What do you think?
Rate this book
คนที่ไม่ควรเผลอใจรัก
ต่อให้วันนี้ เธอจะไม่เหลืออะไร
เขา...ก็ควรเป็นคนสุดท้ายที่เธอจะเอาใจลงไปเล่นด้วย
เธอไม่แน่ใจว่าใครเป็นฝ่ายเอนตัวเข้าใกล้อีกนิด หรือว่าเป็นเราทั้งคู่ที่ต่างยอมปล่อยหัวใจให้ไหลไปตามแรงของมัน
"นี่คือเหตุผลที่เร่งให้กลับมาเหรอ?" เมลินดาเงยหน้าถามขณะที่รีบสูดลมหายใจเข้าปอดลึกหลังจากที่พันเดชถอนจูบ ส่วนมือก็ยกขึ้นยันแผงอกแกร่งเอาไว้ยั้งไม่ให้เขาเข้าใกล้ตัวเองไปมากกว่านี้
"แล้วไม่ได้หรือไง" ริมฝีปากของพันเดชคลี่ยิ้มบาง เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนแนบข้างแก้มเธอ
ลมหายใจของเมลินดาสะดุดลง รวมถึงหัวใจที่เต้นแรงจนไม่เป็นจังหวะ
"ขืนปล่อยให้อยู่ต่อ ไอ้พุฒิมันได้นั่งตาเยิ้มจนถึงเช้า" พันเดชพูดไปตามที่คิด เขาไม่แน่ใจว่าเมลินดารู้ตัวหรือเปล่า ปกติเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และน่าดึงดูดคนหนึ่งอยู่แล้ว
แต่ในเวลาที่เจ้าตัวอยู่ในช่วงในช่วงกรึ่มๆ แบบนี้ เขาสารภาพตามตรงเลยว่าเธอดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นจนยากที่จะละสายตา
ทุกการช้อนตามอง ทุกเสียงหัวเราะ ทุกรอยยิ้มของเมลินดามันเหมือนแรงดึงดูดที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้
และพันเดชก็รู้ดี... ยิ่งปล่อยให้ความรู้สึกนี้ไปไกลเท่าไร ปัญหาก็จะยิ่งตามมา โดยเฉพาะถ้าพุฒิภัทรดันหลงเสน่ห์เธอเข้าอีกคน
"ทำไมฉันรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้นายชอบทำตัวเหมือนหึงหวงกันเลยล่ะ"
เมลินดาเองก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในหัวใจตัวเอง ความรู้สึกบางอย่างที่เคยห้ามไว้กลับเริ่มสั่นคลอน เพราะแบบนั้นถึงได้ตั้งคำถามออกไป
เธอก็แค่อยากจะรู้...
พันเดชนิ่งไปครู่หนึ่งกับสิ่งที่ได้ยิน แววตายังจับอยู่ที่ใบหน้าเธออย่างนั้น ริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อทบทวนคำพูดก่อนหน้านี้
หึงหวงอย่างนั้นเหรอ?
"เธอ...คิดไปเองหรือเปล่า" เขาว่าเสียงติดหัวเราะก่อนใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงกลีบปากเรียวบางเบาๆ "ฉันจะไปหึงหวงเธอทำไม"
"งั้นเหรอ..." เมลินดาคลี่ยิ้มแต่แววตากลับไม่ได้ยิ้มตาม "นั่นสิ ฉันคงคิดไปเองจริงๆ นั่นแหละ"
เสียงที่เปล่งออกมาดูเหมือนปกติ ทว่าภายในกลับหดลีบลงอย่างประหลาด เธอคิดว่าไม่คาดหวังอะไรแต่กลับรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างบีบรัดอยู่ในอก
เมลินดาได้แต่ถามตัวเองว่าจริงๆ แล้วเธอต้องการคำตอบแบบไหนกันแน่
บรรยากาศรอบตัวของทั้งคู่กลายเป็นความอึดอัดขึ้นมาชั่วขณะ กระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังแทรกขึ้นมาเป็นเครื่องของพันเดชซึ่งถูกวางอยู่บนโต๊ะไม่ไกลจากตรงนี้
เมลินดาหันไปมองอย่างไม่ตั้งใจ และสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอก็ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย เพราะคนที่โทรเข้ามาในเวลานี้คือปุณณดา
พันเดชละตัวออกจากเธอทันที คว้าโทรศัพท์ไว้ในมือก่อนจะเดินออกไปยังระเบียง เสียงประตูเลื่อนถูกปิดลงทิ้งเธอไว้ท่ามกลางความเงียบอีกครั้ง
นาทีนั้นเมลินดาเพิ่งรู้ตัวว่าเธอกำลังก้าวล้ำเส้นที่เคยขีดไว้โดยไม่รู้ตัว เธอกำลังปล่อยให้หัวใจตัวเองไหลตามแรงดึงดูดอย่างที่ไม่ควรเป็น
ความสัมพันธ์นี้... มันไม่ควรเกินเลยจากข้อตกลงนั้นเลยด้วยซ้ำ
ไม่นานพันเดชก็เดินกลับเข้ามา สีหน้าเรียบนิ่งเหมือนทุกครั้งแต่คนที่อยู่กับเขาทุกวันอย่างเมลินดาก็พอจะมองเห็นถึงความร้อนใจในแววตาคู่นั้นอยู่บ้าง
"ฉันต้องออกไปข้างนอก" เขาพูดเพียงเท่านั้น ก่อนจะคว้ากุญแจรถแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้อง
เมลินดายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น พยักหน้ารับพร้อมกับส่งยิ้มบางเบาตามหลังเจ้าของร่างสูงไป
เธอเหมือนถูกกระชากให้กลับมาสู่ความเป็นจริง เสียงเตือนในใจดังชัดขึ้นว่าอย่าหลงลืมสิ่งที่เป็นอยู่ เธอไม่ควรลืมว่าที่ตัวเองมายืนอยู่ตรงนี้
มันเริ่มต้นจากอะไร...
