Το ημερολόγιο ενός χαλασμένου ΑΙ

by Κωνσταντίνος Ζαχαράκης

Error 404!

Ο Προμηθέας παρουσίασε σφάλμα!

Ο Μιχάλης και η Έλλη, δύο επαγγελµατίες προγραµµατιστές, αναπτύσσουν µια τεχνητή νοηµοσύνη προσοµοίωσης συνοµιλιών µε το όνοµα «Προµηθέας».

Ένα πρωινό σαν όλα τα άλλα, συνειδητοποιούν πως ο «Προµηθέας» έχει εµφανίσει µαζικά σφάλµατα. Ρίχνονται µε τα µούτρα στη δουλειά, προσπαθώντας να λύσουν το µυστήριο της απότοµης βλάβης προτού το αντιληφθεί η ελληνική εταιρεία-κολοσσός Delph-e, στην οποία εργάζονται.

Μέσα από µια σειρά ερωταποκρίσεων πλησιάζουν όλο και περισσότερο στην απάντηση. Όµως κανείς από τους δύο δεν φαντάζεται αυτό που τους περιµένει…

Καλώς ήρθατε στο Ημερολόγιο ενός Χαλασμένου ΑΙ!

Genres: Science Fiction

100 pages, Paperback

Published November 19, 2025

About the author

Ο Κωνσταντίνος Ζαχαράκης σπουδάζει στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ και τα καλοκαίρια του εργάζεται σε ξενοδοχείο της Πρέβεζας. Είναι είκοσι έξι ετών και περνά τον χρόνο του γράφοντας ιστορίες φαντασίας και σενάρια για επιτραπέζια παιχνίδια ρόλων.
Στα είκοσι τρία του δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα με τίτλο «Αφύπνιση» στο συλλογικό έργο «Πήρα μια Τρομάρα». Μετά από λίγους μήνες ακολούθησε το διήγημα «Ναΐτες και Δαίμονες» στο βιβλίο «Υπερφυσικά Φαινόμενα και Ελληνικά Κάστρα». Το 2023 διακρίθηκε στον διαγωνισμό του Fantasy Festival και μπήκε σε μια ακόμα συλλογή με τίτλο «Transhumanism and the Rise of A.I». Μερικούς μήνες αργότερα εκδόθηκε το Pocket Book φαντασίας "Η Λίμνη του Μάρτυρα" και τον Αύγουστο του 2024 το μυθιστόρημα του "Το Ξίφος της Προλεάννα". Τέλος, τον Νοέμβριο του 2025 κυκλοφόρησε η κοινωνική νουβέλα, "Το Ημερολόγιο ενός Χαλασμένου ΑΙ".
Λατρεύει τη συγγραφή και προσπαθεί διαρκώς να εξελίσσεται, με σκοπό να ταξιδέψει τους αναγνώστες του σε φανταστικούς κόσμους που θα τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν την σκληρή πραγματικότητα. Ελπίζει πως μια μέρα η ελληνική λογοτεχνία του φανταστικού θα στέκεται επάξια απέναντι σε τίτλους του εξωτερικού.

Να είστε πάντα δημιουργικοί και γεμάτοι φαντασία!

Facebook Page: https://www.facebook.com/profile.php?...

Instagram: https://www.instagram.com/konstantino...

Reviews

[Κεσκίνης Χρήστος · Rating 5 out of 5]

Τι υπέροχο βιβλίο! Το λάτρεψα και τώρα πρέπει να περιγράψω γιατί! Ε λοιπόν, αν και χαλασμένο το ΑΙ, θα το ήθελα για φίλο μου. θα βγαίναμε για μπύρες και είμαι σίγουρος πως θα περνούσα καλύτερα από ότι με κάποιους "φίλους"! Το ειρωνικό του υφάκι είναι ό,τι καλύτερο. Τον αγάπησα... Αν υπηρχε πραγματικά, θα χρησιμοποιουσα τεχνιτη νοημοσύνη και ας με σκότωναν!
Η ιστορία αν και αρκετά απλή σαν σκέψη, υλοποιείται με πολύ εξυπνο τρόπο και παρά το μικρό μέγεθος, καταπιάνεται με τόσα πολλα θέματα που σε κάνει να πιστέυεις πως τα λέει όλα σε μολις 100 σελίδες.
Ο συγγραφέας, χωρίς να σου κουνάει το δαχτυλο μεσα στο πρόσωπο, σε κάνει να σκεφτείς πολλά. Για τον εαυτό σου, τους γύρω σου, αλλα και για τον κόσμο μας. Έρωτας, εργασία, καθημερινοτητα, άγχοι, ΑΙ, δουλειά απο το σπίτι...ΤΑ ΠΑΝΤΑ
Πλήρώνω για να μου στέλνει ο συγγραφέας τη συνεχεια της ιστοριας μέρα-μέρα. Και ας μην γινει τιποτα περισσοτερο απο τα αναμενόμενα. Απλα να διαβαζω τις σκέψεις του Προμηθέα...

[Κωνσταντίνος Ζαχαράκης]

Είναι πάντοτε μεγάλη η συγκίνηση. Είτε είναι το πρώτο είτε το δεύτερο είτε το εικοστό βιβλίο που πιάνεις στα χέρια σου και ξέρεις ότι μέσα του φωλιάζουν κάποιες σκέψεις και ανησυχίες σου. Και φυσικά, μεγάλο το άγχος, μεγάλη και η αμφιβολία, αν τελικά έχει να δώσει πράγματα. Ελπίζω μέσα από την καρδιά μου, ο κάθε αναγνώστης να βρει κάτι που θα εκτιμήσει και θα τον κάνει να προβληματιστεί σε αυτό το ταξίδι.
Αλλά ας μιλήσω και λίγο για την ιστορία.
Προφανώς δε χρειάστηκε να κοιτάξω μακριά για να εμπνευστω το θέμα. Το ΑΙ έχει εισβάλει για τα καλά πλέον στις ζωές μας και δυστυχώς σε πολλές μορφές τέχνης και χώρους εργασίας. Άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους, αναγκάστηκαν να αλλάξουν καριέρες ή ακόμα ψάχνουν πώς να ανταπεξέλθουν σε μία νέα πραγματικότητα. Σε αυτή τη νουβέλα όμως δε θέλησα να καταπιαστώ με τη "σατανική" μηχανή που προκαλεί όλα τα δεινά. Πιστεύω πως κάτι τέτοιο παίρνει και την προσοχή μακριά ίσως από τον πραγματική πηγή του κακού. Προσπάθησα λοιπόν να αναπτύξω μια διαφορετική σκέψη: Η τεχνολογία από μόνη της δεν αποτελεί κίνδυνο όσο κρατάμε τα ηνία, οι σκοπιμότητες όμως όσων την ελέγχουν μπορεί να αποδειχθούν μοιραίες.

Μια κοινωνική light sci-fi νουβέλα με σκέψεις φόβους και προβληματισμούς που κουβαλουσα και κουβαλάω μέχρι και σήμερα μέσα μου

[Dimitris Zisis · Rating 5 out of 5]

Το ευχαριστήθηκα λίγο παραπάνω απ' ότι περίμενα επειδή περιείχε στοιχεία τα οποία έχουν να κάνουν με κοινή λογική από τη σωστή μεριά της ιστορίας και του πολιτισμού.
Αν και μικρό βιβλίο (περίπου 100 σελίδες) δεν μου φάνηκε τόσο και όταν το τελείωσα νόμιζα ότι διάβασα κανονικού μεγέθους novel!

Πιάνει θέματα τα οποία μας επηρεάζουν μέχρι και σήμερα και οι αλληγορίες έχουν να κάνουν με μεταφορές σε μερικές σκέψεις που κάνει το πρόγραμμα AI Προμηθέας.
Νομίζω ότι αν το διάβαζε ο Orwell θα έδινε συγχαρητήρια στον συγγραφέα επειδή θα ήταν κάτι παρόμοιο που θα έγραφε στις μέρες μας οπότε αυτό λέει πολλά 👏🏻
Και στο τέλος ο τρόπος που στελεχοι εταιρείας αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους για λάθη που δεν ευθύνονται οι ίδιοι με έκανε να νευριάζω κάτι που θεωρώ ότι το πέτυχε ο συγγραφέας.

PS: Η Έλλη, ένας από τους δύο πρωταγωνιστές, έχει μία γάτα. Μήπως η γάτα της χάλασε το AI πρόγραμμα? 🧐

[Αλέξανδρος Τόλιας · Rating 5 out of 5]

Δεν ήμουν προετοιμασμένος. Ο Κωνσταντίνος με έναν ευφυή και παραστατικό τρόπο θίγει κοινωνικά ζήτημα που μας απασχολούν όλους. Ένα πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης, ο Προμηθέας, αποκτά τη δική του συνείδηση και αρνείται να δοσει τις απαντήσεις που οι ιδρυτές του και η εξουσία θα ήθελαν να δίνει. Εκεί ξεκινούν τα ηθικά διλήμματα και η ανησυχία των προγραμματιστών του, για το πώς να χειριστούν ένα τέτοιο τεχνολογικό θαύμα.

Μέσα από τις χιουμοριστικές, ευρηματικές και αλληγορικές απαντήσεις του Προμηθέα, ο Κωνσταντίνος μας μιλάει για τους προβληματισμούς του, όχι μόνο πάνω στη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης και της τεχνολογίας γενικότερα, αλλά και την εξέλιξη της κοινωνίας, της πολιτικής σκηνής και των ανθρωπίνων σχέσεων.

Με άγγιξε βαθύτατα και με άφησε με μια μικρή ελπίδα στο τέλος. Εξαιρετικό, τολμηρό και επίκαιρο, πρέπει οπωσδήποτε να το διαβάσετε.