What do you think?
Tsundoku: The Japanese Art of Collecting Books
Not yet published
Expected 10 Nov 26An ode to the quiet joy of collecting more books than we could ever possibly read - and loving them all the same...
Drawing on the evocative Japanese term tsundoku - first coined in the Meiji era to describe the growing stacks of unread books that accumulate around devoted readers - this insightful and warmly humorous book reframes what some might see as clutter or guilt as a deeply meaningful way of living.
From the tactile pleasure of flipping through pages to the quiet ritual of rearranging overflowing shelves, Tsundoku explores the psychology, culture, and poetry behind the irresistible urge to collect and cherish books. It offers meditations on the joy of choosing and buying books, the rebellion against reading lists, creative ways to organise your shelves, foolproof excuses for sneaking in yet another new title, techniques for remembering what you've read, and the guilty - but glorious - pleasure of re-reading.
Above all, this philosophy reminds us that we do not necessarily have to have read all the books we own to love them unconditionally. Feelings of guilt, be gone! Unread books can be even more fascinating because they take us on wonderful journeys, and speak to us regardless, whether we open them or keep them closed. We know that books are a cure for the just touching one, smelling one, or leafing through one makes us feel better immediately.
Drawing on the evocative Japanese term tsundoku - first coined in the Meiji era to describe the growing stacks of unread books that accumulate around devoted readers - this insightful and warmly humorous book reframes what some might see as clutter or guilt as a deeply meaningful way of living.
From the tactile pleasure of flipping through pages to the quiet ritual of rearranging overflowing shelves, Tsundoku explores the psychology, culture, and poetry behind the irresistible urge to collect and cherish books. It offers meditations on the joy of choosing and buying books, the rebellion against reading lists, creative ways to organise your shelves, foolproof excuses for sneaking in yet another new title, techniques for remembering what you've read, and the guilty - but glorious - pleasure of re-reading.
Above all, this philosophy reminds us that we do not necessarily have to have read all the books we own to love them unconditionally. Feelings of guilt, be gone! Unread books can be even more fascinating because they take us on wonderful journeys, and speak to us regardless, whether we open them or keep them closed. We know that books are a cure for the just touching one, smelling one, or leafing through one makes us feel better immediately.
208 pages, Hardcover
First published January 15, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 77 reviews
September 16, 2026
A light, entertaining read that promises more than it delivers.
Despite this, there’s something quite wonderful about just reading about the joy of books - I even wonder if there isn’t a Japanese term for this particular indulgence, too! And another for collecting just one particular edition of a beloved childhood book to make all the intervening years magically drop away.
Despite this, there’s something quite wonderful about just reading about the joy of books - I even wonder if there isn’t a Japanese term for this particular indulgence, too! And another for collecting just one particular edition of a beloved childhood book to make all the intervening years magically drop away.
June 14, 2026
It’s worth it, if only to discover the difference between bibliophiles, bibliomaniacs, and “tzundokians”—a category to which I belong, and certainly Umberto Eco as well.
Although the situation in my home is within the bounds of normality, it’s only with great effort.
Vale la pena, anche solo per scoprire la differenza tra bibliofili, bibliomaniaci e tzundokiani, categoria alla quale appartengo io e sicuramente Umberto Eco.
Per quanto la situazione dentro casa mia rientri nella normalità, é solo con grande fatica.
Although the situation in my home is within the bounds of normality, it’s only with great effort.
Vale la pena, anche solo per scoprire la differenza tra bibliofili, bibliomaniaci e tzundokiani, categoria alla quale appartengo io e sicuramente Umberto Eco.
Per quanto la situazione dentro casa mia rientri nella normalità, é solo con grande fatica.
July 7, 2026
Está longe de ser um grande livro e na realidade é bem diferente do género que estou habituada a ler.
O título e a sinopse despertaram a minha curiosidade e decidi experimentar. É engraçado para quem, tal como, eu gosta de ler (e gosta de aumentar a sua biblioteca pessoal). Há uma personagem que serve de espelho para apaixonados por livros e que achei querida, principalmente pela sua imagem, pois a ilustração está amorosa.
Não é o meu tipo de livro favorito, porque sinto que acrescenta pouco e também não me prendeu muito. Ainda assim, é relativamente curto e os capítulos também não são extensos, o que acaba por ser uma vantagem, porque não se torna maçador.
Tem a particularidade de incluir páginas dedicadas a perguntas e respostas, o que poderá ser interessante para algumas pessoas. Para mim, no entanto, não resulta, porque detesto escrever ou riscar os meus livros.
O que posso dizer mais... Não foi uma má leitura.
3⭐️
www.entrelivrosblog.pt
O título e a sinopse despertaram a minha curiosidade e decidi experimentar. É engraçado para quem, tal como, eu gosta de ler (e gosta de aumentar a sua biblioteca pessoal). Há uma personagem que serve de espelho para apaixonados por livros e que achei querida, principalmente pela sua imagem, pois a ilustração está amorosa.
Não é o meu tipo de livro favorito, porque sinto que acrescenta pouco e também não me prendeu muito. Ainda assim, é relativamente curto e os capítulos também não são extensos, o que acaba por ser uma vantagem, porque não se torna maçador.
Tem a particularidade de incluir páginas dedicadas a perguntas e respostas, o que poderá ser interessante para algumas pessoas. Para mim, no entanto, não resulta, porque detesto escrever ou riscar os meus livros.
O que posso dizer mais... Não foi uma má leitura.
3⭐️
www.entrelivrosblog.pt
April 4, 2026
Nunca antes un libro me había entendido tanto, ya sea en mi amor por los libros y librerías como en la lectura y compra de libros, que son dos hobbies distintos jajajaj
Me gustaron los test y espacios interactivos en medio de la lectura junto con los datos freak.
Un ensayo lleno de humor pero también de respaldo y comprensión a quienes sin planearlo terminamos acumulando muchos libros por casa.
Me gustaron los test y espacios interactivos en medio de la lectura junto con los datos freak.
Un ensayo lleno de humor pero también de respaldo y comprensión a quienes sin planearlo terminamos acumulando muchos libros por casa.
May 14, 2026
Tsundoku é quase um abraço literário para toda a gente que olha para a pilha de livros por ler e sente um misto de culpa e felicidade. Algumas partes pareceram-me um bocadinho exageradas ou difíceis de relacionar com a minha realidade, mas a ideia central bateu forte: comprar livros e ler livros são, de facto, dois hobbies completamente diferentes e não há nada de errado nisso.
Gostei muito da forma como o livro desmonta aquela pressão de “tenho de ler tudo o que compro” e transforma a estante cheia numa espécie de promessa, curiosidade e conforto. Nem todos os livros precisam de ser lidos imediatamente para terem valor. Às vezes basta saber que estão lá, à espera do momento certo.
Saí da leitura a sentir-me estranhamente validada… e talvez um bocadinho menos culpada por continuar a comprar mais livros apesar da lista infinita que já tenho em casa.
Gostei muito da forma como o livro desmonta aquela pressão de “tenho de ler tudo o que compro” e transforma a estante cheia numa espécie de promessa, curiosidade e conforto. Nem todos os livros precisam de ser lidos imediatamente para terem valor. Às vezes basta saber que estão lá, à espera do momento certo.
Saí da leitura a sentir-me estranhamente validada… e talvez um bocadinho menos culpada por continuar a comprar mais livros apesar da lista infinita que já tenho em casa.
June 4, 2026
Interessou-me o tema central do livro - comprar mais livros do que aqueles que temos capacidade para ler - por ser algo que "pratico". Apesar de ter algumas ideias interessantes, no final de contas achei raso, algo repetitivo e com muitas páginas para o leitor preencher que acabam por parecer um artifício para o livro ganhar mais algum volume.
Quem gosta de comprar e ter muitos livros certamente irá rever-se em muito do que aqui está escrito, mas não encontrará nenhuma novidade. A ideia era boa, a execução ficou aquém.
Quem gosta de comprar e ter muitos livros certamente irá rever-se em muito do que aqui está escrito, mas não encontrará nenhuma novidade. A ideia era boa, a execução ficou aquém.
September 16, 2026
"Worried you might be a weirdo?
Absolutely not, don't you fret: you're in good company here."
There may be some people who know me that will still say that I am, in fact, a weirdo, but reading this book really made me feel seen. I could relate to so much of it. Ever since I was a very young girl, I have been reading. I always have a book on the go. It's how I decide what handbag to buy (can I get a book in that?). It may sound dramatic, but I'm not sure what I would do if my books were taken away from me, if I wasn't allowed to read anymore. And I recognise that I am incredibly lucky to have the opportunity and freedom to read what I want to. This book felt like an ode to all of that - a celebration of books, reading, and being the type of person who buys books quicker than they can read them.
Despite me having read books about bibliophiles and bibliomaniacs before, this one definitely gave me new ways of looking at things. Whilst I may veer from the idea of tsundoku a little, as I buy books with the intention of reading them, and in probably about 90% or more of cases, I do read them, there was still a lot here that had me nodding along in recognition.
One part which really interested me was the idea, put forward by Nabokov, is that we can only really say that we have read a book when we have read it 4 or 5 times. Because I am such a prolific reader, to do that would be pretty daunting for me, but I could appreciate the thinking behind it. Likewise I really enjoyed the section about rereading:
"reading the same book at two different times in your life can conjure up completely different mental imagery. That's the beauty of books: the pictures they paint and the feelings they convey are wholly subjective and never the same twice. . . When we reread a book, a part of us is looking inwards, examining our rich inner world, as if there were a mirror in the top right-hand corner of every page allowing us to engage with another version of ourselves on a stage set by the book itself."
This is a slim volume. But for those who really love books there is much to find here. I have been dipping into it for a few months, whilst reading others, and it has provided me with calm when I have needed it. It is definitely a book which I will go back to - I imagine that this will be one of the few that I have that I reread over and over. Nabokov should be impressed with me in a few years, as this is one I am definitely going to get better acquainted with.
Absolutely not, don't you fret: you're in good company here."
There may be some people who know me that will still say that I am, in fact, a weirdo, but reading this book really made me feel seen. I could relate to so much of it. Ever since I was a very young girl, I have been reading. I always have a book on the go. It's how I decide what handbag to buy (can I get a book in that?). It may sound dramatic, but I'm not sure what I would do if my books were taken away from me, if I wasn't allowed to read anymore. And I recognise that I am incredibly lucky to have the opportunity and freedom to read what I want to. This book felt like an ode to all of that - a celebration of books, reading, and being the type of person who buys books quicker than they can read them.
Despite me having read books about bibliophiles and bibliomaniacs before, this one definitely gave me new ways of looking at things. Whilst I may veer from the idea of tsundoku a little, as I buy books with the intention of reading them, and in probably about 90% or more of cases, I do read them, there was still a lot here that had me nodding along in recognition.
One part which really interested me was the idea, put forward by Nabokov, is that we can only really say that we have read a book when we have read it 4 or 5 times. Because I am such a prolific reader, to do that would be pretty daunting for me, but I could appreciate the thinking behind it. Likewise I really enjoyed the section about rereading:
"reading the same book at two different times in your life can conjure up completely different mental imagery. That's the beauty of books: the pictures they paint and the feelings they convey are wholly subjective and never the same twice. . . When we reread a book, a part of us is looking inwards, examining our rich inner world, as if there were a mirror in the top right-hand corner of every page allowing us to engage with another version of ourselves on a stage set by the book itself."
This is a slim volume. But for those who really love books there is much to find here. I have been dipping into it for a few months, whilst reading others, and it has provided me with calm when I have needed it. It is definitely a book which I will go back to - I imagine that this will be one of the few that I have that I reread over and over. Nabokov should be impressed with me in a few years, as this is one I am definitely going to get better acquainted with.
Review of advance copy received from Otros
Un libro bastante chorra, la verdad. Me llamó la atención en la librería porque acumulo kilos de libros que muchas veces quedan en "pendientes" eternamente. Me dio curiosidad que alguien hubiera publicado sobre ese tema así que lo compré sabiendo que probablemente sería algo ligero y sencillo (cosa que, a veces, tampoco está mal y se agradece).
Pero me ha dejado un poco de mal sabor porque acaba tomando un camino que no esperaba, casi ridículo, demasiado centrado en el qué dirán, en aparentar e incluso en saber mentir sobre libros que no hemos leído.
Al principio me parecía interesante que enfocara los libros pendientes como algo positivo, compras asociadas a momentos y situaciones personales en una etapa concreta de la vida. Y me gustó que no lo abordara desde la culpa (como nos pasa a muchxs cuando miramos nuestras pilas de libros pendientes).
Pero luego empieza a volverse todo raro, intentando justificar el abarrotamiento de libros en casa con ideas aparentemente profundas pero poco creíbles, mientras trata muchos temas de una manera excesivamente simplona y por momentos casi infantil: tipos de compradores, de librerías, hacer listas, propuestas de orden alocadas y poco prácticas...
Y como digo, todo se ha enturbiado completamente cuando empieza con sus afirmaciones centradas en las apariencias hacia los demás, hacia el qué dirán sobre nosotros y nuestra biblioteca, en aparentar ser lectora sin serlo.
Contiene perlas como esta:
"Además, un libro siempre nos resultará más fascinante cuando no lo hayamos leido".
Lo cual demuestra que este autor* no ha leído un buen libro en su vida, ¿no?
Y ojo a lo que viene:
"Técnicas infalibles para responder sin responder y lidiar con la vergüenza de no haber leido un libro. [...]
- Para los ensayos, conviene elegir algunas muestras y distribuirlas de forma dispersa a lo largo de las estanterías, leer algunas reseñas de Internet y pegar notas adhesivas adentro con palabras clave pero encriptadas, para que otros no entiendan. Cuando un bibliófilo te pregunte qué te pareció el libro, vas a sacarlo de la biblioteca, abrirlo y fingir que lo hojeas mientras revisas tus anotaciones".
Sin comentarios.
* Ante la falta de una breve bio sobre el autor/a en el libro, he buscado información para ver quién era y resulta que es un nombre ficticio. Está escrito por un colectivo de gente.
Pero me ha dejado un poco de mal sabor porque acaba tomando un camino que no esperaba, casi ridículo, demasiado centrado en el qué dirán, en aparentar e incluso en saber mentir sobre libros que no hemos leído.
Al principio me parecía interesante que enfocara los libros pendientes como algo positivo, compras asociadas a momentos y situaciones personales en una etapa concreta de la vida. Y me gustó que no lo abordara desde la culpa (como nos pasa a muchxs cuando miramos nuestras pilas de libros pendientes).
Pero luego empieza a volverse todo raro, intentando justificar el abarrotamiento de libros en casa con ideas aparentemente profundas pero poco creíbles, mientras trata muchos temas de una manera excesivamente simplona y por momentos casi infantil: tipos de compradores, de librerías, hacer listas, propuestas de orden alocadas y poco prácticas...
Y como digo, todo se ha enturbiado completamente cuando empieza con sus afirmaciones centradas en las apariencias hacia los demás, hacia el qué dirán sobre nosotros y nuestra biblioteca, en aparentar ser lectora sin serlo.
Contiene perlas como esta:
"Además, un libro siempre nos resultará más fascinante cuando no lo hayamos leido".
Lo cual demuestra que este autor* no ha leído un buen libro en su vida, ¿no?
Y ojo a lo que viene:
"Técnicas infalibles para responder sin responder y lidiar con la vergüenza de no haber leido un libro. [...]
- Para los ensayos, conviene elegir algunas muestras y distribuirlas de forma dispersa a lo largo de las estanterías, leer algunas reseñas de Internet y pegar notas adhesivas adentro con palabras clave pero encriptadas, para que otros no entiendan. Cuando un bibliófilo te pregunte qué te pareció el libro, vas a sacarlo de la biblioteca, abrirlo y fingir que lo hojeas mientras revisas tus anotaciones".
Sin comentarios.
* Ante la falta de una breve bio sobre el autor/a en el libro, he buscado información para ver quién era y resulta que es un nombre ficticio. Está escrito por un colectivo de gente.
January 29, 2025
Da un paio di mesi sto passando un periodo bruttissimo. Talmente brutto che ho perso anche la voglia di leggere. Da 80/90 libri all’anno, questo mese ne ho finito solo uno. Questo. Che è pure un manuale pieno di spazi vuoti e di esercizi da completare.
Ho smesso di leggere, ma non di comprare però. E qui dentro ho trovato, per iscritto e validate, tutte le giustificazioni che le persone che acquistano libri compulsivamente si sono sempre date e continuano a darsi. Io non faccio parte dei compratori che si vergognano della loro compulsività. Sì a volte mi sento sopraffatta, a volte la casa è talmente incasinata che vorrei essere altrove. Ma l’atto di comprare libri non mi fa vergognare. Non chiamo “pila della vergogna” gli 11.000 titoli che ancora devo leggere. Mi sta bene così.
Comunque il manuale è fatto bene e offre molti spunti.
Ho smesso di leggere, ma non di comprare però. E qui dentro ho trovato, per iscritto e validate, tutte le giustificazioni che le persone che acquistano libri compulsivamente si sono sempre date e continuano a darsi. Io non faccio parte dei compratori che si vergognano della loro compulsività. Sì a volte mi sento sopraffatta, a volte la casa è talmente incasinata che vorrei essere altrove. Ma l’atto di comprare libri non mi fa vergognare. Non chiamo “pila della vergogna” gli 11.000 titoli che ancora devo leggere. Mi sta bene così.
Comunque il manuale è fatto bene e offre molti spunti.
January 24, 2025
meh. 2 stelle e mezza direi. fra il 5 e 1/2 e il 6-- 😅
Tsundoku c'est moi!
Per fortuna hanno inventato gli e-reader perché non so più dove metterli. No, l'opzione scale non è valida, ci sono già 2 librerie piene.
In sostanza, librino carino, impaginato in modo originale: cambi di font, box di varie dimensioni, test, schede da compilare, disegnini, liste. Suggerimenti su come disporre i libri sulle mensole, sul valore dei libri non letti, sul diritto di abbandonare un libro... con l'idea di dare suggerimenti originali, a volte col ditino alzato. Confesso di aver saltato diverse pagine qui e là.
Tsundoku c'est moi!
Per fortuna hanno inventato gli e-reader perché non so più dove metterli. No, l'opzione scale non è valida, ci sono già 2 librerie piene.
In sostanza, librino carino, impaginato in modo originale: cambi di font, box di varie dimensioni, test, schede da compilare, disegnini, liste. Suggerimenti su come disporre i libri sulle mensole, sul valore dei libri non letti, sul diritto di abbandonare un libro... con l'idea di dare suggerimenti originali, a volte col ditino alzato. Confesso di aver saltato diverse pagine qui e là.
February 9, 2025
«Tsundoku (積ん読) descrive l'atto di procurarsi materiale da leggere, per poi lasciare che si accumuli da qualche parte nella propria casa senza leggerlo e in molti casi nemmeno sfogliarlo. Viene anche usato per indicare i libri che vengono depositati su uno scaffale o sul comodino in attesa che arrivi il momento giusto: la celeberrima "pila della vergogna"
La parola tsundoku combina gli elementi di tsunde-oku (積んでおく , ovvero ammucchiare le cose pronte per dopo e lasciarle perdere per un po') e dokusho (読, leggere libri). Accumulare libri e lasciarli perdere per un po', dunque.»
― Taiki Raito Pym, Tsundoku
La parola tsundoku combina gli elementi di tsunde-oku (積んでおく , ovvero ammucchiare le cose pronte per dopo e lasciarle perdere per un po') e dokusho (読, leggere libri). Accumulare libri e lasciarli perdere per un po', dunque.»
― Taiki Raito Pym, Tsundoku
February 7, 2025
Brodo allungato.
Ci sono delle riflessioni interessanti e condivisibili, nascoste tra decine di paragrafi noiosi, quiz inutili e tabelle vuote da compilare. Se il libro fosse stato lungo la metà sicuramente ne avrebbe giovato. Io intanto sono contenta di averlo letto tramite biblioteca, risparmiando soldi e spazio.
Ci sono delle riflessioni interessanti e condivisibili, nascoste tra decine di paragrafi noiosi, quiz inutili e tabelle vuote da compilare. Se il libro fosse stato lungo la metà sicuramente ne avrebbe giovato. Io intanto sono contenta di averlo letto tramite biblioteca, risparmiando soldi e spazio.
May 19, 2026
Ha sido muy divertido y además soy yo literal😔 Lo peor es que ahora ni me voy a sentir culpable por el consumismo literario. He caído en la trampa
August 4, 2026
Zonde van het papier!
April 19, 2026
A cute (if overpriced) book that I picked up in Tokyo on our recent trip. It basically provides insight into the processes of being an obsessive collector of books, and how to make peace with literal tbr piles. Fun and quick read with activities for those inclined.
April 2, 2026
Nooit gedacht dat lezen over lezen ook zo leuk kon zijn!
April 19, 2025
Il libro perfetto per chi vive "tsundoku": un diario interattivo che ne riassume l'essenza e spiega a parole quello che sentiamo e quello che vorremmo sentirci dire sull'arte di accumulare libri e (non) leggerli.
