat in die tijd heel ongebruikelijk is voor een meisje van goede komaf. En toch zet ze door wat haar mama alleen maar kan toejuichen.
Alleenstaande mama Nicole moet, na het overlijden van haar mama, noodgedwongen uit huis waar ze samenwoonden na haar scheiding en verhuist met haar dochtertje Saar naar een boerderijtje op een landgoed wat later Belvedère blijkt te zijn. Tijdens het wandelen op het domein komen ze een verlaten boomgaard tegen en raakt Nicole helemaal in de ban van het fruit en vooral van de oude appelboom.
Wat een heerlijk verhaal om te lezen. Ik werd er meteen ingezogen en wilde gewoon weten hoe het verhaal verder zou lopen. Het is zo vlot geschreven dat ik het op 2 dagen uitgelezen heb. Ik lees graag boeken met duale tijdlijnen en deze is echt goed geschreven. Het verhaal vloeit mooi samen en het is prachtig om te lezen hoe het op het einde samenkomt. Beide dames leven in verschillende tijdperken en totaal verschillende levens en toch hebben ze 1 ding gemeen, hun passie en kennis van fruit en de oude appelboom. De personages zijn heel goed uitgeschreven waardoor je je gemakkelijk kan inleven. Met momenten had ik het gevoel dat ik zelf in die boomgaard rondliep. In het nawoord kan je lezen waar Karin haar inspiratie voor dit boek gehaald heeft. Het is het eerste boek dat ik van Karin gelezen heb en ik hou wel van haar schrijfstijl.
Cato woont samen met haar ouders en broers en zussen op landgoed Belvedère aan de Vecht, waar ze niets liever doet dan de handen uit de mouwen te steken en de tuinman te helpen. Na het volgen van een tuinbouwcursus in Parijs besluit ze haar droom waar te maken en richt ze haar eigen fruitkwekerij op wat in die tijd heel ongebruikelijk is voor een meisje van goede komaf. En toch zet ze door wat haar mama alleen maar kan toejuichen.
Alleenstaande mama Nicole moet, na het overlijden van haar mama, noodgedwongen uit huis waar ze samenwoonden na haar scheiding en verhuist met haar dochtertje Saar naar een boerderijtje op een landgoed wat later Belvedère blijkt te zijn. Tijdens het wandelen op het domein komen ze een verlaten boomgaard tegen en raakt Nicole helemaal in de ban van het fruit en vooral van de oude appelboom.
Wat een heerlijk verhaal om te lezen. Ik werd er meteen ingezogen en wilde gewoon weten hoe het verhaal verder zou lopen. Het is zo vlot geschreven dat ik het op 2 dagen uitgelezen heb. Ik lees graag boeken met duale tijdlijnen en deze is echt goed geschreven. Het verhaal vloeit mooi samen en het is prachtig om te lezen hoe het op het einde samenkomt. Beide dames leven in verschillende tijdperken en totaal verschillende levens en toch hebben ze 1 ding gemeen, hun passie en kennis van fruit en de oude appelboom. De personages zijn heel goed uitgeschreven waardoor je je gemakkelijk kan inleven. Met momenten had ik het gevoel dat ik zelf in die boomgaard rondliep. In het nawoord kan je lezen waar Karin haar inspiratie voor dit boek gehaald heeft. Het is het eerste boek dat ik van Karin gelezen heb en ik hou wel van haar schrijfstijl.
May 7, 2026
Bedankt @zomerkeuning voor dit recensie-exemplaar!
Het is 1890 en Cato groeit op op landgoed Belvedere aan de Vecht, waar ze het liefst in de tuin met appelboomgaard te vinden is. Ze gaat naar Parijs voor een tuinbouwcurus en start bij terugkomst haar eigen fruitkwekerij.
In het heden verhuist alleenstaande moeder Nicole, samen met haar dochter naar een oude boerderij op het landgoed. Daar stuiten ze op een boomgaard en zo treedt ze onbewust in de voetsporen van Cato.
De twee afzonderlijke verhalen waren schattig, maar vond ik net niet voldoende bij elkaar komen.
Alsof je echt twee losse levensverhalen las in 1 boek.
Er gebeurde net iets te weinig in het boek.
Wel las het lekker weg. En het had wel veel potentie. Misschien komt het in het volgende deel wel echt los?
Gezien het einde lijkt het daar wel op, maar had graag in dit deel ook al iets er van gezien 😁.
Het is 1890 en Cato groeit op op landgoed Belvedere aan de Vecht, waar ze het liefst in de tuin met appelboomgaard te vinden is. Ze gaat naar Parijs voor een tuinbouwcurus en start bij terugkomst haar eigen fruitkwekerij.
In het heden verhuist alleenstaande moeder Nicole, samen met haar dochter naar een oude boerderij op het landgoed. Daar stuiten ze op een boomgaard en zo treedt ze onbewust in de voetsporen van Cato.
De twee afzonderlijke verhalen waren schattig, maar vond ik net niet voldoende bij elkaar komen.
Alsof je echt twee losse levensverhalen las in 1 boek.
Er gebeurde net iets te weinig in het boek.
Wel las het lekker weg. En het had wel veel potentie. Misschien komt het in het volgende deel wel echt los?
Gezien het einde lijkt het daar wel op, maar had graag in dit deel ook al iets er van gezien 😁.
May 5, 2026
Wat een heerlijk boek, prachtig verteld zowel het heden als verleden. Ik heb genoten. Een echte aanrader.
April 28, 2026
De geur van appelbloesem is het eerste deel in de serie De dochters van Belvedère, en wat voor een start! Vanaf de eerste pagina word je moeiteloos het verhaal ingezogen dankzij de warme, beeldende schrijfstijl van Karin de Graaff. Die stijl deed me sterk denken aan de boeken van Santa Montefiore.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: Cato in de jaren 1900 en Nicole in het heden. Deze afwisseling is prachtig uitgewerkt. De verhaallijnen lijken soms subtiel in elkaar over te vloeien, wat het geheel extra bijzonder maakt.
Cato is haar tijd ver vooruit. Opgegroeid op landgoed Belvedère kiest ze, tegen alle verwachtingen in, voor haar passie: tuinieren. Haar reis naar Parijs om zich hierin te verdiepen en haar vastberadenheid om haar eigen pad te volgen maken haar tot een inspirerend personage.
In het heden volgen we Nicole, die na moeilijke omstandigheden met haar dochtertje een nieuw begin maakt op een charmant boerderijtje op hetzelfde landgoed. Wanneer ze een vergeten boomgaard ontdekt, besluit ze deze nieuw leven in te blazen. Dat blijkt echter niet zonder uitdagingen te gaan.
Wat dit boek zo sterk maakt, is hoe je als lezer echt wordt meegenomen in de emoties. Ik voelde het verdriet, de hoop, de liefde: alles. Zowel Cato als Nicole zijn krachtige vrouwen die durven opkomen voor wat ze belangrijk vinden, en dat maakt hen ontzettend fijn om te volgen.
De historische stukken zijn bovendien zo levendig beschreven dat je de setting volledig voor je ziet: van de klederdracht en vervoersmiddelen tot het Parijs van toen. Het zorgt voor een rijke, sfeervolle leeservaring.
Dit boek smaakt absoluut naar meer, en ik kijk dan ook enorm uit naar het volgende deel in de serie. En eerlijk? Ik heb nu spontaan zin gekregen in appels… misschien zelfs om een appeltaart of appelflappen te bakken 🍎
Wie houdt van prachtig geschreven feelgood met een historische touch, zit hier helemaal goed!
Dank aan de uitgeverij Zomer & Keuning voor het digitale recensie-exemplaar. Dit heeft geen invloed gehad op mijn mening.
Het verhaal wordt verteld vanuit twee perspectieven: Cato in de jaren 1900 en Nicole in het heden. Deze afwisseling is prachtig uitgewerkt. De verhaallijnen lijken soms subtiel in elkaar over te vloeien, wat het geheel extra bijzonder maakt.
Cato is haar tijd ver vooruit. Opgegroeid op landgoed Belvedère kiest ze, tegen alle verwachtingen in, voor haar passie: tuinieren. Haar reis naar Parijs om zich hierin te verdiepen en haar vastberadenheid om haar eigen pad te volgen maken haar tot een inspirerend personage.
In het heden volgen we Nicole, die na moeilijke omstandigheden met haar dochtertje een nieuw begin maakt op een charmant boerderijtje op hetzelfde landgoed. Wanneer ze een vergeten boomgaard ontdekt, besluit ze deze nieuw leven in te blazen. Dat blijkt echter niet zonder uitdagingen te gaan.
Wat dit boek zo sterk maakt, is hoe je als lezer echt wordt meegenomen in de emoties. Ik voelde het verdriet, de hoop, de liefde: alles. Zowel Cato als Nicole zijn krachtige vrouwen die durven opkomen voor wat ze belangrijk vinden, en dat maakt hen ontzettend fijn om te volgen.
De historische stukken zijn bovendien zo levendig beschreven dat je de setting volledig voor je ziet: van de klederdracht en vervoersmiddelen tot het Parijs van toen. Het zorgt voor een rijke, sfeervolle leeservaring.
Dit boek smaakt absoluut naar meer, en ik kijk dan ook enorm uit naar het volgende deel in de serie. En eerlijk? Ik heb nu spontaan zin gekregen in appels… misschien zelfs om een appeltaart of appelflappen te bakken 🍎
Wie houdt van prachtig geschreven feelgood met een historische touch, zit hier helemaal goed!
Dank aan de uitgeverij Zomer & Keuning voor het digitale recensie-exemplaar. Dit heeft geen invloed gehad op mijn mening.
May 5, 2026
Wie mij al een beetje kent, weet dat dit mijn favoriete genre is, dual tijdlijnen à la Luncinda Riley, Soraya Lane met de verloren dochters en De Toscaanse zussen van Daniela Sacerdoti. Ik was dus heel erg benieuwd naar De dochters van Belvedére, maar tegelijkertijd ook een beetje bang om er aan te beginnen.
Dat laatste is zeker niet nodig, want, whoops, ik heb het boek in 1 dag uitgelezen! Ik heb zelfs mijn huishoudelijke klusjes genegeerd, zodat ik kon verder lezen! Sorry-not-sorry.
Vanaf de eerste bladzijde wordt je meegevoerd in een prachtig verhaal met een sprookjesachtig decor, de sfeer is zo warm en fijn, je krijgt echt een heerlijk gevoel tijdens het lezen.
In de dual tijdlijn volgen we Cato in 1890 en Nicole in het heden. Twee verschillende verhalen, twee sterke, onafhankelijke zelfzekere vrouwen die hun eigen weg zoeken in het leven, met de boomgaard door de eeuwen heen als verbindende factor.
Je proeft de strijd voor onafhankelijkheid, het iets willen opbouwen, de liefde die zegevierd ongeacht rang of stand en de groei die beide dames doormaken.
De korte hoofstukken smelten heel mooi samen, er is tijd gemaakt voor voldoende diepgang van de personages en door de wendingen in het verhaal wordt het nooit niet saai.
Ik heb ook heel erg genoten van de beeldende schrijfwijze, de streek is zo sprookjesachtig beschreven, en dat is het ook in het echt.
Ik heb het genoegen gehad een paar jaar geleden daar op vakantie te zijn en daar hebben we een fietstocht gemaakt, in de volle zon, langs de Vecht, en echt ons ogen opengetrokken en genoten van de mooie streek. Meermaals viel ons mond open van de ferme huizen en de mooie tuinen en dat mensen zich gelukkig mogen prijzen om zo mooi te mogen en kunnen leven. Ik zag dankzij de prachtige schrijfwijze alles direct terug voor mij.
Ik vind het eerste deel van "De dochters van Belvedère" zeker veelbelovend voor de rest van de serie, ik ben alvast verkocht en vind het jammer dat dit boek al uit is!
Dat laatste is zeker niet nodig, want, whoops, ik heb het boek in 1 dag uitgelezen! Ik heb zelfs mijn huishoudelijke klusjes genegeerd, zodat ik kon verder lezen! Sorry-not-sorry.
Vanaf de eerste bladzijde wordt je meegevoerd in een prachtig verhaal met een sprookjesachtig decor, de sfeer is zo warm en fijn, je krijgt echt een heerlijk gevoel tijdens het lezen.
In de dual tijdlijn volgen we Cato in 1890 en Nicole in het heden. Twee verschillende verhalen, twee sterke, onafhankelijke zelfzekere vrouwen die hun eigen weg zoeken in het leven, met de boomgaard door de eeuwen heen als verbindende factor.
