The Kachins: Religion and Customs

by A. Gilhodes, F.K. Lehman (Preface)

This book is a record of the myths and tales of the Kachin peoples of Burma amongst whom the author lived. He discusses his findings with the indigenous specialists in the Kachin religion, the Jaiwa, who are ritual bards or reciters of the myths and tales in question. As a direct result of Edmund Leach’s work, Political Systems of Highland Burma, the Kachin people played a major role in the development of social anthropology. Leach made it clear that we can only comprehend the nature of culture and society in Southeast Asia if we understand that each such society is the outcome of processes of inter-group political and social relations, where the boundary of each such group is set by the existence and organizational character of its neighbors. He showed that Kachin society of the mountains of northernmost Burma had its principle structural limit in the neighboring Shan system of lowland principalities. The Shan are Tai speaking people. Kachin society was shaped by its attempt to live in the neighborhood of Shan society. Such a tribal society could not, for all sorts of reasons having to do with the nature of life in the mountains, readily adopt the Shan political order. When this was tried, either it failed or the Kachin community in question tended to become absorbed by the Shan. Indeed, the very dynamics of traditional Kachin society lie in its tendency to oscillate between a form of organization under powerful chiefs that comes close to the Shan ideal of ruling princes, and a form of organization that was forced to reject the claims of such dominance. Not surprisingly, this sort of cross-cultural awareness tends to constitute much of a people’s sense of their own identity and hence becomes embedded in their basic religious ideas, cosmology, mythology and way of life.

243 pages, Paperback

Published January 1, 1996

Reviews

[Biggus Dickkus · Rating 4 out of 5]

မနုဿဗေဒ နဲ့ ethnology ကိုစိတ်ဝင်စားတဲ့ သူတွေ ဖတ်ရှုလေ့လာသင့်ပါတယ်။ မနုဿဗေဒ ကိုလေ့လာကြည့်ရင် လူသားမျိုးနွယ်စုတိုင်းဟာ သူတို့နည်း သူတို့ဟန်နဲ့ သဘာဝတရားကြီးကို နားလည်အောင် ကြိုးစားကြတာကို တွေ့ရတယ်။ ဖရန်ဆွာ လီယိုတာ့ဒ် အဆိုအရ တော့ narrative knowledge တွေလို့ ပြောရမယ်။ အထူးအဖြင့် fable တွေနဲ့ သူတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ origin ကို ရှင်းပြဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။ ကချင်လူမျိုးတွေရဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ illness ကို ရောဂါ တစ်ခုလို မမြင်ဘဲ နတ်ပြုစားခြင်း လို့ဘဲ ယုံကြည်ကြတယ်။ ဒါ့ကြောင့် ဖျားနာလာတဲ့အခါ ယဇ်ဆရာ လိုမျိုးကို ပင့်ခေါ်ပြီး ဆိုင်ရာနတ်တွေကို ပူဇော်ပသကြတာဘဲ။ အော့စလား ရဲ့ evolution of modern medicine မှာဖော်ပြခဲ့တဲ့ အတိုင်း ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုနဲ့ ဆေးကုသခြင်း ဟာ ယှက်နွယ်နေတယ်။ဒါ့အပြင် personal hygiene အလွန်ညံ့ဖျင်းကြပြီး undercivilised ဖြစ်လွန်းလို့ လူဖြူတွေက နောက်နှစ်ငါးဆယ်အတွင်း မျိုးတုံးပျောက်ကွယ် သွားမယ့် လူမျိုးတွေဖြစ်တယ်လို့ မှတ်ချက်ပြုဖူးတယ် ဆိုပြီး ပြောစမှတ်ရှိကြတယ်။ ဆိုင်ရာနတ်များကို ပူဇော်ပသကြပေမယ့် ပူဇော်ပသစရာ မလိုတဲ့ အလုံးစုံ ဖန်ဆင်းရှင်ဘုရားသခင် (Karai Kasang) ရှိတယ် ဆိုတဲ့ အယူအဆက အနောက်တိုင်းခရစ်ယာန် သာသနာပြုတွေရောက်လာတဲ့အခါမှာ population ရဲ့ ကိုးဆယ်ရာနှုန်းကျော် ခရစ်ယာန်ဘာသာဝင်ဖြစ်သွားရတဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းဖြစ်တယ်။ C .Levi Strauss ရဲ့ savage mind မှာ လူနီရိုင်းအမျိုးသမီးတွေက မီးဖွားရာမှာ အခက်အခဲမရှိအောင် သစ်ခေါင်းတွင်းနေထိုင်တဲ့ တိရိစ္ဆာန်တွေ စားသုံးခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ကြတယ် ဆိုတဲ့ အယူအဆမျိုးကိုလည်း ကချင်လူမျိုးတွေမှာ တွေ့ရတယ်(မီးတွင်းမှာ သေဆုံးခြင်း (ndang si)ဟာ ကချင်လူမျိုးများအတွက်ကြောက်မက်စရာအကောင်းဆုံးသေခြင်း ဖြစ်တယ် ပုံမှန်အားဖြင့် ရုပ်အလောင်းတွေကို မီးသဂြိုလ်လေ့မရှိပေမယ့် ndang siအမျိုးသမီးတွေရဲ့ ရုပ်အလောင်းကို လျိုမြှောင်လိုမျိုးမှာ အရိုးပါမကျန်မီးရှို့ပြီး သဂြိုလ်ကြတယ်) further reading အတွက်တော့ Swedish-American missionary and linguist တယောက်ဖြစ်တဲ့ Ola Henson ရဲ့ The Kachins နဲ့ A Grammar of the Kachin Language ဆိုတဲ့ စာအုပ်နဲ့ E. R. LEACH ရဲ့POLITICAL SYSTEMS OF HIGHLAND BURMA A Study of Kachin Social Structure တွေကို ညွှန်းချင်တယ်။