เขา...ก็ควรเป็นคนสุดท้ายที่เธอจะเอาใจลงไปเล่นด้วย
เธอไม่แน่ใจว่าใครเป็นฝ่ายเอนตัวเข้าใกล้อีกนิด หรือว่าเป็นเราทั้งคู่ที่ต่างยอมปล่อยหัวใจให้ไหลไปตามแรงของมัน
"นี่คือเหตุผลที่เร่งให้กลับมาเหรอ?" เมลินดาเงยหน้าถามขณะที่รีบสูดลมหายใจเข้าปอดลึกหลังจากที่พันเดชถอนจูบ ส่วนมือก็ยกขึ้นยันแผงอกแกร่งเอาไว้ยั้งไม่ให้เขาเข้าใกล้ตัวเองไปมากกว่านี้
"แล้วไม่ได้หรือไง" ริมฝีปากของพันเดชคลี่ยิ้มบาง เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนแนบข้างแก้มเธอ
ลมหายใจของเมลินดาสะดุดลง รวมถึงหัวใจที่เต้นแรงจนไม่เป็นจังหวะ
"ขืนปล่อยให้อยู่ต่อ ไอ้พุฒิมันได้นั่งตาเยิ้มจนถึงเช้า" พันเดชพูดไปตามที่คิด เขาไม่แน่ใจว่าเมลินดารู้ตัวหรือเปล่า ปกติเธอก็เป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และน่าดึงดูดคนหนึ่งอยู่แล้ว
แต่ในเวลาที่เจ้าตัวอยู่ในช่วงในช่วงกรึ่มๆ แบบนี้ เขาสารภาพตามตรงเลยว่าเธอดูมีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นจนยากที่จะละสายตา
ทุกการช้อนตามอง ทุกเสียงหัวเราะ ทุกรอยยิ้มของเมลินดามันเหมือนแรงดึงดูดที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้
และพันเดชก็รู้ดี... ยิ่งปล่อยให้ความรู้สึกนี้ไปไกลเท่าไร ปัญหาก็จะยิ่งตามมา โดยเฉพาะถ้าพุฒิภัทรดันหลงเสน่ห์เธอเข้าอีกคน
"ทำไมฉันรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้นายชอบทำตัวเหมือนหึงหวงกันเลยล่ะ"
เมลินดาเองก็รู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงในหัวใจตัวเอง ความรู้สึกบางอย่างที่เคยห้ามไว้กลับเริ่มสั่นคลอน เพราะแบบนั้นถึงได้ตั้งคำถามออกไป
เธอก็แค่อยากจะรู้...
พันเดชนิ่งไปครู่หนึ่งกับสิ่งที่ได้ยิน แววตายังจับอยู่ที่ใบหน้าเธออย่างนั้น ริมฝีปากหนายกยิ้มเมื่อทบทวนคำพูดก่อนหน้านี้
หึงหวงอย่างนั้นเหรอ?
