“Rüzgâr nereye eserse, rüzgârgülünün yönü de orasıdır.” Rüzgar’ın zayıf bir anında yaptığı hatanın bedeli ona en büyük korkusuyla geri dönmüş, Meltem tarafından terk edilmişti. Meltem’in yokluğuyla bir kez daha yüzleşen Rüzgar, karısını geri kazanmak için elinden geleni ardına koymayacaktı. Ancak ikisinin de bilmediği bir şey vardı: Meltem giderken yanında götürdüğü sadece bir valiz değildi. Karnında ikisinin bebeğini taşıyordu. İkili bir yandan hasar almış evliliklerini onarmak için çabalarken diğer yandan da doğacak bebeklerine kendilerini hazırlayacaklardı. Yetimhanede büyüyen, hiç anne baba sevgisi görmemiş Rüzgar ile Meltem’i şimdi son kez büyük bir sınav bekliyordu.
Arkadaşlar ben bu seriye kalbimi bıraktım ve bitirdiğim için de mutsuzum. Çünkü çok sevdim. Rüzgar ve Meltem'i okumak, onların iyileşmelerine şahit olmak o kadar güzeldi ki... Yazarın diğer kitabı Nakavt'ı da okumuş biri olarak çocukluk aşkı yazmayı biliyor ya cidden. Dahası seri içerisinde Rüzgar'ın gözünden de olayları okumak çok iyiydi. Kesinlikle duyguyu daha iyi geçirmişti. Onları gerçekten özleyeceğim.