Je proeft de strijd voor onafhankelijkheid, het iets willen opbouwen, de liefde die zegevierd ongeacht rang of stand en de groei die beide dames doormaken.
De korte hoofstukken smelten heel mooi samen, er is tijd gemaakt voor voldoende diepgang van de personages en door de wendingen in het verhaal wordt het nooit niet saai.
Ik heb ook heel erg genoten van de beeldende schrijfwijze, de streek is zo sprookjesachtig beschreven, en dat is het ook in het echt.
Ik heb het genoegen gehad een paar jaar geleden daar op vakantie te zijn en daar hebben we een fietstocht gemaakt, in de volle zon, langs de Vecht, en echt ons ogen opengetrokken en genoten van de mooie streek. Meermaals viel ons mond open van de ferme huizen en de mooie tuinen en dat mensen zich gelukkig mogen prijzen om zo mooi te mogen en kunnen leven. Ik zag dankzij de prachtige schrijfwijze alles direct terug voor mij.
Ik vind het eerste deel van "De dochters van Belvedère" zeker veelbelovend voor de rest van de serie, ik ben alvast verkocht en vind het jammer dat dit boek al uit is!
May 15, 2026
🍏De geur van appelbloesem was voor mij echt zó een boek waarbij je denkt: nog één hoofdstuk.. en voor je het weet ben je uren verder.
🍏 Vanaf het moment dat ik landgoed Belvedère binnenstapte, was ik verkocht.
De sfeer, de boomgaard, de geheimen uit het verleden,
en het landgoed Belvedère is beeldend beschreven,
je ruikt bijna letterlijk de appelbloesem tijdens het lezen.
Ik wilde er eigenlijk gewoon zelf wonen.
🍏 Cato was zonder twijfel mijn favoriete personage. Eigenwijs, dromerig en totaal niet van plan zich netjes aan alle regels van die tijd te houden.
Een jonge vrouw die in 1890 besluit haar hart te volgen en zich verdiept in tuinbouw? lk was meteen fan.
Terwijl iedereen waarschijnlijk dacht 'doe eens normaal", trok Cato gewoon haar eigen plan. Heerlijk.
🍏 En dan Nicole in het heden, die op het landgoed terechtkomt en langzaam ontdekt hoeveel verhalen er nog verborgen liggen tussen de oude fruitbomen.
🍏 Ik vond het zo leuk hoe beide verhaallijnen steeds meer met elkaar verbonden raakten. Het voelde een beetje alsof ik samen met Nicole stukje voor stukje een familiegeheim aan het ontrafelen was.
🍏 Het is zo'n warme combinatie van historie, familie, romantiek en een vleugje mysterie dat het boek echt moeilijk weg te leggen is.
🍏 En eerlijk: na het omslaan van de laatste pagina wilde ik eigenlijk direct door naar deel twee.
Want afscheid nemen van Belvedère?
Daar was ik duidelijk nog niet klaarvoor!
🍏 Voor mij was De geur van appelbloesem niet zomaar een historische feelgoodroman, maar een verhaal over dromen volgen, opnieuw beginnen en je eigen plek vinden.
Warm, ontroerend en vol sfeer. Een boek dat ik met veel plezier heb gelezen en dat ik absoluut zou aanraden aan iedereen die houdt van meeslepende historische romans met sterke vrouwelijke personages."
🥰🍏 Belvedère voelt als een plek waar je wilt blijven 🍎 @helgalovesreading
🍏 Vanaf het moment dat ik landgoed Belvedère binnenstapte, was ik verkocht.
De sfeer, de boomgaard, de geheimen uit het verleden,
en het landgoed Belvedère is beeldend beschreven,
je ruikt bijna letterlijk de appelbloesem tijdens het lezen.
Ik wilde er eigenlijk gewoon zelf wonen.
🍏 Cato was zonder twijfel mijn favoriete personage. Eigenwijs, dromerig en totaal niet van plan zich netjes aan alle regels van die tijd te houden.
Een jonge vrouw die in 1890 besluit haar hart te volgen en zich verdiept in tuinbouw? lk was meteen fan.
