What do you think?
Rate this book
Mixtape
Gloria verlangt naar meer pit in haar leven. Op een rommelmarkt tikt ze een doos cassettes op de kop, waarin een bepaalde mixtape haar aandacht trekt. Gloria, die op jonge leeftijd haar moeder verloor, is gefascineerd door het verleden, wil alles verzamelen en bewaren. Ze beluistert de nummers uit vervlogen tijden en denkt na over haar verloren dromen, haar gemis en de keuzes die haar hebben gevormd. Terwijl ze steeds vaker wordt teruggeworpen in het verleden, zal ze een beslissing moeten nemen over haar toekomst. Kiest ze voor voorspelbaarheid of bewandelt ze het avontuurlijke pad?
248 pages, Kindle Edition
Published March 12, 2026
10 people are currently reading
101 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
March 17, 2026
Het voelt wat sullig je eigen boek te reviewen. Maar kijk, ik heb het intussen 100+ gelezen en zelfs dan verbaas ik me soms nog over bepaalde passages. Is het chicklit of meer dan dat? Ik mikte op dat tweede, maar kan begrijpen dat het voor sommige lezers als het eerste kan aanvoelen.
Volgens Dirk Leyman heb ik een vlotte en melancholieke pen, ik ontvang het compliment met open armen. Volgens Dirk Leyman is het ook veredelde chicklit en daar kijk ik vooral naar dat adjectief ‘veredeld’, wat zoveel beter is dan pakweg ‘banaal’. Anderen noemen het dan weer meer rooneyesk. Dus de waarheid ligt misschien ergens in het midden. Dat laat ik dan ook met plezier over aan de lezer.
Gloria, het hoofdpersonage, woont alleszins al een tijdje in mijn hart. Hopelijk binnenkort ook in dat van jullie.
Getipt door Flair, Feeling, Nina, De Zondag & De Morgen
Volgens Dirk Leyman heb ik een vlotte en melancholieke pen, ik ontvang het compliment met open armen. Volgens Dirk Leyman is het ook veredelde chicklit en daar kijk ik vooral naar dat adjectief ‘veredeld’, wat zoveel beter is dan pakweg ‘banaal’. Anderen noemen het dan weer meer rooneyesk. Dus de waarheid ligt misschien ergens in het midden. Dat laat ik dan ook met plezier over aan de lezer.
Gloria, het hoofdpersonage, woont alleszins al een tijdje in mijn hart. Hopelijk binnenkort ook in dat van jullie.
Getipt door Flair, Feeling, Nina, De Zondag & De Morgen
March 13, 2026
Eindelijk kan ik het zeggen! Ik had namelijk de eer om het bijna-finale manuscript al te mogen lezen en voila: ik vond het een aanrader! Goed verhaal, toffe dialogen, een zweem nostalgie en bovenal heel vlot geschreven. Trots op mijn zus!
March 29, 2026
Mixtape stond in mijn top 5 van to-readlijstje voor 2026. Het boek werd me vanuit meerdere hoeken aangeraden.
De insteek is origineel: elk hoofdstuk is een nummer, en die structuur vormt de rode draad door het hele verhaal.
De dialogen lezen vlot, zonder in clichés te vervallen. De hoofdstukken houden een goed tempo aan.
Mixtape is herkenbaar, gevat en soms een tikkeltje maatschappijkritisch — zonder pedant te willen zijn. Het boek leent zich ideaal voor millennials en nostalgici (het eerste ben ik wel, het tweede niet), maar is toegankelijk voor iedereen.
Een boek voor op reis, in de trein of in de zetel. Een romandebuut dat niet teleurstelt!
De insteek is origineel: elk hoofdstuk is een nummer, en die structuur vormt de rode draad door het hele verhaal.
De dialogen lezen vlot, zonder in clichés te vervallen. De hoofdstukken houden een goed tempo aan.
Mixtape is herkenbaar, gevat en soms een tikkeltje maatschappijkritisch — zonder pedant te willen zijn. Het boek leent zich ideaal voor millennials en nostalgici (het eerste ben ik wel, het tweede niet), maar is toegankelijk voor iedereen.
Een boek voor op reis, in de trein of in de zetel. Een romandebuut dat niet teleurstelt!
March 20, 2026
Een Vlaamse debuutroman. Over Gloria. Gloria die na anderhalf jaar liefdesverdriet weer meer wil leven. Maar wat is dan het leven? Is dat het stoppen met de jachtigheid van de smartphone en weer naar de veilige Nokia 3310 gaan om het leven echt te beleven? Is het de vrijheid die Lex haar geeft of de geborgenheid van Marcus? Is het het vasthouden aan een vriendschap ook als je beiden op andere punten in het leven staan of verdergaan en mooie herinneringen levend houden?
Gloria houdt van koffie (en koffiemokken), van verzamelen en van nostalgie. Die laatste twee zorgen ervoor dat ze op de rommelmarkt een cassettenkoffertje koopt. Het zit vol jaren zestig en zeventigalbums en ook enkele mixtapes. Op eentje ervan staat niet meer dan “Mixtape”. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de liedjes op de cassette.
Echt een zalige en herkenbare roman. Eentje waarin je kan blijven lezen en waar je met plezier de vaatwas nog even voor laat staan. De schrijfstijl is leuk en hedendaags. Echt. Tikkeltje Vlaams. Niet te gepolijst.
Niet zomaar een feelgood. Wél feelgood maar dan toch een beetje anders. En bij een titel als deze hoort natuurlijk ook een spotifylijst. Echt leuk om deze en ook andere liedjes uit het boek erbij te nemen tijdens/na het lezen.
Voor wie? Voor wie houdt van nostalgie en koffie. Voor de lezers van Zita Theunynck (en als je haar nog niet kent, ook gewoon lezen!). Voor wie houdt van feelgood zonder zwijmeltoestanden (niks mis mee trouwens want ik zwijmel ook graag eens). Voor wie meer Vlaamse auteurs wil leren kennen. Voor wie houdt van muziek. Voor jou misschien? Ik raad het alleszins enorm aan!
Gloria houdt van koffie (en koffiemokken), van verzamelen en van nostalgie. Die laatste twee zorgen ervoor dat ze op de rommelmarkt een cassettenkoffertje koopt. Het zit vol jaren zestig en zeventigalbums en ook enkele mixtapes. Op eentje ervan staat niet meer dan “Mixtape”. Het verhaal wordt verteld aan de hand van de liedjes op de cassette.
Echt een zalige en herkenbare roman. Eentje waarin je kan blijven lezen en waar je met plezier de vaatwas nog even voor laat staan. De schrijfstijl is leuk en hedendaags. Echt. Tikkeltje Vlaams. Niet te gepolijst.
Niet zomaar een feelgood. Wél feelgood maar dan toch een beetje anders. En bij een titel als deze hoort natuurlijk ook een spotifylijst. Echt leuk om deze en ook andere liedjes uit het boek erbij te nemen tijdens/na het lezen.
Voor wie? Voor wie houdt van nostalgie en koffie. Voor de lezers van Zita Theunynck (en als je haar nog niet kent, ook gewoon lezen!). Voor wie houdt van feelgood zonder zwijmeltoestanden (niks mis mee trouwens want ik zwijmel ook graag eens). Voor wie meer Vlaamse auteurs wil leren kennen. Voor wie houdt van muziek. Voor jou misschien? Ik raad het alleszins enorm aan!
March 24, 2026
Mixtape is een licht en vlot verteld verhaal dat je als lezer moeiteloos meeneemt. De personages zijn mooi neergezet, al voelde ik dat ik af en toe nog wat meer in hun (binnen)wereld wilde raken als lezer. De mixtape als rode draad vind ik bijzonder fijn. Het geeft het boek een warme nostalgische toets en de nummers op de playlist staan hier ook vaak op. Da's per definitie scoren. In Gloria herkende ik die hunkering naar een tijd waarin het leven net iets trager mocht gaan.
Mixtape is een toegankelijk en ontspannend boek, ideaal voor wie wil wegduiken in een herkenbare, sfeervolle zoektocht naar verbinding en verleden.
Mixtape is een toegankelijk en ontspannend boek, ideaal voor wie wil wegduiken in een herkenbare, sfeervolle zoektocht naar verbinding en verleden.
March 25, 2026
Mixtape leest vlot en is duidelijk zorgvuldig opgebouwd. De verwijzingen naar muziek en populaire cultuur zijn mooi en subtiel uitgewerkt. Ze voelen altijd raak en ondersteunend aan het verhaal, nooit geforceerd of gekunsteld (iets waar veel andere boeken wel over struikelen).
Het zegt genoeg dat ik de afgelopen week Van Morrison helemaal heb herontdekt. Merci!
Het zegt genoeg dat ik de afgelopen week Van Morrison helemaal heb herontdekt. Merci!
March 15, 2026
Het grote minpunt aan 'Mixtape'? Het is minstens 100 bladzijden te kort. Vanaf het eerste hoofdstuk zat ik helemaal in Gloria, het hoofdpersonage. Het was onmogelijk om het boek weg te leggen voor de laatste pagina.
Dit boek klasseren als 'chicklit' zou al te makkelijk zijn, tenzij we met z'n allen afspreken dat we een boek geschreven door een vrouw, over een vrouw, vanaf nu altijd zo bestempelen. Ik hou absoluut van de boeken van bijvoorbeeld Emily Henry, maar met 'Mixtape' heeft Buelinckx meer afgeleverd dan een luchtig verhaal over de liefde.
Gloria worstelt met twijfels die herkenbaar zijn voor iedereen die ooit heeft moeten nadenken over de richting die hij of zijn aan het leven wil geven. Ze komt daardoor heel echt over, inclusief kleine kantjes en de occasionele puist. Maar 'Mixtape' beperkt zich niet tot het innerlijke leven van Gloria: de andere hoofdpersonages die de revue passeren, zijn ook allemaal op hun eigen manier op zoek. Naar zingeving, naar geluk, of naar rust. Daardoor herkent elke lezer wel iets van zichzelf in één van hen (of meerdere tegelijkertijd). Geen enkel personage is een karikatuur. Waar Rosie dat bijvoorbeeld eerst wel leek te worden, krijgt ook haar karakter een extra laagje na verloop van tijd.
Naast de gelaagde conversaties (die vaak herkenbaar en regelmatig grappig zijn), waren het vooral Gloria's gedachten die het boek voor mij extra diepgang en waarde geven. Ik heb meermaals zinnen onderstreept, bepaalde passages voorgelezen aan mijn man, omdat ze als snoepjes voelden die ik wilde uitpakken en delen. Bij het lezen van die passages moest ik denken aan wat Sally Rooney ook zo goed kan: ons mee laten lezen in iemands hoofd, waardoor we anders (of minstens opnieuw) naar onszelf gaan kijken.
Als ik minpunten van 'Mixtape' moet zoeken, vind ik er twee. Het eerste is het feit dat hier en daar de woordkeuze wat wringt voor een Vlaming. 'Een flinke duit' voelt voor mij als de stempel van een uitgeverij die op het volledige Nederlandse taalgebied mikt, wat uiteraard een logische commerciële zet is. Gelukkig zijn er zo niet al te veel voorbeelden te vinden. Het tweede is dat ik af en toe wat meer tijd had willen krijgen in het verhaal. Ik kan alleen maar hopen dat Buelinckx' volgende boek dubbel zo dik is.
Dit boek klasseren als 'chicklit' zou al te makkelijk zijn, tenzij we met z'n allen afspreken dat we een boek geschreven door een vrouw, over een vrouw, vanaf nu altijd zo bestempelen. Ik hou absoluut van de boeken van bijvoorbeeld Emily Henry, maar met 'Mixtape' heeft Buelinckx meer afgeleverd dan een luchtig verhaal over de liefde.
Gloria worstelt met twijfels die herkenbaar zijn voor iedereen die ooit heeft moeten nadenken over de richting die hij of zijn aan het leven wil geven. Ze komt daardoor heel echt over, inclusief kleine kantjes en de occasionele puist. Maar 'Mixtape' beperkt zich niet tot het innerlijke leven van Gloria: de andere hoofdpersonages die de revue passeren, zijn ook allemaal op hun eigen manier op zoek. Naar zingeving, naar geluk, of naar rust. Daardoor herkent elke lezer wel iets van zichzelf in één van hen (of meerdere tegelijkertijd). Geen enkel personage is een karikatuur. Waar Rosie dat bijvoorbeeld eerst wel leek te worden, krijgt ook haar karakter een extra laagje na verloop van tijd.
Naast de gelaagde conversaties (die vaak herkenbaar en regelmatig grappig zijn), waren het vooral Gloria's gedachten die het boek voor mij extra diepgang en waarde geven. Ik heb meermaals zinnen onderstreept, bepaalde passages voorgelezen aan mijn man, omdat ze als snoepjes voelden die ik wilde uitpakken en delen. Bij het lezen van die passages moest ik denken aan wat Sally Rooney ook zo goed kan: ons mee laten lezen in iemands hoofd, waardoor we anders (of minstens opnieuw) naar onszelf gaan kijken.
Als ik minpunten van 'Mixtape' moet zoeken, vind ik er twee. Het eerste is het feit dat hier en daar de woordkeuze wat wringt voor een Vlaming. 'Een flinke duit' voelt voor mij als de stempel van een uitgeverij die op het volledige Nederlandse taalgebied mikt, wat uiteraard een logische commerciële zet is. Gelukkig zijn er zo niet al te veel voorbeelden te vinden. Het tweede is dat ik af en toe wat meer tijd had willen krijgen in het verhaal. Ik kan alleen maar hopen dat Buelinckx' volgende boek dubbel zo dik is.
March 18, 2026
📼 Heb jij een ultiem lievelingslied? Het mijne is Sultans Of Swing van Dire Straits. En daarnaast ALLES van Bart Peeters.
📼 De 28-jarige Gloria verloor haar moeder op jonge leeftijd en is gefascineerd door het verleden. Ze verzamelt graag en tikt op een rommelmarkt een doos cassettes op de kop. Ze raakt verslingerd aan de nummers uit vroegere jaren. Tijdens het luisteren overpeinst ze haar dromen, keuzes, verleden en toekomst.
📼 Gloria is een hoofdpersonage waar je moe van wordt. En dat bedoel ik op de best mogelijke manier. Je wil haar toewensen - en eerlijk, soms toeschreeuwen - dat ze nu eindelijk eens voor zichzelf moet kiezen, zich niet anders moet voordoen dan ze is in de hoop (leuk) genoeg gevonden te worden. Tegelijkertijd wil je niet dat ze daarbij anderen aan ‘t lijntje houdt, weer ondoordacht actie onderneemt of voor de zoveelste keer te veel drinkt.
📼 Je gunt haar een gezonde uitweg uit haar nostalgische - vaak melancholische - buien, die al eens op het randje van zelfmedelijden balanceren. Soms wil je die eeuwige mixtape van haar op pauze zetten, haar berispen dat ze die niet altijd als schild moet gebruiken. Dat ze betekenis moet zoeken in de echte wereld in plaats van in songteksten.
📼 Dat Gloria zoveel emotie weet op te roepen, komt doordat haar verhaal zo (pijnlijk) herkenbaar is. Het zoekende zijn, het gewogen en te licht bevonden worden, de onzekerheid en twijfels, het wikken en wegen, en het zoeken naar bevestiging en zingeving bij anderen en te weinig bij jezelf. Het veranderen van vriendschappen, het eindeloos nadenken over relaties.
📼 De liedjes en de teksten zijn op een heel fijne manier in het boek verwerkt, waardoor ze het niet enkel muzikaal maken maar ook echt iets bijdragen. Ik kan je trouwens alleen maar aanraden om op een zondagavond, na het lezen van het boek, een bad te nemen, je ogen te sluiten en je te laten meevoeren door de muziek. Zalig.
📼 De 28-jarige Gloria verloor haar moeder op jonge leeftijd en is gefascineerd door het verleden. Ze verzamelt graag en tikt op een rommelmarkt een doos cassettes op de kop. Ze raakt verslingerd aan de nummers uit vroegere jaren. Tijdens het luisteren overpeinst ze haar dromen, keuzes, verleden en toekomst.
📼 Gloria is een hoofdpersonage waar je moe van wordt. En dat bedoel ik op de best mogelijke manier. Je wil haar toewensen - en eerlijk, soms toeschreeuwen - dat ze nu eindelijk eens voor zichzelf moet kiezen, zich niet anders moet voordoen dan ze is in de hoop (leuk) genoeg gevonden te worden. Tegelijkertijd wil je niet dat ze daarbij anderen aan ‘t lijntje houdt, weer ondoordacht actie onderneemt of voor de zoveelste keer te veel drinkt.
📼 Je gunt haar een gezonde uitweg uit haar nostalgische - vaak melancholische - buien, die al eens op het randje van zelfmedelijden balanceren. Soms wil je die eeuwige mixtape van haar op pauze zetten, haar berispen dat ze die niet altijd als schild moet gebruiken. Dat ze betekenis moet zoeken in de echte wereld in plaats van in songteksten.
📼 Dat Gloria zoveel emotie weet op te roepen, komt doordat haar verhaal zo (pijnlijk) herkenbaar is. Het zoekende zijn, het gewogen en te licht bevonden worden, de onzekerheid en twijfels, het wikken en wegen, en het zoeken naar bevestiging en zingeving bij anderen en te weinig bij jezelf. Het veranderen van vriendschappen, het eindeloos nadenken over relaties.
📼 De liedjes en de teksten zijn op een heel fijne manier in het boek verwerkt, waardoor ze het niet enkel muzikaal maken maar ook echt iets bijdragen. Ik kan je trouwens alleen maar aanraden om op een zondagavond, na het lezen van het boek, een bad te nemen, je ogen te sluiten en je te laten meevoeren door de muziek. Zalig.
March 19, 2026
"Sussend. Dat ze het niet kon weten. Kussend. Opnieuw iets opgelost door elkaar de mond te snoeren."
Het (liefdes)leven van Gloria loopt niet bepaald (ge)ruisloos.
Het is er eentje van Play Stop Rewind Play Again All Over Again.
Het verleden loopt het heden in de weg.
Oude wondes zijn niet geheeld, nieuwe schrammen veroorzaken verse pijn.
Er is veel seks, maar in welke huidplooien de liefde zich schuil houdt, dàt lijkt Gloria maar niet te kunnen - euh - uitvogelen.
Tot ze de oerdegelijke geschiedenisleraar tegen het lijf loopt.
Neen, ik behoor niet tot de doelgroep en ja natuurlijk wordt het af en toe semiclichématig, is de Dansaertstraat nooit ver weg en blijft de romantiek nét iets te koffiemokkerig, maar meestal weet Buelinckx toch de juiste snaar te raken.
Die van een jaren-zeventig-gitaar, niét die van een kleffe viool.
Alleen dat al verdient hulde.
Het (liefdes)leven van Gloria loopt niet bepaald (ge)ruisloos.
Het is er eentje van Play Stop Rewind Play Again All Over Again.
Het verleden loopt het heden in de weg.
Oude wondes zijn niet geheeld, nieuwe schrammen veroorzaken verse pijn.
Er is veel seks, maar in welke huidplooien de liefde zich schuil houdt, dàt lijkt Gloria maar niet te kunnen - euh - uitvogelen.
Tot ze de oerdegelijke geschiedenisleraar tegen het lijf loopt.
Neen, ik behoor niet tot de doelgroep en ja natuurlijk wordt het af en toe semiclichématig, is de Dansaertstraat nooit ver weg en blijft de romantiek nét iets te koffiemokkerig, maar meestal weet Buelinckx toch de juiste snaar te raken.
Die van een jaren-zeventig-gitaar, niét die van een kleffe viool.
Alleen dat al verdient hulde.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews