What do you think?
Rate this book
கொற்கை [Korkai]
Korkai is a historical novel written by Tamil writer Joe D'Cruz about Korkai, an ancient port city ruled by the Early Pandyan Kingdom. It is a book that documents the 100-year history of fishermen based in the 20th century.
The book depicts the lives of the fishing community settled in the Gulf of Mannar region in the 20th century. It analyses the reasons behind its gradual decline and subsequent effort to sustain its position in the society. Korkai is a novel, wherein the author possesses a profound knowledge about the rich history of his land, which he willingly imparts to his readers.
In his work Joe D'Cruz has thrown light on the lives of the people belonging to the coastal communities and their interaction and relationships with other communities. He has not only brought to the front the many positive facets of the fishermen of the 1900s -2000s but also the plight and suffering of the settlers. Korkai is hailed as an eloquently written work of literature which gives a true account of the history of the Korkai city, pondering over not only the religion but the traditions and culture of the multifarious lives of Tamil fishermen.
Published in 2009 by Kalachuvadu Publications, Korkai by R.N. Joe D'Cruz is available in hardcover.
Key Features
The author, Joe D'Cruz, received the 2013 Sahitya Akademi Award for Korkai.
The book was received with much appreciation by the masses.
The book depicts the lives of the fishing community settled in the Gulf of Mannar region in the 20th century. It analyses the reasons behind its gradual decline and subsequent effort to sustain its position in the society. Korkai is a novel, wherein the author possesses a profound knowledge about the rich history of his land, which he willingly imparts to his readers.
In his work Joe D'Cruz has thrown light on the lives of the people belonging to the coastal communities and their interaction and relationships with other communities. He has not only brought to the front the many positive facets of the fishermen of the 1900s -2000s but also the plight and suffering of the settlers. Korkai is hailed as an eloquently written work of literature which gives a true account of the history of the Korkai city, pondering over not only the religion but the traditions and culture of the multifarious lives of Tamil fishermen.
Published in 2009 by Kalachuvadu Publications, Korkai by R.N. Joe D'Cruz is available in hardcover.
Key Features
The author, Joe D'Cruz, received the 2013 Sahitya Akademi Award for Korkai.
The book was received with much appreciation by the masses.
1352 pages, Paperback
First published January 1, 2009
44 people are currently reading
595 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
June 8, 2021
பிறவிப் பெருங்கடலை நீந்தியதைப் போலான அனுபவத்தை கொற்கை அளிக்கிறது. பரதவர்களின் அக/புற வாழ்க்கைகளை உணர்த்துவதிலும், தென் தமிழக கரையோர மக்களின் வரலாற்றை நுட்பமாகச் சித்தரிப்பதிலும் கொற்கை காணும் வெற்றிகள் பல. கடலில் சரக்கு போக்குவரத்திற்காக இலங்கையோ பம்பாயோ பயணிக்கும் அத்தியாயங்கள் குறிப்பாக மிகவும் சுவராஸ்யம். தோணிநடை மேற்கொள்ளும் போது அவர்கள் சந்திக்கும் இடர்களும், அடையும் ஆனந்தமும் மிக இயல்பாக வெளிப்பட்டுள்ளது. கொழும்பு நடை, மலையாள நடை, அரபிக்கடலில் எங்கெல்லாம் காற்று அபாயகரமானது, புயல் வந்தால் அதை எப்படி எதிர்கொள்வது, மதத்தின் பெயரில் மக்கள் மீது எப்படி அதிகாரம் செலுத்தப்பட்டது, கொற்கையில் நிலவிய வர்க்க வேறுபாடுகள், பர்னாந்துமார் x நாடார் இவர்களிடையே நிலவிய அடிப்படை வேற்றுமைகள், பிற நாடுகளுக்கு அடிமைகளாக கடத்தப்பட்ட தமிழர்களின் கதை, இலங்கை இனக் கலவரங்களின் தொடக்கம் என பல விஷயங்களை நாம் அறிகிறோம். பின்னிணைப்பில் தோணியின் வரைபடமும் சில வட்டார சொற்களின் பொருட்களும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் சில சமயங்களில் உரையாடல்கள் கப்பல்களையும் கடல்காற்றைப் பற்றியும் மிகவும் technical ஆக அமைவதால் புரிவதற்கு சிரமமாக உள்ளது. வட்டார வழக்கும் ஆங்காங்கே கடினமாக இருந்தாலும் பெரும்பாலும் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. 20 பக்கங்களுக்கு மேல் நீளாத அத்தியாயங்கள் தொடர்ச்சியாக வாசிக்க வழி வகுக்கின்றன.
1964 புயலையும் அதன் தாக்கத்தையும் ஜோ டி குரூஸ் மிக எளிதாக கடந்து சென்று விட்டது ஏமாற்றத்தைத் தந்தது. 1100 பக்கங்கள் நீள்வதற்கான அவசியம் இல்லை தான். மாந்தர்களின் எண்ணிக்கையும் மிக அதிகம்; ஆனால் ஓர் மொத்த நகரத்தின் கதையையும் ஆசிரியர் கூற முற்படுவதால் பொறுத்துக் கொள்ளலாம். சில வேளைகளில் கொற்கையின் வரலாற்றைப் பற்றிய அபுனைவாக இப்புதினம் better ஆக இருந்திருக்கலாம் எனப் பட்டது. கொற்கை துறைமுகமும் இப்போதைய தூத்துக்குடி துறைமுகமும் ஒன்றா என்ற கேள்வி இருந்தது. சில இடங்களில் பெண்ணடிமை பற்றி உரையாடல்கள் எழுந்தாலும், பெண் பாத்திரங்கள் அனைவரும் இப்புதினத்தில் நல்லவள், அனைவருக்கும் கட்டுப்பட்டவள், ஒழுக்கமானவள், குரல் அற்றவள் என்றோ; கெட்டவள், ஒழுக்கமில்லாதவள், திமிர் பிடித்தவள், ஆண்களுக்கு அடங்காதவள், குடும்பங்களை குலைப்பவள் என்றோ - இவ்விரு மிகக் குறுகிய வகைப்படுத்தல்களுக்கு ஆளாக்கப்படுகின்றனர். வழக்கம் போல் பெண்கள் எந்த வயதினரானாலும் "அவள்" என்றே விளிக்கப்படுகின்றனர். ஆண்கள் 40க்கு மேல் "அவர்". ஏதோ கதையில் வந்த ஒரு நாய் கூட "அவர்" என்று அழைக்கப்பட்டிருந்தது. 2010க்கு மேல் வெளிவந்த இந்நாவலிலேயே இந்த கதியா? நம் எழுத்தாளர்கள் எப்போது திருந்துவார்கள்? Bechdel test ஐப் போல தமிழ் நாவல்களுக்கு "அவள்/அவர்" test வைத்து அவற்றில் தேறுபவையைத் தான் வாசிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஓரிடத்தில் பாலியல் வன்முறை மிக சகஜமாக கடந்து செல்லப்பட்டு, அதை நிகழ்த்தியவனிடத்தே ஆசிரியரின் கரிசனம் இருப்பதைப் போல் தெரிகிறது - நாவலின் low point.
முடிவில்லாது நீள்வதைப் போலத் தோன்றினாலும், குறைகள் பல இருந்தாலும், அயர்ச்சி அடையச் செய்தாலும் ஒரு முக்கிய வரலாற்று ஆவணமாக கொற்கை விளங்குவதால் வாசிக்கலாம். நல்ல முயற்சி. காலச்சுவடின் நூல் வடிவமைப்பும் உதவுகிறது.
1964 புயலையும் அதன் தாக்கத்தையும் ஜோ டி குரூஸ் மிக எளிதாக கடந்து சென்று விட்டது ஏமாற்றத்தைத் தந்தது. 1100 பக்கங்கள் நீள்வதற்கான அவசியம் இல்லை தான். மாந்தர்களின் எண்ணிக்கையும் மிக அதிகம்; ஆனால் ஓர் மொத்த நகரத்தின் கதையையும் ஆசிரியர் கூற முற்படுவதால் பொறுத்துக் கொள்ளலாம். சில வேளைகளில் கொற்கையின் வரலாற்றைப் பற்றிய அபுனைவாக இப்புதினம் better ஆக இருந்திருக்கலாம் எனப் பட்டது. கொற்கை துறைமுகமும் இப்போதைய தூத்துக்குடி துறைமுகமும் ஒன்றா என்ற கேள்வி இருந்தது. சில இடங்களில் பெண்ணடிமை பற்றி உரையாடல்கள் எழுந்தாலும், பெண் பாத்திரங்கள் அனைவரும் இப்புதினத்தில் நல்லவள், அனைவருக்கும் கட்டுப்பட்டவள், ஒழுக்கமானவள், குரல் அற்றவள் என்றோ; கெட்டவள், ஒழுக்கமில்லாதவள், திமிர் பிடித்தவள், ஆண்களுக்கு அடங்காதவள், குடும்பங்களை குலைப்பவள் என்றோ - இவ்விரு மிகக் குறுகிய வகைப்படுத்தல்களுக்கு ஆளாக்கப்படுகின்றனர். வழக்கம் போல் பெண்கள் எந்த வயதினரானாலும் "அவள்" என்றே விளிக்கப்படுகின்றனர். ஆண்கள் 40க்கு மேல் "அவர்". ஏதோ கதையில் வந்த ஒரு நாய் கூட "அவர்" என்று அழைக்கப்பட்டிருந்தது. 2010க்கு மேல் வெளிவந்த இந்நாவலிலேயே இந்த கதியா? நம் எழுத்தாளர்கள் எப்போது திருந்துவார்கள்? Bechdel test ஐப் போல தமிழ் நாவல்களுக்கு "அவள்/அவர்" test வைத்து அவற்றில் தேறுபவையைத் தான் வாசிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். ஓரிடத்தில் பாலியல் வன்முறை மிக சகஜமாக கடந்து செல்லப்பட்டு, அதை நிகழ்த்தியவனிடத்தே ஆசிரியரின் கரிசனம் இருப்பதைப் போல் தெரிகிறது - நாவலின் low point.
முடிவில்லாது நீள்வதைப் போலத் தோன்றினாலும், குறைகள் பல இருந்தாலும், அயர்ச்சி அடையச் செய்தாலும் ஒரு முக்கிய வரலாற்று ஆவணமாக கொற்கை விளங்குவதால் வாசிக்கலாம். நல்ல முயற்சி. காலச்சுவடின் நூல் வடிவமைப்பும் உதவுகிறது.
August 12, 2017
This review was originally written on my blog (http://partharamanujam.blogspot.in/20...) in March 2015 when I had just finished reading this voluminous (1174 pages), Sahitya-Akademi-award-winning Tamil novel, written by Joe d’Cruz and published by Kalachuvadu in 2009. I'm just sharing the review here.
Set in Korkai, which, during the Pandya kings of the Sangam period was a famous port city and the capital of the Pandya kingdom but is now a small seaside village on the banks of the Tamraparani in Tuticorin (now ‘Thoothukudi’) district in Tamil Nadu, this novel of epic proportions unfolds a saga of the life of the Parathavar (seafarers) of Korkai over a period of seventy-five years, in a language which is at once challenging and enchanting.
For a good three-and-a-half decades I have been away from Tamil Nadu with occasional visits to Chennai where my relatives live. Though I am a regular and serious reader in English, I cannot claim to be one in Tamil, my mother tongue. During my occasional sorties into Tamil, however, I have read the likes of Mouni, Thi Janakiraman, Sundara Ramasamy, Neela Padmanabhan and Ashokamitran – writers who inspired me to write stories in Tamil some of which were published by Kanaiyazhi in the 1980s and 1990s – but not with the kind of commitment that my reading in English has demanded. The worlds these writers presented were familiar, though the sensibilities they evoked did make a difference. But, reading them was certainly a graduation from the stage of reading fiction of the kind represented by Devan, Sandilyan and Kalki during my childhood and adolescence. There was further graduation with Salma who led me into the deep recesses of a refreshingly different world with her Irandam Jamangalin Kathai. It was not just a world of women and of Muslims; it was a world of women's language, too – a world in which women speak not in a borrowed voice but their own. Reading the novel was a fascinating experience.
From Salma a couple of years ago to Joe d'Cruz in 2015 has been a smooth and natural transition. Yet, reading Korkai was like sailing in uncharted waters. As the thoni (boat) moves down the sea, now calm but soon rough, time also moves relentlessly, with the lives of three generations of some thirty-five families criss-crossing into one another over a period of a century against a background of rapid social changes effected by a host of factors – British colonialism, Roman Catholicism, the freedom movement and its aftermath, the changing economic climate, the rise of Nadars to power and affluence, and a close relationship with Sri Lanka. Into this voyage are seamlessly textured – if I might mix my metaphors – history, society, religion, politics and the sea itself. In other words, the architectonics of the novel, as literary pundits would call it, is indeed grand and amazing. That it doesn't give the impression of being a contrived attempt adds to its value.
Something else also adds to its value. It is difficult to believe that the detailed descriptions of the intricacies of seafaring and of the nuances of the Parathava life that one finds in the novel would have been possible for an outsider; they must have come from the lived realities of a sensitive and observant insider. Yet, the authorial voice is almost silent in the novel: the narration is by and large that of a detached outsider rather than an anguished insider.
An interesting aspect of the plot construction should be specially mentioned. The novel narrates the history of the coastal community of Korkai in 133 chapters. The chapters are closely knit, yet they stand apart with each chapter presenting a cameo picture of a particular incident which is part of a larger story. As a result, many of the chapters have their own independent value as short stories.
In theme as well as treatment, Korkai is indeed a significant attempt and a valuable addition to Tamil literature. I look forward to more novels from Joe d’Cruz.
Set in Korkai, which, during the Pandya kings of the Sangam period was a famous port city and the capital of the Pandya kingdom but is now a small seaside village on the banks of the Tamraparani in Tuticorin (now ‘Thoothukudi’) district in Tamil Nadu, this novel of epic proportions unfolds a saga of the life of the Parathavar (seafarers) of Korkai over a period of seventy-five years, in a language which is at once challenging and enchanting.
For a good three-and-a-half decades I have been away from Tamil Nadu with occasional visits to Chennai where my relatives live. Though I am a regular and serious reader in English, I cannot claim to be one in Tamil, my mother tongue. During my occasional sorties into Tamil, however, I have read the likes of Mouni, Thi Janakiraman, Sundara Ramasamy, Neela Padmanabhan and Ashokamitran – writers who inspired me to write stories in Tamil some of which were published by Kanaiyazhi in the 1980s and 1990s – but not with the kind of commitment that my reading in English has demanded. The worlds these writers presented were familiar, though the sensibilities they evoked did make a difference. But, reading them was certainly a graduation from the stage of reading fiction of the kind represented by Devan, Sandilyan and Kalki during my childhood and adolescence. There was further graduation with Salma who led me into the deep recesses of a refreshingly different world with her Irandam Jamangalin Kathai. It was not just a world of women and of Muslims; it was a world of women's language, too – a world in which women speak not in a borrowed voice but their own. Reading the novel was a fascinating experience.
From Salma a couple of years ago to Joe d'Cruz in 2015 has been a smooth and natural transition. Yet, reading Korkai was like sailing in uncharted waters. As the thoni (boat) moves down the sea, now calm but soon rough, time also moves relentlessly, with the lives of three generations of some thirty-five families criss-crossing into one another over a period of a century against a background of rapid social changes effected by a host of factors – British colonialism, Roman Catholicism, the freedom movement and its aftermath, the changing economic climate, the rise of Nadars to power and affluence, and a close relationship with Sri Lanka. Into this voyage are seamlessly textured – if I might mix my metaphors – history, society, religion, politics and the sea itself. In other words, the architectonics of the novel, as literary pundits would call it, is indeed grand and amazing. That it doesn't give the impression of being a contrived attempt adds to its value.
Something else also adds to its value. It is difficult to believe that the detailed descriptions of the intricacies of seafaring and of the nuances of the Parathava life that one finds in the novel would have been possible for an outsider; they must have come from the lived realities of a sensitive and observant insider. Yet, the authorial voice is almost silent in the novel: the narration is by and large that of a detached outsider rather than an anguished insider.
An interesting aspect of the plot construction should be specially mentioned. The novel narrates the history of the coastal community of Korkai in 133 chapters. The chapters are closely knit, yet they stand apart with each chapter presenting a cameo picture of a particular incident which is part of a larger story. As a result, many of the chapters have their own independent value as short stories.
In theme as well as treatment, Korkai is indeed a significant attempt and a valuable addition to Tamil literature. I look forward to more novels from Joe d’Cruz.
November 1, 2015
கொற்கையின் தோணி காலத்தின் கட்டாயத்தால் நீரிலிருந்து நிலத்தைத் தொட்ட கதை. இந்தக் காலத்தின் மாற்றத்தினால் மாறியவை தோணிகளின் வியாபரம் மட்டும் அல்ல. மனிதர்களும், அவர்களுடைய பூர்வீக வியாபாரமும் தான். தலைமுறைகளும் மற்றும் குடும்ப அமைப்புகளும் தான். கொற்கையை விட்டு அவர்கள் எப்போதோ அகலத்தொடங்கிவிட்டனர். காலம் யாரிடமும் ஏற்றத்தாழ்வு பார்ப்பதில்லை.
April 16, 2015
I like to read some rare books
June 30, 2016
Its a time machine to travel over the centuries with Nadar and Paradhava community. One of my favourite.
September 4, 2022
Excellent book. Author did a extensive research. You get a very good understanding of life around Tuticorin across the time line.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews