What do you think?
Rate this book
Dom Euforii
Dom Euforii wyrasta z wieloletnich obserwacji i badań Julii Kierepki nad najciemniejszymi zjawiskami z pogranicza socjologii i historii Internetu. To literacka próba zamknięcia indywidualnych traum tworzących kolektywne rany ludzkości w jednym człowieku.
Przeniknij do głowy pełnej wspomnień i zanurz się w burzliwych myślach głównej bohaterki, które mogą doprowadzić Cię do zrozumienia, co ją ukształtowało. Jakie mechanizmy obronne uruchamia? Co symbolizuje tytuł książki? Czym jest tu dom, a czym euforia?
Przeniknij do głowy pełnej wspomnień i zanurz się w burzliwych myślach głównej bohaterki, które mogą doprowadzić Cię do zrozumienia, co ją ukształtowało. Jakie mechanizmy obronne uruchamia? Co symbolizuje tytuł książki? Czym jest tu dom, a czym euforia?
220 pages, Paperback
First published January 1, 2025
9 people are currently reading
79 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 15 of 15 reviews
December 22, 2025
odkąd tylko dowiedziałam się, że dama kier wydaje książkę, czekałam z niecierpliwością na dzień, w którym będzie dane mi ją przeczytać; znam twórczość autorki już od niemalże czterech lat i wiedziałam, że i w tym przypadku się nie zawiodę
czy podjęłam impulsywną decyzję, gdy okazało się, w można zamówić ją w przedpremierze? tak. czy żałuję? raczej nie
mimo że sama powieść nie była przełomowa, ani nie pociągnęła za sobą odkrywczego przekazu, bawiłam się na niej świetnie (chyba nie o to autorce chodziło), podobały mi się drobne smaczki, nawiązujące do spraw, które już wcześniej były poruszane na kanale (golenie się na łyso, bo bieber rzekomo zachorował na raka uważam za jedną z piękniejszych akcji klasycznego trolażu)
also, teoria kaś pozostanie na zawsze w moim sercu
czy podjęłam impulsywną decyzję, gdy okazało się, w można zamówić ją w przedpremierze? tak. czy żałuję? raczej nie
mimo że sama powieść nie była przełomowa, ani nie pociągnęła za sobą odkrywczego przekazu, bawiłam się na niej świetnie (chyba nie o to autorce chodziło), podobały mi się drobne smaczki, nawiązujące do spraw, które już wcześniej były poruszane na kanale (golenie się na łyso, bo bieber rzekomo zachorował na raka uważam za jedną z piękniejszych akcji klasycznego trolażu)
also, teoria kaś pozostanie na zawsze w moim sercu
February 17, 2026
*jeszcze to edytuje* Jestem zachwycona!! Pierwsze na co zwróciłam uwagę to znakomity warsztat literacki. Każde zdanie czyta się z ogromną przyjemnością pomimo dość brutalnego i nieco groteskowego kontekstu.
Jest to pozycja, która daje mi pewien komfort mimo, że nie identyfikuje się z większością historii.
Tak poza tym to niesamowicie podoba mi się okładka.
Na pewno do niej wrócę jeszcze raz.
Ale! Uważam, ze przedostatni rozdział był zbyt pospieszony. Rozumiem, że narratorka już była pod wpływem alkoholu, jednak nie było to jakoś specjalnie zaznaczane pomiędzy rozdziałami. Stąd brakuje mi rozwinięcia bardziej przedostatniego rozdziału gdzie pojawia się kilka ciekawych wątków na raz, a żaden nie dostaje przestrzeni.
I nie wiem za bardzo od czego zależy umiejscowienie rozdziałów - raz potrzebują całej pustej strony kartki by dopiero po niej się pojawić, a czasem pod ciągłym tekstem pojawia się następny rozdział. Więc nie wiem czy to błąd, brak konsekwencji czy jakiś zamysł.
Jest to pozycja, która daje mi pewien komfort mimo, że nie identyfikuje się z większością historii.
Tak poza tym to niesamowicie podoba mi się okładka.
Na pewno do niej wrócę jeszcze raz.