"เธอ...คิดไปเองหรือเปล่า" เขาว่าเสียงติดหัวเราะก่อนใช้นิ้วหัวแม่มือคลึงกลีบปากเรียวบางเบาๆ "ฉันจะไปหึงหวงเธอทำไม"
"งั้นเหรอ..." เมลินดาคลี่ยิ้มแต่แววตากลับไม่ได้ยิ้มตาม "นั่นสิ ฉันคงคิดไปเองจริงๆ นั่นแหละ"
เสียงที่เปล่งออกมาดูเหมือนปกติ ทว่าภายในกลับหดลีบลงอย่างประหลาด เธอคิดว่าไม่คาดหวังอะไรแต่กลับรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างบีบรัดอยู่ในอก
เมลินดาได้แต่ถามตัวเองว่าจริงๆ แล้วเธอต้องการคำตอบแบบไหนกันแน่
บรรยากาศรอบตัวของทั้งคู่กลายเป็นความอึดอัดขึ้นมาชั่วขณะ กระทั่งเสียงโทรศัพท์ดังแทรกขึ้นมาเป็นเครื่องของพันเดชซึ่งถูกวางอยู่บนโต๊ะไม่ไกลจากตรงนี้
เมลินดาหันไปมองอย่างไม่ตั้งใจ และสิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอก็ทำให้เธอชะงักไปเล็กน้อย เพราะคนที่โทรเข้ามาในเวลานี้คือปุณณดา
พันเดชละตัวออกจากเธอทันที คว้าโทรศัพท์ไว้ในมือก่อนจะเดินออกไปยังระเบียง เสียงประตูเลื่อนถูกปิดลงทิ้งเธอไว้ท่ามกลางความเงียบอีกครั้ง
นาทีนั้นเมลินดาเพิ่งรู้ตัวว่าเธอกำลังก้าวล้ำเส้นที่เคยขีดไว้โดยไม่รู้ตัว เธอกำลังปล่อยให้หัวใจตัวเองไหลตามแรงดึงดูดอย่างที่ไม่ควรเป็น
ความสัมพันธ์นี้... มันไม่ควรเกินเลยจากข้อตกลงนั้นเลยด้วยซ้ำ
ไม่นานพันเดชก็เดินกลับเข้ามา สีหน้าเรียบนิ่งเหมือนทุกครั้งแต่คนที่อยู่กับเขาทุกวันอย่างเมลินดาก็พอจะมองเห็นถึงความร้อนใจในแววตาคู่นั้นอยู่บ้าง
"ฉันต้องออกไปข้างนอก" เขาพูดเพียงเท่านั้น ก่อนจะคว้ากุญแจรถแล้วหมุนตัวเดินออกจากห้อง
เมลินดายืนนิ่งอยู่ตรงนั้น พยักหน้ารับพร้อมกับส่งยิ้มบางเบาตามหลังเจ้าของร่างสูงไป
เธอเหมือนถูกกระชากให้กลับมาสู่ความเป็นจริง เสียงเตือนในใจดังชัดขึ้นว่าอย่าหลงลืมสิ่งที่เป็นอยู่ เธอไม่ควรลืมว่าที่ตัวเองมายืนอยู่ตรงนี้
มันเริ่มต้นจากอะไร...
325 pages, ebook
Published November 12, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
November 20, 2025
จุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ไม่ลงตัวของ พันเดช กับ เมลินดา นางแบบสาวสวย เธอพบเจอมรสุมชีวิตครั้งใหญ่ ตกข่าวเป็นมือที่สาม งานการหดหาย และแม่ติดหนี้พนัน 3 ล้าน ... ส่วนเขาคือเพื่อนรักของคู่รักที่เธอเป็นมือที่สาม ... เขาต้องการทำเพื่อเพื่อน และกันเธอออกจากสามีเพื่อน ... จึงเกิดสัญญาระหว่างกันขึ้น เขาให้เธอยืม 3 ล้านและอยู่กับเขา 1 ปี ... แต่อ่ะนะ ยิ่งอยู่นานไป ไงเงิน 3 ล้านก็ไม่อยากได้คืน อยากให้อยู่ต่อยาวกว่า 1 ปี ... เอ๊ะ! อย่างไงกันแน่เนี่ย 😘😘
🍀อ่านมาหลายเรื่อง เจอเรื่องนี้ ... นางเอกบอกรักพระเอกก่อน .... แมนมาก ๆ ... พระเอกถึงกับอึ้งไปเลย
