Mare lost de belofte aan haar overleden oma in door een week te helpen in een afgelegen zorghotel. Ze kan het prima vinden met de oude gasten, maar de sfeer onder de vrijwilligers is ronduit giftig. Vooral haar supervisor Wilma maakt haar het leven zuur. Wanneer Mare zich uitspreekt, is ook zij niet meer veilig.
Tegelijkertijd groeit haar onrust over het thuisfront. Haar partner Harold reageert uiterst eigenaardig op een anonieme beschuldiging van 'moordenaar' aan zijn adres. En waarom vertelt hij niets over de nachtelijke bezoekjes van een vrouwelijke collega? Terwijl Mare wanhopig probeert de waarheid te achterhalen, valt er een dode.
Mare lost de belofte aan haar overleden oma in door een week te helpen in een afgelegen zorghotel. Ze kan het prima vinden met de oude gasten, maar de sfeer onder de vrijwilligers is ronduit giftig. Vooral haar supervisor Wilma maakt haar het leven zuur. Wanneer Mare zich uitspreekt, is ook zij niet meer veilig.
Tegelijkertijd groeit haar onrust over het thuisfront. Haar partner Harold reageert uiterst eigenaardig op een anonieme beschuldiging van ‘moordenaar’ aan zijn adres. En waarom vertelt hij niets over de nachtelijke bezoekjes van een vrouwelijke collega? Terwijl Mare wanhopig probeert de waarheid te achterhalen, valt er een dode.
Verhalen die bij @decrimecompagnie verschijnen vind ik persoonlijk altijd heerlijk voor tussendoor, dus ook 'Vreemd bloed' stond natuurlijk op mijn lijstje!
In dit verhaal leer je verschillende personages kennen. Eén van hen is Mare en ze heeft een partner genaamd Harold. Ze wil gaan werken in een afgelegen zorghotel, maar voordat ze vertrekt ontdekt ze iets raars. Toch besluit ze om haar reis voort te zetten, maar ze heeft regelmatig contact met het thuisfront. Alleen doet haar man een beetje raar...
En dat is niet het enige. Ook in het zorghotel gebeuren er vreemde dingen. De sfeer is verschrikkelijk en haar supervisor Wilma is al helemaal erg. Het tweetal kan dan ook absoluut niet goed met elkaar overweg. Er is dus genoeg gaande, zowel op haar werk als thuis. En het lijkt allemaal nog meer uit de hand te lopen...
Ik vond de schrijfstijl van Marly heel erg prettig. Ook de afwisseling van personages zorgde ervoor dat ik verder wilde lezen. Zo was ik heel benieuwd wie er achter de dreigende tekst zat aan het thuisfront. Maar ook wilde ik weten waarom Wilma zo deed en waarom er een spanning in het zorghotel hing.
Naarmate het verhaal vordert, neemt de spanning wat meer toe en ik was heel erg benieuwd hoe dit verhaal zou aflopen.
'Vreemd bloed' vond ik zeker een leuke en geslaagde thriller voor tussendoor, misschien dat het alleen nóg wat spannender voor mij had mogen zijn. Het is niet een heel erg dik boek, maar je hebt zeker wel een aantal uren leesplezier!
Marly van Otterloo maakt indruk met thrillerdebuut ‘Vreemd bloed´
Voor VrouwenThrillers.nl mocht ik ‘Vreemd bloed’ van Marly van Otterloo lezen, uitgegeven door De Crime Compagnie.
´Vreemd bloed´is het thrillerdebuut van Marly van Otterloo, bekend van kinderboeken en haar werk als scenarioschrijver voor onder andere Flikken Maastricht. Die achtergrond is duidelijk voelbaar in haar beeldende schrijfstijl, compacte, soepel leesbare zinnen worden gecombineerd met voldoende detail om elke scène levendig en tastbaar neer te zetten. De leeservaring heeft daardoor een bijna filmische kwaliteit, alsof iedere ruimte, blik of beweging zorgvuldig in beeld wordt gebracht. Het verhaal ontvouwt zich via drie perspectieven.
Mare begint aan haar eerste werkweek als hulp in een zorghotel en wordt al snel geconfronteerd met gebeurtenissen die haar gevoel van veiligheid aantasten. Daarnaast is er Wilma, een doorgewinterde vrijwilliger die het reilen en zeilen van het zorghotel kent en onmiskenbaar haar stempel drukt op de dynamiek binnen het team. Het derde perspectief is dat van Harold, de vriend van Mare, wiens reactie op een bekladde voordeur opvallend gespannen is. Hij lijkt meer geheimen te hebben dan hij wil toegeven, wat een sluimerend gevoel van ongemak oproept en de lezer uitnodigt om te twijfelen aan zijn motieven.
De hoofdpersonages zijn overtuigend uitgewerkt. Door de afwisseling tussen de drie verhaallijnen ontstaat een compleet beeld van de gebeurtenissen in het zorghotel, waarbij het perspectief van Wilma extra frictie introduceert. Haar gedrag prikkelt subtiel irritatie, wat bijdraagt aan het psychologische spel van controle, onzekerheid en wantrouwen. Ook de bijpersonages zijn voldoende gelaagd en dienen niet enkel als decor, maar als actieve schakels binnen het narratief. De epiloog zet direct een mysterieuze toon neer die als een dreigende onderstroom door het hele boek voelbaar blijft. Naarmate de hoofdstukken vorderen worden steeds meer puzzelstukjes vrijgegeven, waardoor de spanning gestaag oploopt en de lezer nieuwsgierig blijft naar de ontknoping.
´Vreemd bloed´ is aan te raden voor liefhebbers van toegankelijke thrillers met meerdere perspectieven, onderhuidse dreiging en een setting die langzaam ontrafelt tot iets duisters.
Vurig vlammend, lust of houden van?, liefde voor je familie, vrienden, werk, passioneel of platonisch.
Haat
Diepgeworteld, sluimerend, vanuit tunnelvisie of met oogkleppen op?, meedogenloos, nietsontziend, gitzwart.
Moord
Vanuit angst, gewetenloos, vanuit haat of is het een daad van liefde om de wereld te behoeden voor nog meer schade?
Auteur:
Marly van Otterloo
Marly van Otterloo schreef scenario’s voor o.a. Flikken Maastricht. Na twee romans en ruim twintig kinderboeken verscheen in 2024 haar thrillerdebuut Nadorst.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar e-pub ontvangen van De Crime Compagnie voor mijn recensie en deelname aan de blogtour rondom de Epub. Tevens geluisterd als luisterboek via Podimo als ik even niet kon lezen
Voorlezer:
Karin Douma:
Een krachtige, goed intonerende en op de juiste momenten het juiste gevoel aanvoelend en uitsprekende stem. Het toch al boeiende en spannende verhaal naar een nog grotere hoogte tillend. Ik vind ook dat de personages door het timbre van haar stem nog meer gaan leven. Ik luister graag naar door Karin Douma ingesproken luisterboeken. Hulde.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Een schitterend kleurenspel. Een ouderwets breekbaar ogend kopje met koffie. Doet me denken aan mijn oma haar servies. Maar ook gelijk is het zuivere koffie? Bloedspetters die mooi contrasteren met het groene. Groen van jaloezie, rood van liefde, haat of een bloedband symboliserend.
Een nieuwsgierig makende flaptekst.
Mooie tekst:
There’s no such a thing as altruism. No such thing as a truly selfless act. We always get paid, one way or another.
Haha Lung, Mind control: The Ancient Art of Psychological Warfare
Quote:
PROLOOG
Als ze haar glas naar haar kamer had meegenomen, was ze nooit terug naar beneden gegaan. Op de eerste etage brandt alleen een schemerlamp. Meer is ook niet nodig, de gasten liggen allemaal in bed.
Haar stappen worden gedempt door het hoogpolige tapijt. Bij haar weten is ze de enige op de overloop, maar daarin vergist ze zich. Plotseling voelt ze twee sterke handen in haar rug, het volgende moment verliest ze haar evenwicht en vliegt ze door de lucht. In een reflex kijkt ze achterom, probeert de leuning te grijpen. Die is buiten bereik. Als een lappenpop duikelt ze het donkere gat in.
De trap telt vierentwintig treden, weet ze. Eeuwenoude eikenhouten treden, kaal en in het midden uitgesleten, het verleden van Villa Rietsteijn opgeslagen in elke splinter. Duizenden keren is ze eroverheen gelopen. Wat haar betreft is het trappenhuis hét visitekaartje van het zorghotel.
Haar doodskreet komt diep vanuit haar keel. Dan knalt haar hoofd op de stenen vloer, gevolgd door haar rechterschouder. Ze hoort haar botten breken als de takken van een oude boom. Haar linkerbeen verdwijnt in een vreemde hoek onder haar lichaam, maar de klap in haar rug geeft de genadeslag. Als een hoopje natte was blijft ze liggen.