Ale! Uważam, ze przedostatni rozdział był zbyt pospieszony. Rozumiem, że narratorka już była pod wpływem alkoholu, jednak nie było to jakoś specjalnie zaznaczane pomiędzy rozdziałami. Stąd brakuje mi rozwinięcia bardziej przedostatniego rozdziału gdzie pojawia się kilka ciekawych wątków na raz, a żaden nie dostaje przestrzeni.
I nie wiem za bardzo od czego zależy umiejscowienie rozdziałów - raz potrzebują całej pustej strony kartki by dopiero po niej się pojawić, a czasem pod ciągłym tekstem pojawia się następny rozdział. Więc nie wiem czy to błąd, brak konsekwencji czy jakiś zamysł.
January 30, 2026
Jestem przekonana że napisala to jakaś trzynastolatka podczas napadu edgy natchnienia na długiej przewrwie w szkole. Jestem wielką fanką internetowej twórczości Julii ale to nie jest to. Spodziewalam się czegoś innego a wydaje mi sie że wszystko to już gdzieś słyszałam. Posługując się cytatem z książki:
"Typ dzielił się ze mną refleksjami, które ja przerobiłam w wieku siedmiu lat"
"Typ dzielił się ze mną refleksjami, które ja przerobiłam w wieku siedmiu lat"
January 3, 2026
Mam mieszane uczucia związane z tą powieścią. Kanał autorki na YouTube urzekł mnie od samego początku, jakieś cztery lata temu, gdy ta dopiero zaczynała swoją historię z tą platformą. Czas i poświęcenie które wkłada w eseje jest niesamowity.
I chyba przez to jestem zawiedziona, co dostałam na papierze. Filmiki na YouTube przyprawiają mnie o uczucie brzydoty – smutek, odrazę, marazm. Pozostawiają także coś jeszcze ważniejszego – przemyślenia. Każdy temat zostawia na mnie jakąś skazę, myślę o tym, zagłębiam się, przeżywam.
Książka jednak nie wchodzi tak bardzo w psychikę, jak myślałam że będzie. W zasadzie wszystko co zostało tam wypowiedziane, jest dla mnie powierzchowne. Myślałam, liczyłam na to że będzie to książka z masą socjologicznych definicji, a dostałam prostą historię zagubionej kobiety.
Na plus - Książka krótka, na jeden lub dwa wieczory. 203 strony, szybko się czyta, historie z życia kobiety ciekawe.
Na minus - Nic odkrywczego, przewidywalne, mam wrażenie że nie odczuwa się celu powieści.
Czy żałuję zakupu w przedsprzedaży? Raczej nie.
Czy przeczytam jeszcze raz? Raczej nie.
Czy kupiłabym następną książkę Julki Kierepki? Raczej tak.
I chyba przez to jestem zawiedziona, co dostałam na papierze. Filmiki na YouTube przyprawiają mnie o uczucie brzydoty – smutek, odrazę, marazm. Pozostawiają także coś jeszcze ważniejszego – przemyślenia. Każdy temat zostawia na mnie jakąś skazę, myślę o tym, zagłębiam się, przeżywam.
Książka jednak nie wchodzi tak bardzo w psychikę, jak myślałam że będzie. W zasadzie wszystko co zostało tam wypowiedziane, jest dla mnie powierzchowne. Myślałam, liczyłam na to że będzie to książka z masą socjologicznych definicji, a dostałam prostą historię zagubionej kobiety.
Na plus - Książka krótka, na jeden lub dwa wieczory. 203 strony, szybko się czyta, historie z życia kobiety ciekawe.
Na minus - Nic odkrywczego, przewidywalne, mam wrażenie że nie odczuwa się celu powieści.
Czy żałuję zakupu w przedsprzedaży? Raczej nie.
Czy przeczytam jeszcze raz? Raczej nie.
Czy kupiłabym następną książkę Julki Kierepki? Raczej tak.
March 7, 2026
Treść - 5/5, totalnie ze mną rezonuje. Tylko kurde, ilość błędów w druku sprawia nieco amatorskie wrażenie. Tą/tę i przecinki, błagam o poprawienie przy następnym wydaniu.
March 23, 2026
gdyby obrazek z napisem “żyję cicho krwawiąc” był książką
December 31, 2025
tumbler by to pokochał
February 27, 2026
🂱 Co tu mamy?
Książka przedstawia historię z perspektywy zagubionej dziewczyny. Czytając przechodzimy z nią przez ważne i traumatyczne momenty w jej życiu.
