Karanlık Atölye

by Annie Ernaux, Siren İdemen (Translator)

En zor olan, kendimi soymak, toplumun “bakış”ından, toplumun benden beklediğini varsaydığım şeylerden kurtulmak ve sonuçta bu beklentilere ancak onları reddederek, hatta ona karşı çıkarak cevap verebilmek. Yazının kitapla sonuçlanıp sonuçlanmayacağına aldırmadan o arzuya yönelmek.

Annie Ernaux, Karanlık Atölye’de yazarlığının en mahrem ve çetrefilli yanlarını gün yüzüne çıkarıyor. 1982’den itibaren tuttuğu yazı günlüğü, bir tür içsel atölye olarak, kelimelerle kurduğu sıkı ve zaman zaman çıkmazlarla dolu ilişkiyi gözler önüne sererken, her sayfa bir arayışın, bir tereddüdün, bir vazgeçişin izlerini taşıyor.

Düşünceler, serzenişler, bir kenara bırakılmış projeler ve yeniden doğan fikirlerle örülü bu kitap, Ernaux’nun edebî evrimini anlamak isteyenler için vazgeçilmez bir kaynak olduğu kadar, okura metinlerinin arka planını ve yazarın içsel çatışmalarını derinlemesine keşfetme fırsatı sunan, yazma eyleminin kendisine dair de bir sorgulama.

“Annie Ernaux çağımızın en etkileyici ve sınır tanımayan seslerinden biri.”

Rachel Cusk

Genres: Nonfiction, France, 21st Century, Womens

176 pages, Paperback

First published October 13, 2011

About the author

The author of some twenty works of fiction and memoir, Annie Ernaux is considered by many to be France’s most important writer. In 2022, she was awarded the Nobel Prize in Literature. She has also won the Prix Renaudot for A Man's Place and the Marguerite Yourcenar Prize for her body of work. More recently she received the International Strega Prize, the Prix Formentor, the French-American Translation Prize, and the Warwick Prize for Women in Translation for The Years, which was also shortlisted for the Man Booker International Prize in 2019. Her other works include Exteriors, A Girl's Story, A Woman's Story, The Possession, Simple Passion, Happening, I Remain in Darkness, Shame, A Frozen Woman, and A Man's Place.

Reviews

[Eylül Görmüş · Rating 4 out of 5]

Annie Ernaux'nun Siren İdemen'in her zamanki özenli ve titiz emeğiyle dilimize çevirdiği son kitabı oldu Karanlık Atölye. Şu ana kadar Türkçede yayınlanan her kitabını okumuştum, bunu da havada kaptım. Baştan söyleyeyim; bu kitabı okumak için mümkün olduğunda çok Ernaux okumuş olmak gerekiyor, dolayısıyla elinizde başka kitapları varsa bunu sona saklayın derim.

Yazarın, 1982-2015 arasında tuttuğu yazı günlüğü bu. İlk kitabı Boş Dolaplar'ı 1974'te yayımlamış Ernaux, günlük evvelinde yazdığı kitaplardan bir de Babamın Yeri var dilimize çevrilmiş. Bu günlükteyse başta Seneler olmak üzere Bir Kadın, Olay, Kızın Hikâyesi ve Yalın Tutku olmak üzere pek çok eserini nasıl "doğurduğunu" okuyoruz.

Doğurmak bence doğru sözcük zira gerçekten tüm bu metinleri ortaya çıkarırken ne kadar sancı çektiğini, zorlandığını, geldiğini, gittiğini görüyoruz. Özkurmacaya burun kıvıran, "bunu ben de yazarım" gibi bir yerden küçümseyen insanlar özellikle keşke okusa bu kitabı diye düşündüm. İnsanın kendine bu acımasızlıkta bakabilmesi için kaç kere çırılçıplak kalabilmesi, kendisiyle nasıl bir mücadele vermesi gerektiğini görebiliyoruz metinde.

Özellikle günlük boyunca "Total Roman / TR" kod adıyla geçen Seneler'i ki şüphesiz kendisinin magnum opus'u o, nasıl zorlanarak inşa ettiğini, o dili, kitapta adını koyduğu şekliyle "sürekli geçmiş zaman"ı nasıl icat ettiğini okumak bana müthiş haz verdi. O kitap 2008'te yayımlanacak ama ta 1993'te şunu yazmış mesela: "Bir 'nesil'e, tarihe (hem bireysel hem kolektif olana, bireysel üzerinden kolektife) bakmak için yeni bir yaklaşım geliştirme zorunluluğuna geri geliyorum." Böyle bir roman yazma fikrinin zihnine 1983'te geldiğini ve tam 25 sene boyunca Seneler üzerinde düşündüğünü, çalıştığını da yine kitaptan öğreniyoruz.

Yazan veya yazmayı düşünenler için müthiş ufuk açıcı bir kitap kanımca bu. Yazmak amacı gütmeyen benim gibi tutkulu Ernaux okurları için de yazarın zihnine açılan muazzam bir kapı. Bu iki kategorinin dışında kalanları belki heyecanlandırmaz, bilemedim ama ben çok severek okudum.

[Zeynep T. · Rating 4 out of 5]

Annie Ernaux hayranları için hazine kitap. Annie Ernaux 1982'den itibaren kaleme aldığı notlarda yazdığı ya da yazmayı düşündüğü kitaplarla ilgili fikirlerini paylaşıyor. Seneler, Kızın Hikâyesi, Bir Kadın, Babamın Yeri, Olay, Yalın Tutku okunmadan bakılmamalı.

Karanlık Atölye'yi okumak yazarın kafasında gezinmek gibiydi. Marquez'in Yüzyıllık Yalnızlık'ı yirmi yıl kalbimde taşıdım demesi gibi Annie Ernaux yıllarca Seneler kitabının çevresinde dönüp durmuş. Kızın Hikayesi ile beraber en önemli eseri; "Seneler zamanın akışı, 58 (Kızın Hikâyesi) donmuş zaman."

Özellikle anlatıcı ses üzerinde durması, zamirleri kafaya takmış olması, kendi hikayesini tarihe bağlama isteği ("bireysel olan nasıl tamamen kişisel olmayan biçimde ifade edilebilir?"), referans gösterdiği yazarlar (Marcel Proust, Gustave Flaubert, Vasili Grossman, Marguerite Duras, Virginia Woolf vs.) ile okuması çok keyifliydi benim için.

Seneler kitabında yapmak istediği her şeyi başardığını bilmekle yazara bir kere daha hayran kaldım. Bir de ilginç şekilde şöyle bir ifadesi var yazarın; "Romanlar bizi hayatın roman olarak anlatılabileceğine inandırıyor. Daha büyük bir yanılsama olamaz. Oto-kurmaca mutlak bir sahtelik (S. Doubrovsky hariç)."

Çevirmen Siren İdemen'in, dizi editörü Didem Bayındır'ın, editör Şirin Etik'in, düzeltiyi yapan Mert Tokur'un ve mizanpaj sorumlusu Bahar Kuru Yerek'in emeklerine sağlık.

[Yaprak · Rating 3 out of 5]

Karanlık Atölye, Nobel Ödüllü yazar Annie Ernaux'nun 1982 ve 2015 yılları arasında tuttuğu notlardan oluşuyor. Bu notlar yazarın yazma sürecine dair izler taşıyor. Kimi zaman okurun anlaması zor olan bu notlarda, Ernaux'nun kişisel ve tarihi kurgu harmanlayan yeni bir yöntem bulma çabasını görmek mümkün. "Tarihsel zaman ve kişisel zaman hissi nasıl verilebilir?" "Gerçekleşmekte olan tarihi metne dahil etmek mümkün mü?" cümleleri de onun neredeyse her zaman ne yapmak istediğini bilen bir yazar olduğunu gösteriyor. Bu notlar bana Ernaux'nun ne kadar çalışkan bir yazar olduğunu da bir kez daha gösterdi. Yazmaya adanmış ömürlerden biri onunki de. Kitapta 1995 yılında şöyle bir cümlesi var "Şöyle matrak bir şey var, günün birinde bu yazı günlüğü-aslında yüzde 99'u araştırma- yayımlanırsa sonuçta biçimi ne kadar çok dert ettiğim de görülmüş olacak. Kısacası, edebiyat dedikleri şeyi."

Daha önce hiç Annie Ernaux okumamış okurlardan ziyade kendisinin kitaplarına hakim okurları tatmin edecek bir okuma deneyimi sunuyor Karanlık Atölye.

[İlkim · Rating 3 out of 5]

Bu kitapta 80'lerin başından itibaren kitapları için tuttuğu günlükleri okuyoruz aslında. O süreç içinde metnin Annie Ernaux için nasıl şekillendiğini, yazarın ne kadar uzun uzadıya düşündüğünü görebiliyoruz. Nobel almasında da etkili olan yazım tekniği ve anlatım tarzını sürekli oturtmaya çalışması da sayfalardan anlaşılıyor. Seneler'i yazmayı nasıl düşündüğünü, hatta 80'lerin başından beri kendisinin 58 yazındaki geçmişini kağıda dökmeye çalışıp nihayet 2015'te bitirebilmesini okumak ilgi çekiciydi.

[Merve Büker · Rating 3 out of 5]

Bazı kitaplar vardır, okurunu değil de önce yazarını çağırır. Karanlık Atölye tam olarak öyle bir kitap. Annie Ernaux burada yeni bir metin kurmuyor; yazma hâlini, tereddütlerini, tıkanmalarını, cümle kuramama sancılarını masaya yatırıyor. Bir atölyeye giriyoruz ama ortada bitmiş eserler yok; yarım cümleler, iç konuşmalar, kendi kendine alınmış notlar var. Bu yüzden bu kitabın kapısını çalmadan önce Ernaux’nun dünyasında biraz oyalanmış olmak şart.

Benim için okuma deneyimi biraz buradan tökezledi. Bazı bölümler, yalnızca yazarın kendisinin anlayabileceği çağrışımlardan ibaret gibiydi. Okur olarak tutunacak bir dal bulamadığım anlar oldu. Sayıklama hissi de biraz buradan geliyor: Anlamdan çok süreç var, metinden çok zihin.

Bir de itiraf edeyim Seneler’i yakın zamanda okumuş olsaydım, burada sık sık geri döndüğü ikilemler, korkular, yazıyla kurduğu o inişli çıkışlı ilişki bende daha çok yankı bulabilirdi. Ama benim için Seneler artık hafızada puslu bir raf.

Ben bu kitabı sevdim mi? Hayır, pek sayılmaz. Ama bazı kitaplar sevilmek için değil, yazarın masasının kenarına ilişip onunla biraz susmak için yazılıyor. Karanlık Atölye benim için tam olarak öyle bir kitaptı.

[divayorgun · Rating 4 out of 5]

Yeni yılın ilk kitabı Karanlık Atölye oldu. Annie Ernaux'un bugüne kadar yazmış olduğu pek çok kitabının yazılma serüvenini içeren bu kitap bir nevi yazarın iç dünyasına açılan bir kapı.

yazarın kitaplarını yazarken düşünceleri,içine girdiği ruh halleri ile birlikte aslında kitabı okurken Annie Ernaux'un da edebiyat rüyasına konuk oluyoruz. Okurken yazarın arayış dünyasının içine girerken zaman zaman kelimelerle girdiği ilişkileri de seyrediyoruz kitabı okurken.

[Aomar Abdellaoui · Rating 5 out of 5]

Je mets 5 étoiles à Annie Ernaux par principe

[anna · Rating 5 out of 5]

« Il y a une chose que je sais par-dessus tout, c'est que je ne peux qu'écrire dangereusement. Hors de là, il n'y a rien pour moi. »

l'essence même de ce que j'aime lire. je recommande vivement d'avoir lu un maximum des oeuvres de Annie Ernaux avant de se plonger dans ces carnets d'écriture, ça permet de bien mieux comprendre les questions qu'elle se pose. avoir la chance de pouvoir être le témoin de toute la réflexion de l'écrivaine et de la progression de l'oeuvre dans ses questions, ses remarques et ses réflexions... c'est tellement précieux, vraiment. il y a beaucoup de moments qui m'ont énormément touché, et d'autres qui m'ont énormément donné envie de ré-écrire des dissertations. merci madame Ernaux pour tout. j'ai presque fini de lire toute son oeuvre mais je retarde ce jour le plus possible.

[Seyma · Rating 5 out of 5]

“Amaç o yılların özünü birkaç cümleyle yakalamak.”

