What do you think?
Rate this book
Harika Bir Hayat
2023 YUNUS NADİ ROMAN ÖDÜLÜ
“Bir zamanlar elmas gerdanlıklar gibi ışıl ışıl parıldayan şehir, şimdi buzlu camdan bir kubbenin altında donup kalmış. Gökyüzü kefen gibi beyaz, güneş hayalet gibi silik. Boğaz’ın suyu kapkara. Dallar bir türlü tomurcuklanmıyor. Haşarı bir veledin kavanoza hapsettiği sinekler gibiyiz, cama kafamızla vurup bir nefeslik delik açmaya çalışıyoruz…”
İşgal altındaki İstanbul’un sisli bir sabahında, dünyaya bir bebek gelir. Adı: Harika. Duygularıyla nesneleri yerinden oynatan, büyüdükçe etrafındaki herkesi kendi yörüngesine çeken bu kız çocuğu, devrin karanlığıyla kendi ışığı arasındaki çatışmanın tam ortasında görülebilecek en harika varlıktır. Onu, işlenmemiş bir elmas, diye tarif ederler. Patlamaya hazır bir bomba. Ölüme uçan eşsiz bir kelebek.
Hikmet Hükümenoğlu, işgal İstanbul’unun karanlığından Cumhuriyet’in ilk ışıklarına uzanan dönemi ince ince işlediği Harika Bir Hayat’ta, sıradışı kadın karakterinin derinlikli portresini 20. yüzyıl Türkiye tarihinin dönüm noktalarıyla yan yana getiriyor. Okuru hem Harika’nın olağanüstü hayat hikâyesine hem de dönüşen toplumun hafızasına yaklaştırdığı bu romanında, bir kadının varoluşuyla bir ülkenin yeniden doğuşu arasındaki kesişimleri ortaya koyuyor.
“Bir zamanlar elmas gerdanlıklar gibi ışıl ışıl parıldayan şehir, şimdi buzlu camdan bir kubbenin altında donup kalmış. Gökyüzü kefen gibi beyaz, güneş hayalet gibi silik. Boğaz’ın suyu kapkara. Dallar bir türlü tomurcuklanmıyor. Haşarı bir veledin kavanoza hapsettiği sinekler gibiyiz, cama kafamızla vurup bir nefeslik delik açmaya çalışıyoruz…”
İşgal altındaki İstanbul’un sisli bir sabahında, dünyaya bir bebek gelir. Adı: Harika. Duygularıyla nesneleri yerinden oynatan, büyüdükçe etrafındaki herkesi kendi yörüngesine çeken bu kız çocuğu, devrin karanlığıyla kendi ışığı arasındaki çatışmanın tam ortasında görülebilecek en harika varlıktır. Onu, işlenmemiş bir elmas, diye tarif ederler. Patlamaya hazır bir bomba. Ölüme uçan eşsiz bir kelebek.
Hikmet Hükümenoğlu, işgal İstanbul’unun karanlığından Cumhuriyet’in ilk ışıklarına uzanan dönemi ince ince işlediği Harika Bir Hayat’ta, sıradışı kadın karakterinin derinlikli portresini 20. yüzyıl Türkiye tarihinin dönüm noktalarıyla yan yana getiriyor. Okuru hem Harika’nın olağanüstü hayat hikâyesine hem de dönüşen toplumun hafızasına yaklaştırdığı bu romanında, bir kadının varoluşuyla bir ülkenin yeniden doğuşu arasındaki kesişimleri ortaya koyuyor.
360 pages, Paperback
Published November 27, 2025
52 people are currently reading
1077 people want to read
About the author
Hikmet Hükümenoğlu
13 books216 followers1971 yılında İstanbul'da doğdu. Robert Kolej'den, sonra Boğaziçi Üniversitesi Fizik ve ardından Koç Üniversitesi MBA bölümlerinden mezun oldu. Dokuz yıl boyunca çeşitli yatırım bankaları ve aracı kurumlarda analist ve üst düzey yönetici olarak çalıştı. 2004 yılında finans sektörünü terk ettiğinden beri zamanının büyük bir kısmını yazarak ve müzik yaparak geçiriyor.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 160 reviews
February 2, 2023
4.5/5
Hikmet Hükümenoğlu son yıllarda en heyecan verici bulduğum yazarların başında geliyor. "Harika Bir Hayat" da bu heyecanın boşuna olmadığını bir kez daha kanıtladı. Harika isimli özel güçleri (!) olan bir kadının biyografisi olarak görebileceğimiz roman, aynı zamanda Kurtuluş Savaşı’ndan Soğuk Savaş günlerine kadar yaklaşık otuz senelik bir dönemi ele almasıyla bir ilk dönem Cumhuriyet biyografisi olarak da görülebilir. Kitapta zaman zaman ansiklopedik diyebileceğimiz dipnotlara rastlıyoruz. Suat Derviş, Nazım Hikmet, Zekeriya-Sabiha Sertel gibi onlarca “tanıdık” sima kitapta kendine yer buluyor. Genelde az bilinen bir dönemi ele almasından ötürü bu çalışmanın bile başlı başına çok kıymetli olduğunu düşünüyorum. Türkiye tarihinin bitmek tükenmek bilmeyen tekerrürlerden ibaret olduğunu görmek canımı sıksa da resmi tarih çerçevesinin dışına çıkılmasının günümüzün daha iyi anlaşılması adına çok gerekli olduğuna inanıyorum.
Kitaba ismini veren Harika’ya döndüğümüzde özel güçleri (!) ve parlak bir zekası olan bir kadınla karşılaşıyoruz. Hayatının her anına tanıklık ettiğimiz Harika ne yapsa da mutluluğu bir türlü bulamıyor. Elini attığı hemen her şeyde öyle ya da böyle başarılı oluyor ama bu başarı onu tatmin etmediği gibi, aksine kendini daha da yetersiz hissetmesine yol açıyor. Bu yetersizlik hissinin anahtarı ise annesi Melekle kurduğu (kuramadığı) ilişkide saklı. Melek Hanım ne yaparsa yapsın kızını görmezden gelen bir kadın. Harika’nın hemen her başarısı da bu yüzden yarım kalıyor. Annesinden istediği onayı alamayan Harika, bu yüzden farklı kimliklere (hayatlara!) bürünerek kendini her seferinde yeniden inşa etmeye çalışıyor. Her yıkım ve inşa süreci gibi Harika’nınkiler de üzerinde bol bol sancı ve tortu bırakıyor tabii. Kitabın sonunun da (sürprizleri açık etmemek adına detaylandırmıyorum) bu yüzden tam Harika’ya yakışan şekilde olduğunu düşünüyorum.
Hikmet Hükümenoğlu yarattığı dünyanın detaylarını okuyucusuna aktarma konusunda gerçekten çok başarılı bir yazar ve bence "Harika Bir Hayat" bugüne kadar yazdığı en iyi roman. Bir de belki saçma ama romanı bitirdikten sonra bir devam romanı gelse ne harika olur diye düşündüm.
Hikmet Hükümenoğlu son yıllarda en heyecan verici bulduğum yazarların başında geliyor. "Harika Bir Hayat" da bu heyecanın boşuna olmadığını bir kez daha kanıtladı. Harika isimli özel güçleri (!) olan bir kadının biyografisi olarak görebileceğimiz roman, aynı zamanda Kurtuluş Savaşı’ndan Soğuk Savaş günlerine kadar yaklaşık otuz senelik bir dönemi ele almasıyla bir ilk dönem Cumhuriyet biyografisi olarak da görülebilir. Kitapta zaman zaman ansiklopedik diyebileceğimiz dipnotlara rastlıyoruz. Suat Derviş, Nazım Hikmet, Zekeriya-Sabiha Sertel gibi onlarca “tanıdık” sima kitapta kendine yer buluyor. Genelde az bilinen bir dönemi ele almasından ötürü bu çalışmanın bile başlı başına çok kıymetli olduğunu düşünüyorum. Türkiye tarihinin bitmek tükenmek bilmeyen tekerrürlerden ibaret olduğunu görmek canımı sıksa da resmi tarih çerçevesinin dışına çıkılmasının günümüzün daha iyi anlaşılması adına çok gerekli olduğuna inanıyorum.
Kitaba ismini veren Harika’ya döndüğümüzde özel güçleri (!) ve parlak bir zekası olan bir kadınla karşılaşıyoruz. Hayatının her anına tanıklık ettiğimiz Harika ne yapsa da mutluluğu bir türlü bulamıyor. Elini attığı hemen her şeyde öyle ya da böyle başarılı oluyor ama bu başarı onu tatmin etmediği gibi, aksine kendini daha da yetersiz hissetmesine yol açıyor. Bu yetersizlik hissinin anahtarı ise annesi Melekle kurduğu (kuramadığı) ilişkide saklı. Melek Hanım ne yaparsa yapsın kızını görmezden gelen bir kadın. Harika’nın hemen her başarısı da bu yüzden yarım kalıyor. Annesinden istediği onayı alamayan Harika, bu yüzden farklı kimliklere (hayatlara!) bürünerek kendini her seferinde yeniden inşa etmeye çalışıyor. Her yıkım ve inşa süreci gibi Harika’nınkiler de üzerinde bol bol sancı ve tortu bırakıyor tabii. Kitabın sonunun da (sürprizleri açık etmemek adına detaylandırmıyorum) bu yüzden tam Harika’ya yakışan şekilde olduğunu düşünüyorum.
Hikmet Hükümenoğlu yarattığı dünyanın detaylarını okuyucusuna aktarma konusunda gerçekten çok başarılı bir yazar ve bence "Harika Bir Hayat" bugüne kadar yazdığı en iyi roman. Bir de belki saçma ama romanı bitirdikten sonra bir devam romanı gelse ne harika olur diye düşündüm.
March 8, 2026
Hikmet Hükümenoğlu'ndan okuduğum ilk kitap oldu Harika Bir Hayat, gecikmiş bir tanışma şüphesiz. Olsun varsın, arayı kapatırız illaki.
Öncelikle biçimsel olarak kitabı çok beğendiğimi söyleyeyim. Türler arasında salınan, biyografiden röportaja, polisiyeden ansiklopedik pasajlara uzanan çok sayıda farklı türü deniyor Hükümenoğlu, bu açıdan son derece cesur ve deneysel bir roman. Ben yazarın metinle ve okurla böyle oyun oynamasını çok seviyorum, yine çok hoşuma gitti.
Kitapta aslında iki eksen var; biri mikro eksen diyebileceğimiz; ana karakter olan Harika'nın hayat hikayesi, diğeriyse kitabın geçtiği dönemde (Osmanlı'nın son yılları, Cumhuriyet'in kuruluşu ve kurumsallaşması) yaşanan toplumsal dönüşümlerin anlatıldığı daha makro eksen. Bu makro eksen çok ilgimi çekti ve merakla okudum o kısımları. Anlatı 1919'dan başlayıp 1960'lara dek uzanırken arka planda yaşananları, yıkılanları ve yapılanları, kentin dönüşümünü, bir ulusun zihin dünyasının biçimlenişini okumak çok güzeldi.
