Τι φοβερό, μια τέτοια υπέροχη μέρα, να πρέπει να αφήσεις το παιχνίδι σου και να τρέχεις στην άλλη άκρη του δάσους για να βοηθήσεις τον γερο-λαγό! Το σκιουράκι ξεκινά ανόρεχτα για αυτή την αγγαρεία. Τι συμβαίνει όμως και όταν φτάνει στον λαγό όχι μόνο είναι χαρούμενο αλλά του λέει κι ευχαριστώ; Περπατώντας στο δάσος, ίσως ανακαλύψεις τη χαρά της προσφοράς!
Η Κατερίνα Ζωντανού γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό και σπούδασε σε μια μεγάλη πόλη. Τώρα ζει σε μια πολιτεία ούτε πολύ μεγάλη ούτε πολύ μικρή, μεσαία. Απ’ το σπίτι της βλέπει ένα βουνό που το λένε Καλάθι, μοιάζει λίγο με καλάθι, αλλά αναποδογυρισμένο. Κοντά έχει και θάλασσα (μισή ώρα με τα πόδια και εφτάμισι λεπτά με το ποδήλατο – με το διαστημόπλοιο δεν ξέρει, γιατί δεν προλαβαίνει να χρονομετρήσει). Της αρέσουν το σπανακόρυζο, το περπάτημα και οι σοκολάτες. Τρώει τα νύχια της, την ευχαριστεί να ζωγραφίζει και να λύνει μαθηματικούς γρίφους. Τη θυμώνει ο πόλεμος (και άλλα τερατώδη που κάνουν οι άνθρωποι), αλλά παρηγορείται όταν σκέφτεται ότι, αφού αυτός στενοχωρεί και όλα μα όλα τα παιδιά του κόσμου, κανένα παιδί όταν μεγαλώσει δε θα πηγαίνει να πολεμήσει, και τότε –χα!– την πάτησε ο πόλεμος. Κατά τα άλλα, κάθε μέρα κάνει ό,τι και οι περισσότεροι από εσάς – μαθήματα, διάβασμα, γράψιμο. Μερικές φορές όμως τεμπελιάζει και δεν κάνει τίποτα. Από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα βιβλία της: Ομιλείτε πλουτωνικά; (Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, Έπαινος Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς), Human Net (Βραχεία λίστα Κρατικών Βραβείων, Βραχεία λίστα Βραβείων Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου), Γράμματα από τον Αϊ-Βασίλη (Γ΄ Βραβείο Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών), Ο πύργος της Λίζας, Σημαία στον ορίζοντα, Τα μαγικά της Κυριακής, Ο Ασίμ και ο δράκος του βασιλιά. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της στο e-mail: katerinazontanou@hotmail.com
Μια λιακάδα μέσα στο καταχείμωνο γεννάει τη λαχτάρα στο σκιουράκι να παίξει όλη μέρα, μόνο που η μητέρα του το αναγκάζει να πάει ξύλα στον γερο-λαγό στην άλλη άκρη του δάσους. Το σκιουράκι ξεκινάει γκρινιάζοντας και βλέπει όλα τα ζώα να έχουν ξεχυθεί για να απολαύσουν τον ήλιο. Μια σειρά από γεγονότα θα του αλλάξουν τη διάθεση όμως και θα του δείξουν πόσο σημαντική είναι η προσφορά.
Το παραμύθι της Κατερίνας Ζωντανού περιγράφει μια μέρα από τη ζωή ενός μικρού σκίουρου που, όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του, θα γκρινιάξει για το θέλημα της μαμάς. Το ελάφι, ο ασβός και ο κάστορας όμως θα βοηθήσουν το σκιουράκι σε δύσκολες στιγμές της πορείας του μέσα στο δάσος και τελικά θα του δείξουν με τον τρόπο τους πόσο όμορφο είναι να βοηθάς όποιον έχει ανάγκη. Φυσικά, αυτό πρέπει να γίνεται αφιλοκερδώς για να έχει μεγαλύτερη αξία, αν όμως ο άλλος σου προσφέρει από μόνος του κάτι με όλη του την αγάπη, τότε το δέχεσαι με χαρά. Κι αν δεν το θες, δεν πειράζει: «όλο και κάποιος θα βρισκόταν που να το λαχταρά»!
Η εικονογράφηση της Μαίρης Καλαμπαλίκα είναι υπέροχη και καλοδουλεμένη. Οι γραμμές της θυμίζουν bandes dessinées και εκτός από ολοσέλιδες εικόνες έχουμε και διαδοχικά καρέ που θυμίζουν κόμικ. Φως, χρώματα, σκιές, ρεαλισμός, εκφραστικότητα ζωντανεύουν με τον καλύτερο τρόπο την ιστορία. Προσέξτε τη μικρή ακαταστασία με τους πεταμένους βόλους κάτω από το κρεβάτι του σκίουρου στην αρχή του βιβλίου, τη σκηνή της γκρίνιας και του μητρικού φιλιού, τα κρυμμένα ζώα στο δάσος, τις χιλιάδες λεπτομέρειες στο τραπέζι του κάστορα και πώς σκάει από το φαΐ ο μικρός μας ήρωας, τις γαλότσες που φοράνε όλοι (ή τις αφήνουν λερωμένες δίπλα στην πόρτα τους) ένεκα το λασπωμένο δάσος κλπ. Επίσης, δε γίνεται να μη γελάσεις με τη σοβαρότητα και την «παππουδίστικη» απεικόνιση του ανέκφραστου γερο-λαγού!
«Περπατώντας στο δάσος» μπορεί να βρεις λοιπόν ανέλπιστους φίλους και να μάθεις με τον καλύτερο τρόπο για την προσφορά και την ανιδιοτέλεια.