Europa staat onder druk. De geopolitieke verhoudingen verschuiven wereldwijd, nieuwe machten komen op en het oude continent weet met zichzelf geen raad. Tussen Frankrijk en Duitsland botert het niet, de Britten blijven afzijdig en zijn haast failliet, België en Nederland weten niet goed wat te doen. Grenzen gaan dicht, protectionisme loert om alle hoeken. In het oosten beukt een assertief Rusland op de Europese grenzen, in het westen steunen ze subversieve elementen. Hier en daar gaan er zelfs stemmen op voor een Europees leger. We schrijven Europa anno 1950, maar het had net zo goed 2025 kunnen zijn. Vijfenzeventig jaar na de oprichting van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal worstelt Europa opnieuw - of nog steeds - met dezelfde demonen. Al kwamen er intussen ook weer nieuwe bij. Hoe de EU vandaag de dag functioneert, en waar ze schromelijk tekortschiet, is het gevolg van haar geschiedenis. Soms was die visionair, even vaak rommelig en recalcitrant, net zoals de politici en bureaucraten die haar vormden. Europa is dus evenzeer een briljant experiment als een bruut machtsspel tussen naties en ego's. Dat was vroeger zo, dat is nog altijd zo, dat zal in de toekomst zo zijn. Europakenner Rolf Falter schrijft met De Unie die nooit was een levendig historisch verhaal - en een gids voor wie de wereld van vandaag en morgen beter wil begrijpen.
Rolf Falter is historicus. Hij is sinds 1990 journalist bij de krant De Standaard. Van 2001 tot 2003 was hij adviseur van Guy Verhofstadt, eerste minister van België. Hij publiceerde verscheidene artikelen en werken over politieke actualiteit en politieke geschiedenis van België, onder meer Tweedracht maakt macht (Lannoo 1994).
Interessant boek over het ontstaan van Europa. Vooral als je geboren bent eind jaren tachtig, begin jaren 90 dan is dit boek een echte Eye Opener hoe Europa is ontwikkeld in de laatste 30 jaar.
Zonde van het boek is dat de schrijver zijn persoonlijke meningen etaleert in de laatste hoofdstukken. Daarvan verliest het boek haar informatieve karakter!
Dit boek gaf me veel inzichten. Hoe van in den beginne (na WO2) er al pogingen waren om een defensie unie op te zetten, hoe het genie en wilskracht van enkele leiders erin geslaagd zijn om dingen te realiseren die echt vandaag nuttig zijn, en ook hoe we in Godsnaam geraakt zijn aan een milieubeleid dat vanuit Europa gestuurd wordt. Dat laatste begon allemaal met een verhouding tussen Sicco Mansholt en een 40 jaar jongere EU beambte.... the rest is history. Wie kan vertellen hoe de Europese besluitvorming eruit ziet tussen Europese raad, commissie en parlement? De functie van de rapporteur ? Dat wordt duidelijk uitgelegd... en ik durf de main stream media van ons Vlaams landschap uit te dagen wanneer ze dat de laatste keer uitgelegd hebben of gevolgd hebben. Het lijkt me ook dat het boek enkele maanden te vroeg afgesloten werd en dus geen melding maakt van de inspanningen die Europa doet met betrekking tot Oekraine. Het boek eindigt wel met een ambitieus idee om democcratie en welvaart te brengen tot de Oeral....
Mooi overzicht van de geschiedenis van de politieke samenwerking in Europa sinds WO2. Unfinished business, dat is duidelijk en het blijft ploeteren in de modder.