Mikro eksendeki hikayenin içineyse maalesef bir türlü tam olarak giremedim. Harika'nın çocukluk yıllarını okurken duyduğum heyecan ve merak maalesef ilerleyen kısımlarda sönümlendi. En başta ortaya çıkan doğaüstü güçlerinin (bebekliğinden itibaren duygularıyla nesneleri yerinden oynatabilme kabiliyetine sahip biri kendisi) metne kattığı uçucu hâli, o hafif büyülü gerçekçi esintiyi çok sevmiştim ancak bunlar hikayenin akışına tam olarak eklenmiyor, belirleyici olmuyor. Dolayısıyla bir yerden sonra Harika'yı değil toplumsal olanı merak eder, onun için okurken buldum kendimi. Hikayedeki karakterlerin de pek çoğuyla duygusal değil toplumsal olarak ilişkilendiğimi fark ettim - yani bütün o makro eksenin içinde bir yere, bir tipolojiye oturuyorlar, hem de çok güzel oturuyorlar ancak bu insanlar bunun ötesinde kimdir, tanısam ne hissederim, nelerini severim, nelerini sevmem bilmiyorum, bu açıdan karakterleri biraz araçsallaştırılmış buldum.
Ezcümle; bence türlü sorunlarına rağmen kendini merakla okutan bir metin Harika Bir Hayat. Benim gibi toplumsal değil kurgusal tarafından yakalar belki sizi, o zaman daha da çok haz alırsınız kanımca.
Öncelikle biçimsel olarak kitabı çok beğendiğimi söyleyeyim. Türler arasında salınan, biyografiden röportaja, polisiyeden ansiklopedik pasajlara uzanan çok sayıda farklı türü deniyor Hükümenoğlu, bu açıdan son derece cesur ve deneysel bir roman. Ben yazarın metinle ve okurla böyle oyun oynamasını çok seviyorum, yine çok hoşuma gitti.
Kitapta aslında iki eksen var; biri mikro eksen diyebileceğimiz; ana karakter olan Harika'nın hayat hikayesi, diğeriyse kitabın geçtiği dönemde (Osmanlı'nın son yılları, Cumhuriyet'in kuruluşu ve kurumsallaşması) yaşanan toplumsal dönüşümlerin anlatıldığı daha makro eksen. Bu makro eksen çok ilgimi çekti ve merakla okudum o kısımları. Anlatı 1919'dan başlayıp 1960'lara dek uzanırken arka planda yaşananları, yıkılanları ve yapılanları, kentin dönüşümünü, bir ulusun zihin dünyasının biçimlenişini okumak çok güzeldi.
Mikro eksendeki hikayenin içineyse maalesef bir türlü tam olarak giremedim. Harika'nın çocukluk yıllarını okurken duyduğum heyecan ve merak maalesef ilerleyen kısımlarda sönümlendi. En başta ortaya çıkan doğaüstü güçlerinin (bebekliğinden itibaren duygularıyla nesneleri yerinden oynatabilme kabiliyetine sahip biri kendisi) metne kattığı uçucu hâli, o hafif büyülü gerçekçi esintiyi çok sevmiştim ancak bunlar hikayenin akışına tam olarak eklenmiyor, belirleyici olmuyor. Dolayısıyla bir yerden sonra Harika'yı değil toplumsal olanı merak eder, onun için okurken buldum kendimi. Hikayedeki karakterlerin de pek çoğuyla duygusal değil toplumsal olarak ilişkilendiğimi fark ettim - yani bütün o makro eksenin içinde bir yere, bir tipolojiye oturuyorlar, hem de çok güzel oturuyorlar ancak bu insanlar bunun ötesinde kimdir, tanısam ne hissederim, nelerini severim, nelerini sevmem bilmiyorum, bu açıdan karakterleri biraz araçsallaştırılmış buldum.
Ezcümle; bence türlü sorunlarına rağmen kendini merakla okutan bir metin Harika Bir Hayat. Benim gibi toplumsal değil kurgusal tarafından yakalar belki sizi, o zaman daha da çok haz alırsınız kanımca.
March 13, 2023
Tam olarak ne yapmaya calistigini asla anlayamadim okurken. Fazlasiyla eril bir dille yazilmis bir roman. Asla sevilesi olmayan, kitap boyunca sac bas yoldurtan ana karakter Harika. Araya serpistirilmis roportajlar, asla oturmayan buyuk cumleler. Kisa kisa tarihsel sureci anlatmaya calisirken dipnotlarla kaybolan hikaye. Anne-kiz hikayesi kopuk, Harika karakterine yuklenilen 3 isim ve 3 rol da anlamsiz ve ici doldurulamamis. Ozellikle sair Harika? Yani ne mana? Kitapta Harikaya kendi ayaklari ustunde duran bir Kadin imaji vermeye calisirken bir yandan da ya sevgilisinin ya Kamuran beyin, ya abisinin ya da annesinin zorbaliklarina siginan bir Harika var. Olaganustu gucleri ne mana hic anlamadim. Bos. Bombos bir kitap. Hikmet Hukmenoglu’nu seven buyuk bir kitle var. Bu bestseller bir yazar olmasindan mi bilemiyorum. Ama benim icin bu kitabin gecmiste okudugumuz Ayse Kulin kitaplarindan hicbir farki yok. Ayrica bu korburunda da dikkatimi cekmisti. Karakterlerle beraber yakin tarihte yasananlari da azbucuk goruyoruz. Ama hicbirinin ustune egilmediginden, her sey kopuk kopuk ve sig kalmis bu romanda. Korburunda bu bir nebze daha iyiydi diyebilirim. Iki yildiz vermistim aslinda ama haftasonu uzerinde dusununce hic sevmedigimi farkettim. Ozellikle hikayenin karakterlerin kopuklugu, kitabin sonunun ucu acik ama anlamsiz olusu beni daha da uzaklastirdi romandan. 1 yildiz.
March 22, 2023
1919-50 yıllarının Türkiye’sinde nefes kesen bir yolculuğa hazırsanız, önce uzun bir nefes alınız, sonra bu harika kitabın sayfalarını çevirmeye başlayınız. Romanımızın kahramanı da kitap gibi Harika bir kadın.
Aristokrat bir çevrede doğan, büyüyen, iyi bir eğitim alan bir çocuğun, bir şaire, bir tiyatrocuya, bir istihbaratçıya dönüşmesinin hikayesini muhteşem bir kurgu ile okuyoruz. Bu kitap kurgu mu yoksa gerçekten yaşanmış bir biyografik roman mı olduğunu hiç anlayamadım. Her bölümde o kadar çok ince detay ve dipnot var ki, bir yandan da o dönemin tarihine tanıklık ediyoruz.
Bütün roman aslında bir anne kız hikayesi. Kızın yaptığı her işten sonra annesi tarafından hiç bir zaman takdir edilmediğini görüyoruz. Takdir edilmedikçe de Harika kendine yeni kimlikler ediniyor ve bu kimliklerin başından geçenleri okuyoruz.
Kitabın finali tam karaktere yakışır bir şekilde bitiyor. Kesinlikle HARİKA!
Aristokrat bir çevrede doğan, büyüyen, iyi bir eğitim alan bir çocuğun, bir şaire, bir tiyatrocuya, bir istihbaratçıya dönüşmesinin hikayesini muhteşem bir kurgu ile okuyoruz. Bu kitap kurgu mu yoksa gerçekten yaşanmış bir biyografik roman mı olduğunu hiç anlayamadım. Her bölümde o kadar çok ince detay ve dipnot var ki, bir yandan da o dönemin tarihine tanıklık ediyoruz.
Bütün roman aslında bir anne kız hikayesi. Kızın yaptığı her işten sonra annesi tarafından hiç bir zaman takdir edilmediğini görüyoruz. Takdir edilmedikçe de Harika kendine yeni kimlikler ediniyor ve bu kimliklerin başından geçenleri okuyoruz.
Kitabın finali tam karaktere yakışır bir şekilde bitiyor. Kesinlikle HARİKA!
August 6, 2023
Harika Bir Hayat, Hikmet Hükümenoğlu'ndan okuduğum ilk roman. Harika'nın hikayesinin yanında 1.Dünya Savaşı sonrası Türkiye döneminde başlayıp 2.Dünya Savaşı sonlarında Türkiye'ye kadar giden bir ülke panoroması. Tarihi kurguları seviyorsanız mutlaka şans vermeniz gereken bir kitap. Kişisel olarak kitap içindeki ilişkilerin biraz yüzeysel kaldığı düşüncesindeyim. Örneğin Melek Hanım ile Harika'nın sorunlu anne kız ilişkisini daha ayrıntılı şekilde okumak isterdim. Bu gibi ayrıntıların haricinde gayet başarılı bir roman, yazarın diğer kitaplarını da merak ediyorum.
January 31, 2023
Hikmet Hükümenoğlu yine bir dönem romanı yazmış. Olağanüstü güçlere sahip Harika'nın hayat öyküsünü okurken Türkiye'nin ilk 50 yılını yaşatıyor bize. Nefis bir karakter ve çok akıcı su gibi okunan bir roman.
February 16, 2023
Edebiyatımızın ferah nefesi Hikmet bey yine şahane bir roman yazmış. Çok sevdim. Başlarda biraz Adı Aylin’i anımsadım ama sonra çok şahane şekilde ayrıştırdı kendini.
Tabii bir yandan cumhuriyetin ilk yıllarına dair detayları görmek, sosyal yaşamın değişimini okumak tatlı bir nostalji hissi verirken bir yandan da günümüze özgü sandığımız bir çok problemin ne kadar derine kök saldığını görmek insanı çok üzüyor. En çok canımı sıkan ise faşizmin ülkenin entelektüel dünyasında ne kadar çok yankı bulduğunu görmek oldu.
Türkçe yazarların yüz akı Hikmet beye teşekkürlerimle.
Tabii bir yandan cumhuriyetin ilk yıllarına dair detayları görmek, sosyal yaşamın değişimini okumak tatlı bir nostalji hissi verirken bir yandan da günümüze özgü sandığımız bir çok problemin ne kadar derine kök saldığını görmek insanı çok üzüyor. En çok canımı sıkan ise faşizmin ülkenin entelektüel dünyasında ne kadar çok yankı bulduğunu görmek oldu.
Türkçe yazarların yüz akı Hikmet beye teşekkürlerimle.
April 6, 2023
Hikmet Hükümenoğlu uzun zamandır merak ettiğim bir yazardı, Harika Bir Hayat tanışma kitabım oldu…
1919'da İstanbul'da başlayıp 1960'lara uzanan roman Harika'nın hayatını anlatıyor. Akıllı, yetenekli, kendine biçilen kalıba sığmayan, güzel bir kadının fantastik öğelerle süslü hikayesini okurken ülkenin içinden geçtiği savaşlara, hiç bitmeyen iç çekişmelere, siyasetin binbir yüzüne, bazen çok renkli bazen karanlık zamanlara tanıklık ediyorsunuz. Anlatının içinde aile, aşk, tarih, toplum, savaş, istihbarat, sanat var, dolayısıyla çok yönlü bir metin diyebiliriz. Edebiyat ve basın dünyasından pek çok tanınmış isim de satırlar arasından selam veriyor, anekdotlar, aralarındaki husumetler hikayeye ayrı bir renk katmış...
Fikri, hikayeyi sevdim, bana göre yazar güzel bir damar yakalamış. Esasen anlatımı da iyi, ancak çok fazla olay, mesaj ve tanınmış isim tek bir kitaba sığdırılmaya çalışılmış, dolayısıyla bazı kısımlar hızlı bazıları ise yavaş ilerliyor, bana göre bu zaman zaman kurgu ve anlatımda karışıklıklara neden olmuş. Biraz daha sadeleştirilerek anlatılan ya da 2-3 kitaba yayılan bir hikaye beni daha çok mutlu ederdi. Romanın kurgu karakterlerinin neredeyse hepsi sıra dışı. Farklı, renkli, ışıklı karakterleri sevsem de bu kadar kalabalık yer yer beni yordu...
Son not, Harika ile annesinin ilişkisi çok canımı yaktı. Hiç bir kadın yarım kalmamalı, yarım bırakılmamalı, aksi kuşaklar boyu süren travmalar silsilesine yol açıyor...
Son not Harika ile annesi arasındaki sorunlu
Hikmet Hükümenoğlu ile vedalaşıyor muyum? Kesinlikle hayır, sırada Körburun var:)
1919'da İstanbul'da başlayıp 1960'lara uzanan roman Harika'nın hayatını anlatıyor. Akıllı, yetenekli, kendine biçilen kalıba sığmayan, güzel bir kadının fantastik öğelerle süslü hikayesini okurken ülkenin içinden geçtiği savaşlara, hiç bitmeyen iç çekişmelere, siyasetin binbir yüzüne, bazen çok renkli bazen karanlık zamanlara tanıklık ediyorsunuz. Anlatının içinde aile, aşk, tarih, toplum, savaş, istihbarat, sanat var, dolayısıyla çok yönlü bir metin diyebiliriz. Edebiyat ve basın dünyasından pek çok tanınmış isim de satırlar arasından selam veriyor, anekdotlar, aralarındaki husumetler hikayeye ayrı bir renk katmış...
Fikri, hikayeyi sevdim, bana göre yazar güzel bir damar yakalamış. Esasen anlatımı da iyi, ancak çok fazla olay, mesaj ve tanınmış isim tek bir kitaba sığdırılmaya çalışılmış, dolayısıyla bazı kısımlar hızlı bazıları ise yavaş ilerliyor, bana göre bu zaman zaman kurgu ve anlatımda karışıklıklara neden olmuş. Biraz daha sadeleştirilerek anlatılan ya da 2-3 kitaba yayılan bir hikaye beni daha çok mutlu ederdi. Romanın kurgu karakterlerinin neredeyse hepsi sıra dışı. Farklı, renkli, ışıklı karakterleri sevsem de bu kadar kalabalık yer yer beni yordu...
Son not, Harika ile annesinin ilişkisi çok canımı yaktı. Hiç bir kadın yarım kalmamalı, yarım bırakılmamalı, aksi kuşaklar boyu süren travmalar silsilesine yol açıyor...
Son not Harika ile annesi arasındaki sorunlu
Hikmet Hükümenoğlu ile vedalaşıyor muyum? Kesinlikle hayır, sırada Körburun var:)
April 19, 2023
Kitapla ilgili gerçek düşüncelerimi yazmak istemiyorum. ne olursa olsun emeğe zarar verir diye endişe içindeyim. Fakat açık yüreklilikle söyleyebilirim ki ben yandım siz yanmayın. İnsanların bu kadar çok beğenmesine de anlam veremiyorum. “Tarihi roman” tarihte geçen olayları arka arkaya yazmak ve bunu kapatmak için sabun köpüğü bir hikayeyle süslemeye çalışmak olmamalı. Karakterler dönemi yansıtmayan karton kişiler gibi, kitap büyülü gerçeklik değil fakat arada nerden çıktığı belli olmayan ve hangi amaçla eklendiğini bir türlü anlamadığımız doğa üstü kısımlar var.
Daha fazla detaylandırmak istemiyorum tam bir hayal kırıklığı…
Daha fazla detaylandırmak istemiyorum tam bir hayal kırıklığı…
May 4, 2024
Yazar bu romanı ile 2023 Yunus Nadi Roman Ödülünü kazandı. Yazarın okuduğum ilk romanı. Bir dönem romanı ve ilginç bir biyografik roman. Dönemin zamana yön veren kişilikleri ve olaylarına romanda olabildiğince yalın bir şekilde, roman formatının elverdiği ölçüde verilmiş. Karakterlerin ilişkilerinin psikolojik derinliği daha başarılı yansıtılabilirdi. Akıcı ve güzel Türkçesiyle heyecanla, hızla okunuyor.
February 19, 2023
Harika! 1. Dünya Savaşı'nın sonları ve işgal döneminden başlayıp 2. Dünya Savaşı'nın hemen sonrasına kadar uzanan bir dönemde Istanbul'da geçen bir dönem romanı. Özellikle dönemin basın, gazete ve edebiyat dünyasına ilişkin haberleri içeren dipnotlari ile zenginleşen, siyasi ve toplumsal meselelerin gündelik hayata ve yaşama bu kanallar üzerinden nasıl etki ettiğini net bir şekilde panaromik olarak veren bir roman. Bir kadın kahraman olarak muazzam yetenekleri, zekası ve duygusal karmaşası ile Harika. Onun çevresindeki zengin ve derinlikli karakterler, ilişkiler. Ve sanki bir magnum opus olan körburun'u geride bırakan bir atmosfer inşası ve edebi lezzet. Ve tabbiii ki sonu. Tam anlamlandiramadigim bir detay dışında sürprizli son enfes. Ve ve son olarak, vatanı sevmenin ırkçı ve milliyetçi yollardan geçmeden de mümkün olabildiğini 1940 larda da anlatamıyormuşuz, şimdi de anlatamıyoruz, ne acı...
August 2, 2023
3,5. Yeni nesil prime time dizi senaryosu tadında… Bir tarih kesitine yerleştirilmiş ne zaman ne sürpriz gelişmenin yaşanacağı belli olmayan bir kadın romanı… Yaz okuması.
July 18, 2024
Aslında her şey güzel gidiyordu. Kitabı beğeniyor, yazarın fonda verdiği dönemle ilgili bilgiler hoşuma gidiyor, güzel bir kitap okumanın verdiği hazzı alıyordum.
Ama bir yerde kitapla olan bağım koptu.
Sanırım bu kitabın ikinci yarısında oldu.
Harika’nın babası ölüp, Kamuran Bey’in apartmanına taşınmaları ve özellikle Harika pastanede sevgilisiyle tanıştıktan sonra roman benim yokuş aşağı gitmeye başladı.
Bunun ilk sebebi, yazarın Harika’nın hikâyesini değil de o dönemi anlatmak için fazla çabaladığını düşünmem oldu. Yazar sanki “Bakın bunu da biliyorum” demek için olaylar ve karakterler yaratıyordu. Bu kötü bir şey değil, zaten belki romanlar böyle yazılıyordur ama bunu hissetmiş olmam beni kitaptan ve hikâyeden soğuttu. Bunu bir kere fark edince de karakterlerin yaptığı her şey, başlarına gelen her olay gözüme batmaya başladı.
İngiliz konsolosluğunda çalışan ama aslında ajan olan ama aslında çift taraflı ajan olan genç, -çift tarafa ajanlık yapacak kadar gözüpek ama tüm ajanlık faaliyetlerini sevgilisine anlatacak kadar acemi- nasıl kadersizse sevgilisinin ailesiyle tanışacağı iki günde de başına çok kötü olaylar geliyor.
Bu sadece bir örnek. Kitaba böyle bakınca, yani anlatılan dönem ayrıntılarından sıyrılınca aslında kötü bir kurgusu olduğunu kabul etmek lazım.
Ayrıca Harika ve annesi arasında yaratılmak istenen çatışma da bence çok zorlamaydı. Zira baktığımda Harika -annesine rağmen- istediği her şeyi yapabilen bir kadın. Annesi istemediği için bir şeyi yapmaktan vazgeçmiyor. Böyle olunca da kitap boyunca süregelen o çatışma da boşa düşüyor. Ayrıca burada bir parantez açmak istiyorum, kitaptaki tüm iyi karakterler sol eğilimli ve Nazım hayranı iken kötü karakterin (üvey baba) sağcı olması ve Melek’in kötüleşmesini sağcı olmasıyla vermek bana biraz kolaycı bir yol gibi geldi.
Sonuç olarak, Hikmet Hükümenoğlu bana göre dönemi araştırmaktan, hikâyenin ana çatısına yeteri kadar çalışamamış. Kitaptaki karakterlere bakınca Harika da dahil olmak üzere kitabın başından sonuna değişen tek kişi aslında Melek hanım. Diğer tüm karakterler aynı seyirde devam ediyor, yani karakterler bir gelişim göstermiyor.
Bu da hikâyenin çatısını zayıf olduğunu gösteren bir başka unsur benim için.
Yine de, tüm bu saydıklarıma rağmen, özellikle dönemi merak edenler ve o dönemi sevenlerin, keyifle okuyacağı bir kitap.
Ama bir yerde kitapla olan bağım koptu.
Sanırım bu kitabın ikinci yarısında oldu.
Harika’nın babası ölüp, Kamuran Bey’in apartmanına taşınmaları ve özellikle Harika pastanede sevgilisiyle tanıştıktan sonra roman benim yokuş aşağı gitmeye başladı.
Bunun ilk sebebi, yazarın Harika’nın hikâyesini değil de o dönemi anlatmak için fazla çabaladığını düşünmem oldu. Yazar sanki “Bakın bunu da biliyorum” demek için olaylar ve karakterler yaratıyordu. Bu kötü bir şey değil, zaten belki romanlar böyle yazılıyordur ama bunu hissetmiş olmam beni kitaptan ve hikâyeden soğuttu. Bunu bir kere fark edince de karakterlerin yaptığı her şey, başlarına gelen her olay gözüme batmaya başladı.
İngiliz konsolosluğunda çalışan ama aslında ajan olan ama aslında çift taraflı ajan olan genç, -çift tarafa ajanlık yapacak kadar gözüpek ama tüm ajanlık faaliyetlerini sevgilisine anlatacak kadar acemi- nasıl kadersizse sevgilisinin ailesiyle tanışacağı iki günde de başına çok kötü olaylar geliyor.
Bu sadece bir örnek. Kitaba böyle bakınca, yani anlatılan dönem ayrıntılarından sıyrılınca aslında kötü bir kurgusu olduğunu kabul etmek lazım.
Ayrıca Harika ve annesi arasında yaratılmak istenen çatışma da bence çok zorlamaydı. Zira baktığımda Harika -annesine rağmen- istediği her şeyi yapabilen bir kadın. Annesi istemediği için bir şeyi yapmaktan vazgeçmiyor. Böyle olunca da kitap boyunca süregelen o çatışma da boşa düşüyor. Ayrıca burada bir parantez açmak istiyorum, kitaptaki tüm iyi karakterler sol eğilimli ve Nazım hayranı iken kötü karakterin (üvey baba) sağcı olması ve Melek’in kötüleşmesini sağcı olmasıyla vermek bana biraz kolaycı bir yol gibi geldi.
Sonuç olarak, Hikmet Hükümenoğlu bana göre dönemi araştırmaktan, hikâyenin ana çatısına yeteri kadar çalışamamış. Kitaptaki karakterlere bakınca Harika da dahil olmak üzere kitabın başından sonuna değişen tek kişi aslında Melek hanım. Diğer tüm karakterler aynı seyirde devam ediyor, yani karakterler bir gelişim göstermiyor.
Bu da hikâyenin çatısını zayıf olduğunu gösteren bir başka unsur benim için.
Yine de, tüm bu saydıklarıma rağmen, özellikle dönemi merak edenler ve o dönemi sevenlerin, keyifle okuyacağı bir kitap.
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 16, 2024
Harika bir Hayat, daha basılalı iki yıl olmasına rağmen çok okunmuş ve beğenilmiş. Benim yazardan okuduğum ilk eser.
Harika adlı kurgusal bir karakterin biyografisi şeklinde yazılmış. Roman diyemeyeceğim çünkü değil. Harika’nın 1919’da doğumundan 1960’lara kadar kronolojik olarak İstanbul’da gerçekleşen önemli olaylar bir bir anlatılmış. Bu olaylar olurken, kurgusal karakterlerimiz, edebiyat, basın, tiyatro ve siyaset çevrelerinden kimi gerçek karakterlerle karşılaşıyor ya da en azından onlardan bahsediyorlar. Hatta yazarımız karakterlerinin inandırıcılığını pekiştirmek için “dipnot” aracını bile kullanmış.
