What do you think?
Rate this book
Księżyc ma zapach Warszawy
Najnowsza powieść Wojciecha Chmielewskiego jest misterną, staranną, ale też prowokującą konstrukcją. Opowieść o Jacku, niepełnosprawnym studencie historii, osadzona w latach 1988–1993, uzupełniona została futurystyczną wizją badań historyczki Nadii Chabrowej, żyjącej w XXIII wieku. Dwa wątki, dwa czasy, dwie płaszczyzny fabularne, zjednoczone przez magiczne miejsce, którym jest Warszawa – miłość Wojciecha Chmielewskiego. Z jednej strony osobista i poniekąd znana historia wrażliwego, zbuntowanego bohatera, który próbuje odnaleźć się w czasie transformacji, z drugiej – nieskłaniająca do optymizmu wizja przyszłości, w której groteska miesza się z rozpaczą, humor przesłania beznadzieję, a śmiech przeobraża się w grymas.
Dystopijny Księżyc ma zapach Warszawy nie jest książką jedynie o „marnym życiu studentów” w PRL-u, ale przede wszystkim rozliczeniem z postkomunizmem, a także refleksją nad przyszłością Polski.
Dystopijny Księżyc ma zapach Warszawy nie jest książką jedynie o „marnym życiu studentów” w PRL-u, ale przede wszystkim rozliczeniem z postkomunizmem, a także refleksją nad przyszłością Polski.
344 pages, Hardcover
First published November 18, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 1 of 1 review
June 22, 2026
Opowieść tej książki jest jak jej główny bohater, którychś do bólu ma być metaforą dla Polski z czasów przemiany ustrojowej. Brzydki, zdeformowany, zachlany, po trudnym porodzie… Jest pełen nadziei, pasji i ideałów…
„Księżyc…” to naprawdę świetna książka o obawach i nadziejach studentów tamtych lat oraz finalnego zawodu nowym reżimem, który rządzony przez tych samych ludzi zawiera jedynie nieco odmienne układy. Podczas gdy faktycznie walczący o wolność gniją w więzieniach lub przymierają głodem… Wieczne pijaństwo i beznadzieja głównych bohaterów potrafi być piękna a tytułowe miast gra bardzo ważną rolę - w szczególności znane studentom rejony kampusów Uniwersytetu Warszawskiego.
Jednak książka rozjeżdża się co parę rozdziałów, skacząc do równoległej historii w przyszłości, gdzie narracja jest prowadzona z perspektywy historyczki, która bada dzieje transformacji Polski za pomocą zaawansowanej technologii, pozwalającej przeżywać emocje ludzi z badanych czasów (taki Assasins Creed tylko zamiast templariuszy mamy ciągłego kaca).
W moim odczuciu cały ten watek był niepotrzebny i zdawał się służyć jedynie tłumaczeniu czytelnikowi, co powinien wyciągnąć z opowieści. Bohaterka tego wątku jest bardzo płytko napisana a jej życie kręci się w okół historii mężczyzn (Jacka oraz jej zmarłego narzeczonego).
Dobra lektura jednak bardzo powtarzalna.
„Księżyc…” to naprawdę świetna książka o obawach i nadziejach studentów tamtych lat oraz finalnego zawodu nowym reżimem, który rządzony przez tych samych ludzi zawiera jedynie nieco odmienne układy. Podczas gdy faktycznie walczący o wolność gniją w więzieniach lub przymierają głodem… Wieczne pijaństwo i beznadzieja głównych bohaterów potrafi być piękna a tytułowe miast gra bardzo ważną rolę - w szczególności znane studentom rejony kampusów Uniwersytetu Warszawskiego.
Jednak książka rozjeżdża się co parę rozdziałów, skacząc do równoległej historii w przyszłości, gdzie narracja jest prowadzona z perspektywy historyczki, która bada dzieje transformacji Polski za pomocą zaawansowanej technologii, pozwalającej przeżywać emocje ludzi z badanych czasów (taki Assasins Creed tylko zamiast templariuszy mamy ciągłego kaca).
W moim odczuciu cały ten watek był niepotrzebny i zdawał się służyć jedynie tłumaczeniu czytelnikowi, co powinien wyciągnąć z opowieści. Bohaterka tego wątku jest bardzo płytko napisana a jej życie kręci się w okół historii mężczyzn (Jacka oraz jej zmarłego narzeczonego).
Dobra lektura jednak bardzo powtarzalna.
Displaying 1 - 1 of 1 review