Ung velgengnishjón láta lífið af skotsárum á heimili sínu frá tveimur dætrum, kornabarni og unglingsstúlku. Tuttugu árum síðar leitar sú eldri til sálfræðings sem sérhæfir sig í áföllum – og þekkir þau reyndar líka á eigin skinni. Hvað gerðist á þessu mikla fyrirmyndarheimili? Hvers vegna töldu ýmsir innan lögreglunnar að ekki hefðu öll kurl komið til grafar í málinu? Og af hverju er sálfræðingurinn með rannsóknargögn úr því í sínum fórum?
Eva Björg was born and raised in Akranes, the small town featured in her books. The Creak on the Stairs was her debut novel. The book went on to win the Blackbird Award and became an Icelandic bestseller. In 2021 The Creak on the Stairs won the British Crime Writers Association (CWA) New Blood Dagger.
Þessi var svakalega góð, fyrrihlutinn segir frá sálfræðingi og eiginkonu hans en seinni hlutinn lögreglumanni og dagbókafærslum. Þetta fléttast mjög vel saman, Eva er alveg afburða rithöfundur að mínu mati! Er að gleypa allt í mig frá henni. Í þetta sinn gaman að lesa frá sjónarhorni sálfræðings en obbobbobb hvað maður fékk í magann líka og bara úfff alltaf þegar hann fór að taka lítil skref í áttina að einhverju sem maður ætti aldrei að gera fór ég í kerfi 😅
Eva kláruð á 10 tímum 🤭 Mjööög góð bók, aðeins öðruvísi sett upp en hinar bækurnar hennar. Get ekki sagt að þetta sé besta bókin hennar en bestu bækurnar hennar eru svo góðar þannig erfitt er að toppa þær 😅 En það var eitt svona “omg” plot twist í þessari bók sem snýr bókinni eiginlega við og allir karakterarnir fá aðra mynd á sig. Lyklakippan á forsíðunni er svo vel spiluð inn í plottið sem var mjög skemmtilegt. Bókin ýtti stundum undir svona ógeðs tilfinningu hjá mér sem kannski sýnir hversu lýsandi sagan var - og án þess að segja meira. Like it, love it 🤝
Upphaf bókarinnar var mjög spennandi og hugmyndin sterk: óuppklárað morðmál, sálfræðingur með eigin áföll og fortíð sem smám saman flæktist inn í nútíðina. Þegar leið á bókina fór hún þó að missa fókus. Frásagnarhátturinn breyttist og dagbókarfærslur urðu sífellt áberandi, sem gerði frásögnina ótrúverðuga. Undir lokin fór söguþráðurinn út í þvælu og lausnin reyndist ósennileg, jafnvel miðað við ramma glæpasögu.
Ég las þú sérð mig ekki fyrir nokkrum árum og hún greip mig ekki. Hef síðan ekki lesið Evu þangað til núna. Vill bara persónulega ekki segja neitt um þessa bók. Mæli bara hiklaust með þessari! Ég hvet fólk líka að vita sem minnst um söguna fyrir lestur🙌
Þétt og góð bók, áreynslulaus lestur en ferlega svekkt á síðustu metrum að sjá að höfundur veit ekki hver fæðingarsteinn febrúarmánaðar er, nokkuð sem hefði auðveldlega mátt gúggla.
Fyrri hlutinn var algjörlega frábær. Dagbókarskrif unglings gáfu mér smá kjánahroll í seinni hlutanum og tóku of mikið rými að mínu mati auk þess sem dagbókarfærslurnar voru of ítarlegar til þess að teljast trúverðugar. Efast um að margir myndu skrifa svona nákvæmar færslur og skilja þær svo eftir fyrir aðra að finna og lesa. Plottið var að öðru leiti algjörlega uppá 10 og mjög skemmtilegt.
Spennandi frá upphafi til enda. Mér fannst þó fyrri hlutinn ekki alveg passa við seinni hlutann hvað varðaði tíma en það er ekkert sem truflar í stóra samhenginu.
Þessi saga er marglaga og líklegt er að lesendur skipti um skoðun á öllum persónum eftir því sem á líður og meira kemur í ljós. Margs konar frásagnarháttur er aðferð höfundar til að ná utan um að ljóstra upp hvað gerðist í raun og veru. En það er einhvern veginn eins og ekki gangi allt alveg upp. Ýmislegt stenst ekki raunveruleikatékk, eins og helst þarf að vera í góðum glæpasögum.