Bu biyografiyi yazan ve kendisi de kurgu olan anlatıcı Harika’nın arkadaşları ve ailesiyle röportajlar yapıyor ve bu kısımlar da kitapta kısa kısa yer alıyor.
Buradan sonrası az Spoiler içerir!
Bu karakterlere göre Harika çok zeki, güzel ve yetenekli bir kadın. Bazı zihin durumlarına göre etrafındaki nesneleri havalandırabilmek gibi üstün bir yeteneği var. Annesiyle ilişkisi sorunlu olduğu için kendine güvensiz. Üç bölümlük kitapta üç değişik isim kullanıyor, Birinci bölümde kendisi Harika Akırmak, ikinci bölümde gizemli şair H.Kara, son bölümde ise tiyatro oyuncusu H. Ak. Harika en sonunda tüm rollerinden sıyrılıp gidiyor.
Anne karakteri biraz karikatürize edilmiş, dolayısıyla anne-kız çatışmasını inandırıcı bulmadım. Olağanüstü yetenek diye bahsedilen nesneleri havalandırma olayı da öyle. Bu haliyle kitabı bildungsroman diye nitelendirmek de zorlama olur kanımca. Ancak yazarımız bir söyleşisinde amacının bir dönem kitabı yazmak olduğunu ifade etmiş. Tan Gazetesi baskını gibi Cumhuriyetin ilk yıllarına ilişkin önemli olayları araştırıp hikâyelemeyi istemiş. Bunun için de kurgusal bir biyografi yazmayı uygun görmüş. Ben de öyle değerlendirmeyi tercih ediyorum.
Yormayan, kolay okunan bir kitap oldu. Ayrıca yazar bu biyografiye 2. Dünya Savaşı dönemiyle devam edebileceğini söylemiş. Yazarsa o kitabı da alıp okuyacağımı bildiğimden yıldızı fazla kırmıyorum.
Harika adlı kurgusal bir karakterin biyografisi şeklinde yazılmış. Roman diyemeyeceğim çünkü değil. Harika’nın 1919’da doğumundan 1960’lara kadar kronolojik olarak İstanbul’da gerçekleşen önemli olaylar bir bir anlatılmış. Bu olaylar olurken, kurgusal karakterlerimiz, edebiyat, basın, tiyatro ve siyaset çevrelerinden kimi gerçek karakterlerle karşılaşıyor ya da en azından onlardan bahsediyorlar. Hatta yazarımız karakterlerinin inandırıcılığını pekiştirmek için “dipnot” aracını bile kullanmış.
Bu biyografiyi yazan ve kendisi de kurgu olan anlatıcı Harika’nın arkadaşları ve ailesiyle röportajlar yapıyor ve bu kısımlar da kitapta kısa kısa yer alıyor.
Buradan sonrası az Spoiler içerir!
Bu karakterlere göre Harika çok zeki, güzel ve yetenekli bir kadın. Bazı zihin durumlarına göre etrafındaki nesneleri havalandırabilmek gibi üstün bir yeteneği var. Annesiyle ilişkisi sorunlu olduğu için kendine güvensiz. Üç bölümlük kitapta üç değişik isim kullanıyor, Birinci bölümde kendisi Harika Akırmak, ikinci bölümde gizemli şair H.Kara, son bölümde ise tiyatro oyuncusu H. Ak. Harika en sonunda tüm rollerinden sıyrılıp gidiyor.
Anne karakteri biraz karikatürize edilmiş, dolayısıyla anne-kız çatışmasını inandırıcı bulmadım. Olağanüstü yetenek diye bahsedilen nesneleri havalandırma olayı da öyle. Bu haliyle kitabı bildungsroman diye nitelendirmek de zorlama olur kanımca. Ancak yazarımız bir söyleşisinde amacının bir dönem kitabı yazmak olduğunu ifade etmiş. Tan Gazetesi baskını gibi Cumhuriyetin ilk yıllarına ilişkin önemli olayları araştırıp hikâyelemeyi istemiş. Bunun için de kurgusal bir biyografi yazmayı uygun görmüş. Ben de öyle değerlendirmeyi tercih ediyorum.
Yormayan, kolay okunan bir kitap oldu. Ayrıca yazar bu biyografiye 2. Dünya Savaşı dönemiyle devam edebileceğini söylemiş. Yazarsa o kitabı da alıp okuyacağımı bildiğimden yıldızı fazla kırmıyorum.
November 25, 2023
Hikmet Hükümenoğlu'nun 21. yy.da TR'den çıkan en iyi romancılardan biri olduğunu düşünüyorum. Tarzında daima biraz masalsılık ve mistisizm bulunan büyülü bir kalem. Bu eserinde bu tarzı bildiğim kadarıyla ilk kez bir tarihi romanda denemiş ve gayet başarılı olmuş. Dönem gazetelerini ciddi şekilde taradığı, hatta tarih kitaplarının yanısıra bir kaç yüksek lisans-doktora tezi okuduğu besbelli. Bununla birlikte tarihi roman yazarlarının sıklıkla düştüğü bir hataya düşüp, okuru tarih anlatısına boğmuyor. Tarihi arka plana çok hoş ve şık ayrıntılarda, gazete başlıklarında kullanmış genelde. Dönemi romanın kahramanlarıyla birlikte yaşıyormuşsunuz gibi hissettirmekte başarılı bu yüzden. Erkek yazarların kadın kahramanları romanın ana kahramanı olarak koymalarına nadir rastlanır, bunların içinde bunu yapanların başarılı ve inandırıcı bir kadın kahraman çizmeleri bir o kadar daha nadirdir. Klasikler vücuda getirmiş, mesela Dostoyevski gibi yazarlar da bile ancak fantazilerinin ürünü yapay kadın karakterler üretmenin ötesine nadiren geçerler. Erkek kalemlerinden çıkmış karakterler ya yapay şekilde fettan, ya da gözü açılmadık şekilde masum bakireler olur sıklıkla. Hükümenoğlu'nun çizdiği Harika karakteri ise bu anlamda başarılı. Sadece Harika değil, annesi de iyi çizilmiş bir karakter. Keyifle okudum.
January 4, 2024
Hikmet Hükümenoğlu’dan okuduğum ilk kitap, beni fazlasıyla heyecanlandırdı. Cumhuriyetin ilk dönemlerini ele alması, resmi tarih anlatılarının dışına çıkması, günümüz erkek yazarlarının aksine bir kadın karakteri merkeze koyması açısından çok kıymetli buldum.
Antiklopedi tadında yazılan dipnotları, ince ince örülen detayları, büyülü gerçekçiliği, atmosferi, akıp giden üslubu, çoklu bakış açısını, merak dozunu, kolajları çok sevdim. Tanıdık yüzlerle karşılaşmak keyifliydi. Beyoğlu, Galata ve Pera sokaklarının güzelliği karşısında mest oldum.
Onaylanma kaygısı, başarısızlık korkusu, yetersizlik, eksiklik, mutsuzluk hisleriyle baş etmeye çalışan Harika’nın hayat yolculuğuna tanıklık ediyoruz. Harika’nın kendi kimliğini bulma, inşa etme ve yapısöküm sürecine, kabuğunu kırma çabasına ortak oluyoruz. Kitabın finali tam da Harika’ya yakışır bir şekilde bitiyor. Yazarın diğer kitaplarını da merak ediyorum.
Antiklopedi tadında yazılan dipnotları, ince ince örülen detayları, büyülü gerçekçiliği, atmosferi, akıp giden üslubu, çoklu bakış açısını, merak dozunu, kolajları çok sevdim. Tanıdık yüzlerle karşılaşmak keyifliydi. Beyoğlu, Galata ve Pera sokaklarının güzelliği karşısında mest oldum.
Onaylanma kaygısı, başarısızlık korkusu, yetersizlik, eksiklik, mutsuzluk hisleriyle baş etmeye çalışan Harika’nın hayat yolculuğuna tanıklık ediyoruz. Harika’nın kendi kimliğini bulma, inşa etme ve yapısöküm sürecine, kabuğunu kırma çabasına ortak oluyoruz. Kitabın finali tam da Harika’ya yakışır bir şekilde bitiyor. Yazarın diğer kitaplarını da merak ediyorum.
December 31, 2023
Bu sene okuduğum son kitap Harika Bir Hayat.
Yazarla tanıştığım ilk kitap Atmaca idi. Romanlarını öykülerinden daha çok sevdiğim yazar, bu kitapta İkinci Dünya Savaşı seyrinde Türkiye'nin konumunu dönemsel olarak merkez edinirken Harika'nın yaşamı ekseninde bu dönemin etkilerinden kopmadan onun yaşamını konu edinerek ana karakter ve ana karaktere bağlı karakterler arasındaki olaylarla örülü yaşamını anlatıyor. Harika oldukça orijinal bir karakter, onu okumak güzeldi. Harika ve annesi arasındaki ilişkinin biraz daha detaylı ele alınmasını istedim aslında.
Romanlarını kaleme alırken iyi bir dönem anlatıcısı olduğunu düşündüğüm Hikmet Hükümenoğlu kalemi akıcı bir yazar. Kalemini severek okudum. İyi bir edebiyat, öz anlatı ekseninde ekstra sürprizleri olmasa da okumaktan gayet memnun olduğum bir roman oldu.
Yazarla tanıştığım ilk kitap Atmaca idi. Romanlarını öykülerinden daha çok sevdiğim yazar, bu kitapta İkinci Dünya Savaşı seyrinde Türkiye'nin konumunu dönemsel olarak merkez edinirken Harika'nın yaşamı ekseninde bu dönemin etkilerinden kopmadan onun yaşamını konu edinerek ana karakter ve ana karaktere bağlı karakterler arasındaki olaylarla örülü yaşamını anlatıyor. Harika oldukça orijinal bir karakter, onu okumak güzeldi. Harika ve annesi arasındaki ilişkinin biraz daha detaylı ele alınmasını istedim aslında.
Romanlarını kaleme alırken iyi bir dönem anlatıcısı olduğunu düşündüğüm Hikmet Hükümenoğlu kalemi akıcı bir yazar. Kalemini severek okudum. İyi bir edebiyat, öz anlatı ekseninde ekstra sürprizleri olmasa da okumaktan gayet memnun olduğum bir roman oldu.
January 26, 2024
Uzay boşluğunda ölene kadar süzülmek belki de ölümlerin en acı vericisidir. Hiçliğin ortasında kaybolmak, yavaşça oradan oraya savrulmak, ilerideki mavi gezegende hiçbir şey olmamış gibi mutlu mesut yaşayanları görmek, bir süre sonra cehennemin kapısına dayanacağını bilmek. Daha kötüsü olabilir mi? Bu kitapla ilgili düşüncelerimin kısa bir metaforu bu anlatı. İlk başlarda mutluydum, uzaya çıkmanın heyecanı vardı içimde. Sonra uzay mekiğimle bağlantım kesildi. Birkaç saatlik oksijenin yaşattığı nefes darlıklarıyla göğsüm daraldı ve güzel kitap okuyanlara, henüz bu kitabı okuma hatasına düşmeyenlere gıpta ile baktım. En sonunda da cehennemin kapıları ardına kadar açıldı, derim defalarca kez yandı. İşkencelerle dolu 100 sayfayı okurken gözlerim doldu, ağlayacak noktaya geldim. Bu kadar kötü bir şeyin, böyle değer görmesini yediremedim. İnsanlığa karşı umudumu yitirdim...
