Gloria verlangt naar meer pit in haar leven. Op een rommelmarkt tikt ze een doos cassettes op de kop, waarin een bepaalde mixtape haar aandacht trekt. Gloria, die op jonge leeftijd haar moeder verloor, is gefascineerd door het verleden, wil alles verzamelen en bewaren. Ze beluistert de nummers uit vervlogen tijden en denkt na over haar verloren dromen, haar gemis en de keuzes die haar hebben gevormd. Terwijl ze steeds vaker wordt teruggeworpen in het verleden, zal ze een beslissing moeten nemen over haar toekomst. Kiest ze voor voorspelbaarheid of bewandelt ze het avontuurlijke pad?
Het voelt wat sullig je eigen boek te reviewen. Maar kijk, ik heb het intussen 100+ gelezen en zelfs dan verbaas ik me soms nog over bepaalde passages. Is het chicklit of meer dan dat? Ik mikte op dat tweede, maar kan begrijpen dat het voor sommige lezers als het eerste kan aanvoelen.
Volgens Dirk Leyman heb ik een vlotte en melancholieke pen, ik ontvang het compliment met open armen. Volgens Dirk Leyman is het ook veredelde chicklit en daar kijk ik vooral naar dat adjectief ‘veredeld’, wat zoveel beter is dan pakweg ‘banaal’. Anderen noemen het dan weer meer rooneyesk. Dus de waarheid ligt misschien ergens in het midden. Dat laat ik dan ook met plezier over aan de lezer.
Gloria, het hoofdpersonage, woont alleszins al een tijdje in mijn hart. Hopelijk binnenkort ook in dat van jullie.
Getipt door Flair, Feeling, Nina, De Zondag & De Morgen
Eindelijk kan ik het zeggen! Ik had namelijk de eer om het bijna-finale manuscript al te mogen lezen en voila: ik vond het een aanrader! Goed verhaal, toffe dialogen, een zweem nostalgie en bovenal heel vlot geschreven. Trots op mijn zus!
Nostalgie en romantiek komen samen in deze sprankelende debuutroman.
Gloria verlangt naar meer kleur in haar leven. Wanneer ze op een rommelmarkt een doos oude cassettebandjes op de kop tikt, wordt haar aandacht getrokken door één bijzondere mixtape. Al sinds ze op jonge leeftijd haar moeder verloor, voelt Gloria een diepe drang om het verleden vast te houden, alsof ze daarmee het gemis kan verzachten. Terwijl ze luistert naar de nummers van vroeger, wordt ze meegezogen in herinneringen aan verloren dromen, gemiste kansen en de keuzes die haar leven hebben gevormd Maar hoe langer ze in het verleden blijft hangen, hoe duidelijker het wordt: ze kan er niet in blijven leven. Staat Gloria open voor het onbekende en kiest ze voor een nieuw, avontuurlijk pad? Of blijft ze veilig binnen de grenzen van wat ze kent?
Mijn ervaring: Wat een heerlijk, meeslepend verhaal dat enorm veel herkenning en nostalgie bij me oproept. Het beeld van oude cassettebandjes en een gevonden mixtape vormt niet alleen een origineel uitgangspunt, maar ook een sterke rode draad in een verhaal over verlies, verlangen en keuzes. De schrijfstijl van Laura Buelinckx is toegankelijk en vlot, met een warme ondertoon. Ze weet herinneringen en gevoelens op een mooie manier te verweven in het heden, waardoor het verhaal luchtig blijft, maar tegelijkertijd vol gevoel en emotie zit. Zonder moeite word je dan ook meegezogen in Gloria’s wereld en leven.
Hoofdpersonage Gloria is een herkenbaar en gelaagd personage. Haar verlangen om het verleden vast te houden (voortkomend uit het verlies van haar moeder) voelt echt en tastbaar. De mixtape fungeert hierbij als een sterke rode draad: elk nummer roept niet alleen herinneringen op, maar legt ook haar innerlijke worstelingen bloot. Haar twijfel tussen blijven hangen in het verleden en de moed vinden om vooruit te kijken, is mooi en geloofwaardig uitgewerkt. De bijpersonages dragen ieder op hun eigen manier bij aan Gloria’s ontwikkeling.
Het verhaal heeft een fijne opbouw, met een prettige afwisseling tussen reflectie en vooruitgang. Het tempo ligt wat rustiger, maar past goed bij het introspectieve karakter van Gloria. Thema’s als rouw, nostalgie, identiteit, moed en het maken van keuzes zijn op een mooie manier verweven in het verhaal. Laura Buelinckx weet daarbij een heldere boodschap over te brengen: je kunt het verleden koesteren, maar je mag er niet in blijven hangen. Het verhaal zet je ook aan het denken over je eigen herinneringen en gedragspatronen.
Tijdens het lezen voelde ik vooral een warme, melancholische sfeer. Ik leefde echt mee met Gloria, ook in de keuzes die ze maakt – zelfs wanneer die niet altijd de juiste zijn. Juist dat maakt haar menselijk en herkenbaar, en als lezer hoop je dat ze de moed vindt om het anders aan te pakken en vooruit te kijken. Op prachtige wijze, met een sterk en passend epiloog, rondt Laura Bueinckx haar debuut af.
Mixtape is een sfeervolle, toegankelijke, warme en nostalgische debuutroman. Met haar fijne schrijfstijl weet Laura Buelinckx gevoel, sfeer en emotie over te brengen zonder dat het zwaar wordt. Een prachtig verhaal waarin heden, herinneringen, introspectie en een mooie boodschap samenkomen. Een indrukwekkend debuut dat smaakt naar meer.
Dit boek was niet echt mijn ding: katers, personages die eeuwig twijfelen en vrijblijvende seks. Ik hield vol tot pagina 144. Het verhaal had nochtans potentieel, maar helaas zit er iets teveel ruis op.
Mixtape stond in mijn top 5 van to-readlijstje voor 2026. Het boek werd me vanuit meerdere hoeken aangeraden.
De insteek is origineel: elk hoofdstuk is een nummer, en die structuur vormt de rode draad door het hele verhaal.
De dialogen lezen vlot, zonder in clichés te vervallen. De hoofdstukken houden een goed tempo aan.
Mixtape is herkenbaar, gevat en soms een tikkeltje maatschappijkritisch — zonder pedant te willen zijn. Het boek leent zich ideaal voor millennials en nostalgici (het eerste ben ik wel, het tweede niet), maar is toegankelijk voor iedereen.
Een boek voor op reis, in de trein of in de zetel. Een romandebuut dat niet teleurstelt!
Mixtape - Laura Buelinckx (ik post deze recensie binnenkort op @ine_leest on tha gram)
Na een relatiebreuk jezelf bijeenrapen is niet vanzelfsprekend. De een doet het op de ene manier en treurt, terwijl de andere nieuwe wegen inslaat en avontuurlijke doelen achternagaat. Margo kiest nog een andere weg: ze duikt in kringloopwinkels, koopt bedrukte mokken en andere prullaria die haar doen terugdenken aan mooie, warme, goeie tijden. Die nostalgische vibes heeft ze nodig om te ontsnappen, maar ook om de hoop te houden dat er ooit wel ergens iemand opduikt die haar onvoorwaardelijk zal liefhebben.
Net zoals je een goeie playlist kapot luistert kan Margo geen genoeg krijgen van haar mixtapes en walkman. Ze geven haar houvast en overspoelen haar bij elke track met gelukkige gedachten. Op het werk botst ze tegen de avontuurlijke Lex. Ze begint een onstuimige relatie vol hartkloppingen en onvoorspelbaarheid. Alleen wil Margo meer, Lex niet. Ondertussen loopt ze op de minst voor de hand liggende momenten tegen geschiedenisleraar Marcus. Hij is nuchter, eerlijk en uiterst charmant. Hij kookt voor haar en biedt troost, rust en fun. Toch blijkt Margo moeite te hebben met de keuze aan wie ze nu haar hart zal bieden.
Een roman vol quotes om op koffiemokken te zetten, massa cassettes vol mixtapes en humor. Schrijfster Laura Buelinckx debuteert met Mixtape. Een zalige cover trekt de aandacht van elke millennial, gen-Z’er en iedereen ervoor en erna. Heerlijk knoeien met die bandjes, de lintjes muziek er met je pink weer opdraaien, muziek opnemen door net op het juiste moment op play + rec te drukken. We kennen het allemaal. Mixtape is dan ook de roman die je deze zomer wilt meehebben op vakantie. Go for die trip down memory lane en geniet van Mixtape! Play!
Geef niet vaak 5 sterren maar jaaa wat een fijn boek. En zoveel mooie zinnen, die ga ik nog opschrijven hier.
Een chick-lit met zoveel diepere lagen, veel herkenbaarheid, aan de hand van (oude) liedjes van een mixtape, origineel vind ik het. Mooi boek voor mensen die veel voelen, van nostalgie houden en melancholisch kunnen zijn. 😌
Met de grote cassette op de cover trok dit boek enorm mijn aandacht, en met de verwijzing naar de mixtapes lagen mijn verwachtingen wellicht foutief. Ik had verwacht (en misschien gehoopt) dat het boek ook meer rond de muziek zou draaien die het hoofdpersonage beluistert. Uiteindelijk blijft het bij wat verwijzingen naar mixtapes en een trip naar een cassettefabriek.
Mixtape is een licht en vlot verteld verhaal dat je als lezer moeiteloos meeneemt. De personages zijn mooi neergezet, al voelde ik dat ik af en toe nog wat meer in hun (binnen)wereld wilde raken als lezer. De mixtape als rode draad vind ik bijzonder fijn. Het geeft het boek een warme nostalgische toets en de nummers op de playlist staan hier ook vaak op. Da's per definitie scoren. In Gloria herkende ik die hunkering naar een tijd waarin het leven net iets trager mocht gaan.
Mixtape is een toegankelijk en ontspannend boek, ideaal voor wie wil wegduiken in een herkenbare, sfeervolle zoektocht naar verbinding en verleden.
In maart mocht ik naar de release party van Mixtape van Laura Buelinckx, georganiseerd door Uitgeverij Horizon en Standaard Boekhandel Gent. De cover had me meteen te pakken, maar na die gezellige avond - waar mijn zus en ik Laura vol passie over haar boek hoorden praten - wist ik gewoon dat dit verhaal helemaal mijn ding ging zijn.
En ja hoor… zodra ik het eindelijk van mijn tbr kon halen, las ik het in één ruk uit. Dit boek leest zó vlot en voelt als een warme golf van nostalgie, liefde en vriendschap. 🫶🏻
Gloria zoekt wat meer pit in haar leven. Op een rommelmarkt vindt ze een doos cassettes die haar meteen intrigeert. Ze leeft graag in het verleden: nostalgie, vintage, koffiemokken met gekke quotes - helemaal haar vibe. De nummers op de tapes brengen haar terug naar herinneringen met haar ouders, zomerse avonden met Rosie, vakanties met haar ex… kleine momenten die plots weer groot voelen.
Terwijl Gloria dieper in haar verleden duikt, staat ze stil bij haar stukgelopen relatie, haar veranderde vriendschap met Rosie en het gemis van haar mama. Muziek wordt haar manier van rouwen, verwerken, lachen, genieten - en opnieuw verliefd worden.
💭 Dit boek was zo leuk en origineel. Voor het eerst zette ik de playlist van een boek écht op tijdens het lezen, en het klopte gewoon. De nummers pasten perfect bij de sfeer, en sommige tracks waren zelfs exact even lang als het hoofdstuk dat ik las. Top timing. 🤭
Het nostalgie‑gehalte is gigantisch, en ik genoot ervan. Ik ben zelf een oude ziel, dus het was heerlijk om jeugdherinneringen te lezen die ik ook heb: autoritten naar Frankrijk, stoppen aan tankstations, nummerplaten tellen… ik werd echt terug gekatapulteerd naar mijn kindertijd. Dat maakte het verhaal voor mij extra sterk. 💕
En dan die romance‑draad… ik wist niet dat die zo aanwezig zou zijn, maar wat een fijne verrassing. De tegenstelling tussen love interests Lex en Marcus werkt geweldig met Gloria’s innerlijke struggle: kiest ze voor passie, chaos en avontuur zonder zekerheid? Of voor die rustige, standvastige liefde zoals haar ouders hadden? Deze verhaallijn was prachtig uitgewerkt en het einde voelde perfect.
Tot slot: Kat 🐱 Wat een personage, wat een vriendschap. Ondanks hun mini generatieverschil zijn ze er altijd voor elkaar - met goede raad, humor, onvoorwaardelijke steun. Hun band gaf het verhaal zoveel warmte en was voor mij echt een grote reden voor mijn 4‑sterren review.
Helemaal afsluiten doe ik met de beste quote die ik in tijden las en die de vibe en het thema van het boek perfect weergeeft:
Een Vlaamse debuutroman. Over Gloria. Gloria die na anderhalf jaar liefdesverdriet weer meer wil leven. Maar wat is dan het leven? Is dat het stoppen met de jachtigheid van de smartphone en weer naar de veilige Nokia 3310 gaan om het leven echt te beleven? Is het de vrijheid die Lex haar geeft of de geborgenheid van Marcus? Is het het vasthouden aan een vriendschap ook als je beiden op andere punten in het leven staan of verdergaan en mooie herinneringen levend houden?
Gloria houdt van koffie (en koffiemokken), van verzamelen en van nostalgie. Die laatste twee zorgen ervoor dat ze op de rommelmarkt een cassettenkoffertje koopt. Het zit vol jaren zestig en zeventigalbums en ook enkele mixtapes. Op eentje ervan staat niet meer dan “Mixtape”. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de liedjes op de cassette.
Echt een zalige en herkenbare roman. Eentje waarin je kan blijven lezen en waar je met plezier de vaatwas nog even voor laat staan. De schrijfstijl is leuk en hedendaags. Echt. Tikkeltje Vlaams. Niet te gepolijst.
Niet zomaar een feelgood. Wél feelgood maar dan toch een beetje anders. En bij een titel als deze hoort natuurlijk ook een spotifylijst. Echt leuk om deze en ook andere liedjes uit het boek erbij te nemen tijdens/na het lezen.
Voor wie? Voor wie houdt van nostalgie en koffie. Voor de lezers van Zita Theunynck (en als je haar nog niet kent, ook gewoon lezen!). Voor wie houdt van feelgood zonder zwijmeltoestanden (niks mis mee trouwens want ik zwijmel ook graag eens). Voor wie meer Vlaamse auteurs wil leren kennen. Voor wie houdt van muziek. Voor jou misschien? Ik raad het alleszins enorm aan!
Gloria, Gloria, Gloria toch. Je moet even aan haar wennen. Moet ik deze verdwaalde meid serieus nemen? Tot je beseft dat iedereen wel even Gloria is geweest, en iedereen wel af en toe verloren was. Wie herkent zich niet in de menselijke cocktail van weemoed met een vleugje zin om alles even over een volledig andere boeg te gooien?
Na enkele pagina's neem je Gloria en al haar warme naïviteit al snel in de armen, en stap je nieuwsgierig in als passagier langs haar belevenissen en beslommeringen doorheen het boek. Als man is dit boek een verrijking: je stapt mee met het leven van een 28-jarige vrouw die even de oriëntatie in haar leven kwijt is. En af en toe vervloek je haar, omwille van de keuzes die ze maakt of de ijdele hoop die ze blijft koesteren.
Maar dan besef je dat dat net is wat haar haar maakt, wat haar die onschuld geeft. Dat dat de blaadjes zijn rond de roos die Gloria is en het die blaadjes zijn die haar een roos maken. Iedereen wordt door emoties geleid, hoe hard je ze ook weg stopt. De overpeinzingen die de schrijfster na elk hoofdstuk heerlijk neerpent, kaderen alles en nemen je even mee naar een andere leefwereld, die waarin we even langs hart & hoofd suizen. Je krijgt een stiekeme inkijk in wat er zich afspeelt tussen de oren van (sommige) vrouwen om je heen.
En terwijl je het leest, realiseer je je: wat een geluk. Anders hadden wij mannen al lang het plot verloren.
2.2* - Bordkartonnen personages, weinig originele plotwendingen, een rode draad waarmee te weinig wordt gedaan, erg tijdsgebonden... Een zaterdagavondfilm op een bedenkelijk tv-kanaal, maar dan op papier. Kan mij perfect voorstellen dat er heel wat lezers dit boek het einde zullen vinden. Zo'n lezer ben ik jammer genoeg niet. Niet mijn kopje (met bedenkelijk opschrift, natuurlijk ironisch bedoeld) thee (koffie, zo het boek het wil).
(Ook: ik las delen uit de Bouquet-reeks met spannendere en minder cliché seksscènes dan dit boek. Anno 2026 vind ik dat heel vreemd.)
Mixtape leest vlot en is duidelijk zorgvuldig opgebouwd. De verwijzingen naar muziek en populaire cultuur zijn mooi en subtiel uitgewerkt. Ze voelen altijd raak en ondersteunend aan het verhaal, nooit geforceerd of gekunsteld (iets waar veel andere boeken wel over struikelen).
Het zegt genoeg dat ik de afgelopen week Van Morrison helemaal heb herontdekt. Merci!
Wow hoe mooi is dit boek geschreven? Zo graag gelezen en zo jammer dat het uit is. (Met een mooi einde). Laura: ik wil graag meer boeken van jouw lezen in de toekomst!!
De cover is roze en een cassettebandje waardoor die gelijk in het oog springt. Ik kende dit boek niet maar werd er wel nieuwsgierig naar. Het gaat over Gloria, zij vindt op de rommelmarkt een doos met cassettebandjes en een daarvan is een mixtape, vol met allemaal verschillende liedjes. Door het luisteren van deze liedjes komen er veel herinneringen boven van vroeger die niet makkelijk zijn. Maar ook in het nu heeft ze het lastig, haar vriendje heeft haar verlaten en nu is ze een soort van aan het daten met twee (hele verschillende) mannen en kan ze geen keuze maken wat voor haar het beste is. Het verhaal gaat over liefde, vriendschap, keuzes maken en wat muziek met je kan doen. Door het luisteren van een liedje kan je zomaar ineens terug naar een specifieke plek in je leven en weet je precies wat er toen gebeurde, dat is bijzonder dat muziek dat kan doen. Het boek heeft me aangenaam verrast en leuk om zo weer een nieuwe auteur te ontdekken, als de cover niet zo sprekend was geweest had ik het boek niet opgepakt en het leuke verhaal gemist.
Ik kan me inbeelden dat dit heel wat lezers kan bekoren, maar ik voelde het helaas niet. Is het erg dat je op bladzijde twee al in de mot hebt hoe het zal aflopen? Nee. Is het erg dat een auteur ervoor kiest om heel gedetailleerd uit te leggen hoe een bepaald personage zich voelt bij een bepaalde situatie? Ook nee. Maar ik voelde me soms te veel de leerling die een tekstfragment niet goed begreep en dan extra duiding kreeg van de leerkracht. Afgaand op de reviews die ik al las, had ik iets meer "tussen de lijnen" verwacht. De toevoeging van de playlist was wel leuk en ik vloog wel door het boek, maar dat weegt onvoldoende door in mijn gehele leeservaring. Ik vermoed dus dat ik gewoon niet het juiste doelpubliek ben en dat ik niet het juiste boek heb vastgepakt.
Jep, dit verhaal was echt leuk om te lezen. Het was een soort combinatie van ultieme nostalgie en de pijnlijke werkelijkheid van opgroeien in een onduidelijke wereld. Laura Buenlinckx schrijft echt heerlijk. En het is ook prima te volgen voor de Nederlanders onder ons, geen zorgen.
Ik moest even aan Gloria wennen, maar al snel sloot ik haar in m’n hart. En hoewel we totaal niet op elkaar lijken, herkende ik toch best wat van haar gedachten en struggles. Gok dat iedereen wel een Lex-achtig figuur in de buurt heeft. Voor die mensen is het vast een feest van herkenning. En zouden we niet allemaal iemand als Marcus in ons leven willen helpen? Ik in ieder geval wel. Was absoluut verkocht bij alle random geschiedenisfeitjes, haha.
Las ik nu net mijn onbestaand dagboek van dik 10 jaar geleden? Neen, daarvoor was dit verhaal te netjes. Toch voelde ik me zelden zulk een rondwandelend cliché als tijdens het lezen van Mixtape - goed beseffend dat ik dat ook werkelijk bén. De herkenbaarheid was in elk geval een zegen voor deze romantische nostalgica: doorheen heel het boek lag er een glimlach om mijn lippen door eigen herinneringen die al even opgeborgen lagen. Mooi, Laura. Ik wil meer!
Echt genoten van dit nostalgisch verhaal. Alles was zo mooi uitgeschreven, zo realistisch, herkenbaar. Blij dat ze voor de juiste persoon voor haar koos ❤️