En nombre de todo lo que está vivo y va a morir para estar vivo otra vez y con distintas formas se os pide que aceptéis lo que acontece, que leáis en los sucesos lo que los sucesos expresan, que otorguéis a cada hecho su verdadera importancia, que no es la emoción que os provoca sino los resultados que de él se derivan.
Me ha decepcionado, Haru me encantó, Magokoro estuvo bien. Esto no lo entiendo. No consigo conectar. Es como leer un libro de autoayuda regular. No encuentro esas metáforas o analogías que si me engancharon en anteriores libros.
2'5. Suposo que mai superaré a Haru, i qualsevol cosa que no sigui aquell llibre, em costarà.
Hi ha capítols que he gaudit molt, i m'ha agradat l'enllaç i relació de les diferents històries, però altres capítols de m'han fet molt lents, amb reflexions amb les que no he acabat de connectar...