What do you think?
Rate this book
De krenking
Levi Levi neemt als plaatsvervangend huisarts een praktijk in Noord-Holland waar, terwijl zijn dominante vader, een topchirurg, op sterven ligt. Op een nacht wordt Levi bruut van zijn bed gelicht, geboeid en beschuldigd van moord op een patiënt. Wat volgt is een beklemmende afdaling in een nachtmerrie van reputatieschade, machtsspel en zelfverlies. Met scherpe dialogen, spottende humor en psychologisch raffinement verweeft Reisel een wrange familiegeschiedenis met een explosief en actueel plot.
- GenresRoman
208 pages, Paperback
First published February 26, 2026
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
May 3, 2026
In het begin las ik dit boek met interesse en plezier. Het werd echter minder naarmate ik verder in het boek kwam. Een invallende huisarts die palliatieve sedatie toepast wordt beschuldigd dat hij niet zorgvuldig zou hebben gehandeld. Hij wordt opgepakt en moet zich verantwoorden voor de Inspectie. Dit deel van het verhaal, de naderende dood van zijn eigen vader en de relatie met zijn dochter en de vrouw en hond van de arts die hij vervangt, spraken me wel aan.
Het oudere stel dat erbij gehaald wordt en waarvan gesuggereerd wordt dat zij een rol spelen in de dood van de patiënt voelt niet logisch en aan het einde verdwaalde ik helemaal. Dat was niet aan mij besteed. Jammer.
Het oudere stel dat erbij gehaald wordt en waarvan gesuggereerd wordt dat zij een rol spelen in de dood van de patiënt voelt niet logisch en aan het einde verdwaalde ik helemaal. Dat was niet aan mij besteed. Jammer.
April 24, 2026
Het thema ‘verraad’ zit op veel lagen in dit boek verwerkt en daarnaast zijn er ook actuele thema’s als soevereiniteit in deze roman verwerkt. Ik werd tijdens het lezen getriggered op mijn standpunt inzake de palliatieve sedatie op een doodzieke patiënt die de kapstok vormt van deze roman. En toch raakt het boek me geen enkele keer en ik denk dat dat komt omdat het vrij beschouwelijk is geschreven. Kortom een goed boek maar niet mijn stijl.
April 23, 2026
2,5/5 audiobook. Mooi geschreven boek. Al liepen (in de audiobook) de monologen, fictieve dialogen en daadwerkelijke dialogen wel door elkaar waardoor het geheel wat ongrijpbaar werd
April 4, 2026
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
"Over hoe snel een reputatie kan verdampen en hoe eenzaam de afdaling in zelfverlies kan zijn"
Wanda Reisel voert in haar nieuwste roman De krenking, een oude bekende op: Levi Levi. Wat begint als een bloedstollende politiethriller, ontpopt zich al snel tot een gelaagde vertelling over morele ambiguïteit, familiedrama en de fragiele grens tussen feiten en fabeltjes.
De opening van de roman is even bruut als effectief. Een inval in de vroege ochtend, een tiewrap om de polsen en een knie in de rug. De beschuldiging? Moord. Levi Levi, die als waarnemend huisarts probeert de brokstukken van zijn eigen leven (een nare scheiding, een stervende vader) te lijmen, wordt plotseling de paria van een klein Noord-Hollands kustdorp.
Reisel beschrijft deze 'krenking' met een vlijmscherpe pen. De frustratie van het onrecht spat van de pagina’s, maar — en dat is de kracht van dit boek — de auteur laat de lezer niet te lang in die comfortabele verontwaardiging zitten.
Hoewel de titel suggereert dat Levi enkel slachtoffer is van een nerveuze maatschappij vol valse aantijgingen, begint zijn 'schone blazoen' gaandeweg flink te vertonen. Ja, hij verloste een terminale patiënt uit zijn lijden, maar deed hij dat wel volgens het boekje? Door de ogen van een onervaren co-assistent ziet de wereld er ineens heel anders uit dan door de ogen van de ervaren, wellicht ietwat arrogante arts.
Dit psychologische steekspel is waar Reisel in uitblinkt. Ze pelt de lagen van Levi’s integriteit af totdat er een man overblijft die niet alleen vecht tegen de inspectie, maar ook tegen zijn eigen herinneringen en rechtvaardigingen.
“Ik verzette me tegen de consequenties van de ondervraging, het was een farce, een theatraal intimidatietribunaal. Ik was perplex, in een dictatuur ja, maar zulke dingen bestonden bij ons toch niet? Hopelijk vergiste ik me en hadden onderzoekscommissies altijd iets kafkaësks, misschien bestaan zij uit een echelon waarvan je niets weet omdat je er nooit eerder mee te maken hebt gehad. Maar zodra je er bent beland ziet de wereld er lelijk uit, de ramen daar kijken uit op iets grauws.”
Wanneer Levi op non-actief wordt gesteld en zich terugtrekt in een camper op het strand, neemt de roman een surrealistische afslag. De sfeer wordt dromerig, bijna koortsachtig.
Er is de flamboyante vader, een voormalig topchirurg die zelfs op zijn sterfbed nog de lof zingt van de hedonisme en jonge minnaressen.
Er is het mysterieuze echtpaar van natuurgenezers, dat met een bijna sektarische ijver jaagt op straling van een nabijgelegen reactor.
“Er hing altijd een geheimzinnige onbereikbaarheid om hem heen die ik ook bij mijn moeder bespeurde. Ongrijpbaar. Ze lachten altijd op foto’s, ze maakten foto’s van ons, organiseerden onze kinderfeestjes, deden alles wat ouders moeten doen. Ze leefden en ze leefden goed, in andere gezinnen waren er moeilijkheden, niet bij ons, wij hadden het goed, wij hadden geluk. Maar het was alsof ik onder die aantrekkelijke suikerlaag de leugen kon ruiken, zo jong als ik was, ik vertrouwde het niet en ik zorgde ervoor dat ik over een reserveleven kon beschikken om mezelf te redden omdat ik vermoedde dat als er een ramp losbarstte zij misschien niet in de buurt zouden zijn, niet in staat ons te redden.”
Reisel weeft deze schijnbaar losse draden — de medische ethiek, de verrotte familiegeschiedenis en het lokale complot — vakkundig in elkaar. De vraag "Wat is echt?" blijft als een mist boven het Noord-Hollandse landschap hangen. Is het de werkelijkheid die absurd wordt, of is het Levi’s geest die onder de druk bezwijkt?
De krenking is een roman die schuurt. Het is een scherpzinnige observatie van hoe snel een reputatie kan verdampen en hoe eenzaam de afdaling in zelfverlies kan zijn. Met spottende humor en psychologisch raffinement bewijst Reisel dat een goed verhaal niet altijd een duidelijke held nodig heeft.
Een wrang en geestig portret van een man die de controle verliest over zijn verhaal. Een absolute aanrader voor liefhebbers van psychologische diepgang met een scherp randje.
"Over hoe snel een reputatie kan verdampen en hoe eenzaam de afdaling in zelfverlies kan zijn"
Wanda Reisel voert in haar nieuwste roman De krenking, een oude bekende op: Levi Levi. Wat begint als een bloedstollende politiethriller, ontpopt zich al snel tot een gelaagde vertelling over morele ambiguïteit, familiedrama en de fragiele grens tussen feiten en fabeltjes.
De opening van de roman is even bruut als effectief. Een inval in de vroege ochtend, een tiewrap om de polsen en een knie in de rug. De beschuldiging? Moord. Levi Levi, die als waarnemend huisarts probeert de brokstukken van zijn eigen leven (een nare scheiding, een stervende vader) te lijmen, wordt plotseling de paria van een klein Noord-Hollands kustdorp.
Reisel beschrijft deze 'krenking' met een vlijmscherpe pen. De frustratie van het onrecht spat van de pagina’s, maar — en dat is de kracht van dit boek — de auteur laat de lezer niet te lang in die comfortabele verontwaardiging zitten.
Hoewel de titel suggereert dat Levi enkel slachtoffer is van een nerveuze maatschappij vol valse aantijgingen, begint zijn 'schone blazoen' gaandeweg flink te vertonen. Ja, hij verloste een terminale patiënt uit zijn lijden, maar deed hij dat wel volgens het boekje? Door de ogen van een onervaren co-assistent ziet de wereld er ineens heel anders uit dan door de ogen van de ervaren, wellicht ietwat arrogante arts.
Dit psychologische steekspel is waar Reisel in uitblinkt. Ze pelt de lagen van Levi’s integriteit af totdat er een man overblijft die niet alleen vecht tegen de inspectie, maar ook tegen zijn eigen herinneringen en rechtvaardigingen.
“Ik verzette me tegen de consequenties van de ondervraging, het was een farce, een theatraal intimidatietribunaal. Ik was perplex, in een dictatuur ja, maar zulke dingen bestonden bij ons toch niet? Hopelijk vergiste ik me en hadden onderzoekscommissies altijd iets kafkaësks, misschien bestaan zij uit een echelon waarvan je niets weet omdat je er nooit eerder mee te maken hebt gehad. Maar zodra je er bent beland ziet de wereld er lelijk uit, de ramen daar kijken uit op iets grauws.”
Wanneer Levi op non-actief wordt gesteld en zich terugtrekt in een camper op het strand, neemt de roman een surrealistische afslag. De sfeer wordt dromerig, bijna koortsachtig.
Er is de flamboyante vader, een voormalig topchirurg die zelfs op zijn sterfbed nog de lof zingt van de hedonisme en jonge minnaressen.
Er is het mysterieuze echtpaar van natuurgenezers, dat met een bijna sektarische ijver jaagt op straling van een nabijgelegen reactor.
“Er hing altijd een geheimzinnige onbereikbaarheid om hem heen die ik ook bij mijn moeder bespeurde. Ongrijpbaar. Ze lachten altijd op foto’s, ze maakten foto’s van ons, organiseerden onze kinderfeestjes, deden alles wat ouders moeten doen. Ze leefden en ze leefden goed, in andere gezinnen waren er moeilijkheden, niet bij ons, wij hadden het goed, wij hadden geluk. Maar het was alsof ik onder die aantrekkelijke suikerlaag de leugen kon ruiken, zo jong als ik was, ik vertrouwde het niet en ik zorgde ervoor dat ik over een reserveleven kon beschikken om mezelf te redden omdat ik vermoedde dat als er een ramp losbarstte zij misschien niet in de buurt zouden zijn, niet in staat ons te redden.”
Reisel weeft deze schijnbaar losse draden — de medische ethiek, de verrotte familiegeschiedenis en het lokale complot — vakkundig in elkaar. De vraag "Wat is echt?" blijft als een mist boven het Noord-Hollandse landschap hangen. Is het de werkelijkheid die absurd wordt, of is het Levi’s geest die onder de druk bezwijkt?
De krenking is een roman die schuurt. Het is een scherpzinnige observatie van hoe snel een reputatie kan verdampen en hoe eenzaam de afdaling in zelfverlies kan zijn. Met spottende humor en psychologisch raffinement bewijst Reisel dat een goed verhaal niet altijd een duidelijke held nodig heeft.
Een wrang en geestig portret van een man die de controle verliest over zijn verhaal. Een absolute aanrader voor liefhebbers van psychologische diepgang met een scherp randje.
May 18, 2026
Een arts, zoon van een arts, (grappig, dat was ook al zo bij het boek van Eric Chacour), valt in bij een andere praktijk en komt vrij snel in de problemen met een sedatie-geval. Hij woord van moord beschuldigd. Af en toe spreekt hij met z'n dochter Dylan via telefoon, voicemail of ander middel dat is niet helemaal duidelijk. Hij is gescheiden, leeft in een camper en heeft die gestalt aan zee. Hij zorgt voor een hond van een bevriende patiënt (ook dokter). Een leuk, erg onevenwichtig boek. 4 sterren is ook wat veel maar 3 is te weinig. Prachtige passages van levensechte kwaliteit worden afgewisseld met tamelijk groteske avonturen met een heel vreemd paramedisch wappie-echtpaar. Of was het allemaal een droom?
April 27, 2026
Met De Krenking schreef Wanda Reisel een mooie, compacte roman over een huisarts die ondanks zijn gewetensvolle medische optreden door de mangel gaat van de repressieve bureaucratie.
Die huisarts heet Levi Levi (inderdaad voor- en achternaam identiek). Hij begint in een kleine dorpsgemeenschap ergens aan de kust waar hij de mannelijke helft van een dokterend echtpaar vervangt die aan depressies lijdt.
Levi zelf is nog niet lang geleden gescheiden van Lea die hem lange tijd bedroog. Ze hebben een volwassen dochter, Dylan (v/h Shannah).
Lees de hele bespreking: https://www.blijmeteenboek.nl/2026/04...
Die huisarts heet Levi Levi (inderdaad voor- en achternaam identiek). Hij begint in een kleine dorpsgemeenschap ergens aan de kust waar hij de mannelijke helft van een dokterend echtpaar vervangt die aan depressies lijdt.
Levi zelf is nog niet lang geleden gescheiden van Lea die hem lange tijd bedroog. Ze hebben een volwassen dochter, Dylan (v/h Shannah).
Lees de hele bespreking: https://www.blijmeteenboek.nl/2026/04...
May 1, 2026
Vlot geschreven boek over een (inval)huisarts, die na een heftige stervensbegeleiding door de autoriteiten op basis van ‘horen zeggen’ vervolgd wordt voor een mogelijk onwettig uitgevoerde euthanasie. Dat gedeelte van het verhaal was goed te volgen. De schijnbare noodzaak van de schrijfster om er een ‘vreemd stel’ als drijvende kracht achter de zgn euthanasie in te vlooien heb ik niet begrepen. Heel mooi is de band die de arts heeft met zijn dochter, zij is zijn steun en toeverlaat, zelfs op grote afstand.
March 7, 2026
Heel mooi geschreven en voorgelezen. Mooi stuk over de dood. ‘Zelfs als ze aan 1 spinnendraad je aan de wereld hangen , Ik ga er niet over dokter ziek of niet je lichaam is leeft zoals het altijd heeft gedaan je geest is gedwongen naar he aftakelen te kijken. de patiënt is al onthecht alleen nog hier in de kleine ruimte van zijn lichaam. …Een horizon waar zijn lijden eindigt.
April 17, 2026
Dit is niet echt mijn dinh
April 18, 2026
Ik weet niet goed wat ik van dit boek vond. De eerste helft was goed, maar dat werd steeds minder.
May 7, 2026
Sorry dat ik het zeg maar ik vond dit boek echt heel saai. En een beetje te veel zelfmedelijden wat mij betreft.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews