Als Louise op het punt staat om 33 te worden, maakt ze samen met haar vriend Jut een roadtrip door het westen van de Verenigde Staten. Tijdens een solowandeling in een Californische woestijn ontmoet ze een verdwaalde Amerikaan, Sim, die haar onmiddellijk meer boeit dan haar vriend. Hij is flamboyant, uitgesproken en tegendraads. Louise klampt zich aan hem vast en vervolgt de reis met Sim. Dit woelt alles om: ze trekt haar toekomstplannen, dierbaarste vriendschap en zelfs haar eigen waarneming in twijfel. Als in Las Vegas het noodlot toeslaat en ze Sim uit het oog verliest, staat ze er voor het eerst in haar leven helemaal alleen voor.
Scherp onscherp is een tragikomisch avontuur over keuzestress, toxische relaties en het verlangen naar helder inzicht.
Fenna Riethof (1992, Utrecht) is journalist en schrijver. Ze schrijft onder meer voor Mezza over boeken. Ze publiceerde eerder in Papieren helden en Sampler. Scherp onscherp is haar debuutroman.
Verrast door hoe ontzettend grappig, meeslepend en GOED dit debuut is. Ik kan het alleen maar vergelijken met David Sedaris, Adam Davies en Fleabag. Droog, verrassend, liefdevol in de details en metaforen. Jammer dat ik het binnen 24 uur uit had.
Paar keer hardop gelachen. Humor is zo onderschat in literatuur terwijl leven en literatuur in elk geval voor mij alleen te pruimen zijn dankzij humor. Ik was erg gecharmeerd van de moeder van de hoofdpersoon die door de telefoon heen al kan raden dat iemand een nieuwetijdskind is. Ze heeft een hele grote sensitieve onderbuik. Werd wel een beetje duizelig van de plaatsbepalingen, maar ja, je schrijft over een roadtrip of niet! Boek dat je tot op het eind geboeid houdt.
Jeetje wat een grappig, vreemd, meeslepend, leesbaar, absurd en goedgeschreven debuut zeg! Heb er echt van genoten. Leest lekker weg, mooie zinnen, weird plot - een aanrader!
'Dat er geen reden was om nog te blijven staan was voor haar geen reden om te gaan. Dus stonden ze daar maar. Zij, Little Tina en de echo van de oerknal.'
'Voor aliens die al lang de mens bestudeerden moest dit een eigenaardig tafereel zijn.' Dat vat de opeenvolging van wonderlijke gebeurtenissen en excentrieke personages wel goed samen. Ik heb genoten van deze (road)trip!
Een boek als een film. Meeslepend, grappig, onverwachts en verveelt geen moment. En met om de pagina een zin die me liet wensen dat ik zo iemand was die een boek las met een potlood in de hand. Helaas, nu moeten jullie het toch zelf gaan lezen en ontdekken!
Fenna Riethof lezen is op ieder bladzijde een cadeautje vinden. Haar debuutroman “Scherp onscherp” is een voortdurende, aangenaam verrassende prikkeling van de zinnen. Want dit is wat cadeautjes zijn: iemand geeft je iets waarvan je in eerste instantie niet weet wat het is. Totdat je het uitpakt. Dan word je — als het gaat om een goed cadeau — aangenaam verrast door wat de gever voor je heeft bedacht. “Scherp onscherp” zit vol goede cadeaus. De aangename verrassingen werken in de eerste plaats zeer regelmatig op de lachspieren — zonder verrassing geen lach. Maar verrassing zorgt ook voor spanning — totdat je het cadeautje hebt uitgepakt weet je immers niet wat je krijgt. Het maakt van “Scherp onscherp” dus een voortdurend geestige, spannende roman die zich tegelijkertijd nooit verliest in de wendingen of de absurditeit, maar die altijd ook natuurlijk en organisch blijft — en die wordt bevolkt door mensen die ingenieus om elkaar heen draaien en waarvan met name hoofdpersonage Louise een ontwikkeling doormaakt die ontroert, die voor velen ook herkenbaar zal zijn en die ons van alles vertelt over hoe het is om op de wereld te zijn en ons te verzoenen met hoe die in elkaar zit — en hoe we zelf in elkaar zitten.
Goed geschreven debuut. Je kijkt vanuit het wispelturige, zeer gekleurde perspectief van Louise. Zij wekt niet veel sympathie op bij de lezer. Toch wil je steeds weten hoe het verder gaat. Welke absurde keuzes ze maakt. Er zitten ook veel humoristische scènes in het boek. De lezer blijft met veel vragen achter.
Met haar debuutroman Scherp onscherp zet Fenna Riethof direct een herkenbare, eigentijdse toon neer. Het verhaal volgt Louise, die vlak voor haar drieëndertigste verjaardag samen met haar vriend Jut door het westen van de Verenigde Staten reist. Wat begint als een vrij klassieke roadtrip, verandert al snel in een zoektocht naar identiteit en richting wanneer Louise de intrigerende Sim ontmoet in de Californische woestijn. Vanaf dat moment kantelt het verhaal en wordt de lezer meegenomen in een reis die steeds onvoorspelbaarder wordt.
Toegankelijke schrijfstijl met een vleug mysterie Wat mij direct opviel tijdens het lezen, is de prettige en toegankelijke schrijfstijl van Riethof. De zinnen lezen soepel, waardoor je moeiteloos door het verhaal heen gaat. Tegelijkertijd weet ze genoeg mysterie in het verhaal te verwerken om je als lezer nieuwsgierig te houden. Je voelt continu dat er iets onder de oppervlakte speelt, zonder dat alles direct wordt prijsgegeven.
Daarnaast is de setting een groot pluspunt. De beschrijvingen van de Amerikaanse landschappen – van uitgestrekte woestijnen tot het bruisende Las Vegas – zijn levendig en gedetailleerd. Riethof slaagt erin om je echt het gevoel te geven dat je met Louise meereist, wat het boek een sfeervol karakter geeft.
Moeite met het hoofdpersonage Toch was mijn leeservaring niet volledig zonder kanttekeningen. Ik merkte dat ik moeite had om me echt in te leven in Louise als hoofdpersonage. Haar keuzes en gedachten voelden voor mij soms wat afstandelijk, waardoor ik minder emotioneel betrokken raakte bij haar ontwikkeling. Dit is natuurlijk een persoonlijke ervaring, maar het zorgde er wel voor dat het verhaal voor mijn gevoel iets verder van mij af bleef staan dan ik had gehoopt.
Dat gezegd hebbende, wist Riethof me wel te boeien met de dynamiek tussen de personages. De relatie tussen Louise en Sim, maar ook de impact daarvan op haar bestaande leven, blijft interessant genoeg om door te willen lezen. Je wilt toch weten waar dit alles naartoe leidt.
Intrigerend debuut dat smaakt naar meer Ondanks mijn moeite met het hoofdpersonage, vond ik Scherp onscherp absoluut intrigerend. Het verhaal blijft prikkelen en zet je aan het denken over relaties, keuzes en hoe goed je jezelf eigenlijk kent. De combinatie van een sterke setting, een vlotte schrijfstijl en een onderhuidse spanning maakt dit een debuut dat je niet zomaar weglegt.
Na het lezen ben ik dan ook zeker benieuwd naar toekomstig werk van Fenna Riethof. Scherp onscherp voelt als een veelbelovende start van een auteur die nog veel te vertellen heeft – en wat mij betreft smaakt dat absoluut naar meer!
Ik vind Fenna Riethof een hele fijne vertelstem hebben. Veel dialoog maakt het verhaal echt levendig. Interessante gesprekken en gedachtes. Mooie omgeving en contrast in omgeving: weidse woestijn waar je makkelijk doodgaat omdat je jezelf kwijtloopt vs gokhal in Las Vegas in een duur hotel aan de boulevard. En normaal hou ik echt heel erg van open eindes maar deze was me eigenlijk nét te open! Daarom geef ik uiteindelijk 4 ipv 5 sterren.
Wat een origineel, meeslepend, spannend en verrassend boek! Een ware pageturner met bizar sfeertje. Het verhaal blijft steeds in beweging en neemt totaal onverwachte wendingen, zonder dat het ongeloofwaardig wordt. Geen van de personages is echt sympathiek, maar toch zorgt Fenna Riethof dat je iets voor ze gaat voelen. Begrip, medelijden, compassie? Soms weet je niet eens wat het is. Het verhaal heeft een goeie balans tussen de binnenwereld van hoofdpersoon Louise en de opeenstapeling van bizarre gebeurtenissen die daar (deels) uit voortkomt. De beeldspraak is vaak zo treffend dat het grappig is. De personages zijn vrij extreem, maar gelaagd. Ik lees terug dat sommigen het ontbreken van aanhalingstekens in de dialogen missen. Ik had het niet eens door. Het einde is spectaculair, totaal onverwacht en laat je uiteindelijk achter met een aantal (half) onbeantwoorde vragen om zelf in te vullen. Maar dan zonder een onbevredigd gevoel… knap hoor! Een scherp debuut.
Leest als een film — met de lezer aan de camera. In het kielzog van Louise kom je nog eens ergens. Ik raakte haar, net als Jut, soms een beetje kwijt, maar dat past wel in het thema. Aanrader!
⭐️⭐️⭐️⭐️✨ Snel boek dat uitnodigt om door te lezen met een jong en herkenbaar hoofdpersonage dat tot de verbeelding spreekt. De toon is droog(komisch) en verschillende karakters krijgen leuke, herkenbare dramatische persoonlijkheden aangemeten. De dynamiek ertussen is fijn en origineel. Alles speelt zich af tegen de achtergrond van een dreigende escalatie, terwijl tegelijkertijd het niet-veel-aan-de-handgevoel van een reis ook voelbaar is. Tel daarbij de problemen van een 30-er anno nu bij op en je komt bij een interessante mix die je niet snel weglegt. Fraai debuut dat smaakt naar meer. Verfrissende stijl!
Dit was niet voor mij. En dat komt niet omdat ik het slecht geschreven vond, of saai of niet belangrijk. Want dat is het allemaal wel! Maar: voor mij volgde het een schema/motief wat ik te vaak heb gelezen, namelijk:
Humorloze hoofdpersoon moet nu écht wat gaan doen met zijn/haar leven, maar weet het allemaal niet meer, laat alles maar een beetje over zich heen komen, heeft vreugdeloze seks, maakt een paar overduidelijk slechte/potentieel gevaarlijke keuzes, en sukkelt minstens het halve boek achter de gevolgen van die slechte keuzes aan. De mensen rondom de hoofdpersoon bagatelliseren het rare gedrag want zijn teveel met zichzelf bezig. Dan zegt een totaal onbekende iets want eindelijk een beetje een emotie oproept, en aan het einde van het boek lijkt er voorzichtig licht aan het eind van de tunnel.
En natuurlijk volgt nagenoeg elk verhaal een schema, maar dit schema vind ik onprettig. Ik weet het: ik ben een ouwe zeikerd.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Het las als een trein. Ik zat er helemaal in. Heerlijk ontspannend. Ik kon meevoelen met het hoofdpersonage. Het einde… ja, ik heb niet graag open eindes. Het voelt niet afgerond.
Voor de leesclub gelezen en misschien denk ik er weer anders over na de bespreking maar voor nu voelde ik vooral nul sympathie voor wie dan ook in dit boek. Niet voor Louise, niet voor Jut (wat een slapjanus!), niet voor Celia, niet voor Sim (hallo rode vlaggen!), niet voor de moeder en misschien een heel klein beetje wel voor Nicholas. Ik heb me vooral geïrriteerd aan Louise. Maar ik vind het boek wel goed geschreven.
Fenna Riethof is freelance journalist en schrijver. Ze schrijft onder meer een boekenrubriek voor Mezza en debuteert met deze roman. Haar scherpe pen en observaties over dertigersdilemma’s voel je meteen door.
Louise staat op het punt 33 te worden en trekt met haar vriend Jut door het westen van de Verenigde Staten. Het zou een romantische roadtrip moeten zijn, maar tijdens een eenzame wandeling in een uitgestrekte Californische woestijn loopt ze Sim tegen het lijf: een flamboyante, tegendraadse Amerikaan die haar in één gesprek meer raakt dan Jut in jaren heeft gedaan. Voor ze het weet laat ze haar oude plannen (en haar vriend) achter en hopt ze met Sim verder. Alles komt op losse schroeven te staan: haar toekomst, haar hechte vriendschap met haar beste vriendin en zelfs hoe ze naar zichzelf kijkt. Wanneer het noodlot in Las Vegas toeslaat en Sim opeens verdwenen is, staat Louise er voor het eerst écht alleen voor.
Wat direct opvalt is Riethofs frisse, licht ironische schrijfstijl. Ze schakelt soepel tussen humor en diepgang, zonder ooit zwaar of zweverig te worden. Louise is heerlijk herkenbaar in haar keuzestress, Jut is nét irritant genoeg om te snappen waarom ze twijfelt, en Sim is zo’n chaotische magneet waar je tegelijkertijd voor valt en bang voor bent. Hun dynamiek spat van de pagina’s. Ik vond het vooral sterk hoe het boek de verwarring van deze tijd weet te vangen – die constante onscherpte tussen wat je denkt te willen en wat je eigenlijk nodig hebt. De roadtrip-scènes zijn heerlijk cinematografisch en de dialogen knallen.
Al met al is Scherp onscherp een sprankelend, herkenbaar en heerlijk leesbaar debuut dat je laat glimlachen én nadenken. Een boek dat je eraan herinnert dat volwassen worden soms betekent: lekker verdwalen voordat je eindelijk scherp ziet wat je écht wilt.
Huh, ik snap niet dat zoveel mensen zo genoten van dit boek (maar daar ben ik wel blij om, zowel voor de lezers als voor Riethof). Blijkbaar klikt het bij mij niet. Ik vond het een er-gebeurt-net-niets-boek, een oninspirerende vrouw-zoekt-zichzelf-tussen-veilige-en-onveilige-man-boek, en een er-zat-potentie-in-maar-bereikte-het-niet boek. Ik zocht een All Fours, maar die ben ik nog steeds aan het zoeken. Wél af en toe hardop gelachen, vandaar de 2e ster. Maar had er echt meer van verwacht!
Ik vind het altijd een beetje jammer als er in het laatste deel van het boek een “over the top”-gebeurtenis moet plaatsvinden om het verhaal te laten slagen. Verder miste ik complexiteit achter haar keuzes en gedrag.
Eerste stuk vloog ik doorheen. Nadat Louise in het hotel en casino belandt verloor ik mijn interesse. Niet duidelijk wat hiervoor de aanleiding is. De dialogen met Nicholas vond ik oppervlakkig.
Verwacht niet dat dit verhaal erg blijft hangen.
This entire review has been hidden because of spoilers.