Dierenverhalen van Toon Tellegen en kleurrijke illustraties van Thé Tjong-Khing
Wat is tijd eigenlijk? En hoe gaan we om met de tijd die we hebben? Haast is nergens goed voor, dat weten de slak en de schildpad zeker.
‘Ik ben het langzaamste dier dat er bestaat,’ zei de slak.
‘Ik ben ook heel langzaam,’ zei de schildpad.
‘Maar ik ben véél langzamer dan jij,’ pochte de slak. ‘Langzaam zijn is een kunst die ik tot in de finesses beheers.’
Toon Tellegen vulde zijn dierenverhalen over het voorbijgaan van de tijd aan met hilarische en ontroerende verhalen, die ons de ene keer aan het denken zetten, de andere keer doen glimlachen.
Het begint wel gênant te worden, hoe vaak de dierenverhaaltjes van Toon Tellegen opnieuw gerangschikt en in andere volgorde of samenstelling of met een ander titeltje of met een ander overkoepelend themaatje als nieuw boekje verkocht worden. Hier staan zo’n zes nieuwe verhaaltjes in over de slak en de schildpad, de rest verscheen al eerder als onderdeel van ander werk. Een verhaal is er ook vrijwel niet; de slak wordt snel boos en is altijd geërgerd dat de schildpad alles snel wil doen, soms wordt hij zo boos dat z’n huisje ontploft. De schildpad laat het over zich heen komen, heel zen. Problematische relatie tussen de twee. Aan meerdere verhaaltjes is eigenlijk geen touw vast te knopen, daar zag ik zelfs de filosofische laag niet. Wel erg mooie tekeningen van Thé Tjong-Khing.
De tekeningen zijn mooi. Het verhaal is vaag. Doe mij maar lectuur waarin alles duidelijk: introductie, probleem ontstaat, probleem wordt opgelost. Einde verhaal. Maar dit boek is niks van dat.
Wel leuke woordspelingen over ‘tijd’, maar de slak was zo gemeen dat ik er jeukende handen van kreeg. Schildpad pikte teveel en ik snap hun vriendschap eigenlijk nog steeds niet echt.. einde was ook niet echt positief.