June 24, 2026
Prometía más. Pero me identifico totalmente.
April 2, 2026
Een interessant boek over tsundoku (iets dat ik niet ben, haha, want ik lees mijn boeken en ik koop ook niet zomaar een boek (daar zijn ze echt iets te duur voor). Soms vond ik het iets te zweverig of psychologisch worden en te weinig tsundoku, maar vaak heb ik dus wel genoten. Ook leuk die quizjes en extras. Ook leuk vond ik het verhaal van Izumi iemand die echt 100% tsundoku is.
Oh, en ik vond het toxisch dat als jij netjes met je spullen omgaat (in dit geval boeken) je volgens dit boek het niet goed doet want een boek die kreukels heeft en vlekken en zo is geliefd en daar weet je van dat iemand daar echt van heeft genoten. Sorry hoor, maar mijn boeken zijn allemaal geliefd, ik heb gewoon geleerd dat je voorzichtig omgaat met spullen. Het kan altijd gebeuren dat je een vlekje krijgt, of een kreukel, of dat de rug breekt (want sommige boeken zijn zo strak ingebonden), maar ik doe toch mijn best om ze zo mooi mogelijk te houden.
Oh, en ik vond het toxisch dat als jij netjes met je spullen omgaat (in dit geval boeken) je volgens dit boek het niet goed doet want een boek die kreukels heeft en vlekken en zo is geliefd en daar weet je van dat iemand daar echt van heeft genoten. Sorry hoor, maar mijn boeken zijn allemaal geliefd, ik heb gewoon geleerd dat je voorzichtig omgaat met spullen. Het kan altijd gebeuren dat je een vlekje krijgt, of een kreukel, of dat de rug breekt (want sommige boeken zijn zo strak ingebonden), maar ik doe toch mijn best om ze zo mooi mogelijk te houden.
Read
August 8, 2026This is probably a very niche book but it definitely fits with my attitude and behaviour around books; well most of it does. Except the self-help-type sections where the reader is asked to write their thoughts, favourite bookshops, book lists etc. … who does that! Mine was a library book, so I was never going to do it anyway. I enjoyed the chapters exploring Tsundoku habits and little stories from Izumi’s world (I assume the author’s alter ego?) Unlike Izumi I do not have piles of books everywhere, and I am much more disciplined in making wish-lists and buying books to read (maybe never) or collect, conscious that I want to keep to my available space and not become a sad book man ;) I do enjoy regular - I mean constant - tweaking of my classification to fill gaps and re-arrange my 99/100% full shelves. This book was written for me. I am basically that person, but a little more British and buttoned-up, and with no guilt whatsoever about acquiring, reading, and giving away lots of books. I love that my ‘tribe’ has a name, even if we don’t hang out together*… we’re way too busy pootling around in book shops or reading quietly. Sh.
*I am not currently in a book group or local bookcrossing community
*I am not currently in a book group or local bookcrossing community
January 29, 2025
Un libro sugli accumulatori di libri (spesso non tutti letti...). Ovvio che per molti aspetti mi ritrovo nelle descrizioni, ma proprio per questa ragione il libro non mi ha entusiasmata, non mi ha detto nulla che non sapessi. Immagino che il target siano proprio coloro che si sentono dei Tsundoku e quindi forse ci sarebbe dovuto essere qualcosa in più.
La proposta di fare liste di libri non letti e del cosa ci ha spinto all'acquisto per quanto sensata la trovo impraticabile, tempo sottratto alla lettura e quindi altri libri da segnare...
La proposta di fare liste di libri non letti e del cosa ci ha spinto all'acquisto per quanto sensata la trovo impraticabile, tempo sottratto alla lettura e quindi altri libri da segnare...
April 19, 2026
Rating: 3,5
April 12, 2026
3.75*
January 20, 2025
"Il fatto di averli in casa, alla nostra portata, proprio nel momento in cui ci servono fa sì che i nostri libri ci possano parlare, consigliare, aiutare, senza intermediari, senza distrazioni, qui e ora. "
"In giapponese l'espressione ichigo-ichie, che deriva dal buddismo zen ed è legata alla tradizione della cerimonia del tè, significa letteralmente "una volta, un incontro". E' usata per indicare l'importanza di dare valore a ogni momento della vita, di vivere il presente godendosi quelli che sono i veri tesori: incontri ed esperienze"
"In giapponese l'espressione ichigo-ichie, che deriva dal buddismo zen ed è legata alla tradizione della cerimonia del tè, significa letteralmente "una volta, un incontro". E' usata per indicare l'importanza di dare valore a ogni momento della vita, di vivere il presente godendosi quelli che sono i veri tesori: incontri ed esperienze"
April 4, 2026
cómo vas a ser tan divertido dios
July 26, 2025
Non mi dilungo a spiegare cosa sia il tsundoku: chi ha acquistato questo libro probabilmente lo sa già.
Quello che conta è che Tsundoku è un inno all’amore per i libri — letti o meno — e a tutto ciò che rappresentano. L’ho apprezzato moltissimo perché mi sono ritrovato in molte delle situazioni descritte: abitudini, manie, ossessioni che chi ama davvero i libri riconoscerà subito.
Non è un saggio profondo, e non pretende di esserlo. Si legge con leggerezza, e lascia addosso una sensazione piacevole di tranquillità e di complice accettazione verso questa “deviazione” che, in fondo, non fa male a nessuno.
