What do you think?
Rate this book
Σταυραετός και Κούκος
Για χρόνια θα ιστορούσαν τον γυρισμό της Σμαρώς στον Σταυραετό…
Δυο χωριά δεμένα με άσβεστο μίσος.
Δυο νέοι που κλέβονται, και γυρεύουν την τύχη τους στο σκοτάδι της κατοχικής Αθήνας.
Κι έπειτα;
Κανείς δεν ξέρει τι γίνηκε, εκτός απ’ τη Σμαρώ, που γυρνά το ’45 στον Σταυραετό με δυο μωρά παιδιά – μα μόνο το ένα είναι του Μηνά, του Κούκου που την έκλεψε.
Όμως τα μυστικά του παρελθόντος, τα ψέματα της επιβίωσης, θα στοιχειώσουν το μέλλον όλων τους.
Απ’ τη μια, το μοναστήρι για τα ορφανά κορίτσια. Κι απ’ την άλλη, ένας γάμος σαν κλωστή που βαστάει δυο πεπρωμένα.
Ένα βιβλίο μαχαιριά.
Μια ιστορία για τους απλούς ανθρώπους, που ποτέ δεν είναι απλοί.
Μια ιστορία για την Ελλάδα – τη σκληρότητα και την ομορφιά της.
Δυο χωριά δεμένα με άσβεστο μίσος.
Δυο νέοι που κλέβονται, και γυρεύουν την τύχη τους στο σκοτάδι της κατοχικής Αθήνας.
Κι έπειτα;
Κανείς δεν ξέρει τι γίνηκε, εκτός απ’ τη Σμαρώ, που γυρνά το ’45 στον Σταυραετό με δυο μωρά παιδιά – μα μόνο το ένα είναι του Μηνά, του Κούκου που την έκλεψε.
Όμως τα μυστικά του παρελθόντος, τα ψέματα της επιβίωσης, θα στοιχειώσουν το μέλλον όλων τους.
Απ’ τη μια, το μοναστήρι για τα ορφανά κορίτσια. Κι απ’ την άλλη, ένας γάμος σαν κλωστή που βαστάει δυο πεπρωμένα.
Ένα βιβλίο μαχαιριά.
Μια ιστορία για τους απλούς ανθρώπους, που ποτέ δεν είναι απλοί.
Μια ιστορία για την Ελλάδα – τη σκληρότητα και την ομορφιά της.
416 pages, Paperback
First published January 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
February 25, 2026
4,5/5
Όταν κρατώ στα χέρια μου ένα βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ,νιώθω πάντα μια γλυκιά αντίφαση,από τη μία ανυπομονώ να βουτήξω στις σελίδες του κ από την άλλη το καθυστερώ,το ταχταρίζω σχεδόν σαν μωρό,σαν κάτι πολύτιμο που θέλω να παρατείνω πριν ακόμη το αγγίξω.Κ όταν τελικά αρχίζω,χάνομαι τόσο βαθιά στον κόσμο του,που εύχομαι να μη φτάσει ποτέ το τέλος,να μη χρειαστεί να αποσυνδεθώ απ'αυτή την ευφυή,τρυφερά διεισδυτική φωνή.
Στο μυθιστόρημα Σταυραετός κ Κούκος δύο χωριά στέκουν απέναντι κ μαζί,ο Σταυραετός κ ο Κούκος.Ονόματα συμβολικά,σχεδόν μοιραία.Ο σταυραετός,αγέρωχος κ περήφανος,προστατεύει τα μικρά του με άγρια αφοσίωση.Ο κούκος,ταπεινός κ παρεξηγημένος,αφήνει ακόμη κ τα αυγά του σε ξένες φωλιές, εμπιστευόμενος άλλες φτερούγες για να συνεχιστεί η ζωή.Δύο τρόποι ύπαρξης.Δύο στάσεις απέναντι στην ευθύνη, την αγάπη, την επιβίωση.
Η ιστορία εκτείνεται απ'τη δίνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έως σχεδόν το σήμερα.Ο πόλεμος δεν είναι απλώς ένα ιστορικό σημείο αναφοράς,είναι το υπόγειο ρεύμα που διαπερνά τις οικογένειες,τα ήθη,τα έθιμα,τη συλλογική μνήμη.Μέσα απ'αυτό το φόντο γεννιούνται τραγικές φιγούρες,απλοί άνθρωποι που η ζωή τούς οδηγεί σε σύνθετους,συχνά αδυσώπητους δρόμους.Πρόσωπα που δεν πορεύονται με βάση όσα γνωρίζουν,αλλά όσα αντέχουν.Κ αυτό το «αντέχουν» γίνεται η πιο σκληρή κ αληθινή τους ταυτότητα.
Τα παιδιά αποτελούν τον φωτεινό κρίκο της αλυσίδας.Είναι το ελπιδοφόρο στοιχείο,η υπόσχεση ότι κάτι μπορεί να σπάσει τον κύκλο της σιωπής.Γιατί παντού,σε όλες τις κοινωνίες,σέρνονται μυστικά,μικρά κ μεγάλα,αλήθειες μισοειπωμένες,ψέματα που ριζώνουν κ θεριεύουν.Κ όμως, μέσα από τα βλέμματα των παιδιών διαφαίνεται η πιθανότητα μιας άλλης αρχής.
Δεν ένιωσα κάθαρση ούτε εξιλέωση.Κ αυτή η απουσία δεν με απογοήτευσε αντίθετα με κράτησε σ'εγρήγορση.Έχω την αίσθηση πως ο συγγραφέας μου έκλεισε το μάτι,πως άφησε επίτηδες μια χαραμάδα ανοιχτή ότι κάπου,σε κάποιους "κομπάρσους" αυτής της ιστορίας,κρύβεται το νήμα ενός επόμενου αφηγήματος που περιμένει να ειπωθεί.
Το γράψιμο στιβαρό,με βαθιές αναλύσεις χαρακτήρων κ τολμηρές τομές σε κοινωνικά κατεστημένα,κ όμως παραμένει θαυμαστά προσιτό.Ως αναγνώστρια,μένω με εκείνη τη γλυκιά μελαγχολία που αφήνουν τα βιβ
Όταν κρατώ στα χέρια μου ένα βιβλίο του Αύγουστου Κορτώ,νιώθω πάντα μια γλυκιά αντίφαση,από τη μία ανυπομονώ να βουτήξω στις σελίδες του κ από την άλλη το καθυστερώ,το ταχταρίζω σχεδόν σαν μωρό,σαν κάτι πολύτιμο που θέλω να παρατείνω πριν ακόμη το αγγίξω.Κ όταν τελικά αρχίζω,χάνομαι τόσο βαθιά στον κόσμο του,που εύχομαι να μη φτάσει ποτέ το τέλος,να μη χρειαστεί να αποσυνδεθώ απ'αυτή την ευφυή,τρυφερά διεισδυτική φωνή.
Στο μυθιστόρημα Σταυραετός κ Κούκος δύο χωριά στέκουν απέναντι κ μαζί,ο Σταυραετός κ ο Κούκος.Ονόματα συμβολικά,σχεδόν μοιραία.Ο σταυραετός,αγέρωχος κ περήφανος,προστατεύει τα μικρά του με άγρια αφοσίωση.Ο κούκος,ταπεινός κ παρεξηγημένος,αφήνει ακόμη κ τα αυγά του σε ξένες φωλιές, εμπιστευόμενος άλλες φτερούγες για να συνεχιστεί η ζωή.Δύο τρόποι ύπαρξης.Δύο στάσεις απέναντι στην ευθύνη, την αγάπη, την επιβίωση.