Yazarın denemeye çalıştığı şeyi anlıyorum ve bunu denemesine de saygı duyuyorum. Gerçek tarihin içine bir kurgu katıp kimilerine ilginç gelebilecek bir konuyla harmanlamak çok muhteşem bir fikir gibi görünüş olabilir. Ancak bunu denersin, okursun ve olmadığına karar verirsin. Yazar bunun "olduğuna" nasıl karar verdi, hadi o karar verdi de bu kitabı basanlar basılmasına nasıl müsaade etti?
Kitabın, her kötü yönünü geçiyorum, en büyük sorunu bence dil ve anlatım. Dil saçmalıyor ve defalarca kez hataya düşüyor. Örnek vermek gerekirse kontesin başından geçenleri okuduğumuz sayfalarda cümlelerin bir kısmı kadının ağzından aktarılıyor, bir kısmı duyulan geçmiş zaman kipiyle anlatılıyor ve bir kısmı da kontesin bizzat ağzından anlatılmasa da görülen geçmiş zamanla anlatılıyor. Bütün bunlar aynı sayfada birer paragraf arayla verilmiş. Bunu da geçelim, kitabın büyük kısmında cümle yapıları da seçilen kelimeler de anlatım tarzı da sanki bir çocuk kitabı okuyormuşum izlenimi yarattı. Kaliteli çocuk edebiyatı kitaplarından bahsetmiyorum, çocuk kitaplarının da en kötüleri gibi bir dil.
Tarihi anlatının bazı okurların dikkatini çektiğini düşünüyorum. Eğer hiç tarih ve edebiyat dersi görmediyseniz hayatınız boyunca ve yaşadığınız ülkenin bu günlere gelişini araştıracak, okuyacak veya izleyecek kadar bir genel kültür hevesiniz yoksa, burada anlatılanlardan çok etkilenirsiniz. Oysa bu anlatım tarzı berbat ötesi. Tanzimat edebiyatının başları, romanın ülkemiz edebiyatına ilk girişi. O dönemleri hatırlayın. Orada "Yazı makinesi" lakaplı biri vardı, bildiniz değil mi; Ahmet Mithat Efendi. İşte bu güzide yazarımızın ve hatta genel Tanzimat döneminin romanlarının en sıkıntılı bulunduğu noktayla 2023 yılında basılan bu kitabın sıkıntısı aynı: YAZAR BİZE DİDAKTİKÇE, KENDİ YORUMLARINI KATARAK BİR ŞEYLER ANLATIYOR. 2023 yılında, 1900'lü yıllarda yapılan hatayı yapıyor. Bunu niye güzel bir şeymiş gibi sunalım? BU BERBAT ÖTESİ BİR YAZARLIĞIN EN BÜYÜK GÖSTERGELERİNDEN. Buna karşı çıkanların argümanlarını da tahmin edebiliyorum. Birkaç satır sonra ona da cevap yazacağım. Kitabın diğer binlerce sorunlu kısmının bazılarını anlattıktan sonra.
Tarihin anlatılışındaki bir diğer rahatsız edici nokta da suya sabuna dokunmayışlar ve her şeye değinmeye çalışmalar. Yazar bazı cümlelerde cesur sayılabilecek ifadeleri karakterlerin ağzından da olsa dile getiriyor. Tabi ki bunu takdirle karşılarım, hele de günümüzün sert politik ikliminde. Ancak gelgelelim Hikmet Hükümenoğlu bu cesaretinin sabun köpüğü misali hemen yok oluşunu birkaç sözcük sonra ilan ediyor. "Ya o da öyleydi ama aslında o da öyle de değildi yani, öylesi de düşünülemezdi." Bunu diyeceksen, öncekini niye dedin be adam? Niye dediğinin de açıklaması beni diğer bir soruna götürüyor: her şeyi anlatmalıyım çabasına. Bir tarihi dönemi ele alan çok sanat eserini tükettim bugüne dek ve en başarısız olanların yaptıkları temel hata hep aynıydı. Bu en başarısız dönem işleri her şeyi anlatmaya çabalar, her şeyi anlatırsa dönemin ruhunu daha iyi vereceğini düşünür, belki de en güvenli limana yanaştırır kendini. Bu ne saçma bir şeydir. Açık büfeye gidip tabağını tıka basa doldurmak, profiterolun yanına kuru fasulye ve karnıyarık koymak gibi bir şey. Tamam kardeşim, anlattın. Atatürk'ün olduğu günü de anlattın, atom bombasını da anlattın, 3 Mayısı da anlattın, tiyatroyu da anlattın, müziği de anlattın, piyangoyu da anlattın; tamam abim, kralsın, en kralı sensin, tamam en iyi sen anlattın. Her şeyi biliyorsun tamam, ne olur başka şeyler anlatma artık, sen roman yazıyorsun ya, ROMAN.
Hepimiz bir akışın parçasıyız. Akan her şey yolunu bulur, akışın dinamizmi vardır ve kendi içerisinde bir düzeni, belli başlı kuralları. Bazen akan bir suya baktığımızda hissettiğimiz şey biraz da budur. Su damlalarını birbirlerinden ayrı göremeyiz, hepsi bir bütündür ve belli bir amaca hizmet ederler, hizmet ettiklerinin farkında olmasalar bile. Bu kitapta bu yok. Her şey inorganik bağlarla birbirine bağlı. Bütün karakterler, bütün olaylar, sadece ama sadece yazılmak için yazılmış. Asla bir bütün olamamış şeyler. Mesela Harika kaçırılıyor bir yerde ve biz bu kaçırılma olayının öncesinde, sırasında iyice geriliyoruz. Bu olaya hazırlanıyoruz okur olarak ve pek tabii bunun sonucunda bir şey geçmesini bekliyoruz elimize. Peki elimize ne geçiyor? HİÇBİR ŞEY. HARİKA'NIN KAÇIRILMASININ BİZE VEYA KİTABA TEK BİR KATKISI YOK, TEK BİR KATKISI YOK, TEK BİR KATKISI YOK. Benzer bir şeyi Veysel'in ölümünde de görüyoruz. Kardeşim bu adam ne çabuk öldü. Hoop hemen kumarbaz oldu, hemen bankerden borç aldı, hemen hastalandı ve evet, arkasında haciz bırakarak hemen öldü. Soruyorum size, VEYSEL'İN ÖLÜMÜNÜN KİTABA, KARAKTERLERE, OLAYLARA NE ETKİSİ VAR? Tabi kitabın yazarına göre büyük bir etki oluyor karakterlerde. Hangi karakterde bu ölümün ardından gerçek bir değişim hissettiniz? Bu sorunun cevabı elbette "hiçbirinde" olmalı. Çünkü karakter yok ki kitapta. İsimleri yazılı birkaç insan var; İrfan, Gülizar, Melek, Kamuran, Veysel ve Selçuk ve kitabın baş kahramanı Harika. Bunların Harika da dahil hiçbiri bir karakter değil. Hiçbirinin bir imgesi oluşmamalı kafamızda, hiçbirinin hareketlerine bir anlam verememeliyiz, hiçbirinin hayat motivasyonu hakkında yorum yapamayız. Çünkü hepsi çok sığ, hepsi çok klişe ve hepsi birer karton gibi içi boş mankenler. Melek hanımın roman yazma hevesinin bir tane sağlam dayanağı var mı mesela ya da İrfan'ın komünist oluşunun, Gülizar ile Harika'nın ayrılmaz bütünlükteki dostluklarının, babalarının ölümü kadar hapse girmesine üzüldükleri Nazım sevgisinin, Yael adlı kızın, Harun adlı döneğin... Soruyorum size, hangisinin yaptıklarının sağlam bir dayanağı var, hangisine inandınız ve hangisi sizi ikna etti?
Mantık hataları bunlarla sınırlı değil ama daha fazla yazarsam sinirden duvarları yumruklamaya başlayacağım. Bir örnek daha vereceğim sadece, yoksa içimde kalır. Harika, Selçuk habersizce ortadan kayboldu diye sinirlenir. Aylar sonra sevgilisiyle, belki de ilk aşkıyla karşılaşır ve bir açıklama bekler. Selçuk da ona "Ben aslında İngiliz istihbaratında çalışıyorum." der. Harika ne yapar peki? MI6'te çalıştığı öğrendiği sevgilisinin bu ŞAŞIRTICI özelliğinin üzerinde iki dakika bile durmaz. Dayanaksız eylemler, ruhumu daraltıyor...
Harika adlı kız bütün kitap boyunca bazı nesneleri bildiğiniz havaya uçurdu. Buna şahit olan bir kişinin kişinin böyle bir şey karşısında ne yapacağını tasavvur edin. Ettiniz mi? İşte bu kitapta hiç kimse sizin tasavvur ettiğiniz şeyi yapmıyor. Umarım anlatabilmişimdir.
Bir de H.Kara isimli şairimiz var. Herkesi kendine hayran bırakan, ödüller alan, peşinden koşulan şair. Yazdığı şiirleri de eklemeyi ihmal etmemiş yazar. Belli ki "şiir de yazarız yaa" diye düşünmüş. Keşke yazmasaymış... Çocuk tekerlemesinden hallice redifler, saçma imgeler moral bozucu seviyede kötü.
Aynı şeylerin tekrar tekrar anlatılmasına da sinir oldum. Serteller ve Resimli Ay asla bölünmez bir bütündür! Kitapta asla biri olmadan diğeri olmaz. Sertel'in Resimli Ay mecmuası cümlesini kaç kere okudum acaba? Ölüm döşeğinde Azrail'den müsaade edip bir kez daha bu kitabı okuyup sayacağım, gözüm açık gitmeyeyim diye.
Bu yazdıklarıma verilecek cevapları tahmin edebiliyorum. Evet kardeşim, yeni bir şey denemiş. Evet kardeşim, anlatılan Selçuk'tan anlatılmış o yüzden böyle bir teknik denenmiş. Evet kardeşim, tarihi dönemi çok iyi anlatmış. Evet kardeşim, bu kitap çok satmış falan. Evet kardeşim, çok kolay okunuyor. Evet kardeşim, sıkıcı değil. Fakat kardeşim, bir şey diyeyim mi? Bu kitap kardeşim, asla bir roman niteliği taşımıyor. Ve evet kardeşim, bu kitabı öven bir milyon kişi de olsa, ben haklıyım kardeşim. Çünkü kardeşim, bu kitap olmamış kardeşim. Bu kitabın olmadığını gidip anlatsam yazar ve yayınevi de kabul eder kardeşim ama sen kabul etmezsin. Çünkü sen tek argümanı "Sen daha iyisini yaz o zaman" olacak kadar sığsın kardeşim ve ayrıca kardeşim, ben senin bu sığlığına tepki vermeyecek kadar, sana kardeşim diyecek kadar saygılıyım kardeşim ve evet, daha iyisini yazacağım kardeşim.
Yazarın denemeye çalıştığı şeyi anlıyorum ve bunu denemesine de saygı duyuyorum. Gerçek tarihin içine bir kurgu katıp kimilerine ilginç gelebilecek bir konuyla harmanlamak çok muhteşem bir fikir gibi görünüş olabilir. Ancak bunu denersin, okursun ve olmadığına karar verirsin. Yazar bunun "olduğuna" nasıl karar verdi, hadi o karar verdi de bu kitabı basanlar basılmasına nasıl müsaade etti?