🍀ชอบเมลินดา เป็นนางเอกที่ชัดเจนและซื่อสัตย์ในตัวเอง ถึงแม้เกิดอะไรก็ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ทะเลาะกับพระเอกก็กลับมายืนหน้าเตาทำกับข้าวเหมือนเดิม ตั้งคำถามให้พันเดชเกิดความเอ๊ะในความสัมพันธ์ของตัวเองกับเพื่อนรัก ... ตอนแรกว่าพระเอกมาเหนือล่ะ นางเอกเหนือกว่าเยอะ ... กลายเป็นคนที่ดึงพระเอกออกจากความสัมพันธ์แย่ ๆ กับเพื่อนรักด้วย และทำให้พระเอกเจอรักดี ๆ ครอบครัวดี ๆ
🍀พันเดช พระเอกที่ไม่ร้ายเกินไป ออกจะแนวขี้อ้อน ช่างเอาใจ เทคแคร์ สายเปย์ สายซัปพอร์ต แถมด้วยขี้หวง อีกต่างหาก .. ช่วงความสัมพันธ์ที่ดู ๆ กัน สกิลชิฟจะเยอะเป็นพิเศษ ... สมัยเด็กมีปม เป็นลูกเมียน้อยที่แม่ไม่สนใจ เหมือนอยู่ตัวคนเดียว พอมาเจอเพื่อน (ปุณ) ก็ยึดติดเป็นเซฟโซนขอตัวเอง ... พอมาเจอนางเอกที่ดูแลเอาใจใส่ ห่วงใย ก็ยิ่งตกหลุมรักแบบถอนตัวไม่ขึ้น ความน่ารักของพันเดช คือ ยอมรับความจริงในสิ่งที่เห็นและสิ่งที่เป็น ทำให้โทนเรื่องของนิยายไม่ดราม่า ออกแนวละมุน
🍀อ่านนิยายของพิชญวดีเป็นเรื่องที่สี่ ... อ่านแล้วให้ความรู้สึกนี่คือนิยายอย่างแท้จริง .. คือ มีความดราม่าเล็ก .. จบแฮปปี้ และเสน่ห์นิยายของประเด็นการนำเสนอ คาแร็กเตอร์ตัวละครชัดเจน เนื้อเรื่องกระชับ ...
😘 เมื่อร่างกายต้องการความดราม่า .. อ่านแล้วปวดหน่วงในอก ... ก็รีบกดนิยายของพิชญวดีอ่านอันดับแรก ๆ 🥰🥰
🍀อ่านมาหลายเรื่อง เจอเรื่องนี้ ... นางเอกบอกรักพระเอกก่อน .... แมนมาก ๆ ... พระเอกถึงกับอึ้งไปเลย
🍀ชอบเมลินดา เป็นนางเอกที่ชัดเจนและซื่อสัตย์ในตัวเอง ถึงแม้เกิดอะไรก็ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด ทะเลาะกับพระเอกก็กลับมายืนหน้าเตาทำกับข้าวเหมือนเดิม ตั้งคำถามให้พันเดชเกิดความเอ๊ะในความสัมพันธ์ของตัวเองกับเพื่อนรัก ... ตอนแรกว่าพระเอกมาเหนือล่ะ นางเอกเหนือกว่าเยอะ ... กลายเป็นคนที่ดึงพระเอกออกจากความสัมพันธ์แย่ ๆ กับเพื่อนรักด้วย และทำให้พระเอกเจอรักดี ๆ ครอบครัวดี ๆ
🍀พันเดช พระเอกที่ไม่ร้ายเกินไป ออกจะแนวขี้อ้อน ช่างเอาใจ เทคแคร์ สายเปย์ สายซัปพอร์ต แถมด้วยขี้หวง อีกต่างหาก .. ช่วงความสัมพันธ์ที่ดู ๆ กัน สกิลชิฟจะเยอะเป็นพิเศษ ... สมัยเด็กมีปม เป็นลูกเมียน้อยที่แม่ไม่สนใจ เหมือนอยู่ตัวคนเดียว พอมาเจอเพื่อน (ปุณ) ก็ยึดติดเป็นเซฟโซนขอตัวเอง ... พอมาเจอนางเอกที่ดูแลเอาใจใส่ ห่วงใย ก็ยิ่งตกหลุมรักแบบถอนตัวไม่ขึ้น ความน่ารักของพันเดช คือ ยอมรับความจริงในสิ่งที่เห็นและสิ่งที่เป็น ทำให้โทนเรื่องของนิยายไม่ดราม่า ออกแนวละมุน
🍀อ่านนิยายของพิชญวดีเป็นเรื่องที่สี่ ... อ่านแล้วให้ความรู้สึกนี่คือนิยายอย่างแท้จริง .. คือ มีความดราม่าเล็ก .. จบแฮปปี้ และเสน่ห์นิยายของประเด็นการนำเสนอ คาแร็กเตอร์ตัวละครชัดเจน เนื้อเรื่องกระชับ ...
😘 เมื่อร่างกายต้องการความดราม่า .. อ่านแล้วปวดหน่วงในอก ... ก็รีบกดนิยายของพิชญวดีอ่านอันดับแรก ๆ 🥰🥰
Displaying 1 of 1 review