Toni woont op de Rode Dijk, een bruisende plek waar altijd iets gebeurt. Het is er heerlijk! Maar dan, op een dag, staat er opeens een heel grote schutting op het plein in de buurt. Wat zou daarachter gebouwd worden? Toni vraagt het aan haar vaders en aan alle buurtbewoners, mens én dier, maar iedereen zegt wat anders... Dan moet ze zelf maar op onderzoek uitgaan!
Wanneer Idris en Toni voor de schutting staan, lijkt er geen eind aan te komen. Het is de hoogste schutting die Toni ooit heeft
gezien! Papa Idris komt niet eens tot de helft en hij is de grootste vader die ze kent.
‘Wie bouwt er nou zo’n hoge schutting? Dan moeten ze wel iets te verbergen hebben.’ Idris kijkt peinzend omhoog. ‘Ik vrees dat zelfs ík te klein ben om hier overheen te klimmen.’
‘Misschien als je op die container klimt, papa!’ Toni ziet aan Idris dat hij twijfelt. Toe, pap!’
Dan verschijnt er een grijns op Idris’ gezicht en Toni weet dat ze beetheeft.
Auteur:
Lisa Maschhaupt
Lisa Maschhaupt is auteur, creatief ondernemer en oprichter van de Donnie Foundation. Met al haar boeken draagt ze bij aan een inclusiever en breder boekenlandschap.
Nedda Nagel is illustrator, werkt aan haar eigen boek en werkte al mee aan verschillende voorleesboeken van Moon. Toni is het eerste kinderboek waar ze alle illustraties voor maakt....
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar pdf ontvangen van Overamstel uitgevers in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij:
Moon, een imprint van Overamstel uitgeverij
Genre:
Jeugd, leeftijdscategorie vanaf 4 jaar.
Cover en flaptekst:
Een klein meisje met zwarte vlechten in heeft een vogel op haar schouder en een in haar handen. Met haar andere hand aait ze een oranje witte kat. Een zeemeeuw kijkt vorsend naar haar vanaf de rug van een enorme hond.
De flaptekst is informerend en nodigt tot lezen uit.
Quote:
Heb je het al gezien?’ Jack beweegt zijn hoofd richting het plein.
‘Wat moet ik zien?’ vraagt Toni.
‘Er staat een gigantische schutting op het plein.’
‘Waarom?’
‘Ik hoorde dat de grootste supermarkt van Nederland daar wordt gebouwd, maar iedereen zegt wat anders,’ zegt Jack nadat hij het stukje brood heeft verslonden.
‘Maar we hebben toch genoeg winkels hier,’ zegt Toni.
Jack rekt zich uit en negeert haar. Zijn bil zit precies bij het broodje van Toni. Ze duwt hem aan de kant. Ze vindt Jack lief, maar hoeft niet zijn billen tegen haar broodje. Beledigd kijkt hij haar aan, draait zich om en loopt in de richting van de viswinkel van mevrouw Tol.
Toni blijft nieuwsgierig achter. Zou het waar zijn van die supermarkt?
Toni loopt via het restaurant weer de keuken van meneer Tjen binnen. Misschien heeft hij iets gehoord.
Meneer Tjen maakt een hoop kabaal. Zoveel, dat Toni bijna de muziek uit de radio niet meer hoort. Wanneer meneer Tjen Toni ziet, stopt hij met roeren.
‘Wat is er, Toni?’ schreeuwt hij over de muziek heen.
‘Weet u wat er op het plein achter de schutting wordt gebouwd?’
‘Ik weet van niks,’ zegt meneer Tjen. ‘Maar niemand vertelt mij wat. En nu snel mijn keuken uit, voordat er een pan hete noedels op je valt! Hoe moet ik dat aan die vaders van je uitleggen?’
Toni snelt de keuken uit en loopt weer naar buiten. Aan wie zou ze het nog meer kunnen vragen? Toni denkt diep na. Ah natuurlijk, tante Nel! Die weet altijd alles. Snel rent Toni de Rooie Dijk af.
Het café van tante Nel is het oudste café van heel de stad. Dat staat op de gevel in gekrulde letters. Haar ouders, grootouders, overgrootouders, over overgrootouders en over-over-overgrootouders stonden ook al achter de bar. Toni denkt niet dat er veel is veranderd sinds het café ooit openging. Alles ziet er oud uit. Ook tante Nel zelf.
‘Dag lief kind,’ zegt tante Nel wanneer ze Toni ziet. Tante Nel is niet heel lang, maar wel heel breed.
Ze komt achter de bar vandaan om Toni in haar grote boezem te drukken. Toni kan bijna niet ademhalen en is blij als ze haar weer loslaat.
‘Wat gezellig dat je er bent. Hoe is het aan de andere kant van de dijk?Tante Nel duikt weer achter de bar en schenkt een glas melk voor Toni in.
‘Drink op, kind, daar ga je van groeien,’ zegt Nel wanneer ze het glas op de bar zet.
Toni klimt op de kruk en neemt een slok. Ze vindt melk naar boerderij smaken, maar wil niet onbeleefd zijn tegen tante Nel.
‘Weet u wat er op het plein wordt gebouwd?’ vraagt Toni terwijl ze met haar mouw haar melksnor afveegt.
‘Ik hoorde een mega kledingwinkel van een bekende keten, ik ben even vergeten welke, maar iedereen zegt wat anders.’ Tante Nel leunt voorover en legt haar borsten op de bar. ‘Weet jij iets?’ fluistert ze.
Een grote kledingwinkel op het plein, daar kan Toni zich niets bij voorstellen.
‘Ik weet het ook niet, maar ik ga op onderzoek uit,’ zegt Toni.
‘Hm, een geheimzinnig project. Dat is geen goed teken,’ zegt Nel. Wanneer Nel weer rechtop gaat staan is haar blouse helemaal nat geworden. Ze droogt de bar snel af met een theedoek.
Toni mag haar graag. Er gaan verhalen over tante Nel dat ze zo woedend kan worden dat er wolkjes stoom uit haar neusgaten komen. Toni heeft dat nog nooit meegemaakt, maar ze is heel benieuwd hoe dat eruitziet. Meestal komen de wolkjes ’s avonds en dan ligt Toni allang te slapen.
Toni drinkt haar glas leeg, bedankt tante Nel en springt van de hoge kruk.
‘Tot de volgende keer,’ zegt Toni en ze loopt naar buiten.
‘Doe de groeten aan je vaders!’ roept tante Nel haar na.
Toni heeft zin om haar vaders te zien. Ze kijkt in de verte naar de klok op het plein en ziet dat ze nog even geduld moet hebben. Nog twee streepjes te gaan.
Het verhaal:
Toni woont op de Rode Dijk, een bruisende plek waar altijd iets gebeurt. Het is er heerlijk! Maar dan, op een dag, staat er opeens een heel grote schutting op het plein in de buurt. Wat zou daarachter gebouwd worden? Toni vraagt het aan haar vaders en aan alle buurtbewoners, mens én dier, maar iedereen zegt wat anders... Dan moet ze zelf maar op onderzoek uitgaan! ...
Mijn leesbeleving:
Wat mij gelijk opvalt aan dit boek is dat het lijkt te leven. Dit komt niet alleen door de rijk beeldende tekst maar wordt nog versterkt door de gedetailleerde illustraties die tot leven lijken te komen als je ze bekijkt. De kleuren van de illustraties zijn perfect op elkaar afgestemd.
Toni doet me denken aan het meisje Otje van Annie M.G. Schmidt. Dat is ook een lief, vrolijk en ondernemend meisje en een grote dierenvriendin. Gelijk als je het verhaal begint te lezen volg je in het kielzog van Toni mee overal waar zij gaat. Ik proefde de lunch die zij kreeg en de boerderij in de melk proefde ik daadwerkelijk op mijn tong. De vele vachten en veren voelde ik daadwerkelijk aan mijn vingertoppen.
De grote speurtocht naar het geheim van de schutting is ongelooflijk avontuurlijk en spannend. Kruimelsgewijs kom je erachter wat er aan de hand is. Dat maakt dat je geboeid door blijft lezen en dat het niet uitmaakt dat de teksten uitgebreid zijn. Dit is nodig om het hele verhaal te begrijpen. Verhoogd het leesplezier. De illustraties die ertussen staan dat is fantastisch gedaan.
Wat ik ook mooi vind is dat er een gezinssituatie geschetst wordt die niet voor iedereen geldt. Ik ben groot voorstander van leven en laten leven. Wat je etniciteit, levensovertuiging, geaardheid, politieke voorkeur of waar je passie maar ligt en jij die wilt uitdragen mijn zegen heb je. Liefde is liefde. Als men maar gelukkig is. Ik juich het van harte toe als LHBTIQ+ voorbijkomt in boeken.
De weg naar de plot is een groot avontuur in woord en beeld. De plot doet alle verhaallijnen samenvallen en vind ik prachtig gedaan.
Ik hoop van harte dat er meer boeken volgen over Toni. Ik heb genoten.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een verhaal met een geloofwaardige opbouw en perspectief. Een verhaal waarin nieuwsgierig zijn de ruimte krijgt, dieren geliefd zijn en mensen van diverse afkomst, achtergrond, beroep, maatschappelijke ladder, geaardheid, geloofsovertuiging of politieke voorkeur in vrede met elkaar leven.
Daar kan de huidige wereld nog ongelooflijk veel van leren nu deze in vuur en vlam staat. Respect is hier het juiste woord. Een prachtig geïllustreerd verhaal met een beeldende schrijfstijl doet je in dit verhaal stappen en alles volop beleven.
Hartelijk dank Overamstel uitgevers dat ik dit boek mocht lezen en recenseren.
Het boek gaat over Toni en de andere bewoners van de Rooie Dijk. Op een dag staat er een hoge schutting in de straat. Maar wat gebeurt er achter die schutting? Dat houdt de bewoners heel erg bezig en ik wilde het zelf ook heel graag weten. Ik ga het natuurlijk niet verklappen!
Het is een lief, gezellig boek. De hoofdstukken hebben grappige titels. Mijn favorieten zijn: Loempia's boven alles en Stroopwafels zijn niet voor iedereen.
De illustraties van Nedda Nagel zijn grappig en passen heel goed bij het verhaal.
Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Ik zou dit boek zeker aanraden voor kinderen van 3 t/m 8 jaar. Maar ik denk dat oudere kinderen en volwassenen dit boek ook met een grote glimlach zullen (voor)lezen. Ik geef dit boek 4,5 ster.