Kitabın, her kötü yönünü geçiyorum, en büyük sorunu bence dil ve anlatım. Dil saçmalıyor ve defalarca kez hataya düşüyor. Örnek vermek gerekirse kontesin başından geçenleri okuduğumuz sayfalarda cümlelerin bir kısmı kadının ağzından aktarılıyor, bir kısmı duyulan geçmiş zaman kipiyle anlatılıyor ve bir kısmı da kontesin bizzat ağzından anlatılmasa da görülen geçmiş zamanla anlatılıyor. Bütün bunlar aynı sayfada birer paragraf arayla verilmiş. Bunu da geçelim, kitabın büyük kısmında cümle yapıları da seçilen kelimeler de anlatım tarzı da sanki bir çocuk kitabı okuyormuşum izlenimi yarattı. Kaliteli çocuk edebiyatı kitaplarından bahsetmiyorum, çocuk kitaplarının da en kötüleri gibi bir dil.
Tarihi anlatının bazı okurların dikkatini çektiğini düşünüyorum. Eğer hiç tarih ve edebiyat dersi görmediyseniz hayatınız boyunca ve yaşadığınız ülkenin bu günlere gelişini araştıracak, okuyacak veya izleyecek kadar bir genel kültür hevesiniz yoksa, burada anlatılanlardan çok etkilenirsiniz. Oysa bu anlatım tarzı berbat ötesi. Tanzimat edebiyatının başları, romanın ülkemiz edebiyatına ilk girişi. O dönemleri hatırlayın. Orada "Yazı makinesi" lakaplı biri vardı, bildiniz değil mi; Ahmet Mithat Efendi. İşte bu güzide yazarımızın ve hatta genel Tanzimat döneminin romanlarının en sıkıntılı bulunduğu noktayla 2023 yılında basılan bu kitabın sıkıntısı aynı: YAZAR BİZE DİDAKTİKÇE, KENDİ YORUMLARINI KATARAK BİR ŞEYLER ANLATIYOR. 2023 yılında, 1900'lü yıllarda yapılan hatayı yapıyor. Bunu niye güzel bir şeymiş gibi sunalım? BU BERBAT ÖTESİ BİR YAZARLIĞIN EN BÜYÜK GÖSTERGELERİNDEN. Buna karşı çıkanların argümanlarını da tahmin edebiliyorum. Birkaç satır sonra ona da cevap yazacağım. Kitabın diğer binlerce sorunlu kısmının bazılarını anlattıktan sonra.
Tarihin anlatılışındaki bir diğer rahatsız edici nokta da suya sabuna dokunmayışlar ve her şeye değinmeye çalışmalar. Yazar bazı cümlelerde cesur sayılabilecek ifadeleri karakterlerin ağzından da olsa dile getiriyor. Tabi ki bunu takdirle karşılarım, hele de günümüzün sert politik ikliminde. Ancak gelgelelim Hikmet Hükümenoğlu bu cesaretinin sabun köpüğü misali hemen yok oluşunu birkaç sözcük sonra ilan ediyor. "Ya o da öyleydi ama aslında o da öyle de değildi yani, öylesi de düşünülemezdi." Bunu diyeceksen, öncekini niye dedin be adam? Niye dediğinin de açıklaması beni diğer bir soruna götürüyor: her şeyi anlatmalıyım çabasına. Bir tarihi dönemi ele alan çok sanat eserini tükettim bugüne dek ve en başarısız olanların yaptıkları temel hata hep aynıydı. Bu en başarısız dönem işleri her şeyi anlatmaya çabalar, her şeyi anlatırsa dönemin ruhunu daha iyi vereceğini düşünür, belki de en güvenli limana yanaştırır kendini. Bu ne saçma bir şeydir. Açık büfeye gidip tabağını tıka basa doldurmak, profiterolun yanına kuru fasulye ve karnıyarık koymak gibi bir şey. Tamam kardeşim, anlattın. Atatürk'ün olduğu günü de anlattın, atom bombasını da anlattın, 3 Mayısı da anlattın, tiyatroyu da anlattın, müziği de anlattın, piyangoyu da anlattın; tamam abim, kralsın, en kralı sensin, tamam en iyi sen anlattın. Her şeyi biliyorsun tamam, ne olur başka şeyler anlatma artık, sen roman yazıyorsun ya, ROMAN.
Hepimiz bir akışın parçasıyız. Akan her şey yolunu bulur, akışın dinamizmi vardır ve kendi içerisinde bir düzeni, belli başlı kuralları. Bazen akan bir suya baktığımızda hissettiğimiz şey biraz da budur. Su damlalarını birbirlerinden ayrı göremeyiz, hepsi bir bütündür ve belli bir amaca hizmet ederler, hizmet ettiklerinin farkında olmasalar bile. Bu kitapta bu yok. Her şey inorganik bağlarla birbirine bağlı. Bütün karakterler, bütün olaylar, sadece ama sadece yazılmak için yazılmış. Asla bir bütün olamamış şeyler. Mesela Harika kaçırılıyor bir yerde ve biz bu kaçırılma olayının öncesinde, sırasında iyice geriliyoruz. Bu olaya hazırlanıyoruz okur olarak ve pek tabii bunun sonucunda bir şey geçmesini bekliyoruz elimize. Peki elimize ne geçiyor? HİÇBİR ŞEY. HARİKA'NIN KAÇIRILMASININ BİZE VEYA KİTABA TEK BİR KATKISI YOK, TEK BİR KATKISI YOK, TEK BİR KATKISI YOK. Benzer bir şeyi Veysel'in ölümünde de görüyoruz. Kardeşim bu adam ne çabuk öldü. Hoop hemen kumarbaz oldu, hemen bankerden borç aldı, hemen hastalandı ve evet, arkasında haciz bırakarak hemen öldü. Soruyorum size, VEYSEL'İN ÖLÜMÜNÜN KİTABA, KARAKTERLERE, OLAYLARA NE ETKİSİ VAR? Tabi kitabın yazarına göre büyük bir etki oluyor karakterlerde. Hangi karakterde bu ölümün ardından gerçek bir değişim hissettiniz? Bu sorunun cevabı elbette "hiçbirinde" olmalı. Çünkü karakter yok ki kitapta. İsimleri yazılı birkaç insan var; İrfan, Gülizar, Melek, Kamuran, Veysel ve Selçuk ve kitabın baş kahramanı Harika. Bunların Harika da dahil hiçbiri bir karakter değil. Hiçbirinin bir imgesi oluşmamalı kafamızda, hiçbirinin hareketlerine bir anlam verememeliyiz, hiçbirinin hayat motivasyonu hakkında yorum yapamayız. Çünkü hepsi çok sığ, hepsi çok klişe ve hepsi birer karton gibi içi boş mankenler. Melek hanımın roman yazma hevesinin bir tane sağlam dayanağı var mı mesela ya da İrfan'ın komünist oluşunun, Gülizar ile Harika'nın ayrılmaz bütünlükteki dostluklarının, babalarının ölümü kadar hapse girmesine üzüldükleri Nazım sevgisinin, Yael adlı kızın, Harun adlı döneğin... Soruyorum size, hangisinin yaptıklarının sağlam bir dayanağı var, hangisine inandınız ve hangisi sizi ikna etti?
Mantık hataları bunlarla sınırlı değil ama daha fazla yazarsam sinirden duvarları yumruklamaya başlayacağım. Bir örnek daha vereceğim sadece, yoksa içimde kalır. Harika, Selçuk habersizce ortadan kayboldu diye sinirlenir. Aylar sonra sevgilisiyle, belki de ilk aşkıyla karşılaşır ve bir açıklama bekler. Selçuk da ona "Ben aslında İngiliz istihbaratında çalışıyorum." der. Harika ne yapar peki? MI6'te çalıştığı öğrendiği sevgilisinin bu ŞAŞIRTICI özelliğinin üzerinde iki dakika bile durmaz. Dayanaksız eylemler, ruhumu daraltıyor...
Harika adlı kız bütün kitap boyunca bazı nesneleri bildiğiniz havaya uçurdu. Buna şahit olan bir kişinin kişinin böyle bir şey karşısında ne yapacağını tasavvur edin. Ettiniz mi? İşte bu kitapta hiç kimse sizin tasavvur ettiğiniz şeyi yapmıyor. Umarım anlatabilmişimdir.
Bir de H.Kara isimli şairimiz var. Herkesi kendine hayran bırakan, ödüller alan, peşinden koşulan şair. Yazdığı şiirleri de eklemeyi ihmal etmemiş yazar. Belli ki "şiir de yazarız yaa" diye düşünmüş. Keşke yazmasaymış... Çocuk tekerlemesinden hallice redifler, saçma imgeler moral bozucu seviyede kötü.
Aynı şeylerin tekrar tekrar anlatılmasına da sinir oldum. Serteller ve Resimli Ay asla bölünmez bir bütündür! Kitapta asla biri olmadan diğeri olmaz. Sertel'in Resimli Ay mecmuası cümlesini kaç kere okudum acaba? Ölüm döşeğinde Azrail'den müsaade edip bir kez daha bu kitabı okuyup sayacağım, gözüm açık gitmeyeyim diye.
Bu yazdıklarıma verilecek cevapları tahmin edebiliyorum. Evet kardeşim, yeni bir şey denemiş. Evet kardeşim, anlatılan Selçuk'tan anlatılmış o yüzden böyle bir teknik denenmiş. Evet kardeşim, tarihi dönemi çok iyi anlatmış. Evet kardeşim, bu kitap çok satmış falan. Evet kardeşim, çok kolay okunuyor. Evet kardeşim, sıkıcı değil. Fakat kardeşim, bir şey diyeyim mi? Bu kitap kardeşim, asla bir roman niteliği taşımıyor. Ve evet kardeşim, bu kitabı öven bir milyon kişi de olsa, ben haklıyım kardeşim. Çünkü kardeşim, bu kitap olmamış kardeşim. Bu kitabın olmadığını gidip anlatsam yazar ve yayınevi de kabul eder kardeşim ama sen kabul etmezsin. Çünkü sen tek argümanı "Sen daha iyisini yaz o zaman" olacak kadar sığsın kardeşim ve ayrıca kardeşim, ben senin bu sığlığına tepki vermeyecek kadar, sana kardeşim diyecek kadar saygılıyım kardeşim ve evet, daha iyisini yazacağım kardeşim.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 2, 2024
Harika, çünkü elimden bırakamadan başlayıp bitirdim. Ayaklarımı uzatıp kitabın dünyasında zamanın akıp gitmesi çok hoşuma gitti.
1919 ile 1963 tarihleri arasındaki İstanbul’un hikayesi. Savaşlar, Cumhuriyetin ilanı, gazetecilik ve edebiyat dünyası, Zeplinler, şifre kırıcılığı ve tabiiki aşk. Doğumunu okuduğumuz kadın kırklı yaşlara geldiğinde alıp başını gidiyor. Okura altını çizeceği vurucu cümleler vaat etmiyor kitap. Tıpkı günlük hayat gibi; gün ve gece yaşanır ama nihayetinde bir ömür izi illaki bırakır.
Sayfalarda akıp giden kurgunun hikayesinin, sayfa sonlarındaki dipnotlarda yaşanmış tarihi gerçekliklerle bağ kurarak ilerlemesi harikaydı.
1919 ile 1963 tarihleri arasındaki İstanbul’un hikayesi. Savaşlar, Cumhuriyetin ilanı, gazetecilik ve edebiyat dünyası, Zeplinler, şifre kırıcılığı ve tabiiki aşk. Doğumunu okuduğumuz kadın kırklı yaşlara geldiğinde alıp başını gidiyor. Okura altını çizeceği vurucu cümleler vaat etmiyor kitap. Tıpkı günlük hayat gibi; gün ve gece yaşanır ama nihayetinde bir ömür izi illaki bırakır.
Sayfalarda akıp giden kurgunun hikayesinin, sayfa sonlarındaki dipnotlarda yaşanmış tarihi gerçekliklerle bağ kurarak ilerlemesi harikaydı.
April 11, 2023
Harika'ya öyle sıkı sarılmak istedim ki... Saçlarını okşamak, onu sevmek. Tek ihtiyacı buydu.
Hikmet Bey duyguları öyle iyi aktarmış ki, sanki gerçek bir karakteri okuyor gibiydim. Değişik bir tarzda yazmış, ilk birkaç sayfada şaşırmış olsam da çok çabuk adapte oldum. Inanılmaz akıcı gitti benim için. Tabii bunlar öznel yorumlar :) Kimine böyle gelmemiş olabilir elbette. Ama bu Hikmet Bey'in başarılı olduğu gerçeğini değiştirmez.
Hikmet Bey duyguları öyle iyi aktarmış ki, sanki gerçek bir karakteri okuyor gibiydim. Değişik bir tarzda yazmış, ilk birkaç sayfada şaşırmış olsam da çok çabuk adapte oldum. Inanılmaz akıcı gitti benim için. Tabii bunlar öznel yorumlar :) Kimine böyle gelmemiş olabilir elbette. Ama bu Hikmet Bey'in başarılı olduğu gerçeğini değiştirmez.
March 10, 2026
Güncelleme: Düşündükçe sinirim bozulduğu için 2 yıldıza indiriyorum maalesef.
Vadedilen, ya da diğer okuyucuların yorumlarında söz ettiği, etkileyiciliği bulamadım açıkçası. Kitap tanıtımını okuduğumda dinamik bir olay örgüsü beklemiştim, ancak gerek Harika karakterinin iç dünyasıyla/yaşamındaki kişilerle, gerekse dünyanın ve ülkenin durumuyla ilgili gözlemleme üzerine kurulu bir örgüyle karşılaştım. İlk yarısı çok daha güzeldi, ikinci yarıda beklentilerimden farklı bir yere evrildik.
Devamı spoiler içerir!
Vadedilen, ya da diğer okuyucuların yorumlarında söz ettiği, etkileyiciliği bulamadım açıkçası. Kitap tanıtımını okuduğumda dinamik bir olay örgüsü beklemiştim, ancak gerek Harika karakterinin iç dünyasıyla/yaşamındaki kişilerle, gerekse dünyanın ve ülkenin durumuyla ilgili gözlemleme üzerine kurulu bir örgüyle karşılaştım. İlk yarısı çok daha güzeldi, ikinci yarıda beklentilerimden farklı bir yere evrildik.
Devamı spoiler içerir!
Zamanında babasının yazdığı gibi İstanbul hep hayaletlerle doluydu: Sultanların, seyyahların, yeniçerilerin, haremdeki kadınların hayaletleriyle... Onlarla birlikte, hala soluk alıp veren ama yaşamak için gayesi kalmamış insanların hayaletleri de şehrin caddelerini, meydanlarını ve parklarını dolduruyordu.
July 20, 2023
Kitap 1919 yılında Halide Edip’in meşhur 23 Mayıs Sultanahmet Mitingi ile başlıyor. Aynı gün kitabın ana karakteri Harika da doğuyor. Roman boyunca hem Harika büyüyor hem de bir imparatorluk yıkılıp bir başka devlet kuruluyor. Kitabın sonunda ise 1947 yılının Türkiye’sinde hikaye bitiyor.
Kitaptaki Harika karakteri ve hikayesi hiç mi hiç ilgimi çekmedi. Karakterde oturmayan bir çok şey vardı. Hele ki kitabın sonu ile Harika’nın karakteri bence hiç uyuşmuyordu. Ayrıca diğer roman karakterlerini tam olarak tanıyamamız ve yüzeysellikleri beni tatmin etmedi. Kitap tarihi bir dönem romanı mıydı? Biyografi miydi? Yoksa fantastik ögelerle süslü bir roman mıydı emin değilim.
Lakin kitapta yer alan 1919’dan 1947’ye dek Türkiye’deki edebiyat çevrelerinin durumunun anlatılması harikaydı. Özellikle kitapta yer alan dipnotlar çok başarılı idi. Kitabı ben kişisel olarak arka planda kalan bu edebiyat tarihi için okudum. Yazar bu konuda çok başarılı çalışmış. Bu kısımlardan dolayı kitaba puanım 3,4!
Kitaptaki Harika karakteri ve hikayesi hiç mi hiç ilgimi çekmedi. Karakterde oturmayan bir çok şey vardı. Hele ki kitabın sonu ile Harika’nın karakteri bence hiç uyuşmuyordu. Ayrıca diğer roman karakterlerini tam olarak tanıyamamız ve yüzeysellikleri beni tatmin etmedi. Kitap tarihi bir dönem romanı mıydı? Biyografi miydi? Yoksa fantastik ögelerle süslü bir roman mıydı emin değilim.
Lakin kitapta yer alan 1919’dan 1947’ye dek Türkiye’deki edebiyat çevrelerinin durumunun anlatılması harikaydı. Özellikle kitapta yer alan dipnotlar çok başarılı idi. Kitabı ben kişisel olarak arka planda kalan bu edebiyat tarihi için okudum. Yazar bu konuda çok başarılı çalışmış. Bu kısımlardan dolayı kitaba puanım 3,4!
March 7, 2023
Cumhuriyetimizin kurulduğu yıllardan başlayan, yakın tarihimizi kapsayan muhteşem bir dönem romanı.. Romanın öznesi Harika ; büyüleyici ve çok yetenekli bir kadın. Sadece Harika etrafında dönmüyor tabi.. Sadece Türkiye tarihini değil dünya savaşlarınıda okuyoruz. Elbette Türkiye’nin bu sistem üzerindeki değişimi.. Suat Dervişler, Nazım Hikmetler, Dinolar vs.. bir sürü tanıdık isim selam veriyor kurguda. Hem anlatım hem psikolojik hem duygusal yönü çok güçlü.. Karakterlerin analizini cok sevdım, hikayeyi cok sevdim ve dedim ki bunun dizisi yapılmalı…
August 6, 2025
Harika Bir Hayat, üstün zekası, duyarlı yapısı, güzelliği ve doğa üstü güçleriyle doğduğu andan itibaren güneş gibi parlayan bir kız çocuğunu, Harika'nın sıradışı yaşam öyküsünü biyografi tadında anlatıyor. Romanda ilgili üçüncü kişilerle yapılan görüşmeler, aile fertlerinin günlüklerinden alınan notlar, mektuplardan alıntılar hikayeyi desteklemesi, belki de inandırıcılığı artırması için metin aralarına yerleştirilmiş.
Harika Bir Hayat aynı zamanda çok başarılı bir dönem romanı. Harika İstanbul Boğazının düşman gemileriyle çevrili olduğu 1919 yılında, işgal İstanbul'unda gözlerini hayata açıyor. Harika ve ailesi dönemim gerçek olayları içine ve gerçek kişilerinin arasına ilave kahramanlar olarak başarıyla yerleştiriliyor. Baba Veysel beyin gazeteci olması sebebiyle dönemin gazeteleri, dergileri, gazetecileri, gazete sahipleri ve Babıalisi romanda yerini alırken, Harika'nın annesi Melek hanımın Çarşamba akşamları tanınmış yazarları bir araya topladığı akşam yemekleri de dönemin edebiyat dünyasına ışık tutuyor. Sofranın müdavimleri arasında kimler kimler yok ki. Yahya Kemal, Ahmet Hamdi, Suat Derviş, Reşat Nuri, Orhan Seyfi, Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz ilk aklıma gelenler. İşte bizim harika Harika'mız böyle bir ailede ve evde büyüyor. Ve tabi dönemin İstanbul'u da bu hikayede ve Harika'nın hayatında başrolde.
Harika'mız büyürken Osmanlı İmparatorluğu dağılıyor, yeni bir Cumhuriyet kuruluyor, devrimler yapılıyor, dünya II. Dünya Savaşı felaketini yaşıyor, genç Cumhuriyet savaşa girmese de pek çok açıdan savaştan etkileniyor. Tüm bu gelişmeler de romanın arka planına ve olay örgüsüne başarıyla yerleştiriliyor. Ve kitapta sayısız dipnot yer alıyor. Dipnotlar ağırlıklı olarak metinde geçen kişi, olay, yer ve dönemle ilgili ansiklopedik bilgiler vermekle birlikte, ara ara romanın kahramanlarıyla ilgili açıklayıcısı, destekleyici bilgilere de rastlıyoruz. Laf aramızda dipnotlarda ufak, tefek keyifli dedikodular da vardı ki, ben onları çok eğlenceli buldum. Dipnotlar sağ olsun, okuduklarımı gugıllamaktan helak oldum. Tam bir bilgi bombardımanı. Bu arada buralardan kendime okunacak bir kaç kitap da çıkardım.
Kitabın su gibi akıp giden bir dili var. Harika Bir Hayat'ı bir kaç günde okuyup bitirdim. Çok da keyif aldım. Hikmet Hükümenoğlu Harika'nın devamının geleceğini söylüyor. Umarım bizi çok bekletmez.
https://www.instagram.com/p/DNAZ--9MO...
Harika Bir Hayat aynı zamanda çok başarılı bir dönem romanı. Harika İstanbul Boğazının düşman gemileriyle çevrili olduğu 1919 yılında, işgal İstanbul'unda gözlerini hayata açıyor. Harika ve ailesi dönemim gerçek olayları içine ve gerçek kişilerinin arasına ilave kahramanlar olarak başarıyla yerleştiriliyor. Baba Veysel beyin gazeteci olması sebebiyle dönemin gazeteleri, dergileri, gazetecileri, gazete sahipleri ve Babıalisi romanda yerini alırken, Harika'nın annesi Melek hanımın Çarşamba akşamları tanınmış yazarları bir araya topladığı akşam yemekleri de dönemin edebiyat dünyasına ışık tutuyor. Sofranın müdavimleri arasında kimler kimler yok ki. Yahya Kemal, Ahmet Hamdi, Suat Derviş, Reşat Nuri, Orhan Seyfi, Nazım Hikmet, Aziz Nesin, Rıfat Ilgaz ilk aklıma gelenler. İşte bizim harika Harika'mız böyle bir ailede ve evde büyüyor. Ve tabi dönemin İstanbul'u da bu hikayede ve Harika'nın hayatında başrolde.
Harika'mız büyürken Osmanlı İmparatorluğu dağılıyor, yeni bir Cumhuriyet kuruluyor, devrimler yapılıyor, dünya II. Dünya Savaşı felaketini yaşıyor, genç Cumhuriyet savaşa girmese de pek çok açıdan savaştan etkileniyor. Tüm bu gelişmeler de romanın arka planına ve olay örgüsüne başarıyla yerleştiriliyor. Ve kitapta sayısız dipnot yer alıyor. Dipnotlar ağırlıklı olarak metinde geçen kişi, olay, yer ve dönemle ilgili ansiklopedik bilgiler vermekle birlikte, ara ara romanın kahramanlarıyla ilgili açıklayıcısı, destekleyici bilgilere de rastlıyoruz. Laf aramızda dipnotlarda ufak, tefek keyifli dedikodular da vardı ki, ben onları çok eğlenceli buldum. Dipnotlar sağ olsun, okuduklarımı gugıllamaktan helak oldum. Tam bir bilgi bombardımanı. Bu arada buralardan kendime okunacak bir kaç kitap da çıkardım.
Kitabın su gibi akıp giden bir dili var. Harika Bir Hayat'ı bir kaç günde okuyup bitirdim. Çok da keyif aldım. Hikmet Hükümenoğlu Harika'nın devamının geleceğini söylüyor. Umarım bizi çok bekletmez.
https://www.instagram.com/p/DNAZ--9MO...
August 23, 2024
İsmi gibi harika bir kız çocuğu. Narsist bir anne tarafından, kendisini sevgiye layık görmeyen, değersiz biri olarak büyütülüyor.
Bu anne-kız arasındaki toksik ilişki, yazarımız tarafından çok güzel anlatılmış. Her ne kadar bir anne-kız romanı veya Harika’nın hayat hikayesi gibi görünse de kitap bundan çok daha fazlasını bize sunuyor.
Arka planda Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışından, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna, Milli Mücadele ve İkinci Dünya Savaşı ile beraber çok partili sisteme geçiş dönemine kadar Türkiye’nin kronolojisini ele alıyor. Bu süre zarfında Cumhuriyet aleyhine yazılan yazılardan Tan Gazetesi baskınına kadar pek çok olayı detaylı bir şekilde anlatıyor. Kitap, tarihsel döngülerin tekrar edip etmediği ve yaşadıklarımızdan ders alıp almadığımız gibi soruları düşünmemize vesile oluyor. Kitapta sevdiğim karakterden biri olan Kamuran Bey, Harika’yı koruyup kollayan, ona arayıp da bulamadığı sevgiyi veren, onun kanatlarını açarak uçmasını sağlayan tatlı, kendine özgü bir karakter. Harika’ya destek vererek okuyucunun gönlünde ayrı bir yer ediniyor.
Yazarımız kitabın sonundaki kolajlarla o dönemin dergileri hakkında fikir edinmemizi ve kitabın içindeki şifre ile kapaktaki bulmacayi çözmemizi isteyerek bize ufak sürprizler de bırakıyor. Kitabın sonunda Harika’nın yolunun bizimle yeniden kesişeceğinin ipuçlarını alıyor ve merakla bekliyoruz.
https://www.instagram.com/cityreaders...
Bu anne-kız arasındaki toksik ilişki, yazarımız tarafından çok güzel anlatılmış. Her ne kadar bir anne-kız romanı veya Harika’nın hayat hikayesi gibi görünse de kitap bundan çok daha fazlasını bize sunuyor.
Arka planda Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışından, Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşuna, Milli Mücadele ve İkinci Dünya Savaşı ile beraber çok partili sisteme geçiş dönemine kadar Türkiye’nin kronolojisini ele alıyor. Bu süre zarfında Cumhuriyet aleyhine yazılan yazılardan Tan Gazetesi baskınına kadar pek çok olayı detaylı bir şekilde anlatıyor. Kitap, tarihsel döngülerin tekrar edip etmediği ve yaşadıklarımızdan ders alıp almadığımız gibi soruları düşünmemize vesile oluyor. Kitapta sevdiğim karakterden biri olan Kamuran Bey, Harika’yı koruyup kollayan, ona arayıp da bulamadığı sevgiyi veren, onun kanatlarını açarak uçmasını sağlayan tatlı, kendine özgü bir karakter. Harika’ya destek vererek okuyucunun gönlünde ayrı bir yer ediniyor.
Yazarımız kitabın sonundaki kolajlarla o dönemin dergileri hakkında fikir edinmemizi ve kitabın içindeki şifre ile kapaktaki bulmacayi çözmemizi isteyerek bize ufak sürprizler de bırakıyor. Kitabın sonunda Harika’nın yolunun bizimle yeniden kesişeceğinin ipuçlarını alıyor ve merakla bekliyoruz.
https://www.instagram.com/cityreaders...
March 5, 2024
Yazarın daha önce 04:00 ve Körburun kitaplarını okudum. 04:00 okuyalı hayli oldu o yüzden net bir şekilde hatırlamıyorum ama Körburun’u okuduktan sonra neden bu kadar abartıldığını anlayamamıştım. Şimdi bu hayretim daha da arttı. Yazarın kitaplarında en sevmediğim şey yazdığı hikayenin geçtiği dönemdeki olayları peşi peşine sıralamak ve fakat hiç bir yorumda bulunmamak. Bunu yapmak için Tanzimat dönemi edebiyatçıları gibi “Ey Kâri!” diye araya girip kendi görüşlerini bize söylesin demiyorum ama yani karakterlerin bir duruşu olsun, bununla hissettirsin göstersin bize. Ama yok. Bu kitaptaki karakterlerin ruhu yok. Hepsi inandırıcılıktan çok uzak, karton karakterler. Siyasi bir olay oluyor etkilenmiyorlar, bir ölüm oluyor, etkisini görmüyoruz. Sevgilisi Harika’ya kendi ile ilgili inanılmaz büyük bir bilgi veriyor, Harika “hmmm tmm cnm” diye geçiştiriyor neredeyse.
Kitapla ilgili aslında çok uzun da konuşulur ama diğer yorumlarda eksikler detaylarıyla belirtilmiş, yorumları okuyanlar için tekrar etmiş olmayayım. Ama benim çok zorlanarak bitirdiğim bir kitap oldu.
Kitapla ilgili aslında çok uzun da konuşulur ama diğer yorumlarda eksikler detaylarıyla belirtilmiş, yorumları okuyanlar için tekrar etmiş olmayayım. Ama benim çok zorlanarak bitirdiğim bir kitap oldu.
August 23, 2024
Dağın Öteki Yüzü gibi bir tarih kitabı. Ancak ben Kafamda Bir Tuhaflık kitabı gibi daha edebi olanları tercih ederim. Okuduğum son kitapları birbiriyle kiyaslamaktan alamıyorum kendimi. Burada mesela bir çok dip not var. Varlık vergisi anlatılmış; 100 liralık evi olan Muslumandan 5 lira vergi alındı, Yahudiden 175 lira diyor. Böyle kör gözüm parmağına gosterilince bana edebi gelmiyor işte. Orhan Pamuk'un yaptığı çok daha hoşuma gidiyor. O olsa 175 lirayi ödeyemediği için tutuklanıp çalışma kampına gönderilen Yahudi'nin hikayesini yasatirdi bize diye düşünüyorum. Öte yandan Tan matbaasi baskınını çok beğendim. Yani tam istediğim gibi hikaye edilmişti. Hikaye değil tabii gerçek. Ancak kitaba roman kahramanlarının deneyimi olarak konması daha güzel. Gerçek kişiler hàkkinda yazılanları da çok beğendim. Edebiyat dedikodusu gibi. Peyami Safa, Sabahtattin Ali, Nazım Hikmet, Yahya Kemal, Sabiha Sertel, Suat Derviş ve daha nicesinin aralarındaki dostluk, düşmanlık ilişkilerini okuyabilecegim bir kitap olsa keşke şimdi. Yani beni daha fazla meraklandirdi o dönemle ilgili. Biraz casusluk biraz da doğaüstü olaylar var kitapta. Casusluga lafım yok ama doğaüstü olaylar sanki kitabın gerçekliğini kırıyor. E peki eşyaları yerinden oynatabilen ve hayaletleri gorebilen birinin olduğu romanda gerçekten olmuş tarihi olaylara inanıyor muyuz? Mesela Tan Matbaasinin yagmalanisi gibi Kristal Gecesinin de anlatilmasini isterdim. Gayrimuslum düşmanlığının yazıldığı sayfalarda sadece Yahudiler değil diğer azınlıklar da olsun isterdim. Ama bu niye yazılmış, bu niye yazılmamış cigligine girmiyorum. Yazar neyi isterse onu yazar. Beğendim ama bence daha da güzelini yapabilirdi. Bir de kadın karakterli roman olduğu için ekstra puan. Àzicik üstün güçleri olan bir karakter ama neyse..
Serbest gezen bir kadın olduğum için deyip durması da kulağımı tirmaladi ve hep bana serbest gezen tavukları hatırlattı. Kitabın bitişini de beğendim. Yani en sonunda gerçekten serbest gezen bir kadın olduğunu gösterdi bize.
Serbest gezen bir kadın olduğum için deyip durması da kulağımı tirmaladi ve hep bana serbest gezen tavukları hatırlattı. Kitabın bitişini de beğendim. Yani en sonunda gerçekten serbest gezen bir kadın olduğunu gösterdi bize.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 10, 2023
Hikmet Hükümenoğlu son yıllarda okuduğum en iyi yeni yazarlardan. Kitaplarının arkasındaki tarihsel örgüyü seviyorum. Ayrıca okuruyla iletişimde olmayı seviyor. Goodreads de takip ettiğimden beri, belirli zamanlarda ondan mektuplar alıyorum mail olarak. Bir yazar nelerle ilgilenir, nasıl beslenir, projeleri nelerdir takip etmiş oluyorum böylece. Harika Bir Hayat kitabı da 1919 yılında başlıyor ve arka planda, Savaşlar, mücadeleler, toplumsal olaylar eşliğinde ilerliyor. Pek çok tanıdık ismin de yer aldığı romanda, adı gibi Harika biri, ama bunun farkında olmayan, annesi yüzünden yeteneklerini baskılama ihtiyacı duyan, duyarlı, duygularıyla yaşayan ama bir yandan da üstün bir matematiksel zekaya sahip. Bir solukta okunacak bir roman, ben çok sevdim
February 21, 2025
Uzunca suredir, boylesine keyifle bi roman okumamistim. Ozgun ve farkli bir teknigi var bu"biyografi" romanin. Dunya tatlisi yazar ( blogunu da yillardir takip ettigim icin boyle bi ifade kullanmak istedim) tarihsel verileri ustalikla hikayeye yedirmis ve donemi (1919-1960 civari), kullanilan dil, mekan vs ile cok iyi hissettirmis. Biyografi gibi tasarlanan romanda dipnotlar aydinlatici ve yerinde. Belli ki yazar donemi anlamaya ve anlatmaya cok emek vermis. Okuyucu gercek ile kurguyu karistirmasin diye sanirim, ana karaktere gercek ustu bir hal verilmis. Harika bir hayat aldigi odulu hak etmis.
June 13, 2023
Harika Bir Hayat’ı çok beğendim.
1919’dan 1940’lara uzanan kitabı ister bir bildungsroman ister bir tarihi roman olarak okuyabilirsiniz.
Harikalar vaat eden bir o kadar sancılı bir kadın Harika’yla beraber yeni bir ülkenin sancıları ve harikaları elele gidiyor. Gerçek kişilere refere edilirken dönemi anlatan bir dolu dipnot da romanın kurgusunu oluşturuyor. O dipnotlar ara ara biraz yordu, böldüyse de sonra odağı geri çekip birleştiriyor.
Hikmet Hükümenoğlu’nun sadece Körburun’unu okumuş ve oldukça beğenmiştim. Bu son romanıyla beğenimi tazeledim. Takipteyim.
1919’dan 1940’lara uzanan kitabı ister bir bildungsroman ister bir tarihi roman olarak okuyabilirsiniz.
Harikalar vaat eden bir o kadar sancılı bir kadın Harika’yla beraber yeni bir ülkenin sancıları ve harikaları elele gidiyor. Gerçek kişilere refere edilirken dönemi anlatan bir dolu dipnot da romanın kurgusunu oluşturuyor. O dipnotlar ara ara biraz yordu, böldüyse de sonra odağı geri çekip birleştiriyor.
Hikmet Hükümenoğlu’nun sadece Körburun’unu okumuş ve oldukça beğenmiştim. Bu son romanıyla beğenimi tazeledim. Takipteyim.
Displaying 1 - 30 of 160 reviews