Մնալ ցավի մե՞ջ, թե՞ դուրս գալ թեկուզ սողալով։ Անցյալը բերե՞լ ներկա՝ փորձելով լուծումներ գտնել, թե՞ փակել ու շարժվել առաջ։ Որոշ իրավիճակներում այս հարցերի պատասխանները հստակ չեն, ու թվում է՝ հուշերի խեղդող ալիքներն արդեն հեռվում են, բայց հանկարծ պարզվում է, որ դառը օրերի համառ ու սառը ցնցուղը մշտապես գլխավերևում է՝ պատրաստ փայտացնել կամ էլ... սթափեցնել։Որտե՞ղ սկսվեց ու որտե՞ղ կավարտվի ներքին կռիվը։ Այս հարցերի պատասխաններն են փնտրում «Արիության մետաղ» վեպի հերոսները, որոնք այսօր բախվել են անցյալի ծանր փորձություններին, որոշումներին ու թուլություններին և պետք է հասկանան, թե ինչ է պետք անել ապագայի հետ։Այս վեպը փորձում է հիշեցնել, որ ամեն ոք իր ներսում ունի արիության սեփական մետաղը, բայց թե ինչպես այն կկիրառի, ի՛ր ընտրությունն է։
Sune Sevada is а fiction writer, journalist and essayist. She was born in 1995 and got her first works published in her teenage years. Since 2010 Sevada has started her own blog where she published her short stories and gained a huge readership. Sevada’s active and creative use of social media has given her wide popularity, several thousand followers and readers among young readers. Soon a number of literary magazines such as Granish, Gretert and Andin have also started to publish Sevada’s works. For two consecutive years her works have been among the most read works on the popular Granish online magazine. In 2017 Sevada’s short story Red was published in a French anthology of translated contemporary literature. IN 2018 her first published book, a short story collection will be published.
Ես ու Սյունեն հասակակիցներ ենք, դպրոցական տարիներին կարդում էի իր բլոգը ու շատ էի հավանում: Արդեն 3ր գիրքն եմ կարդում ու էլի հիին բլոգի տպավորությունն եմ ստանում, բայց հիմա ավելին եմ ուզում: 1 աստղ տալիս եմ գրքի վերնագրի համար (Սյունեն միշտ տարբերվել է բառախաղով), 1 աստղ տալիս եմ գլուխների վերնագրերի մտքի համար, 1 աստղ էլ հին ու բարի հիշողությունների համար
Ես հասկանում եմ, որ կան գրքեր, էնքան որ ժամանակդ սպանես, բայց նույնիսկ էդ գրքերը պտի ունենան տրմաբանական շղթա, հերոսները կեսից կորւմ են, պռոստը կարևոր հերոսներից մեկը վերջում անհետանում ա, էն ըմբոստ, պայքարող, կյանքի դժվարություններ հաղթահարած հերոսուհուց ոչինչ չի խոսվում, բանակից նոր վերադարձած տղայի ու աղջկա սիրային պատմությունը շատ թույլ էլ, էմպատիա չզգացի, որը պտի զգայի որովհետև շատ մեծ ուշադրություն էր դրվել վիրավորում ստացած զինվորի մասին, նրա նոր կյանք սկսելու փորձերի մասին:Չեմ ուզում ավել գրեմ, այսքանը երևի բավարար է: Ըստ իս շատ բացեր կարա, որ կարային չլինեին, միգուցե ես էի շատ բան սպասում այս գրքից դրա համար եմ սենց գնահատակ տալիս, բայց կարծում եմ, որ հեղինակը դեռ կզարմացնի հայ ընթերցողին:
This entire review has been hidden because of spoilers.