Stockholmi saarestikus, idüllilisel Halsterö saarekesel avatakse pansionaat. Sinna tulevad tööle endine ajakirjanik Thomas ja kunagine telekokk Louise. Töö pansionaadis on neile omamoodi hädaväljapääs, mõlemal on seljataga pettumusi. Louise püüab olnut unustada kirjutades, kuid ükski kirjastus ei huvitu ta käsikirjast. Vana maja õhutab Louise fantaasiat, talle tundub, et kauni fassaadi taga peab peituma mingi saladus … Ühel päeval leiabki ta kimbu vanu adressaadita armastuskirju. Kes need kirjutas? Ja kellele? Thomas peab kaugelt hoolitsema oma dementse ema eest ja hoidma rahulolevana pansionaadi külalised. Kummalgi tegelasel pole kerge, aga ometi hakkab saare kauni looduse ja mõnusa saarerahva mõjul miski muutuma …
Raamat kuulub “Suvitusromaani” sarja.
Michaela von Kügelgen (1986), hüüdnimega Kugge, kuulub soomerootsi kogukonda ja kirjutab rootsi keeles. Ta pärineb tihedalt Eestiga seotud baltisaksa aadlisuguvõsast, von Kügelgenidest, kelle seast on võrsunud palju silmapaistvaid isikuid, eriti kunstnikke. Kirjanik on avaldanud neli raamatut, “Suvi Villa Hildas” on juba tõlgitud mitmesse keeled ja plaanis on samanimeline film. Autori online-kirjutamiskursused on populaarsed nii Soomes kui Rootsis.
Kügelgen har skrivit en feelgood som får mig att drömma mig bort till sommaren, även på sommaren. Det är något speciellt med öar och jag tror att det är en styrka att berättelsen utspelar sig på den fiktiva ön Halsterö i Stockholms skärgård. Huvudkaraktärerna Louise och Thomas har många oförlösta drömmar och deras utveckling som karaktärer följer den kurva jag förväntar mig av en feelgoodroman. Personligen hade jag gärna blivit mer överraskad och önskat ett uns mer svärta i karaktärernas utveckling, men det handlar mer om mig än om boken. Sammanfattningsvis levererar boken exakt den somrighet som den lovar och jag är redan nyfiken på vart del två i serien kommer ta vid.
Sugen på somrig läsning som bara får dig att må bra? Läs Sommar på Villa Hilda! Det är skärgård, pensionat, mat i lagoma doser och bullar i mängder, trivsamma karaktärer med (hyfsat) trovärdig bakgrunder och allt är liksom bara härligt att läsa om. Givna förvecklingar i genren, men vem bryr sig om förutsägbarhet när verklighetsflykt är allt man vill ha. Jag ser redan fram en andra sommar på Villa Hilda!
Villa Hilda is al lange tijd gesloten, maar nadat de overleden eigenaar Arvid het heeft nagelaten aan de volkskundige vereniging, wordt besloten om de villa weer open te stellen. Daarvoor zijn een kok en een bedrijfsleider nodig.
Louisa solliciteert als kok. Ze heeft vroeger als tv-kok gewerkt en een kookboek uitgebracht. Ze vertrekt naar Halsterö, een eiland aan de Stockholmse scherenkust om daar de zomer te werken en even alles achter zich te laten.
Thomas wordt door zijn vriend Rasmus aangedragen voor de functie van bedrijfsleider. Ook hij zit op een punt in zijn leven waarop hij niet goed weet wat hij wil. Met zijn zieke moeder en een huis dat hij kwijt gaat raken lijkt deze baan een mooie tijdelijke oplossing. Zal de zomer in Villa Hilda ervoor zorgen dat Louisa en Thomas allebei weer wat meer richting vinden?
Zomer in Villa Hilda is het eerste deel van De eilandvrouwen-serie. In het begin moest ik er even inkomen, omdat er best veel personages voorbijkwamen en ik ze niet allemaal meteen goed kon plaatsen. Na een aantal pagina’s viel alles steeds meer op zijn plek en begon ik het verhaal steeds mooier te vinden.
Thema’s als dementie, onrecht, alleenstaand ouderschap en eenzaamheid zijn op een mooie manier in het verhaal verwerkt. Tijdens het lezen ontdek je steeds meer over het verleden van de hoofdpersonages en begrijp je ook beter waarom ze bepaalde keuzes maken.
Het is een warme roman die vooral indruk op mij heeft gemaakt door de mooie en gedetailleerde beschrijvingen. Echt spannend is het verhaal niet maar dat heeft het ook helemaal niet nodig. Het is juist een mooi, zacht en gevoelig verhaal. Ik heb ervan genoten en ben erg benieuwd naar deel 2, dat in het voorjaar van 2027 wordt verwacht.
Herlig bok i sin sjanger :) Vanskelig å legge fra seg etter hvert . Karakterer å bli glad i:) Nok forviklinger til at det blir spennende og rørende . Skikkelig feelgood 💚📚
Mysig feelgood-bok. Kan vara att jag ställvis irriterade mig på de ständigt återkommande referenserna till Svenskfinland. Tyckte ibland att de var lite tjatiga och onödiga. Vill man ha något lättläst och lättsmält är Sommar på Villa Hilda ett perfekt val.
"Blaubeerzeit auf Halsterö“ war im wahrsten Sinne des Wortes ein kleiner Lesegenuss. Die Figuren wirken authentisch und sympathisch, sodass man sich schnell in ihre Geschichten hineinversetzen kann. Besonders die Themen Lebensumbruch und Ängste sind einfühlsam dargestellt – man konnte sie gut verstehen und richtig mitfühlen.
An einigen Stellen hätte ich mir jedoch etwas mehr Ausführlichkeit gewünscht. Vor allem Birgits Geschichte hätte gerne noch mehr Tiefe vertragen, da sie sehr interessant angelegt war. Auch Majas Geschichte hätte man noch etwas ausführlicher erzählen können. Der Titel an sich hat wenig mit dem Inhalt zu tun, aber vielleicht ist die Zimtschnecke schon einmal zu oft in einem Buchtitel erschienen.
Sehr schön fand ich die kleinen Extras – besonders das Zimtschneckenrezept am Ende des Buches ist ein tolles goodie. Vielleicht hätten es sogar noch ein paar mehr Rezepte sein dürfen, evtl. noch ein herzhaftes Rezept von Louise? Mit so kleinen Schmankerln kriegt man mich immer :)
Insgesamt ein warmherziger, berührender Roman, der Lust auf mehr macht – auf jeden Fall auf eine Fortsetzung mit den sympathischen Menschen der schwedischen Insel Halsterö.
Vielen herzlichen Dank an NetGalley, die Autorin und den Aufbau Verlag für das digitale Rezensionsexemplar. #BlaubeerzeitaufHalsterö #NetGalleyDE #aufbauverlage
Ik mocht van de nieuwe uitgeverij Mint Books het heerlijke zomerboek Zomer in Villa Hilda ontvangen. Een verhaal dat zich afspeelt op een idyllisch Zweeds eiland en met veel vaart geschreven is. Ik heb Zomer in Villa Hilda 3 sterren gegeven.
Journalist Thomas en voormalig tv-chef Louise reizen naar het eiland Halsterö om te werken in het pas geopende pension Villa Hilda. De een als manager, de ander als kok. Beiden hopen ze op een nieuwe start. Maar het opzetten van een zomerparadijs blijkt niet zo eenvoudig als je zou denken, zelfs niet op het idyllische Halsterö. Terwijl Louise elke dag nieuwe recepten uitprobeert en ze zich samen voorbereiden op het eerste seizoen, ontdekken de twee niet alleen dat Villa Hilda een huis vol geheimen, verhalen en onverwachte uitdagingen is, maar ook dat ze meer gemeen hebben dan ze aanvankelijk dachten…
Wat ik heel prettig aan dit verhaal vond, was de fijne schrijfstijl en de vaart in het boek. De korte hoofdstukken volgen elkaar in vlot tempo op, waardoor er eigenlijk altijd wel iets gebeurd en er veel snelheid in het verhaal zit. Thomas en Louise zijn prettige personages die interessant blijven om te volgen door zowel hun geschiedenis als de gebeurtenissen die in het nu plaatsvinden. Nadeel vond ik daarentegen wel dat de vaart in het verhaal en de korte hoofdstukken die elkaar in een snel tempo opvolgen, wat mij betreft wel wat ten koste gingen van de diepgang in het verhaal. Doordat veel dialogen en scenes zo bondig beschreven worden, voelde het alsof ik hier regelmatig te snel uit getrokken werd. Ik miste een dieper stukje gevoel en emotie bij de personages, dit bleef nu wat oppervlakkig. Als dit iets meer uitgewerkt was geweest, had ik meer binding met de personages en de gebeurtenissen gevoeld.
