«Κι όπως ανέβαινε για το σπίτι, στριφογύριζαν πολλά και διάφορα στο κεφάλι της, έχανε κάθε λίγο την ισορροπία της, προς στιγμήν ένιωθε ότι σβήνει κι έπειτα πάλι έβρισκε το όνομά της. Μα τι είναι ο άνθρωπος, τη μια έτσι, την άλλη αλλιώς. Πότε με την απελπισία, πότε με την ανισορροπία του, πότε με την ανεμελιά, με την υπόγεια χαρά, αλλά και την ανεδαφική ελπίδα του».
Maro Douka is one of the most important writers of the modern greek literature. She was born in 1947 in the city of Chania. In 1966, she moved in Athens where she still lives. Many of her works have been translated into other languages worlwide.
Το «Ζήτω η Άγκαθα Κρίστι» της Μάρως Δούκα δεν είναι αστυνομικό μυθιστόρημα, άλλωστε κανένα έγκλημα δεν διαλευκαίνεται. Η συγγραφέας, τοποθετώντας την ιστορία στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, θέτει το ερώτημα: «Μα πώς είναι δυνατόν τα πιο μυστηριώδη εγκλήματα να μένουν ανεξιχνίαστα;» και με αφορμή αυτό ξεδιπλώνει μια τρυφερή, εσωστρεφή αφήγηση. Σε καμία περίπτωση δεν αναπαράγεται στο βιβλίο αυτό η ατμόσφαιρα της Άγκαθα Κρίστι, ούτε πουθενά εμφανίζεται χαρακτήρας τύπου Μις Μαρπλ. Το όνομα λειτουργεί ως σημείο αναφοράς, καθώς το πραγματικό «μυστήριο» δεν είναι ο φόνος, αλλά ο ανθρώπινος ψυχισμός, μια εσωτερική έρευνα γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις, τις επιθυμίες, τις ματαιώσεις και τις απογοητεύσεις της ζωής. Στο πλαίσιο αυτό, η αφήγηση κλείνει χωρίς «κάθαρση», αφήνοντας στον αναγνώστη μια αίσθηση γλυκόπικρης ωριμότητας και στοχαστικής συνέχειας. Σε αντίθεση με την πυκνή, φορτισμένη από πληροφορία γραφή που έχουμε συνηθίσει από τη Μάρω Δούκα, το συγκεκριμένο βιβλίο κινείται σε χαμηλότερους τόνους. Πρόκειται για ένα έργο μικρότερης κλίμακας σε σχέση με τα προηγούμενά της: ήρεμο, χωρίς εντάσεις, με ιδανική διάρκεια και χωρίς κουραστικές περιγραφές. Ένα βιβλίο διακριτικό, που δεν επιδιώκει να εντυπωσιάσει, αλλά να συνομιλήσει ήσυχα με τον αναγνώστη.
Διαβάζεται γρήγορα, διάλογοι μέσα σε μια παράγραφο, αγγίζει πολλά θέματα της καθημερινότητας από τον Τραμπ ως τον Μητσοτακη, από τα Τεμπη ως την αστυνομική βία παράλληλα με τις ζωές και τις σχέσεις των εμπλεκομένων.
Το ενδιαφέρον είναι οι χαρακτήρες, πώς αναπτύσσονται και ο τρόπος γραφής. Το αδύναμο σημείο είναι το γεγονός που θεωρητικά ενώνει τους χαρακτήρες, αλλά τελικά μένει μετέωρο και ανολοκλήρωτο.