Terwijl iedereen waarschijnlijk dacht 'doe eens normaal", trok Cato gewoon haar eigen plan. Heerlijk.
🍏 En dan Nicole in het heden, die op het landgoed terechtkomt en langzaam ontdekt hoeveel verhalen er nog verborgen liggen tussen de oude fruitbomen.
🍏 Ik vond het zo leuk hoe beide verhaallijnen steeds meer met elkaar verbonden raakten. Het voelde een beetje alsof ik samen met Nicole stukje voor stukje een familiegeheim aan het ontrafelen was.
🍏 Het is zo'n warme combinatie van historie, familie, romantiek en een vleugje mysterie dat het boek echt moeilijk weg te leggen is.
🍏 En eerlijk: na het omslaan van de laatste pagina wilde ik eigenlijk direct door naar deel twee.
Want afscheid nemen van Belvedère?
Daar was ik duidelijk nog niet klaarvoor!
🍏 Voor mij was De geur van appelbloesem niet zomaar een historische feelgoodroman, maar een verhaal over dromen volgen, opnieuw beginnen en je eigen plek vinden.
Warm, ontroerend en vol sfeer. Een boek dat ik met veel plezier heb gelezen en dat ik absoluut zou aanraden aan iedereen die houdt van meeslepende historische romans met sterke vrouwelijke personages."
🥰🍏 Belvedère voelt als een plek waar je wilt blijven 🍎 @helgalovesreading
May 6, 2026
De geur van appelbloesem is het eerste deel van De dochters van Belvedère serie van Karin de Graaff.
We volgen twee sterke vrouwen, Cato in het verleden rond het jaar 1890 en Nicole in het heden.
Cato is een jonge vrouw die weet wat ze wil, haar vastberadenheid en liefde voor tuinieren geven haar een sympathiek element. Haar keuze om voor haar studie tuinbouw naar Parijs te vertrekken, zodat ze over een paar jaar een eigen fruitkwekerij kan beginnen, laat zien dat Cato als feministische vrouw haar tijd ver vooruit was.
Nicole en haar dochter Saar hebben het niet gemakkelijk. Na haar scheiding en het overlijden van haar moeder, staat ze praktisch op straat. Wanneer zich een kans voordoet dat ze kan verblijven op Landgoed Belvedère, grijpt Nicole deze met beide handen aan.
De beschrijvingen en details van het landgoed en de boomgaard zorgen ervoor dat je jezelf tussen de appelbloesem waant. Door deze setting krijgt het verhaal een nostalgische sfeer die heden en verleden mooi met elkaar verbindt.
De schrijfwijze is toegankelijk, beeldend met mooie details, waardoor je zin krijgt om door een appelbloesem boomgaard te lopen.
Zowel Cato als Nicole en haar dochter vinden hun weg naar het vervallen landgoed, waar ze troost vinden tussen de boomgaard.
Ik vond het verhaal van Cato erg sterk en passievol. Heel mooi om haar te zien groeien en dat ze de steun van haar familie heeft.
De geur van appelbloesem is een mooie, passievolle historische roman met een vleugje feminisme. Deze passie en sterke drang om je eigen weg te vinden loopt als een rode draad door het verhaal heen.
Ik geef het 3,5 ster.
We volgen twee sterke vrouwen, Cato in het verleden rond het jaar 1890 en Nicole in het heden.
Cato is een jonge vrouw die weet wat ze wil, haar vastberadenheid en liefde voor tuinieren geven haar een sympathiek element. Haar keuze om voor haar studie tuinbouw naar Parijs te vertrekken, zodat ze over een paar jaar een eigen fruitkwekerij kan beginnen, laat zien dat Cato als feministische vrouw haar tijd ver vooruit was.
Nicole en haar dochter Saar hebben het niet gemakkelijk. Na haar scheiding en het overlijden van haar moeder, staat ze praktisch op straat. Wanneer zich een kans voordoet dat ze kan verblijven op Landgoed Belvedère, grijpt Nicole deze met beide handen aan.
De beschrijvingen en details van het landgoed en de boomgaard zorgen ervoor dat je jezelf tussen de appelbloesem waant. Door deze setting krijgt het verhaal een nostalgische sfeer die heden en verleden mooi met elkaar verbindt.
De schrijfwijze is toegankelijk, beeldend met mooie details, waardoor je zin krijgt om door een appelbloesem boomgaard te lopen.
Zowel Cato als Nicole en haar dochter vinden hun weg naar het vervallen landgoed, waar ze troost vinden tussen de boomgaard.
Ik vond het verhaal van Cato erg sterk en passievol. Heel mooi om haar te zien groeien en dat ze de steun van haar familie heeft.
De geur van appelbloesem is een mooie, passievolle historische roman met een vleugje feminisme. Deze passie en sterke drang om je eigen weg te vinden loopt als een rode draad door het verhaal heen.
Ik geef het 3,5 ster.
May 7, 2026
In dit verhaal volgen we twee tijdlijnen die prachtig met elkaar verweven zijn. In 1890 maken we kennis met Cato, die opgroeit op Landgoed Belvedère aan de Vecht. Samen met haar broers en zussen leeft ze in een tijd waarin veel al voor je bepaald lijkt te zijn. Toch blijft de zin van haar vader, “Volg je hart”, steeds bij haar hangen. Haar liefde voor de tuin, fruitbomen en het buitenleven voelde ik echt tijdens het lezen.
Daarnaast lezen we over Nicole in het heden. Haar verhaal begon meteen heel verdrietig en ik voelde haar wanhoop echt. Na nog een verdrietige gebeurtenis dreigt ze samen met haar dochter Saar op straat te komen te staan. De onzekerheid, paniek en vermoeidheid kwamen bij mij binnen. Juist daarom was het zo mooi om te zien hoe Nicole langzaam weer lichtpuntjes ontdekt wanneer ze terechtkomen bij het kleine boerderijtje van Frits van Zuijlen.
De boomgaard speelde voor mij echt een hoofdrol in het verhaal. De beschrijvingen van appels, peren en de oude fruitbomen waren sfeervol geschreven dat ik spontaan zin kreeg om net zoals Nicole zelf een appeltaart te bakken.
Wat heb ik genoten van dit verhaal van Karin de Graaff, dat ik heb gelezen en geluisterd. De plekken langs de Vecht en de mooie combinatie van vroeger en nu geven het verhaal zoveel sfeer. De historische gebeurtenissen zijn prachtig verwerkt en zorgden bij mij regelmatig voor kippenvel. Haar schrijfstijl voelt warm en vertrouwd aan en zorgt ervoor dat ik helemaal in het verhaal opga. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel van deze serie!
Dank aan Zomer & Keuning dat ik dit verhaal voor jullie mocht lezen en dank voor het recensie-exemplaar!
Daarnaast lezen we over Nicole in het heden. Haar verhaal begon meteen heel verdrietig en ik voelde haar wanhoop echt. Na nog een verdrietige gebeurtenis dreigt ze samen met haar dochter Saar op straat te komen te staan. De onzekerheid, paniek en vermoeidheid kwamen bij mij binnen. Juist daarom was het zo mooi om te zien hoe Nicole langzaam weer lichtpuntjes ontdekt wanneer ze terechtkomen bij het kleine boerderijtje van Frits van Zuijlen.
De boomgaard speelde voor mij echt een hoofdrol in het verhaal. De beschrijvingen van appels, peren en de oude fruitbomen waren sfeervol geschreven dat ik spontaan zin kreeg om net zoals Nicole zelf een appeltaart te bakken.
Wat heb ik genoten van dit verhaal van Karin de Graaff, dat ik heb gelezen en geluisterd. De plekken langs de Vecht en de mooie combinatie van vroeger en nu geven het verhaal zoveel sfeer. De historische gebeurtenissen zijn prachtig verwerkt en zorgden bij mij regelmatig voor kippenvel. Haar schrijfstijl voelt warm en vertrouwd aan en zorgt ervoor dat ik helemaal in het verhaal opga. Ik kijk nu al uit naar het volgende deel van deze serie!
Dank aan Zomer & Keuning dat ik dit verhaal voor jullie mocht lezen en dank voor het recensie-exemplaar!
May 13, 2026
Wat een heerlijke start van de serie De dochters van Belvedère! Vanaf de eerste bladzijde werd ik meegezogen in dit sfeervolle verhaal vol liefde, doorzettingsvermogen en verborgen geschiedenis.