Lo consiglio soprattutto a chi vive circondato da pile di libri non ancora letti — diciamo, sopra i 50 all’anno — perché saprà sorridere e sentirsi meno solo.
Quello che conta è che Tsundoku è un inno all’amore per i libri — letti o meno — e a tutto ciò che rappresentano. L’ho apprezzato moltissimo perché mi sono ritrovato in molte delle situazioni descritte: abitudini, manie, ossessioni che chi ama davvero i libri riconoscerà subito.
Non è un saggio profondo, e non pretende di esserlo. Si legge con leggerezza, e lascia addosso una sensazione piacevole di tranquillità e di complice accettazione verso questa “deviazione” che, in fondo, non fa male a nessuno.
Lo consiglio soprattutto a chi vive circondato da pile di libri non ancora letti — diciamo, sopra i 50 all’anno — perché saprà sorridere e sentirsi meno solo.
May 10, 2026
Eerst en vooral een dikke danku aan de uitgeverij voor het reviewexemplaar.
Wat een leuk, gezellig boekje zeg!
Als een fervent boekenliefhebber én verzamelaar, moest ik dit boek wel aan mijn collectie toevoegen.
Een boek over de kunst van het boeken verzamelen? I'm in!
Ik vond vooral de psychologie achter het verzamelen interessant.
Maar de lijstjes met unieke boekenwinkels, de smoezen om toch maar nieuwe boeken te kopen en de verschillende manieren om boeken te ordenen, waren ook plezierig om te lezen.
Helaas vond ik de quizzes en de lege pagina's om zelf in te vullen wat minder nuttig.
Tsundoku lijkt me vooral een leuk boekje om cadeau te doen aan een boekenliefhebber in jouw leven! Dus als je even geen cadeau inspiratie meer hebt... Look no further!
Wat een leuk, gezellig boekje zeg!
Als een fervent boekenliefhebber én verzamelaar, moest ik dit boek wel aan mijn collectie toevoegen.
Een boek over de kunst van het boeken verzamelen? I'm in!
Ik vond vooral de psychologie achter het verzamelen interessant.
Maar de lijstjes met unieke boekenwinkels, de smoezen om toch maar nieuwe boeken te kopen en de verschillende manieren om boeken te ordenen, waren ook plezierig om te lezen.
Helaas vond ik de quizzes en de lege pagina's om zelf in te vullen wat minder nuttig.
Tsundoku lijkt me vooral een leuk boekje om cadeau te doen aan een boekenliefhebber in jouw leven! Dus als je even geen cadeau inspiratie meer hebt... Look no further!
May 3, 2026
Een liefdevolle ode aan de Japanse kunst van het verzamelen van boeken en het perfecte cadeau voor iedereen die nooit genoeg kan lezen. Wat als die ongelezen stapels boeken geen teken van uitstelgedrag zijn, maar van verlangen? Van nieuwsgierigheid? Van een leven vol mogelijkheden?
In Tsundoku laat Taiki Raito Pym zien dat het kopen van boeken die je (nog) niet leest geen zwakte is, maar een kunst. Een huis vol boeken is geen rommel, maar een stille belofte: elk boek een avontuur dat op je wacht, precies op het juiste moment. Met herkenbare verhalen, speelse quizzen en verrassende inzichten nodigt dit boek je uit om anders te kijken naar je eigen boekenkast en naar jezelf. Je ontdekt hoe jouw verzameling een spiegel is van wie je bent, en wie je nog kunt worden.
Tsundoku is warm, troostrijk en onweerstaanbaar herkenbaar. Een boek dat je met een glimlach laat kijken naar alles wat je nog niet hebt gelezen.
Mijn ervaring:
Wat een klein, inspirerend, liefdevol en leuk boek, dat voor iedere boekenliefhebber een herkenbaar fenomeen omarmt: boeken kopen die je (nog) niet leest. Taiki Raito Pym hanteert een lichte, toegankelijke en speelse schrijfstijl. Aan de hand van observaties, analyses en beschouwingen weet hij in korte stukken tekst - vol anekdotes en grappige observaties - treffend te kijken naar het leven van boekenliefhebbers en -verzamelaars.
Het is een erg leuk en luchtig boek, maar tegelijkertijd ook inspirerend, enthousiast en effectief. De boodschap is duidelijk en weet je te raken. Het geheel bestaat uit een verzameling verhalende stukjes over een boekenliefhebber, afgewisseld met wetenschappelijke onderzoeken, boekenweetjes, quizzen en vragen die je zelf kunt invullen. Dit maakt het speels en gevarieerd, waardoor het boek blijft boeien.
Het boek kaart verschillende facetten van het boekenliefhebbersbestaan aan. Niet alleen de plekken waar gelezen wordt of waar je boeken koopt, en de manier waarop je je collectie ordent, maar ook herkenbare gevoelens zoals uitstelgedrag, perfectionisme en het verlangen naar kennis komen aan bod. Ongelezen boeken worden hierbij niet langer gezien als falen, maar juist als een symbool van nieuwsgierigheid en mogelijkheden.
De kern van het boek draait om het loslaten van schuld en het omarmen van het plezier van het verzamelen en lezen van boeken. Tegelijk vond ik het boek soms ook confronterend; het liet me nadenken over mijn eigen (soms wat obsessieve) boekengedrag. Juist daarom vond ik het sterk dat, na het benoemen van die schaamte, wordt benadrukt dat een huis vol boeken geen chaos is, maar een bron van geluk en inspiratie. Het nodigt je uit om anders te kijken naar bezit, tijd en lezen: niet alles hoeft efficiënt of afgerond te zijn om waardevol te zijn. Ik voelde veel herkenning tijdens het lezen, maar ook een soort zachte geruststelling. Persoonlijk had het boek voor mij iets meer diepgang mogen hebben, maar desondanks wist het verhaal me van begin tot eind te vermaken.
Tsundoku – de Japanse kunst van boeken verzamelen is een hartverwarmend, licht en herkenbaar boek dat lezen en verzamelen in een nieuw daglicht zet. Met een speelse, toegankelijke opzet en een mix van verhalen, weetjes en interactieve elementen weet het vooral één ding te doen: je met een glimlach naar je eigen boekenkast laten kijken.
In Tsundoku laat Taiki Raito Pym zien dat het kopen van boeken die je (nog) niet leest geen zwakte is, maar een kunst. Een huis vol boeken is geen rommel, maar een stille belofte: elk boek een avontuur dat op je wacht, precies op het juiste moment. Met herkenbare verhalen, speelse quizzen en verrassende inzichten nodigt dit boek je uit om anders te kijken naar je eigen boekenkast en naar jezelf. Je ontdekt hoe jouw verzameling een spiegel is van wie je bent, en wie je nog kunt worden.
Tsundoku is warm, troostrijk en onweerstaanbaar herkenbaar. Een boek dat je met een glimlach laat kijken naar alles wat je nog niet hebt gelezen.
Mijn ervaring:
Wat een klein, inspirerend, liefdevol en leuk boek, dat voor iedere boekenliefhebber een herkenbaar fenomeen omarmt: boeken kopen die je (nog) niet leest. Taiki Raito Pym hanteert een lichte, toegankelijke en speelse schrijfstijl. Aan de hand van observaties, analyses en beschouwingen weet hij in korte stukken tekst - vol anekdotes en grappige observaties - treffend te kijken naar het leven van boekenliefhebbers en -verzamelaars.
Het is een erg leuk en luchtig boek, maar tegelijkertijd ook inspirerend, enthousiast en effectief. De boodschap is duidelijk en weet je te raken. Het geheel bestaat uit een verzameling verhalende stukjes over een boekenliefhebber, afgewisseld met wetenschappelijke onderzoeken, boekenweetjes, quizzen en vragen die je zelf kunt invullen. Dit maakt het speels en gevarieerd, waardoor het boek blijft boeien.
Het boek kaart verschillende facetten van het boekenliefhebbersbestaan aan. Niet alleen de plekken waar gelezen wordt of waar je boeken koopt, en de manier waarop je je collectie ordent, maar ook herkenbare gevoelens zoals uitstelgedrag, perfectionisme en het verlangen naar kennis komen aan bod. Ongelezen boeken worden hierbij niet langer gezien als falen, maar juist als een symbool van nieuwsgierigheid en mogelijkheden.
De kern van het boek draait om het loslaten van schuld en het omarmen van het plezier van het verzamelen en lezen van boeken. Tegelijk vond ik het boek soms ook confronterend; het liet me nadenken over mijn eigen (soms wat obsessieve) boekengedrag. Juist daarom vond ik het sterk dat, na het benoemen van die schaamte, wordt benadrukt dat een huis vol boeken geen chaos is, maar een bron van geluk en inspiratie. Het nodigt je uit om anders te kijken naar bezit, tijd en lezen: niet alles hoeft efficiënt of afgerond te zijn om waardevol te zijn. Ik voelde veel herkenning tijdens het lezen, maar ook een soort zachte geruststelling. Persoonlijk had het boek voor mij iets meer diepgang mogen hebben, maar desondanks wist het verhaal me van begin tot eind te vermaken.
Tsundoku – de Japanse kunst van boeken verzamelen is een hartverwarmend, licht en herkenbaar boek dat lezen en verzamelen in een nieuw daglicht zet. Met een speelse, toegankelijke opzet en een mix van verhalen, weetjes en interactieve elementen weet het vooral één ding te doen: je met een glimlach naar je eigen boekenkast laten kijken.
July 16, 2026
It seems to me that this book was meant to be a light-hearted and cozy discussion of book collecting and arranging, and on this it largely succeeded. It didn't need to introduce me to any grand concepts or detailed discussions, but even the introduction of the term 'tsundoku' was enough to get a good handle on thinking more broadly about the topic.
So, I would generally recommend this, but with a few caveats on where the author rubs me the wrong way - and discussion of colour-coded bookshelves defends it on the basis of the psychological effect certain colours might have, but I personally feel this is waste to apply to a collection of books given that can apply to any coloured object and books are distinct in themselves. Admittedly, this is just a personal preference, and the book is good at introducing a wide range of different perspectives for what people might be comfortable with so this isn't an issue until some of the suggestions rely on certain assumptions.
The key example of this for me is when we're given an illustration of a scenario where a tsundoku is asked by her love interest what she thinks of a book on her shelf that she hasn't got around to reading, and the author then gives us a list of vague things she could say that sound as though she has knowledge of a particular book without actually having read it. My issue with this is...why assume we would want to lie??? Especially to someone we're interested in? This is especially bizarre, given that one could argue that the book's whole premise is that a tsundoku who wants to collect books without any clear timeline on when to read them has a lifestyle that should be celebrated and defended. I myself have had to learn to become unapologetic about this, so, I don't really like the idea of being encouraged to, or assumed to want to lie about what we have or haven't read. What we have or haven't read is a core part of our identities, and so these are not things we should want to hide from others.
So, I would generally recommend this, but with a few caveats on where the author rubs me the wrong way - and discussion of colour-coded bookshelves defends it on the basis of the psychological effect certain colours might have, but I personally feel this is waste to apply to a collection of books given that can apply to any coloured object and books are distinct in themselves. Admittedly, this is just a personal preference, and the book is good at introducing a wide range of different perspectives for what people might be comfortable with so this isn't an issue until some of the suggestions rely on certain assumptions.
The key example of this for me is when we're given an illustration of a scenario where a tsundoku is asked by her love interest what she thinks of a book on her shelf that she hasn't got around to reading, and the author then gives us a list of vague things she could say that sound as though she has knowledge of a particular book without actually having read it. My issue with this is...why assume we would want to lie??? Especially to someone we're interested in? This is especially bizarre, given that one could argue that the book's whole premise is that a tsundoku who wants to collect books without any clear timeline on when to read them has a lifestyle that should be celebrated and defended. I myself have had to learn to become unapologetic about this, so, I don't really like the idea of being encouraged to, or assumed to want to lie about what we have or haven't read. What we have or haven't read is a core part of our identities, and so these are not things we should want to hide from others.
April 23, 2026
3,5 ster
Q: ‘Laten we niet langer bang zijn een boek aan te raden waarvan we ons het plot niet meer herinneren, maar waarvan we nog wel weten hoe het ons deed voelen. dat laatste is namelijk het belangrijkst’ - Tsundoku
Tsundoku is hét boek voor alle mensen die meer boeken kopen dan ze ooit zullen lezen. In plaats van je schuldig te voelen leert Taiki je dat het verzamelen van boeken een levenskunst is die je met trots mag beoefenen. Een huis vol opgestapelde boeken is geen chaos, maar een bron van geluk: verhalen zijn op elk moment van de dag binnen handbereik.
Tsundoku is niet een standaard boek. Het verhaal van Taiki wordt afgewisseld met allerlei stukjes die je zelf in mag vullen, kleine reflectiemomenten en een aantal quizzen om er bijvoorbeeld achter te komen wat voor boekenverzamelaar je bent. Geen standaard leeservaring dus, maar eentje waarbij je zelf ook aan de slag mag en dat is erg leuk om te doen.
De stijl is luchtig, maar met een ondertoon die je laat nadenken over waarom we eigenlijk zoveel boeken verzamelen. Wat ik een fijne toevoeging vind zijn de feiten die ook door het boek heen verweven zitten, zoals het benoemen van bepaalde onderzoeken op het gebied van lezen. Dit zorgt ervoor dat het boek iets meer inhoud krijgt. Persoonlijk had het boek van mij nog wel wat meer diepgang mogen hebben, het blijft voor mij nu te veel aan de oppervlakte.
Al met al is het een leuk boekje, heb ik mij bijzonder goed vermaakt (vooral met de interactieve gedeeltes) maar is het voor mij geen boek dat me voor altijd bij zal blijven. Desalniettemin zal dit boek, zeker als je een fervent boekenverzamelaar bent, een leuke aanvulling zijn voor je boekenkast. Ook leuk om als cadeau te geven aan je bookbestie!
Bedankt Mozaiek en Boekencafé voor dit recensie-exemplaar.
Q: ‘Laten we niet langer bang zijn een boek aan te raden waarvan we ons het plot niet meer herinneren, maar waarvan we nog wel weten hoe het ons deed voelen. dat laatste is namelijk het belangrijkst’ - Tsundoku
Tsundoku is hét boek voor alle mensen die meer boeken kopen dan ze ooit zullen lezen. In plaats van je schuldig te voelen leert Taiki je dat het verzamelen van boeken een levenskunst is die je met trots mag beoefenen. Een huis vol opgestapelde boeken is geen chaos, maar een bron van geluk: verhalen zijn op elk moment van de dag binnen handbereik.
Tsundoku is niet een standaard boek. Het verhaal van Taiki wordt afgewisseld met allerlei stukjes die je zelf in mag vullen, kleine reflectiemomenten en een aantal quizzen om er bijvoorbeeld achter te komen wat voor boekenverzamelaar je bent. Geen standaard leeservaring dus, maar eentje waarbij je zelf ook aan de slag mag en dat is erg leuk om te doen.
De stijl is luchtig, maar met een ondertoon die je laat nadenken over waarom we eigenlijk zoveel boeken verzamelen. Wat ik een fijne toevoeging vind zijn de feiten die ook door het boek heen verweven zitten, zoals het benoemen van bepaalde onderzoeken op het gebied van lezen. Dit zorgt ervoor dat het boek iets meer inhoud krijgt. Persoonlijk had het boek van mij nog wel wat meer diepgang mogen hebben, het blijft voor mij nu te veel aan de oppervlakte.
Al met al is het een leuk boekje, heb ik mij bijzonder goed vermaakt (vooral met de interactieve gedeeltes) maar is het voor mij geen boek dat me voor altijd bij zal blijven. Desalniettemin zal dit boek, zeker als je een fervent boekenverzamelaar bent, een leuke aanvulling zijn voor je boekenkast. Ook leuk om als cadeau te geven aan je bookbestie!
Bedankt Mozaiek en Boekencafé voor dit recensie-exemplaar.
Displaying 1 - 30 of 77 reviews