De vaart in het verhaal kwam wat mij betreft de romantiek ook niet ten goede. Ik voelde de klik tussen Thomas en Sanne totaal niet - ik ervaarde zelfs weinig passie tussen hen - en de zogenaamde verliefdheid tussen Louise en Martin lijkt gebaseerd op niet meer dan een paar vriendelijke gesprekjes en het feit dat Martin graag te hulp schiet. De chemie tussen Thomas en Louise daarentegen vond ik wel erg interessant, maar daar komt weinig van naar voren. Jammer, want hierdoor voelde het einde van het verhaal wat geforceerd aan.
Naast romantiek komen ook andere relaties aan bod. De band die Louise en dochter Maja met elkaar hebben is hartverwarmend, terwijl de band die Birgit en Sanne met elkaar hebben veel koeler en afstandelijker voelde. De band tussen Thomas en zijn moeder is gecompliceerd, terwijl de vriendinnen van Birgit heel zorgeloos en speels met elkaar omgaan. Ik vond deze afwisseling leuk en het was een realistisch aspect binnen het verhaal.
Er zitten een aantal leuke en interessante verhaallijnen in het verhaal. Zo probeert Louise haar verleden achter zich te laten en borrelt na jaren haar passie voor koken weer op. Louise leert voor zichzelf op te komen en zich niet meer haar mond te laten snoeren, ondanks alles wat er in het verleden gebeurd is. Ook probeert ze een boek te schrijven. Hoewel ze hier onzeker over is, probeert ze wel in haar verhaal en personages te blijven geloven en deelt ze haar idee met Thomas. Dit maakt dat Thomas ontdekt hoe leuk hij het vindt om te redigeren. Thomas maakt sowieso een mooie groei door: hij is eigenlijk een beetje naar het eiland gevlucht om zijn leven weer wat invulling te geven. Als journalist is hij uit de gratie geraakt en hij weet niet goed wat hij met de situatie rondom zijn moeder aanmoet, die dementerend is en in een verzorgingstehuis zit. Thomas leert meer over zichzelf en wat hij nu echt belangrijk in en leuk aan het leven vindt. Tot slot is er een verhaallijn rondom een stukje mysterie, waarbij Louise probeert te ontdekken wat het verhaal achter villa Hilda is en wat eigenaresse Birgit hiermee te maken heeft. Dit vond ik ook een leuke twist aan het verhaal geven, hoewel het niet erg verrassend eindigde.
Het verhaal speelt zich af in Scandinavië en de omgeving wordt mooi beschreven. Hierdoor komt Villa Hilda tot leven en werd ik het verhaal verder ingetrokken. Er zitten best wat personages in het verhaal, maar desondanks voelde ik met veel van hen wel een bepaalde binding. Iedereen heeft elkaar nodig op het eiland, zowel qua inzet binnen het werk als op emotioneel gebied. Dit versterkte de gemeenschapszin in het verhaal.
Kortom: Zomer in Villa Hilda is een verhaal vol afwisseling - romantiek, drama en mysterie - en snelheid, waardoor je als lezer snel door het verhaal heengaat. Hoofdpersonages Thomas en Louise maken een persoonlijke groei door en de verhaallijnen komen aan het einde van het verhaal mooi samen. De vaart ging wat mij betreft wel wat ten koste van de diepgang in het verhaal, waardoor sommige dialogen en gebeurtenissen een beetje afgeraffeld voelden en bepaalde emoties en gevoelens niet helemaal overkwamen. Desondanks vond ik Zomer in Villa Hilda een heerlijk zomers boek om te lezen, zeker als je niet op zoek bent naar een heel intens verhaal. Ik ben benieuwd naar deel 2, waarin Sanne centraal staat. Ik vond haar in dit verhaal nog niet heel sympathiek en begreep haar gedrag niet altijd, dus ik hoop haar beter te leren kennen in Terug naar het eiland!
✨️ Recensie ✨️ "Zomer in Villa Hilda" van Michaela Von Kügelgen, 4.5🌟
Veel mensen dromen van een tweede kans in het leven, maar hoeveel durven die ook daadwerkelijk te grijpen?
Journalist Thomas en voormalig tv-chef Louise reizen naar het eiland Halsterö om te werken in het pas geopende pension Villa Hilda. De een als manager,de ander als kok. Beiden hopen ze op een nieuwe start. Maar het opzetten van een zomerparadijs blijkt niet zo eenvoudig als je zou denken,zelfs niet op het idyllische Halsterö. Terwijl Louise elke dag nieuwe recepten uitprobeert en ze zich samen voorbereiden op het eerste seizoen,ontdekken de twee niet alleen dat Villa Hilda een huis vol geheimen, verhalen en onverwachte uitdagingen is,maar dat ze ook meer gemeen hebben dan ze aanvankelijk dachten.
Zomer in Villa Hilda is het eerste deel van de drie-delige serie 🌸 De eilandvrouwen 🌸 en ik vind het een super geslaagde start van de serie.
In de eerste hoofstukken ontmoeten we Louise en later Thomas en zodra we ze wat leren kennen, merk je dat beiden toch wel een rugzakje meedragen,tegenslagen gekend hebben en zelfs uit wanhoop nood hebben aan een nieuwe start. Villa Hilda lijkt die nieuwe start te zijn,maar durven ze die kans te grijpen? In het begin zijn beiden geen fan van elkaar maar naarmate het verhaal vordert en ze elkaar meer gaan appreciëren hoop je dat die twee gaan samenkomen,of dan toch weer niet?🤭 Er gebeurt wel het een en ander,en op een klein eiland met maar 50 inwoners gebeurt dat natuurlijk niet ongezien. De schrijfstijl is zeer toegankelijk en heel vermakelijk, er zit humor in, wat akward momentjes en zelfs een vleugje mysterie met de gevonden brieven op zolder uit een vorig leven. Ik amuseerde mij enorm tijdens het lezen en ik kan als enige minpuntje zeggen dat dit boek veel te vlug uit was voor mij! Het idyllische eiland en zijn bewoners spreken tot de verbeelding en ik hoop dat we hen nog veel terugzien in de volgende delen. De teaser voor deel 2 is veelbelovend, ik ben benieuwd wat de schrijfster voor Sanne in petto heeft.
**** Mein Eindruck **** Dieser Roman lebt vor allem von seinem schwedischen Setting. Die Insel Halsterö ist durchweg präsent und verleiht der Geschichte eine angenehme Atmosphäre. Gerade die Namen der Figuren und Orte ließen mich immer wieder spüren, wo ich mich befinde. Es geht um die Villa Hilda, die Neueröffnung eines Gästehauses und um Geschichten des Hauses, die ihre Wurzeln in der Vergangenheit haben. Dabei fühlt sich die Handlung wie eine Episode aus dem Leben an – zwischen Alltag, Arbeit und neuen Gefühlen, ohne dabei übermäßig romantisiert zu wirken. Gut gefallen haben mir die authentischen Dialoge und der angenehme Schreibstil der Autorin. Die Figuren stehen mitten im Leben, bringen ihre eigenen Geschichten und Eigenheiten mit und wirken dadurch glaubwürdig. Immer wieder entstehen klare Bilder vor dem inneren Auge – Gerüche, Gesichtsausdrücke und kleine Gesten lassen die Szenen lebendig werden. Genau diese Momente haben mich abgeholt. Auch das Cover ist wunderschön gestaltet und bildet gemeinsam mit dem zweiten Band eine stimmige Einheit – eine liebevolle Idee. Was mich allerdings nicht in die Geschichte hineinziehen konnte, war die durchgängige Grundstimmung. Vieles war von Selbstzweifeln und einer gewissen Schwere geprägt. Gejammer statt Wachstum. Für einen Wohlfühlroman hätte ich mir etwas mehr Leichtigkeit und positive Energie gewünscht. Dadurch war ich stellenweise eher genervt als berührt und überlegte regelmässig abzubrechen. Umso schöner waren dann wieder die typisch schwedischen Szenen und die bildhafte Erzählweise, die mich sofort zurück in die Geschichte geholt haben.
**** Empfehlung? **** Für alle, die ruhige Wohlfühlromane mit skandinavischem Setting, authentischen Figuren und viel Alltagsnähe mögen. Wer auch Gemecker etwas abgewinnen kann, wird sich auf Halsterö sicherlich wohlfühlen und die Geheimnisse lüften wollen.
Välskriven, lättsmält och mysig! Alltså, det är något med Sommar på Villa Hilda som pockar på uppmärksamhet hela tiden - till och med när jag sover. Michaela von Kügelgen har skrivit en roman som smyger sig in under huden, med förvecklingar, missförstånd och hemligheter som ligger och bubblar precis under ytan.
Språket är lättläst men har ett fint driv, och det finns en värme i berättandet som gör att man vill stanna kvar på Halsterö, trots att det blåser både bokstavligt och känslomässigt. Louise och Thomas är trasiga på varsitt håll, men det är i mötet med Villa Hilda - och varandra - som något börjar förändras. Och ja, jag blir hungrig när jag läser. Det lagas så mycket god mat att jag nästan vill boka in mig på pensionatet själv.
Karaktärerna är en härlig blandning: några vill man krama, andra vill man ruska om. Det är precis som det ska vara i en roman - lite kärlek, lite irritation, mycket mänsklighet.
Sommar på Villa Hilda är en varm, charmig och lite hemlighetsfull berättelse om att hitta tillbaka till livet, med hjälp av andra - och kanske en och annan gryta med långkok.
En skøn bog om et gammelt hotel, der vækkes til live, hvor vores hovedpersoner trænger til en ny start og det får de i den svenske skærgård. Både Louise og Thomas har en masse personlig bagage med, som de skal håndtere.
Historien rummer hemmeligheder, drama og stærke følelser. Det er en hjertevarm fortælling om nye begyndelser, håb og kærlighed. Som feelgood romance fungerer den virkelig godt, og det hyggelige øsamfund danner den perfekte ramme. Samtidig tager bogen også fat på mere alvorlige emner som demens, hvilket giver historien ekstra dybde og kant.
Sammen med bogen modtog vi nogle opskrifter, og vi har allerede prøvet den ene. Louises pavlova med lemoncurd var helt fantastisk, frisk, let og virkelig lækker. Det bliver bestemt ikke sidste gang, vi laver den.
“Feelgood, hemmeligheder og den svenske skærgård – en skøn kombination.” -mor_datter_bogdragerne
“En hjertevarm fortælling om håb, kærlighed og nye begyndelser.” -mor_datter_bogdragerne
Een idyllisch Zweeds eilandje aan de scherenkust, slechts 500 inwoners.. Villa Hilda, een eenvoudig pension, wordt nieuw leven ingeblazen. Twee mensen van buitenaf worden aangetrokken om de zaak te runnen. Louise, voormalig tv kok met een trauma gaat koken en de Finse journalist Thomas als manager die ook de bedden verschoont. Het klikt niet direct tussen de twee. Maar er is werk aan de winkel en voor Birgit, de oudere dame die een band met het pand blijkt te hebben, willen ze er een succes van maken. Natuurlijk zijn er allerlei verwikkelingen en misverstanden, Louise schrijft ook nog een boek bv en vindt geheimen op de zolder van de villa.. Er zijn romances.. Von Kügelgen heeft een vlotte schrijfstijl en zet levensechte emoties neer. Dit is een gezellig warm feelgood verhaal om lekker mee te nemen op je vakantie.. Het eerste deel ook van de serie De Eilandvrouwen. Ik zou wel een weekendje willen vertoeven in Villa Hilda, ik denk dat Louise heel goed kookt. Ik had nog wél graag een recept willen zien van die heerlijke kaneelbroodjes! (en dat recept kreeg ik van de uitgever!)
Den här boken är full av karaktärer som fördjupas steg för steg med små reaktioner, repliker och iakttagelser som avslöjar allt mer om deras drivkrafter, attityder och sätt att förhålla sig till andra människor.
Deras relationer utvecklas och förändras ofta på oväntade sätt som ger många positiva överraskningar och påminner om det goda i mellanmänskliga relationer, vår förmåga att vara generösa och omtänksamma, att växa och att övervinna motgångar på ett konstruktivt sätt. Det är härligt att läsa om de här typerna när omvärlden ibland får en att tappa tron på mänskligheten!
Persongalleriet består av människor i olika åldrar och livssituationer som författaren beskriver insiktsfullt. Många befinner sig i övergångsperioder i livet där de håller på att omvärdera sina livsmönster. Och lösningarna är just så sannolika eller osannolika som livet ofta är!
Det behöver vara något särskilt för att jag ska lyssna på feelgood - en väldigt intressant premiss, en riktigt lockande miljö... eller en Michaela von Kügelgen. Följer henne som skrivcoach och tycker att hon har så mycket bra att komma med, samt att hon gör det i ett väldigt proffsigt format. Så hon kan ju skriva, hon kan hantverket. Och kanske känns det lite mallat - men feelgood gör ofta det för mig. Detta är inte min genre, jag kan förstå vad författaren är ute efter, men inte känna det. Det är lättlyssnat, finns ett tydligt driv, karaktärerna är inte fullt så mesiga som de ofta är... Romanserna? Nja. Dramatiken? Hm. Jag känner inte att jag absolut måste lyssna på fortsättningen, men jag kan tänka mig att göra det.
Sommar på Villa Hilda, är den första av tre delar i Halsteröserien. Det är en härlig berättelse i bästa Feelgood-anda. Följ med Louise, den tidigare berömda TV-kocken, Tomas, den tidigare prisbelönta journalisten, Berit som strävar efter att återuppbygga pensionat Villa Hilda och många fler intressanta personligheter som sammanstrålar på den fiktiva skärgårdsön Halsterö. En hjärtevarmande berättelse om hur gott en vistelse i tillåtande, vacker och varm sommarö kan göra med en stukad självkänsla. Alla har sina spöken som påverkar deras personligheter mer eller mindre. Boken lämnar dig med en skön känsla av att inget är omöjligt, bara du hittar rätt sammanhang.
Wenn ein Haus Geschichten erzählt Auf Halsterö, einer kleinen Insel im Stockholmer Schärengarten, entfaltet sich diese Geschichte in einem ganz eigenen Tempo. Der Sommer liegt über allem, mit viel Licht, Wasser und dieser besonderen Ruhe, die sich langsam beim Lesen einstellt. Louise kommt dorthin, nachdem ihre Kochsendung endet. Es ist kein großer Aufbruch, eher ein vorsichtiger Schritt in etwas Neues. In der Villa Hilda übernimmt sie die Küche und versucht, wieder Halt in ihrem Alltag zu finden. Thomas, ein Journalist aus Finnland, ist ebenfalls dort gelandet, auf der Suche nach einem neuen Anfang, ohne genau zu wissen, wohin das führen soll. Beide bewegen sich zunächst eher nebeneinander als miteinander. Doch mit jedem Tag, mit jeder gemeinsamen Aufgabe in der Vorbereitung der ersten Saison, verändert sich fast unbemerkt etwas zwischen ihnen. In der Villa entsteht ein Alltag aus Kochen, Planen und kleinen Begegnungen mit den ersten Gästen. Dazwischen tauchen Geschichten des Hauses auf, Spuren aus der Vergangenheit, die sich nicht sofort erklären lassen, aber eine eigene Wirkung entfalten. Was besonders hängen bleibt, ist diese Mischung aus äußerer Ruhe und innerer Bewegung. Vieles wirkt nach außen hin unspektakulär, doch unter der Oberfläche passiert mehr, als man zuerst vermutet. Louise trägt ihre Unsicherheit mit sich. Thomas wirkt oft zurückhaltend, fast suchend. Gerade das macht beide nahbar, weil nicht alles sofort klar ist und vieles zwischen den Zeilen bleibt. Halsterö selbst ist mehr als nur Kulisse. Die Insel wirkt wie ein Ort, der die Zeit anders laufen lässt. Ruhig, abgeschieden, aber nicht leer. Immer wieder spürt man, dass hier Geschichten liegen, die lange gewartet haben. Die Begegnungen im Gästehaus bringen Bewegung in diesen stillen Rahmen. Menschen treffen aufeinander, die sonst wohl nie zusammengefunden hätten, und genau daraus entstehen kleine Reibungen, aber auch Verbindungen. Am Ende bleibt ein Gefühl von Veränderung. Nicht alles ist gesagt, nicht alles gelöst, aber vieles hat sich verschoben. Vier Sterne und eine Leseempfehlung für alle, die leise Geschichten mögen, in denen Gefühle nicht laut ausgesprochen werden müssen, sondern sich langsam im Hintergrund entwickeln und genau dadurch wirken.
Dieses Buch hat von mir auch nur für das Setting 1 1/2 Sterne bekommen. Die Protagonisten triefen in Selbstmitleid, fangen jeweils eine andere Liebesgeschichte an und hopplahopp 50 Seiten vor Schluss, ach wir bekommen doch noch unser Leben in den Griff und eigentlich lieben wir ja jemanden anders. Es gab überhaupt keine Entwicklung der Figuren und der Geschichte, sondern zack, fress und stirb lieber Leser, weil leider ist mir die Phantasie ausgegangen oder ich hatte keine Lust mehr zu schreiben. Also das war gar nichts!
Wat heb ik genoten van Zomer in Villa Hilda! Het is een heerlijke feelgood die vanaf de eerste bladzijde fijn wegleest. Het verhaal zit vol geheimen, liefde, hoop en verdriet, waardoor je steeds wilt blijven lezen. De personages voelen echt aan. Met de één leef je meteen mee, terwijl je een ander af en toe het liefst even door elkaar zou willen schudden. Juist dat maakt het verhaal zo sterk en meeslepend.
Väldigt trevlig, utöver vanliga feel-good klicheer som ärvda hus, kafe och pensionat finns oväntade händelser och människor som har glera nivåer. Trevlig omgivning (som dock inte har så mycket skärgårdskaraktär) bra mängd olika karaktärer men bästa inslag var de finlandssvenska även om några stereotypiska kommentarer om alkoholkunde ha lämnats bort.
Toukokuun ensimmäinen viikon ja kesälomani viihteenä luin tämän kirjan nopeasti. Tarina vei mukanaan ja kirjassa kuvattiin niin kivasti erilaisia lounaskeittoja, että sain pientä innoitusta itsellenikin. Päähenkilöt eli Louise ja Thomas olivat sopivan särmikkäitä, eivät täydellisiä ja muu poppoo täydensi heitä sopivasti. Ilokseni huomasin, että jatkoa on jo luettavissa.
Wat een héérlijk verhaal! De setting is een Zweeds eiland met een rijke historie en een prachtige natuur. Hier bevindt zich pension Villa Hilda, waar chef Louise en gastheer Thomas zich om de gasten bekommeren. Geheimen, liefde, overheerlijke kaneelbroodjes.. Het is echt zo'n fijn zomers boek om even helemaal in te verdwijnen.
Välskriven och trivsamt uppfriskande historia. Sympatiska och väl beskrivna katktärer som möter olika utmaningar i livet. Nya och gamla relationer får nya dimensioner unde sommarens gång. Ser fram emot fler historier med dessa karaktärerna.
Perfekt, lättsam sommarläsning. Karaktärer som man kan känna igen sig i. Saknar en lite djupare drivkraft och mer spännande inrig. Men vill man ha en feelgood roman i hängmattan så rekommenderarjag boken varmt.
Kevyt kertomus kesästä ja romansseista Ruotsin saaristossa. Kirja oli nopevja helppo lukea. Juoni Oi mukava, mutta ei mitenkään ihmeellinen. Tätä lukiessa saattoi melkein tuntea Kesä ja sateen sekä leipomusten tuoksun. Jotenkin kirjailija sai kuvattua miljöön näiltä osin tosi aidosti.