Professioneel marathonloper Michael Somers realiseerde in 2024 zijn grootste zijn eerste Olympische marathon. Live op tv en met tranen in de ogen droeg hij deze prestatie op aan zijn doodzieke vader, zijn grootste fan, die drie dagen later overleed. Amper zes maanden later kreeg Michael opnieuw een mokerslag. Door een sluimerende hartkwaal moest hij per direct en voor altijd stoppen met topsport. Alweer bleek hoe kwetsbaar het leven is. Het leven wijkt niet altijd voor onze dromen. Door dit harde vonnis verloor Michael zijn passie. Tot een nieuw leven hem een nieuw doel gaf.
“Ik hoop dat je ergens de urgentie voelt. Niet om alles achter te laten en je leven radicaal om te gooien, maar de urgentie om te dromen, te denken en dan ook te handelen. Stapsgewijs, vaak onzichtbaar in het begin. Met trekken en sleuren, jezelf afvragend of dit wel de moeite waard is. Maar als je alles optelt, na maanden en jaren, dan word je daarvoor beloond en ben je niet te stoppen. Die beloning is geen geluk, geen talent en geen onvermijdelijkheid van het lot. Het is het logische gevolg van jouw toewijding aan je meesterlijke plan.” Dit vlot geschreven, aangrijpende boek kwam binnen. (Ook aanrader voor niet-marathonlopers dus 😉)
Een bijzonder verhaal over passie, toewijding en hoe de schoonheid van het leven te vinden. Bijzonder mooi verwoord en ontroerend gebracht. De passages over ziekte, overlijden, verlies en geboorte grijpen recht naar het hart en tranen vloeiden. Grote aanrader voor iedereen met een passie in het leven.
Je denkt dat dit een vlotte 3* zal worden maar de schrijver is duidelijk zelf een lezer en kopt op het einde met “Brief aan de Gelukzakken” de 4* mooi binnen.
Dit boek greep me naar de keel, zeker omdat ik als klein meisje papa L. nog gekend heb en mooie herinneringen aan hem heb. Het is indrukwekkend dat Michael zijn verhaal zelf zo mooi kan verwoorden.
Gestart aan dit boek met de gedachte: waarschijnlijk weer een ex-topsporter die graag eens de loftrompet over zijn eigen talent of onbreekbare mentaliteit blaast.
Echter een heel oprecht menselijk verhaal, die mij aangreep van begin tot eind.