Voordat ze het bewustzijn verliest, ziet ze in een laatste flits goud boven zich flonkeren.
Goud, behorend aan degene die haar van de trap heeft geduwd.
Het verhaal:
Mare lost de belofte aan haar overleden oma in door een week te helpen in een afgelegen zorghotel. Ze kan het prima vinden met de oude gasten, maar de sfeer onder de vrijwilligers is ronduit giftig. Vooral haar supervisor Wilma maakt haar het leven zuur. Wanneer Mare zich uitspreekt, is ook zij niet meer veilig.
Tegelijkertijd groeit haar onrust over het thuisfront. Haar partner Harold reageert uiterst eigenaardig op een anonieme beschuldiging van ‘moordenaar’ aan zijn adres. En waarom vertelt hij niets over de nachtelijke bezoekjes van een vrouwelijke collega?
Terwijl Mare wanhopig probeert de waarheid te achterhalen, valt er een dode.
Mijn leesbeleving:
Personages:
De proloog komt gelijk krachtig binnen. Dit wordt veroorzaakt door de beeldende schrijfstijl. Waardoor de scenes zich onderhuids nestelen. Tevens vormt de proloog een krachtige springplank naar de rest van het verhaal. Je wordt nieuwsgierig naar het volledige verhaal.
Het verhaal wordt afwisselend vanuit drie personen beleefd. Mare, Harold en Wilma. Mare is de vriendin van Harold. Harold is weduwnaar en vader van dochter Bobby.
Mare gaat een week werken in een zorghotel. Daar maakt ze kennis met opperhoofd of supervisor Wilma. Een serpent pur sang die zorgt voor een uiterst giftige sfeer onder de medewerkers.
De setting deed me denken aan het boek Josephine van Anne-Laure van Neer en Het huis met het blauwe dak van Margareth Hillebrandt. Al zijn de perspectieven, de mindset en de lijn van het verhaal anders. Dezelfde galgenhumor, de giftige en dreigende ondertonen, het wantrouwen, de roddels, zaken die het daglicht niet kunnen verdragen. Dan is het nog rustig en tam in het tehuis waar Hendrik Groen woont.
De woorden liefde, haat en moord vormen een rode draad door dit verhaal. Ook in Harolds leven overheersen mysterie, geheimen, haat en nijd en daaruit voortvloeiende moordneigingen. Bij Harold tast je lange tijd in het duister naar wat er speelt. Visuele bedreiging maar uit welke hoek en waarom? Zijn het uitglijers in familiaire, professionele of amoureuze sferen?
Bij Mare is de toon en setting alleen al uiterst giftig waarbij je meermaals misselijk wordt van alle galspuwerij. De humor en vertedering vind je bij de gasten. Maar ook zij kunnen ondanks een vertroebelde geest vlijmscherp uit de hoek komen.
De personages zijn geloofwaardig en met oog voor detail uitgewerkt. Ze komen daadwerkelijk tot leven tijdens het lezen. Sommige sluit je gelijk in je hart en anderen zie je liever gaan.
Alle verhaallijnen komen samen in een meedogenloos crescendo dat leidt tot een ijzersterke plot.
Ik ben zeer aangenaam verrast door dit schrijftalent van Marly van Otterloo.
Ik lees en recenseer graag meer boeken van haar.
Bedankt dat ik mee mocht doen aan deze blogtour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een meeslepend, meedogenloos, giftig, hartverscheurend, passioneel, diepgaand verhaal. Maar ook vol venijn, humor en hart voor de zaak.
Liefde die diepgeworteld is op mentaal en fysiek vlak, of slechts berustend op lust en zorgt voor jaloezie, achterdocht, verzengende haat die uitmondt in onomkeerbare daden. Vilein en vlijmscherp.
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Marly van Otterloo levert met 'Vreemd bloed' een gedurfde en vooral menselijke thriller af die de lezer vanaf de eerste pagina in zijn greep houdt. Het boek is geen standaard whodunit, maar een gelaagd verhaal met psychologische diepgang, waarin de vraag 'Hoe goed ken je iemand écht?' centraal staat.
Na de indrukwekkende proloog kun je maar één ding doen: snel verder lezen...
“Haar stappen worden gedempt door het hoogpolige tapijt. Bij haar weten is ze de enige op de overloop, maar daarin vergist ze zich. Plotseling voelt ze twee sterke handen in haar rug, het volgende moment verliest ze haar evenwicht en vliegt ze door de lucht. In een reflex kijkt ze achterom, probeert de leuning te grijpen. Die is buiten bereik. Als een lappenpop duikelt ze het donkere gat in.”
Het verhaal ontvouwt zich langs spanningsbogen die knap met elkaar verweven zijn. Enerzijds is er Mare's week in het zorghotel. Haar belofte aan haar oma verandert al snel in een onaangename beproeving. De sfeer onder de vrijwilligers is ronduit giftig, met supervisor Wilma als scherpe doorn in Mare's zij. Deze setting, die balanceert tussen drama, humor en 'dodelijke rivaliteit', zorgt voor een constante, broeierige spanning. De sfeer escaleert wanneer Mare zich uitspreekt.
Tegelijkertijd woedt er een storm in Mare's privéleven. Haar partner Harold gedraagt zich uiterst eigenaardig nadat hij anoniem is beschuldigd van 'moordenaar'. De nachtelijke bezoekjes van een vrouwelijke collega maken het wantrouwen compleet. De wanhopige zoektocht naar de waarheid over Harold is even beklemmend als de intriges in het zorghotel.
Wat deze thriller boven de middelmaat uit tilt, is de aangename psychologische diepgang. Van Otterloo slaagt erin om complexe relaties tussen totaal verschillende mensen neer te zetten. De personages zijn kleurrijk en levend, waardoor je als lezer continu wordt uitgedaagd om hun motieven te doorgronden. Is Harold werkelijk een moordenaar? Wie is de anonieme beschuldiger? En wat is het geheim achter de giftige sfeer in het zorghotel?
“Met een van haat vertrokken blik kijkt Cordelia haar aan. Er is niets meer over van de lieverd die mevrouw Van Dieren een minuut geleden in bed hielp. ‘Jij verbeeldt je heel wat, hè?’ bijt Cordelia haar toe en ze zet met zichtbare tegenzin een pas opzij. Mare heeft haar buik vol van het hele stel.”
De combinatie van liefde, haat en moord wordt op een originele manier gecombineerd met thema's als identiteit, geheimen en de keuzes die we maken in de liefde. Het is een thriller die niet alleen boeit tot het eind, maar ook aanzet tot nadenken.
'Vreemd bloed' is een spannende thriller vol intriges en wantrouwen. De balans tussen de verschillende verhaallijnen en de sterke, menselijke personages werkt zeer goed. Het is een boek dat je moeilijk weglegt en dat, verrassend genoeg, eindigt met een prachtig en goed gevoel. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van thrillers die verder gaan dan alleen de misdaad, en die de lezer meenemen in de krochten van de menselijke psyche.
Marly van Otterloo werkte voordat zij zich op het schrijven stortte als consultant en creatief therapeut. Van haar hand verschenen meerdere romans en een reeks kinderboeken. Vreemd bloed is haar tweede thriller, daarvoor schreef ze de cosy crime-thriller Nadorst. Bij de keuze voor een onderwerp laat ze zich leiden door haar fascinatie van dat moment. Als scenarioschrijver is ze bekend van de tv-serie Flikken Maastricht.
Slechte communicatie zorgt dat mensen elkaar verkeerd begrijpen en zo wantrouwen en spanning oproepen. In Vreemd bloed is dat niet anders. Een gedane belofte aan haar oma en leugens van haar vriend Harold brengt een ommezwaai te weeg in het leven van Mare. Een week als vrijwilliger helpen in zorghotel villa Rietsteijn is de toezegging die zij gedaan heeft. Het is een verblijf vol roerige momenten voor haar. Haar seniorbegeleidster Wilma is bijzonder onaangenaam en voelt zich regelmatig in haar wiek geschoten als Mare het beter met de ouderen kan vinden dan zij. Deze week voor Kerst uit zich voor Mare in een opbouwende spanning rondom Harold en een zich uiterst giftig ontwikkelende sfeer in het zorghotel. Haat en nijd onder de reguliere vrijwilligers is het eerste wat haar opvalt. Het maakt dat ze zich niet op haar plaats voelt en de mensen om haar heen op een andere manier begint te bekijken als er een dode valt.
Van Otterloo bouwt het verhaal rustig op en neemt de tijd om personages te schetsen, wat er voor zorgt dat we vertrouwd met ze raken en zo een zekere emotionele diepte ontstaat. Vreemd bloed speelt zich af binnen het tijdsbestek van een week. Het wordt vanuit de perspectieven van Mare, Harold en Wilma verteld. Deze schrijfwijze geeft een uniek inkijkje in hoe zij de gebeurtenissen om hen heen ervaren met de daarbij behorende toenemende onrust. Waardoor het ontwijkende gedrag van Harold ontstaan is wordt duidelijk en dat dit bij Mare een groeiend gevoel van wantrouwen oproept ook. Iets wat haar aanzet tot nader onderzoek. Langzaam raakt Harold verstrikt in een web van leugens die hem uiteindelijk fataal wordt. Wilma is echt een secreet die zich belangrijk voelt en onomwonden aan de lezer duidelijk maakt, waartoe zij in staat is. Het spreekwoord, ‘een vos verliest wel zijn haren, maar niet zijn streken’, is duidelijk op haar toepasbaar. Het lijken alledrie heel gewone personages, maar wel met een duistere ondertoon.
De stemming in het zorghotel wordt deels bepaald door dingen die er aan de hand zijn en wat de leiding verborgen probeert te houden. Deze verziekte sfeer weet van Otterloo goed tot uiting te brengen, net als het onberekenbare gedrag van oudere mensen die ziek zijn. Van Otterloo weet de manier waarop de gasten zich gedragen met humor te brengen. De verrassende afloop van dit toegankelijk geschreven boek zorgt voor het optrekken van de wenkbrauwen, maar is tegelijkertijd toch passend, daar het verhaal vol staat van aparte voorvallen.
Vreemd bloed is een karaktergedreven en gelaagd verhaal waarin de personages tot leven komen en Mare de verbindende factor is. Deze recensie verscheen eerder op Vrouwenthrillers.
Mare is een slimme, zelfstandige vrouw met een eigen bedrijf. Ze heeft een latrelatie met Harold, een tandarts. Harold wil graag dat Mare bij hem en zijn dochter komt wonen, maar Mare wil diep in haar hart haar zelfstandigheid niet opgeven. Net voor Kerst gaat Mare een week vrijwilligerswerk doen in een zorghotel om ouderen een fijne vakantieweek te bezorgen. Dit heeft ze haar oma beloofd voordat die eerder dit jaar overleed. Op het moment dat Mare wil vertrekken, herhaalt Harold zijn vraag om samen te gaan wonen. Dan ziet Mare op Harold’s auto de tekst “Moordenaar” gespoten in bloedrode verf. Mare wil graag weten waar dit vandaan komt, maar Harold schuift het een beetje terzijde. Ze heeft geen keuze en moet vertrekken. Het contact met Harold via appjes en telefoontjes verloopt mede door het vrijwilligerswerk stroef, waardoor de vragen zich opstapelen.
Marly van Otterloo schrijft lekker vlot; je wordt zo het verhaal ingetrokken en de bladzijden lijken zichzelf om te slaan. In dit boek komen veel personages voorbij. Het begint bij Mare thuis, samen met Harold, zijn dochter en zijn schoonmoeder. Zodra Mare naar het zorghotel vertrekt, komen daar de medevrijwilligers en alle deelnemende ouderen bij. Het is opvallend hoe makkelijk je als lezer iedereen uit elkaar kunt houden. Van Otterloo beschrijft de personages zo duidelijk en geeft ze zulke specifieke kenmerken dat je ze moeiteloos uit elkaar houdt. Mare wordt gekoppeld aan de ervaren vrijwilliger Wilma. Wilma is ronduit een bitch — een met naargeestige gedachten ook — en ze maakt het Mare bepaald niet makkelijk. De ouderen zijn divers en zorgen regelmatig voor humor.
We beleven de hele week in het zorghotel vanuit de gedachten en observaties van Mare en Wilma, terwijl de hoofdstukken thuis vanuit Harold’s perspectief worden verteld. Omdat je als lezer de gedachten van deze drie hoofdpersonages kent, voelt de spanning soms wat oppervlakkig. Toch is stoppen met lezen geen optie.
Het boek draait uiteindelijk meer om de onderlinge relaties dan om de misdaad. Bijna geen van die relaties is normaal: veel personages hebben dubbele bedoelingen, vinden het lastig om anderen te vertrouwen, of zijn gewoon zelf onbetrouwbaar. Wat daarnaast opvalt, is hoeveel personages vol nare, wrokkige gedachten zitten. De relaties zijn behoorlijk giftig. Gelukkig zorgen de ouderen voor luchtige humor, al is die humor vaak ook gestoeld op zaken die misgaan.
Voor mijn gevoel heeft Marly van Otterloo hiermee een nieuw genre neergezet. Vreemd Bloed is geen thriller, maar een sneaky-creepy-crime die perfect past binnen het genre Spanning. De plot is vrij open; als lezer krijg je alle ruimte om je eigen fantasie aan het werk te zetten.
Een passende keuze: na een verhaal waarin je steeds de gedachten van anderen volgt, mag — of moet — je uiteindelijk zelf ook nog even aan de bak. 😉
Vreemd bloed van Marly van Otterloo @decrimecompagnie
Marly van Otterloo schreef scenario’s voor oa Flikken Maastricht. Na twee romans en ruim twintig kinderboeken verscheen in 2024 haar debuut Nadorst.
“Een thriller die lijkt op een logikwiz waarin de lezer echt uitgedaagd wordt om mee te denken met Liset en de recherche.” Diane’s Boekenhoekje over nadorst.
In Vreemd bloed lost Marle een belofte aan haar oma in; een weekje als vrijwilliger zorgen voor ouderen die op vakantie gaan. Hiervoor moet ze haar vriend Harold even thuis laten en alles proberen los te laten. Ze wordt helemaal opgeslokt door de gebeurtenissen en intriges tijdens de vakantieweek, zeker als niet iedereen het na kan vertellen. Ondertussen genieten ouderen van een week vol aandacht en zorg, leuke uitjes en workshops. Alles in kerstsfeer gehuld. Als Harold geconfronteerd wordt met het verleden probeert hij dit op te lossen voor Marle weer thuiskomt want hij wil graag verder met haar zonder ballast van toen.
Van Otterloo weet de onmacht en het verlies van controle van Marle en enkele andere personages goed te laten voelen. Stukjes informatie uit het verleden zijn net genoeg voor het verhaal van nu. Ze zorgen voor een onderbouwde spanning die wordt gevoed door de gedachtes van Mare en Harold.
Dit boek leest heel filmisch en ontspannen, Van Otterloo weet de situaties waarin Marle en Harold verkeren, het verhaal wordt vanuit hun personages verteld, filmisch weer te geven. Daarnaast zijn er verschillende herkenbare situaties met een vleugje humor en nostalgie die veroorzaakt worden door de cliënten, totaal andere thema’s zoals overbelaste mantelzorg komen dan licht aan bod. De misverstanden achter de schermen zijn een leuke twist voor de lezer die van afwisseling houdt. Het is een veelzijdig verhaal vol spanning in allerlei vormen met Marle als enthousiaste vrijwilliger met tegenover haar haar supervisor die de ervaren, niet altijd even aardige, vrijwilliger die niet los kan laten en overal een mening over heeft perfect speelt. Heerlijk dat zij ook aan het woord komt en een extra laag cozy crime toevoegt aan dit verhaal. Het gaat in dit boek niet echt om wie het gedaan heeft maar hoe en waarom. Dat is eigenlijk veel leuker om te lezen.
En dan het einde…..Meesterlijk bedacht en lekker open zodat de lezer zelf ook wat ruimte krijgt.
Vreemd bloed is een heerlijke Kerst cozy crime met een thriller waardige twist. Dit boek kan zo naast de boeken van Richard Osman en Jesse Q. Sutanto in de kast kan staan.
Eerst en vooral; het is toch een beetje grappig hoe er in sommige boeken stukjes realiteit uit je eigen leven kunnen terugkomen 🙈. We volgen het verhaal van Mare en haar vriend.
Mare werkt tijdens Kerst in een zorghotel voor ouderen. Omdat ik zelf jarenlang in de zorg heb gestaan, waren deze stukken voor mij heel herkenbaar. Haar vriend Harold is tandarts en aangezien ik ondertussen al enkele jaren als tandartsassistente werk, voelde ook dat deel verrassend vertrouwd aan. 😜 Mijn eigen werkervaringen kwamen in dit verhaal mooi samen. 🫶 Het echte thrillergedeelte van het boek? Daar heb ik gelukkig geen ervaring mee. 😂
Een boek dat perfect past bij de tijd van het jaar. 🎄 Elk personage wordt zo gedetailleerd neergezet dat je langzaam in hun hoofd kruipt..
Tijdens de kerstperiode gaat Mare als vrijwilligster aan de slag in een zorghotel. Net voor haar vertrek ontdekt ze dat de auto is volgeklad met graffiti met één angstaanjagend woord; ‘moordenaar’. Mare heeft geen tijd te verliezen en vertrekt alsnog, in de hoop dat haar vriend Harold de politie zal inschakelen. Maar wie doet zoiets… en waarom?
Bij aankomst in het zorghotel wordt ze opgevangen door Wilma, een vrouw die al jarenlang voor ouderen zorgt en haar deze week zal begeleiden. Ze oogt nors, maar heeft een warm hart voor de bewoners.
Ondertussen, thuis bij Harold, wordt de auto opnieuw beklad. Harold denkt te weten wie hierachter zit. Voor hem kan het maar één persoon zijn, en die zal daarvoor boeten…
In het zorghotel vermaken de ouderen zich met allerlei activiteiten en genieten ze van lekker eten, tot het nieuws op een ochtend inslaat als een bom: een onverwacht overlijden van een van de medewerkers. Toeval… of is er meer aan de hand?
Mare’s laatste dag in het zorghotel verloopt allesbehalve zoals ze had verwacht, en ook haar thuiskomt bij Harold blijkt niet te zijn wat ze hoopte..
En wat een plottwist op het einde! 🕵🏻♀️
Merry Christmas! 😏🎅🏼
Een thriller van 252 bladzijden en van elk hoofdstuk genoten!
Vreemd bloed vond ik best lastig om te beoordelen. De setting trok me meteen aan: een week meedraaien in een afgelegen zorghotel, vol bijzondere bewoners en onuitgesproken spanningen. Omdat ik zelf uit de zorg kom, lees ik dit soort verhalen altijd met extra veel plezier. Er is herkenning, en dat maakt het verhaal voor mij extra speciaal.
We volgen twee verhaallijnen: die van Mare, die in het zorghotel belandt om een belofte aan haar oma na te komen, en die van haar partner Harold, die thuis steeds vreemder begint te reageren op een mysterieuze beschuldiging. Dat idee vond ik sterk: wat gebeurt daar eigenlijk, en hoe hangen die twee werelden met elkaar samen?
De proloog is meteen krachtig. Je voelt gelijk die prikkel om door te lezen. Maar daarna zakt de spanning helaas snel weg. Het verhaal wordt wat traag en blijft voor mijn gevoel te lang hangen in een soort onbestemde sfeer. De gebeurtenissen in het zorghotel zijn interessant, de onderlinge dynamiek tussen de vrijwilligers is zelfs behoorlijk giftig, maar echt thrillerachtig werd het voor mij niet. Het voelt eerder als een cosy crime met een donker randje dan als een psychologische thriller.
Wat ik jammer vond, is dat de twee verhaallijnen voor mij niet naadloos samenkwamen. Ik bleef met vragen achter en miste dat moment waarop alles scherp in elkaar valt. Daardoor eindigde ik met een licht onbevredigd gevoel, terwijl de ingrediënten er wél waren.
Wat dan weer echt goed werkt, is het decor. Het zorghotel is fantastisch neergezet: een tikkeltje duister, maar ook warm door de kleurrijke ouderen die Marly van Otterloo zo beeldend neerzet. Die karakters maken een hoop goed en zorgden ervoor dat ik toch door wilde lezen.
Conclusie: Vreemd bloed heeft een originele setting en fijne personages, maar mist voor mij de spanning en scherpte die ik bij een thriller zoek. Een prima leeservaring, maar niet eentje die me lang zal bijblijven.
De proloog van Vreemd bloed is meteen raak. Vanaf de eerste pagina voel je die prikkelende spanning die je nieuwsgierig maakt en uitnodigt om door te lezen.
Na de sterke start zakt de spanning wat weg en verloopt het verhaal vrij traag. Het blijft lange tijd hangen in een vreemde sfeer, waardoor het thrillergevoel waar ik op hoopte niet kwam. De setting van het zorghotel is wel interessant en origineel, en vooral de onderlinge verhoudingen tussen de vrijwilligers zijn intrigerend. Die dynamiek is soms ronduit giftig en roept veel vragen op, wat het verhaal zeker boeiend houdt. Toch voelde het voor mij meer als een cosy crime dan een thriller.
De schrijfstijl van Marly van Otterlo is prettig en toegankelijk. De hoofdstukken zijn van fijne lengte, het taalgebruik is helder en de zinnen lezen soepel. Het verhaal wordt verteld vanuit drie verschillende perspectieven, wat goed werkt en zorgt voor afwisseling en extra inkijk in de personages en hun motieven.
Al met al is Vreemd bloed een boek met een sterke opening, een interessante setting en fijne vertelvorm. Een verhaal dat zeker potentie heeft, maar niet helemaal uitgroeit tot de thriller die had verwacht.
In deze psychologische thriller wordt het verhaal verteld vanuit meerdere perspectieven. Mare heeft een eigen bedrijf waarin ze meubels ontwerpt en maakt. Ze heeft een relatie met Harold die een eigen tandartsenpraktijk runt en een dochter van elf, Bobby, heeft. Harold’s vrouw is overleden aan borstkanker en hij is blij dat hij Mare heeft ontmoet. Hoewel Mare en Harold nog niet samenwonen proberen ze zoveel mogelijk tijd met elkaar door te brengen.
Mare had een speciale band met haar oma, die onlangs is overleden. Haar oma logeerde in het zorghotel Villa Rietsteijn en Mare had haar ooit beloofd daar vrijwilligerswerk te doen. Die week vrijwilligerswerk valt vlak voor kerst. Net op de ochtend dat ze wil vertrekken, ontdekt Mare dat iemand met rode verf de woorden “Moor-de-naar” op Harold’s deur heeft gespoten. Harold lijkt er niet veel van te maken, maar Mare voelt meteen dat er iets mis is.
Eenmaal in het zorghotel wordt Mare toegewezen aan een senior, Wilma, die haar behandelt alsof ze niets voorstelt. Ze krijgt onaardige opmerkingen en vervelende klusjes, en hoewel ze probeert zich niets aan te trekken, raakt het haar toch. Ze wil immers alleen maar helpen.
Al snel merkt Mare dat er in het zorghotel vreemde dingen gebeuren. Ze begint te twijfelen aan de mensen om haar heen en vraagt zich af wie ze nog kan vertrouwen. Bovendien krijgt ze het gevoel dat Harold misschien niet helemaal is wie hij zegt dat hij is.
Het verhaal komt wat langzaam op gang en springt soms van de hak op de tak, waardoor het niet altijd gemakkelijk was om het overzicht te behouden. Er zijn veel personages, waardoor ik af en toe even moest puzzelen wie wie was. Het spannende effect bleef voor mij beperkt en er zaten niet genoeg verrassingen in om de thriller echt te laten leven. Toch speelt het verhaal zich af in een originele en interessante locatie, namelijk een zorghotel voor ouderen, wat het een frisse invalshoek geeft.
Mare is een sympathiek en warm personage dat snel je hart steelt door haar oprechte betrokkenheid en zorg voor anderen. Het thema van vertrouwen, achterdocht en onzekerheid geeft het verhaal bovendien emotionele diepte. Ondanks de traagheid en het grote aantal personages blijft het verhaal intrigerend; je wilt als lezer toch weten hoe het verder gaat. Het is een boek dat je uit nieuwsgierigheid en betrokkenheid doorleest, en dat geeft het een bijzondere charme.
ℍ𝕖𝕥 𝕧𝕖𝕣𝕙𝕒𝕒𝕝 Mare gaat een week als vrijwilligster aan de slag in een zorghotel. Vlak voor haar vertrek wordt haar huis/gezin echter geconfronteerd met enkele bedreigingen die haar man wegwuift.
In het zorghotel gebeuren merkwaardige dingen. Sterfgevallen, drugsgebruik en eigenwijze vrijwilligers maken het een pittige week voor Mare. Tegelijkertijd laten de bedreigingen haar niet los, wat gebeurt er thuis allemaal nu ze er niet is?
𝕄𝕚𝕛𝕟 𝕞𝕖𝕟𝕚𝕟𝕘 Het was een vermakelijk verhaal dat super fijn was geschreven. Het verhaal in het zorghotel had echt de grote overhand in het boek. Is het een échte thriller? Nee voor mij niet. Er zitten zeker spannende en mysterieuze stukken in het boek, maar daar is alles mee gezegd. Desondanks een prima boek om tussen alle brute thrillers door te lezen.
Het boek kabbelt een beetje voort. Het voelt niet aan als een echte thriller. Er is weinig echte spanning. Er gebeurt weinig tot op het einde. En dat ging ook nog eens heel snel. De plotwending is wel oké, maar blies mij ook niet van mijn sokken. Psychologisch had het bo3k