SEX, DRUGS & GRAND GUIGNOL Νεκροί που βγαίνουν από τους τάφους τους, ζευγαρώνουν με τους ζωντανούς, εισβάλλουν στον εγκέφαλό τους, τυραννούν τα όνειρα και την καθημερινότητά τους. Βιβλίο κολασμένο, εωσφορικό, γκροτέσκο, ηφαιστειακό, για τους φανατικούς του horror που πιστεύουν ότι τίποτα πια δεν μπορεί να τους ερεθίσει. Η Αποκάλυψη είναι ήδη εδώ. Σε μια πόλη που στα σπλάχνα της κρύβει ένα τρομερό μυστικό, η διαστροφή, η παραίσθηση και ο παραλογισμός γίνονται κανόνας.
"Πιτσαρία η Κόλαση" Τι θα έλεγες για μια πίτσα Ναπολιτάνα? Ζύμη,ντομάτα,γέμιση,μοτσαρέλα και αγνό παρθένο ελαιόλαδο? Και όσο την περιμένουμε να ψηθεί πως θα σου φαινόντουσαν σαν συνοδευτικά κριτσινια,σαλάτα ρόκα,ένας τάκος και μια δροσερή μπιριτσα? Ίσως να πούμε και ένα τραγούδι να σκοτώσουμε την ώρα. Και αφού βγει από τον φούρνο.....καλή μας όρεξη! Και όμως,δεν σου λέω άσχετα. Αυτοι ακριβώς είναι οι τίτλοι των "κεφαλαίων". Θυμάσαι και κάτι ιταλικές ταινίες που ο Οδυσσέας έκανε τους δώδεκα άθλους και ο Ηρακλής ταξίδευε με την Αργώ και γενικότερα ένα συμπουρμπουλο? Αρχίζεις να μπαίνεις στο νοημα.... Το Αρζαντο,τη Νάπολη και την καμόρα τα γνώρισα μεσα από τα παιδικά μάτια των μαθητών του Μαρτσέλο Ντ'Ορτα στις αθώα ωμές εκθέσεις τους. Και τώρα ο Μικελε Σεριο δίνει την ενήλικη εκδοχή. Η Αποκάλυψη είναι εδώ. Νεκροί βγαίνουν από τους τάφους τους και ζευγαρώνουν με τους ζωντανούς. Κάπου στις υπόγειες σήραγγες της Σπακκαναπολης (που εγώ πεισματικά διάβαζα Σπανακοπολη) κρύβεται ένα τρομερό μυστικό. Γκροτεσκοι χαρακτήρες παρελαύνουν στις 610 σελίδες του σε μια ξέφρενη μασκαρατα. Καυστικοτατο μαύρο χιούμορ,βιαιότητες και βιαιοπραγίες,σεξοπορνοδιαστροφικο με βωμολοχίες. Οτι σιχαμαρα μπορεί να βάλει ο νους σου. Όλη η κοινωνία δοσμενη τόσο απολαυστικά που νιώθεις βρώμικος και ένοχος που το διασκεδασες . Αν ήταν ταινία θα μπορούσε να είναι τύπου Η επίθεση των ντόνατ δολοφόνων. Τελειώνοντας μυρίζει καμμένο,άκρη δεν πολυεβγαλες ,αλλά θα ξαναβουτουσες μέσα χωρίς δισταγμό.
610 σελίδες αναίτιο σεξ και αίμα, με μια κάποια ελαχιστότατη βάση στους έναν ή δύο από τους πενήντα χαρακτήρες που εμφανίζονται. Αδυνατώ να περιγράψω την πλοκή διότι είναι αρκούντως εξωφρενική. Θα μπορούσε να είναι ένα καλό μυθιστόρημα τρόμου, αλλά καταλήγει μια χυδαία και πιθανότατα κακότεχνη σπλατεριά.
Βέβαια, η κριτική μου είναι μια κριτική βιβλίου τρόμου μέσα από τα μάτια μιας φαντασούς. Πολλά πράγματα μου φάνηκαν τραγικά ενώ στα μάτια κάποιου που έχει διαβάσει τον άπειρο τρόμο (κι έχει δει και τις άπειρες ταινίες), θα φάνταζαν ενδιαφέροντα.
I've read the Greek version of the book and it is quite a rare treat, mixing black comedy with the surreal aesthetics of Italian Splatter movies. Aborted foeti return to unlife in order to wreck havok over the corrupt city of Napolli.
Following the tradition of loose-plotted movies such as Lucio Fulci's "The Beyond", it features a series of characters and their lives and adventure as the plot progresses and mayhem ensues. There are some reoccuring characters and a surreal ending, but the overall tone mixes horror with satire. Yes, it is over the top and vulgar and not for everyone, but, in my book, it is a definite must-read for horror fans.