☕︎ Wymagająca lektura?
„Dom Euforii” nie jest tylko zwykłą książką na "zabicie czasu", to połączone w całość badania autorki na pograniczu socjologii, więc czytając możemy wyciągnąć pewne wnioski.
Julia Kierepka dzieli się swoimi obserwacjami na YouTube: Dama_Kier , więc jeśli chcemy zagłębić się w temat, warto obejrzeć jej materiały - co oczywiście zrobiłam, aby bardziej zapoznać się z lekturą.
🂱 Książka, a stresowe sytuacje
Książka ta pokazuje, że ciężkie doświadczenia z przeszłości mogą pozostawić nam blizny w głębi umysłu, co odbija się na naszym zdrowiu psychicznym.
To jak rodzice nas wychowywali przekłada się na to jacy jesteśmy, przykładowo - jeśli wymagano od nas perfekcyjności, w przyszłości możemy być źli na siebie przez to, że jesteśmy 'słabi', choć w rzeczywistości tacy nie jesteśmy.
☕︎ Książka jak wszystkie inne?
Nie znajdziecie tutaj wielu dialogów (można je policzyć na palcach jednej ręki), bo autorka skupiła się przede wszystkim na opowiedzeniu traum i jak najlepszym przedstawieniu emocji, co wyszło bardzo dobrze.
Zamiast dowiadywać się o głównej bohaterce błahych rzeczy, jak np. kolor włosów (czy nawet imię), to poznajemy ją od środka co jest niezwykle istotne, gdy autor chce przedstawić aspekty, w które rzadko kto się zagłębia.
🂱 Polecam ją z całego serca
Czytając byłam zafascynowana historiami z życia głównej bohaterki. Wciągałam się w jej świat, aby odciąć się od swojego CO JEST CHORE, bo jej życie można by było określić jako rakietę, która nie ma gdzie wylądować.
☕︎ TW:
• toksyczna rodzina
• depresja
• myśli sam0bójcze
• śmi3rć
• n@rk0tyki
• uzależnienie od alkoholu
Powieść nie jest dla każdego przez trudne tematy, które mogą powodować dyskomfort.
Książka przedstawia historię z perspektywy zagubionej dziewczyny. Czytając przechodzimy z nią przez ważne i traumatyczne momenty w jej życiu.
☕︎ Wymagająca lektura?
„Dom Euforii” nie jest tylko zwykłą książką na "zabicie czasu", to połączone w całość badania autorki na pograniczu socjologii, więc czytając możemy wyciągnąć pewne wnioski.
Julia Kierepka dzieli się swoimi obserwacjami na YouTube: Dama_Kier , więc jeśli chcemy zagłębić się w temat, warto obejrzeć jej materiały - co oczywiście zrobiłam, aby bardziej zapoznać się z lekturą.
🂱 Książka, a stresowe sytuacje
Książka ta pokazuje, że ciężkie doświadczenia z przeszłości mogą pozostawić nam blizny w głębi umysłu, co odbija się na naszym zdrowiu psychicznym.
To jak rodzice nas wychowywali przekłada się na to jacy jesteśmy, przykładowo - jeśli wymagano od nas perfekcyjności, w przyszłości możemy być źli na siebie przez to, że jesteśmy 'słabi', choć w rzeczywistości tacy nie jesteśmy.
☕︎ Książka jak wszystkie inne?
Nie znajdziecie tutaj wielu dialogów (można je policzyć na palcach jednej ręki), bo autorka skupiła się przede wszystkim na opowiedzeniu traum i jak najlepszym przedstawieniu emocji, co wyszło bardzo dobrze.
Zamiast dowiadywać się o głównej bohaterce błahych rzeczy, jak np. kolor włosów (czy nawet imię), to poznajemy ją od środka co jest niezwykle istotne, gdy autor chce przedstawić aspekty, w które rzadko kto się zagłębia.
🂱 Polecam ją z całego serca
Czytając byłam zafascynowana historiami z życia głównej bohaterki. Wciągałam się w jej świat, aby odciąć się od swojego CO JEST CHORE, bo jej życie można by było określić jako rakietę, która nie ma gdzie wylądować.
☕︎ TW:
• toksyczna rodzina
• depresja
• myśli sam0bójcze
• śmi3rć
• n@rk0tyki
• uzależnienie od alkoholu
Powieść nie jest dla każdego przez trudne tematy, które mogą powodować dyskomfort.
March 4, 2026
[ współpraca reklamowa @notyourfckingproblem ]
„Dom euforii” autorstwa Julii Kierepki to literatura, która zawiera interesujący koncept oraz znaczną dawkę emocji, jednak w pełni nie wykorzystuje swojego potencjału. To książka, która balansuje pomiędzy psychologicznym dramatem a opowieścią obyczajową dotyczącą relacji, pragnienia bliskości i chęci ucieczki od minionych wydarzeń.
Największym plusem tej powieści jest jej klimat, autorka umiejętnie wprowadza napięcie i kreuje duszny, od czasu do czasu niepokojący nastrój. Tytułowy „dom” przekształca się w coś więcej niż tylko przestrzeń. Symbolizuje marzenia, złudzenia oraz emocjonalne pułapki. Widać, że dążyła do poruszenia istotnych kwestii i zachęcenia czytelników do rozmyślań.
Niestety, narracja jest czasami nierówna. Rozpoczęcie jest angażujące, lecz w środkowej części książki tempo wyraźnie spowalnia, a niektóre wątki zdają się być zbyt rozwlekłe lub nie dostatecznie rozwinięte. Niektóre wybory postaci mogą budzić frustrację, ponieważ ich motywacje nie zawsze są w pełni przekonywujące. Pojawiają się również chwile, kiedy dialogi brzmią nienaturalnie.
„Dom euforii” autorstwa Julii Kierepki to literatura, która zawiera interesujący koncept oraz znaczną dawkę emocji, jednak w pełni nie wykorzystuje swojego potencjału. To książka, która balansuje pomiędzy psychologicznym dramatem a opowieścią obyczajową dotyczącą relacji, pragnienia bliskości i chęci ucieczki od minionych wydarzeń.
Największym plusem tej powieści jest jej klimat, autorka umiejętnie wprowadza napięcie i kreuje duszny, od czasu do czasu niepokojący nastrój. Tytułowy „dom” przekształca się w coś więcej niż tylko przestrzeń. Symbolizuje marzenia, złudzenia oraz emocjonalne pułapki. Widać, że dążyła do poruszenia istotnych kwestii i zachęcenia czytelników do rozmyślań.
Niestety, narracja jest czasami nierówna. Rozpoczęcie jest angażujące, lecz w środkowej części książki tempo wyraźnie spowalnia, a niektóre wątki zdają się być zbyt rozwlekłe lub nie dostatecznie rozwinięte. Niektóre wybory postaci mogą budzić frustrację, ponieważ ich motywacje nie zawsze są w pełni przekonywujące. Pojawiają się również chwile, kiedy dialogi brzmią nienaturalnie.
January 6, 2026
Trudno mi jest ocenić tą książkę. Najchętniej dałabym jej 3.75 gwiazdki, ale u mnie to wcale nie jest zła ocena.
Temat traumy rodzinnej jest moim special interest dlatego byłam strasznie podekscytowana tą książką. Czy jestem zawiedziona? Raczej nie. Czy odkryłam coś nowego dzięki tej książce? Nie. Większość tematów przeżywałam sama albo słyszałam od innych—ale chyba o to w tym chodzi. Pokazaniu jak wszyscy mamy tak podobne traumatyczne doświadczenia.
Przez całą książkę główna bohaterka opowiada nam historię swojego życia i jej traum. Skradła moją sympatię co moim zdaniem nie jest łatwe w takiej narracji. Śmieszna, cyniczna, momentami irytująca, samotna alkoholiczka kompletnie wypierająca swoje jakiekolwiek uczucia. Żadnej z przedstawionych postaci nie można nazwać "dobrą". Każda ma za sobą jakieś przewinięcia i jest realistyczna. Nawet kot nie mógł się przed tym ochronić.
Książka jest krótka. 202 strony pisane przyjemnym, prostym językiem. Brak tutaj wymyślnych opisów czy niebieskookich mężczyzn. Przeczytałam ją w dwa wieczory po pracy.
Czytając ją nie miałam jakiś głębszych przemyśleń albo refleksji. Nie jest to typ książki nad którą będę rozmyślać przez tydzień albo do niej wracać. Jedynie wracam myślami do głównej bohaterki bo naprawdę jest świetnie napisana. Ale no właśnie tego mi tutaj brakuje bo poza tym bardzo mi się podoba.
Nie żałuję zakupu—była to przyjemna forma rozrywki.
Temat traumy rodzinnej jest moim special interest dlatego byłam strasznie podekscytowana tą książką. Czy jestem zawiedziona? Raczej nie. Czy odkryłam coś nowego dzięki tej książce? Nie. Większość tematów przeżywałam sama albo słyszałam od innych—ale chyba o to w tym chodzi. Pokazaniu jak wszyscy mamy tak podobne traumatyczne doświadczenia.
Przez całą książkę główna bohaterka opowiada nam historię swojego życia i jej traum. Skradła moją sympatię co moim zdaniem nie jest łatwe w takiej narracji. Śmieszna, cyniczna, momentami irytująca, samotna alkoholiczka kompletnie wypierająca swoje jakiekolwiek uczucia. Żadnej z przedstawionych postaci nie można nazwać "dobrą". Każda ma za sobą jakieś przewinięcia i jest realistyczna. Nawet kot nie mógł się przed tym ochronić.
Książka jest krótka. 202 strony pisane przyjemnym, prostym językiem. Brak tutaj wymyślnych opisów czy niebieskookich mężczyzn. Przeczytałam ją w dwa wieczory po pracy.
Czytając ją nie miałam jakiś głębszych przemyśleń albo refleksji. Nie jest to typ książki nad którą będę rozmyślać przez tydzień albo do niej wracać. Jedynie wracam myślami do głównej bohaterki bo naprawdę jest świetnie napisana. Ale no właśnie tego mi tutaj brakuje bo poza tym bardzo mi się podoba.
Nie żałuję zakupu—była to przyjemna forma rozrywki.
February 16, 2026
Dom euforii
Historia dziewczyny, której życie nie wygląda dobrze. Brak miłości, zmienne nastroje matki, ignorancja ojca i kilka innych poważnych problemów sprawiają że psychika dziewczyny zmienia się, a ona sama nie wie jak sobie z tym radzić.
Książek wręcz pochłonęłam, mimo poważnych tematów jakie opisuje to czytało ją się bardzo lekko. Przystępne dla każdego pióro, pozwoli, a przynajmniej tak mi się wydaje, wielu osobom lepiej zrozumieć książkę. Mnie sama ona zafascynowała, ale też w pewien sposób przeraziła. Wiem że całość jest fikcją, ale jednak oparta na pewnych wydarzeniach i cóż tu dużo mówić nawet jak by nie była to myślę że każdy wie że takie rzeczy dla niektórych to codzienność. Smutna i rzeczywista, ale świetnie napisana.
Historia dziewczyny, której życie nie wygląda dobrze. Brak miłości, zmienne nastroje matki, ignorancja ojca i kilka innych poważnych problemów sprawiają że psychika dziewczyny zmienia się, a ona sama nie wie jak sobie z tym radzić.
Książek wręcz pochłonęłam, mimo poważnych tematów jakie opisuje to czytało ją się bardzo lekko. Przystępne dla każdego pióro, pozwoli, a przynajmniej tak mi się wydaje, wielu osobom lepiej zrozumieć książkę. Mnie sama ona zafascynowała, ale też w pewien sposób przeraziła. Wiem że całość jest fikcją, ale jednak oparta na pewnych wydarzeniach i cóż tu dużo mówić nawet jak by nie była to myślę że każdy wie że takie rzeczy dla niektórych to codzienność. Smutna i rzeczywista, ale świetnie napisana.
January 17, 2026
Nie jest to najbardziej przełomowa książka, jaką w życiu czytałam, ale tak mnie wciągnęła, że nie mogę dać mniej niż 5 gwiazdek. Dawno mnie nic tak nie zainteresowało.
February 13, 2026
menczące..
February 13, 2026
Proszę państwa, to są moje ostatnie sekundy... 2... 1... 0... JEST!!! Aaaaa!!! O Boże, nie wytrzymałbym tu ani chwili dłużej!!!
March 11, 2026
wszystko byle tylko tak nie skonczyc
Displaying 1 - 15 of 15 reviews