Karin de Graaff neemt je mee naar het prachtige landgoed Belvedère aan de Vecht, waar twee vrouwen (elk in een andere tijd) hun eigen weg proberen te vinden. Het verhaal springt tussen het verleden (1900) en het heden, en juist die afwisseling maakt dat je blijft lezen.
In de historische verhaallijn volgen we Cato, een jonge vrouw die zich totaal niet laat tegenhouden door verwachtingen en regels. Terwijl haar omgeving vooral vindt dat ze zich moet gedragen als een ‘keurige dame’, kiest zij voor haar grote liefde; de natuur en het werken met planten. Haar ontwikkeling, haar lef en haar reis om haar kennis te vergroten vond ik echt geweldig om te lezen.
In het heden leren we Nicole kennen, die samen met haar dochtertje Saar probeert opnieuw te beginnen. Wanneer ze op het landgoed een vergeten, verwilderde boomgaard ontdekt, ontstaat er iets moois. Een nieuw doel, een sprankje hoop, maar ook een pad vol uitdagingen.
Wat ik zo sterk vond, is hoe levendig alles geschreven is. De sfeer spat van de pagina’s af. Je ziet de omgeving voor je, voelt de emoties en leeft mee met alles wat de personages meemaken. Het is zo’n boek dat je een beetje laat wegdromen, maar ondertussen ook raakt door de thema’s die erin zitten.
Deze roman is een perfecte mix van feelgood, romantiek en historie, met een setting waar je het liefst zelf rond zou willen lopen.
Zeker een aanrader voor liefhebbers van historische feelgood en doet qua sfeer denken aan auteurs zoals Santa Montefiore of Corina Bomann.
𝑹𝒂𝒕𝒊𝒏𝒈:⭐⭐️⭐️⭐️
Een prachtig begin van een serie die ik heel graag wil vervolgen!
En ja… na het lezen had ik ineens enorme trek in iets met appels🍏. Het werd uiteindelijk een appelflap😋.
Karin de Graaff neemt je mee naar het prachtige landgoed Belvedère aan de Vecht, waar twee vrouwen (elk in een andere tijd) hun eigen weg proberen te vinden. Het verhaal springt tussen het verleden (1900) en het heden, en juist die afwisseling maakt dat je blijft lezen.
In de historische verhaallijn volgen we Cato, een jonge vrouw die zich totaal niet laat tegenhouden door verwachtingen en regels. Terwijl haar omgeving vooral vindt dat ze zich moet gedragen als een ‘keurige dame’, kiest zij voor haar grote liefde; de natuur en het werken met planten. Haar ontwikkeling, haar lef en haar reis om haar kennis te vergroten vond ik echt geweldig om te lezen.
In het heden leren we Nicole kennen, die samen met haar dochtertje Saar probeert opnieuw te beginnen. Wanneer ze op het landgoed een vergeten, verwilderde boomgaard ontdekt, ontstaat er iets moois. Een nieuw doel, een sprankje hoop, maar ook een pad vol uitdagingen.
Wat ik zo sterk vond, is hoe levendig alles geschreven is. De sfeer spat van de pagina’s af. Je ziet de omgeving voor je, voelt de emoties en leeft mee met alles wat de personages meemaken. Het is zo’n boek dat je een beetje laat wegdromen, maar ondertussen ook raakt door de thema’s die erin zitten.
Deze roman is een perfecte mix van feelgood, romantiek en historie, met een setting waar je het liefst zelf rond zou willen lopen.
Zeker een aanrader voor liefhebbers van historische feelgood en doet qua sfeer denken aan auteurs zoals Santa Montefiore of Corina Bomann.
𝑹𝒂𝒕𝒊𝒏𝒈:⭐⭐️⭐️⭐️
Een prachtig begin van een serie die ik heel graag wil vervolgen!
En ja… na het lezen had ik ineens enorme trek in iets met appels🍏. Het werd uiteindelijk een appelflap😋.
May 3, 2026
Ik heb genoten van dit boek. Niet alleen is het een historische roman, het is ook geen kommer en kwel zoals de meeste verhalen uit het verleden. Een combinatie van fijne mensen, het buitenleven en vooruitgang in diverse opzichten. Ik kijk nu al uit naar volgende delen.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews