Ali Asaf Atalar; karşısındaki kadının farkına varmış ve Mahinev’e karşı hissettiği duyguları kabullenmiştir. Sevdiği kadınla yaşayacağı mutlu günlerin hayalini kurarken, bir anda kendini yapmak zorunda olduğu bir seçimin ortasında bulur.
Mahinev Koran; seneler sonra duygularına karşılık bulmuş, Ali Asaf’la tamamlandığını düşünmüştür. Tam anlamıyla mutluluğu yaşadığına eminken, en sevdiklerinden aldığı beklenmedik darbeyle bildiği tüm doğrular tersine döner.
Mahi; devam kitabıyla bu kez de yaşadıkları yol ayrımında aşkları sınanan Mahinev ve Ali Asaf’a eşlik etmeniz için sizi satır aralarına davet ediyor.
bu kitap bambaşkaydı. mahi ve ali asaf'ın geçmişte yaşadığı deli dolu, tatlı aşkı okuduktan sonra günümüzdeki hallerini okumak... eskisi gibi değiller, yaşananlardan sonra öyle olmaları da mümkün değil. daha olgunlar, özlem dolular, kırgın ama bir o kadar da tutkulular🤎
bu halleri, okurken bende de bir karmaşaya sebep oldu; bir yandan çok kırıldım, bir yandan harikaydı. bana böyle hissettiren kitapları, çiftleri çok seviyorum🥹 birbirlerine kavuşmak için yanıp tutuşmaları ama bunun imkansız oluşu... BA YIL DIM. ben gerçek bir imkansız aşk okuruyum sanırım... o kısımları okumak ayrıca hoşuma gitti❤️🩹
tüm bu kaos, aşk, nefret ve tutkunun arasında beni gülümseten, kalbimi eriten küçük tatlı lina'dan da bahsetmeliyim.
okuduğum ennn tatlı çocuk karakterlerden biriydi🥹 şirinlikleri, yersiz ama komik soruları, huysuzlanmaları, selim ve ufuk'a olan cilveleri ahdkahdk her şeyiyle o kadar tatlı bir çocuktu ki... onu daha fazla okumak istiyorum!!
bu kitapta öğrendiğim her şey beni mahvetti, çok üzülüyorum bunların yaşanmış olmasına çok... her şeye rağmen, hâlâ, ali asaf ve mahi için mutlu bir gelecek hayal ediyorum ama neler olacağını asla kestiremiyorum...
üçüncü kitaba çok ihtiyacım var, özellikle de sonlarda yaşananlardan sonra❤️🩹
Selamlar, serimizin devam kitabının yorumuyla geldim 🥹❤️🩹 Seriyi okumayanlar için baştan söyleyeyim; kitabımız serinin ikinci kitabı, dolayısıyla ister istemez bazı detaylara değinmek zorundayım ama yine de büyük sürprizleri bozmayacağım.
Öncelikle bu kitapta en sevdiğim şey, olay örgüsünün iki zaman arasında gidip gelirken bizi sürekli diken üstünde tutması oldu. Geçmişteki sahneler, Mahi ve Ali Asaf’ın o ilk heyecanını, saflığını ve aralarındaki bağı bize yeniden hatırlatırken; günümüzdeki hallerini okumak içimi hem ısıttı hem de çok acıttı. Çünkü artık ikisi de eskisi gibi değil; yaşadıkları, öğrendikleri ve saklanan gerçekler onları bambaşka bir noktaya taşımıştı.🥹💔
Mahi…benim yaralı çiçeğim; acının içinde olsa bile bir başkasına kol kanat gerebilme gücüne hayranım onun. Lina’yla kurduğu bağ bunun en güzel örneğiydi. Onları okurken hem gülümsedim hem de boğazım düğüm düğüm oldu. Lina’nın ona güvenmeyi seçtiği her sahnede içimden “işte Mahi tam olarak böyle biri” dedim. Sevdiklerinden vazgeçse bile, onları yarı yolda bırakmayan bir kalbi var onun. Bu yüzden bu kitabın asıl omurgası Mahi’nin taşıdığı o görünmez yük bence.
Ali Asaf’a gelince, Ne desem bilemiyorum. Bir yanım “bu yaptığın gerçekten olmaz” diye söylendi, diğer yanım yaşadığı çıkmazı görünce içten içe kıyamadı. Çok zor bir yerde kalmış bir karakterdi. Onun Mahi’ye olan sevgisinin gerçekliğini, ne kadar yoğun olduğunun altını çize çize hissettirmişti Tuğba Abla 🥹❤️🩹 Yanlışları çok ama duygusu da çok saf.
Kitabın ikinci yarısı ise, Söylemeden geçemem: ateş, özlem, kırgınlık ve tutku iç içe geçmiş durumda. Bir an “barışıyorlar galiba” diyorsunuz, sonraki sahnede yine darmadağın oluyorsunuz. Ama işte o duygu fırtınası, seriyi bu kadar bağımlılık yapan şey. 💌
Duygular daha sert, yüzleşmeler daha çarpıcı ve bazı anlarda gerçekten içimin burkulduğunu hissettim. Bir taraf toparlamaya çalışırken diğer tarafın hâlâ kendini korumaya çalışması o kadar gerçekti ki. Ve tüm bu karmaşanın sonunda kitap öyle bir yerde noktalandı ki, üçüncü kitap için gün saymaya başladığım doğrudur. 🥹🖇️❤️🩹
Bu kitapta çokça yaralıyız. Bir adam gerçekleri kendine saklayıp kendi başına halledecek diye aşkımızın arasına yıllar girdi... Yine dönebilir miyiz başa? 👉🏼👈🏼 Mahi'nin yerinde olsam aklımı kaçırırdım sanırım. Hem sevdiği adam hem en yakın arkadaşlarından biri tarafından ihanete uğruyor. En kötü şekilde. Yani biz öyle biliyoruz gerçekler kitabın sonlarında saklı... Gerçekleri öğrenince Ali Asaf'ı affetmek çok zor. Ben kesin affederim diyordum ama bir muallaktayım. Erkekler neden hep en zor yolu seçer? Yani kadının karşısına oturup anlatsa böyle böyle diye Mahi bunu anlamayacak biri mi... DELİRTTİNİZ BİZİ DELİRTTİNİZ! Her karşı karşıya geldiklerinde o özlemle karışık kırgınlık biraz da nefreti ortaya çıkarmaları çok iyiydi. Hep bir yüzleşme. Ama yaşananlara kelimeler kifayetsiz... Kitabın yarısında geçmişi diğer yarısında günümüzü okuyoruz. Yani ayrılığa neyin sebep olduğunu geçmişin sonunda okuyoruz. Asıl gerçekleri de günümüzün sonlarında. Songül'e çok üzüldüm. Aslında ilk kitabın sonunda tahmin etmiştik ama ikinci kitapta özellikle dikkat edip Songül ve o adamla aralarında etkileşim pek görmediğim için vazgeçmiştim. Ama öyle de çıktı.😭 VE NASIL BİR YERDE BİTTİ ALLAH'IM NASIL ACILAR BUNLAR. Lina bebeği de yiyesim geldi bu olaylar arasında çok üzülmesin en masumu o hikayenin.🥹 Evet asıl konu 3.kitap ne zaman ben biraz sabırsızım da.☺
Bu kitabın bendeki yeri o kadar ayrı oldu ki Mahinevle birlikte ağladım Ali Asaf ile birlikte acı çektim… Geçmişteki dolu dizgin aşklarını okuduğum çiftin günümüzdeki o acısını geçen 3.5 yılın ikisinin kalbinde bıraktığı farklı ve derin yaraları okumak o kadar zordu ki birbirlerine baktıkları her an yanan özlem acı ve hayal kırıklığının ardından filizlenen yakıp kavuran tutkuları ve “Yeniden’in” imkansızlığı… Lina ve Mahinev ikilisi buruk bir tebessüm gibi ikisini okumak hem acı veriyor hem de her şeye rağmen sıcak bir yuva hissi yaşatıyor ve Ali Asaf’ım sen harika bir baba ve harika bir adamsın her şeye rağmen seninle gurur duyuyorum
“Mahinev. Beni hep affedersin değil mi?” “Sensiz kalmaktansa… seni hep affederim.”
“Benim için.Benim için yapsan, son kez benim için sevsen beni yeniden."
“Hakkım olmayan şeyleri sana sormak, senden istemek, hatta... Hatta senden dilenmek istesem çok mu aciz bir adam olurum gözünde?”
helloo! an itibariyle mahi 2’yi de bitirmiş bulunmakta ve mahi’nin 3. kitabını beklemek durumundayım. mahi 3 ne zaman??🤓🤓
öncelikle kitap çok güzeldi ben her iki kitabı da zaten çok sevdim. tuğba abla ne yazsa okurum ya 🫠🫠 günümüz sahnelerine gelmek çok istiyordum ilk kitabı bitirdiğimden beri. Mahinev’in çektiği o acıları gerçekten ben kendi kalbimde hissettim ya. o kadar gerçekti ki.
bir an gerçekleri öğrenemeyeceğiz sandım… öğrenemeden biticek diye vallahi cok korktum ahshsh. burası spoiler olabilir orhan’a da cok sinir oldum ya. yani bilmiyorum hem sinir oldum hem de anlamaya calıstım ama biz zaten yoluna koyuyorduk her seyi… keske böyle olmasaydı am bakınca o da haklı. o zaman neden bize gercegi vermedi?? ben anlayamıyorum orhanı maalesef ve ogrenecegimiz daha cook şeyler varmış gibi hissediyorum.
ayrıca bekar baba ali asaf okumak… Allah’ım yok böyle bir şey ya… çok iyi mükemmel olağanüstü bir şey. ali asaf’a kızdım bu arada ama onun tarafından da bakınca eli kolu bağlı. onu da anlıyorum o yüzden artık ona da kızamıyorum bizim ona kızgın kalma süresi mahinev’le kapısır ya 😭😭
o son peki… umarım bir şey olmamıstır ya zaten olamamıstır ama neler neler olmustur o sahnede kim bilir ne yapacağız simdi ya 😔 of😔 buraya kadardı yorumum ben mahi 3 beklemeye gidiyorum by😔🤚🏽
❝Gönlün kırılmasın bana, Mahinev. Bak sen bana kırgın olursan, ben lanet bir adama dönüşürüm. Seni üzdüğümü düşününce elim ayağım buz kesiyor benim. Bedenimi ısıtan tüm kan bir anda çekilip gidiyor benden.❞
❝İkiye bölünmüş gibi hissediyordum. Onu deli gibi özlemiştim ve görecek olmanın heyecanı her bir zerremi heyecandan titretiyordu fakat aynı zamanda ona bu kadar yaklaşıp dokunamamak da canımı deli gibi yakıyordu. Keşke bir kez saçlarından gelen kokusunu alabilseydim. Bir kerecik kulaklarım yakından onun sesini duysaydı. Parmağımın ucuyla bile olsa ona bir kere dokunabilmek için canımı vermeye razıydım.❞
İlk kitaptan sonra yani aşklarını dolu dolu yaşayıp güzel bir ilişki inşa ederlerken olan korkunç bir olay ve sonrası paramparça bir Ali Asaf ve Mahi okudum ama bu kitabın vermek istediği duyguları tam olarak hissedebildiğimi düşünmüyorum duygulandığım yerler oldu ama hiçbir şey tam değildi sanki mantıklı değildi kafamda ne ayrılıkları ne bebek mevzusu iki karakterin de yaptıkları bir şekilde mantıksız ve garip hissettirdi kitap boyunca o yüzden de hissettikleri o yoğun duyguların içine giremedim asla derinden hissedemedim genel olarak kitabı sevmememin sebebi de bu oldu.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Kalbim çok kırık, çok üzgünüm, çok ağladım. Daha önce bu kadar üzüldüğümü hatırlamıyorum bir kitaba. Acilen 3.kitabın çıkması gerekiyor sayın yazarım, kalbim çok dayanamaz gibi..