Η ιστορία εκτείνεται απ'τη δίνη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έως σχεδόν το σήμερα.Ο πόλεμος δεν είναι απλώς ένα ιστορικό σημείο αναφοράς,είναι το υπόγειο ρεύμα που διαπερνά τις οικογένειες,τα ήθη,τα έθιμα,τη συλλογική μνήμη.Μέσα απ'αυτό το φόντο γεννιούνται τραγικές φιγούρες,απλοί άνθρωποι που η ζωή τούς οδηγεί σε σύνθετους,συχνά αδυσώπητους δρόμους.Πρόσωπα που δεν πορεύονται με βάση όσα γνωρίζουν,αλλά όσα αντέχουν.Κ αυτό το «αντέχουν» γίνεται η πιο σκληρή κ αληθινή τους ταυτότητα.
Τα παιδιά αποτελούν τον φωτεινό κρίκο της αλυσίδας.Είναι το ελπιδοφόρο στοιχείο,η υπόσχεση ότι κάτι μπορεί να σπάσει τον κύκλο της σιωπής.Γιατί παντού,σε όλες τις κοινωνίες,σέρνονται μυστικά,μικρά κ μεγάλα,αλήθειες μισοειπωμένες,ψέματα που ριζώνουν κ θεριεύουν.Κ όμως, μέσα από τα βλέμματα των παιδιών διαφαίνεται η πιθανότητα μιας άλλης αρχής.
Δεν ένιωσα κάθαρση ούτε εξιλέωση.Κ αυτή η απουσία δεν με απογοήτευσε αντίθετα με κράτησε σ'εγρήγορση.Έχω την αίσθηση πως ο συγγραφέας μου έκλεισε το μάτι,πως άφησε επίτηδες μια χαραμάδα ανοιχτή ότι κάπου,σε κάποιους "κομπάρσους" αυτής της ιστορίας,κρύβεται το νήμα ενός επόμενου αφηγήματος που περιμένει να ειπωθεί.
Το γράψιμο στιβαρό,με βαθιές αναλύσεις χαρακτήρων κ τολμηρές τομές σε κοινωνικά κατεστημένα,κ όμως παραμένει θαυμαστά προσιτό.Ως αναγνώστρια,μένω με εκείνη τη γλυκιά μελαγχολία που αφήνουν τα βιβ
March 19, 2026
Ο Σταυραετός και Κούκος ,δεν κολακεύει ούτε επιδιώκει να ευχαριστήσει, αντίθετα, φανερώνει απροκάλυπτα όλη τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης, την φρίκη του πολέμου, την φτώχια, την πείνα, τις κακουχίες, τις πατριαρχικές κοινωνίες, τα σκληρά ήθη και έθιμα της κοινωνίας του προηγούμενου αιώνα, όμως παρόλο που δεν υπάρχει κάποια λύτρωση στο τέλος, αφήνει στον αναγνώστη μια γλυκόπικρη γεύση και ενώ η πίκρα προέρχεται από την σκληρή πραγματικότητα, η γλύκα βρίσκεται κρυμμένη πίσω από την ματαιότητα των πραγμάτων, την ευαλωτότητα της ανθρώπινης φύσης και της βεβαιότητας ότι η ζωή δεν σταματά, αλλάζει μορφή και συνεχίζει. Από τα πιο ωραία βιβλία του Κορτώ, συγκινητικό, ευκολοδιάβαστο, αληθινό!
March 5, 2026
Δεν με έβαλε μέσα στην ιστορία, δεν με έκανε να κάνω εικόνες τα πρόσωπα, τα τοπία, δεν οσμίστηκα, δεν αγάπησα ήρωα, δεν ταυτίστηκα , δεν ανυπομονούσα να το ξαναπιάσω , ένιωσα πως διάβασα ένα βιβλίο προχειρογραμμένο χωρίς έμφαση σε χαρακτήρες , προβλέψιμο, επιφανειακό. Λατρεύω τον Κορτώ και αυτό το βιβλίο με απογοήτευσε .
November 25, 2025
Μάλλον το πιο ενδιαφέρον και συγκινητικό βιβλίο του Αυγούστου.
March 8, 2026
Συγκινητικό, απρόβλεπτο. Από τα καλύτερά του.
January 25, 2026
πολύ βαρύ
Displaying 1 - 6 of 6 reviews