Yazma sürecinin aynı zamanda bir yazamama süreci olduğunu gün gün gösteren bir çalışma olmuş. “Hafriyat günlüğü” dediği bu yazı günlüğü, aslında yazmaya geçmeden yaptığı karalamalardan/notlardan oluşuyor. Baskın temalar: tereddüt, şüphe, korku, tarih/hafıza, kipler/yöntem, aynı anda yazmak, finansal mecburiyet ve kadın olmak.

Tekrarlayan konular bana anlaşılmışlık hissi, ilham ve güç verdi. Başka kadınlara ilham ve güç vermenin kendisinin de benim için ne kadar büyük bir motivasyon olduğunu keşfettirdi. Kişisel gelişim bölümünde satılmayan bir kişisel gelişim kitabı. Sana nasıl yazar olunur öğretmiyor, gösteriyor. Okuyunca daha iyi yazar olmuyorsun ama yazar olma sürecini anlıyorsun.

Okumak için Ernaux’un diğer romanlarını okumak gerektiğini düşünmüyorum. Bilenler için güzel bir arkeolojik faaliyet olmuştur tabii, sevdiğim bir yazarın yazım sürecine sonra dönüp tanıklık etmiş olmayı isterdim. Ama hiç okumamış, fresh perspektife sahip biri için de oldukça keyifli, merak uyandırıcı ve öğretici olduğunu söyleyebilirim. Hiç tanımadığınız biriyle ilk buluşmanızda frekans tutturup, bütün hayat hikayesini heyecanla dinlemişsiniz gibi bir his. Seni tanımıyorum Ernaux, ama çok sevdiğimi söyleyebilirim.

[yonca.reads · Rating 4 out of 5]

Ernaux’nun kulliyatini okuyup bitirdikten sonra en son bu kitabı okumak gerekir. Aksi takdirde pek anlamı olmaz.

[Loulou11 · Rating 5 out of 5]

L’atelier noir, ou le journal d’écriture qui va m’en faire démarrer un.

« Matérialité: dans mon histoire avec P. - par ex. - je ne me souviens presque pas des paroles, des gestes érotiques
- sauf les plus étonnants et pervers - mais d'une foule de lieux, d'objets très précis, du temps qu'il faisait, tout ce que j'ai vu au moment où j'étais dans une relation plus ou moins intense avec lui.
Intensité d'une relation avec un être → émotion ou état émotionnel intérieur → sensations visuelles, chansons (par ex. «Still loving you »), événements, etc.
Disparition de l'état d'émotion → restent les images visuelles, les chansons, tout ce qui est extérieur, le réel extérieur à soi
(C'est pourquoi, sans doute, on veut revoir, réécouter, ce qui a eu lieu à cette époque, pour réactiver l'émotion.)
Notre mémoire est matérielle.
Rassembler les signes du réel extérieur pour dire le réel intérieur?
Mais limitation: ne pas pouvoir saisir les pensées, les sentiments exacts, sauf sous forme très succincte, par ex:
«J'avais envie de le revoir.» »

[winemutha · Rating 3 out of 5]

Yazarın en içine giremediğim kitabı olabilir. Çok fazla “inner thoughts” içeriyordu. Ucundan kıyısından da olsa onun dünyasına girebilmek güzeldi tabi. Fangirl hissediyor…

[Roxanne Fyfe · Rating 3 out of 5]

Va-t-elle utiliser le "elle" ou le "je"?

[Serap · Rating 4 out of 5]

Son yıllarda daha çok örneklerini gördüğümüz otokurmaca okurken insanda “bunu ben de yazarım” hissi uyandırıyor, kabul. Hatta bu nedenle Annie Ernaux’nun Nobel kazanmasını da eleştirenler oluyor. Bu düşünceye sahip herkesi bu kitabı okumaya davet ediyorum. Sanki tek seferde, üzerinde çok da düşünülmeden yazılmış havası uyandıran eserlerin uzun yıllara dayanan sancılarını okuyoruz bu kitapta. O çok sevdiğimiz kitapların özellikle Seneler’in ortaya çıkma süreci nasıl gelgitlerle nasıl kafa yorularak çalışılmış görüyoruz. Bu yazı günlüğü sayesinde sanki Ernaux o satırları yazarken onun yanında, ona eşlik etmişiz gibi. Yazarın diğer kitaplarını okuduktan sonra okunursa daha çok zevk alınır diye düşünüyorum.

3,5/5

[Guillaume Potel · Rating 4 out of 5]

Notes surprenantes,intéressantes et sombres qui nous plonge dans les pensées multiples d’Annie Ernaux. De plus, multiples références à Perec, femme de goût donc.

[İrem Hira Yuca Vurucu · Rating 4 out of 5]

Külliyatını okumuş olanların ve yazan çizen yolunu arayan insanların uğraması şart bir kitap. Hem başarının boşa olmadığını anlamak hem de merak etme devam et diyen şefkatli sesi duymak için. Onun/onların da insan olduğunu farketmek için. Seviyoruz seni Annie Ernaux

[Léa B · Rating 3 out of 5]

Un peu compliqué à lire car ce sont des notes de travail, c’est super intéressant toutefois de voir que Les thèmes abordés dans ses livres sont pensés depuis bien longtemps
C’est un livre qui donne une image décomplexée de l’écriture

[Çisel Aktimur · Rating 3 out of 5]

Bu elbette bir günlük ve bence bir günlükten çok daha fazlası. Başarısının arkasında bir istikrar ya da kendinden eminlik değil, süreklilik gösteren bir iç uyumsuzluk olduğunu ifşa ediyor. Ve bu ifşa, okur açısından terapötik bir etki yaratacak düzeyde; çünkü başarıyı genellikle yanlış bir psikolojik zemine yerleştiriyoruz. Buradaki mesele Ernaux’nun yazarlık sancıları da değil. Büyük ve meşru başarının, içsel olarak tutarlı, kendine güvenen, ne yaptığını bilen bir özneye ait olduğu düşüncesi. Karanlık Atölye bu düşünceyi sistematik biçimde çökertiyor ve ne iyi ediyor. Burada net kararlar da yok; sadece tekrar tekrar bozulan taslaklar, yanlış olduğunu hissettiren cümleler, biçimin oturmadığına dair bir kaygı ve sürekli ertelenen bir tatmin var. Normalde bu yoğun çelişki hali, dışarıdan bakıldığında yola devam edilemez gibi görünür. Birçok insan bu noktada vazgeçer. Ernaux ise bu sorunları çözülmesi gereken bir problem olarak değil, üretimin kalıcı koşulu olarak kabul ediyor bence. Kabul etmesi diyorum; çünkü senelerce aynı sorunla boğuşuyor, biçimle olan derdi hiç bitmiyor.

Bu kitap sadece Ernaux okurları için değil, başarıyı içeriden görmek isteyenler için de önemli. Çünkü çağdaş kültürde başarı genellikle tutarlılık, özgüven ve netlik imgeleriyle paketleniyor. Karanlık Atölye bu paketi bozuyor. Büyük işlerin, çoğu zaman kendinden emin zihinlerden değil, kendini sürekli sorgulayan, yaptığı şeyden tam olarak memnun olmayan ama yine de devam eden bir zihinden çıktığını görüyorsunuz. Çoğu zaman kendi iç karmaşamızı başkalarının dış netliğiyle karşılaştırıyoruz çünkü ve kendimizi yetersiz buluyoruz.
Çelişkinin sadece başarısızlığa ait olmadığına kanaat getiriyorsunuz ve bu harika, hatta gençler okusa ne iyi olur. Ne istemediğini de çok iyi biliyor bu arada. Metaforlardan uzak dur, diyor kendine ve sahiden de kitaplarında metafor görmüyorsunuz. Psikolojik tanımlardan uzak dur, diyor ve kitaplarında o sıkıcı tanımlara da rastlamıyorsunuz. Neye dönüşmek istemediğinden çok emin. Dışarıdan kusursuz görünen bir üretim hattının içinde, içeride hiç de kusursuz olmayan bir zihin çalışıyor. Ve bu bir çelişki değil.
Ayrıca kitaplarını neden daha uzun yazmadığını da anladım. Uzunluk, sanıyorum ki tüm içsel karmaşasını tetikliyor ve haliyle yazılarını en ham haliyle ulaştırmak istiyor.

Aaa, bu arada, Yalın Tutku’yu okurken, elbette ben de kenarına bir harf iliştirdim.

[Sabahattin Buğra Akdoğan · Rating 3 out of 5]

Bıçak Gibi Yazı (fr. L'écriture comme un couteau) adlı röportaj kitabından iki alıntı nasıl bir kitap okuyacağınıza dair açık bir fikir vereceğine inanıyorum (Şahsen önce bu röportaj kitabının çevrilmesini tercih ederdim).

"Aynı konular üstüne aynı biçimde asla yazmam."

"Aslına bakılırsa ben de Flaubert'in kesinlediği fikir sınırlarında kalıyorum. Ona göre 'her yapıt üretim esnasında peşine düşülen poetikayı zaten kendi bünyesinde barındırır.' Yeterince hızlı erişemezsem bir başkasına geçerim ama hep bıraktığım tasarıya geri dönerim, onu değişikliğe uğratmak pahasına da olsa böyle yaparım."

Karanlık Atölye meraklısı için ilginç bir kitap. Çevrilen kitaplar konusunda yazısal açıdan aydınlatıldığımız kadar henüz Türkçeye çevrilmemiş ve hatta belki de ileride çevrilecek kitaplar konusunda da bilgi sahibi oluyoruz (Örneğin 2026'da çevrilecek olan Işıklara Bak Canım). Ernaux her ne kadar yinelemeleri azaltmak için eksiltmelere başvurduğunu söylese de yazı günlüğü kendini çok tekrar ediyor. Bize kısaca şunu gösteriyor: Yaşamından işlemek istediği konular, yazıya kavuşturmak istediği "olay"lar nasıl da baştan belliymiş, güdülen kaygı içerik değil de biçimin kendisiymiş. Anlatacaklarını nasıl yani hangi biçimde anlatacağı konusundaki kaygılarını öğreniyoruz. Macera yazımına değil yazının macerasına tanık oluyoruz.

[Tubi(Sera McFly) · Rating 4 out of 5]

Susan Sontag'ın yazmaya dair notlarını, sorgulamalarını ve güncelerini anımsattı bana Ernaux'nun notları. Yazarı tanıyan, seven, kitaplarını okuyan okurları sevindirebilecek yazı notlarını içeriyor Karanlık Atölye. 1980'lerin başından 2015'e kadar olan bir zaman dilimini kapsıyor.

Ernaux'nun en kişisel anlarını yazmaya çalışırken bile kişisellikten arındırıcı bir dil kullanmaya, toplumsal gerçeklerin de bir bütün olduğuna dair inancıyla kolektifle bireyseli birleştirmeye uzun yıllar boyunca kafa yorduğuna tanık oluyoruz Karanlık Atölye'deki notlarını okurken. Yazmaya ve edebiyata dair beklentilerini de satır aralarında görüyoruz. Nutuk çeken yazarlardan, klasik anlatılardan, kendi fikirlerini karakterlerine yedirerek dikte edenlerden, kendi onca tutkusuna ve duygusallığına ters orantılı ucuz duygusallıklardan, eril bakışa hapsolmuş kadın hikayelerinden pek hoşlanmadığını öğreniyoruz. Proust, Perec, Soutat gibi yazarlardan ilham aldığı anlatı biçimlerini de kendisini ve bu yazarları takip edenler burada teyit edeceklerdir.

Kitap, yazarı ilk kez okuyacaklara değil de, Ernaux hayranlarına, yazarların benzer notlarını ve günlüklerini okumayı sevenlere hitap eder daha çok. Ben özellikle Seneler ve Utanç'ın ortaya çıkış yolculuğunu öğrendiğime sevindim en çok.

[Ayse Dilsad Cetin Ozyurt · Rating 3 out of 5]

Karanlık Atölye, Annie Ernaux’nun edebiyatını ürün olarak değil, bir süreç, hatta çoğu zaman bir tereddüt alanı olarak görmemizi sağlıyor. Türkçeye çevrilip yayımlanacak kitabı kalmamış gibi yazma günlüklerini basmak bir yandan “cömert”, diğer yandan tam da “this is capitalism bitches” dedirten bir hamle. Ama bu ikili gerilim kitabın kendisine de sirayet ediyor zaten.

Metin; tamamlanmış cümlelerden çok, yarım kalan düşüncelerle, dönüp dolaşıp aynı soruya takılan bir zihinle ilerliyor: Neyi yazmalı, nasıl yazmalı ve kimin adına? Ernaux burada ne bir edebiyat dersi veriyor ne de mitolojik bir “yazar” imgesi kuruyor. Aksine, yazma ediminin kırılganlığını, kararsızlığını, bazen de neredeyse bıkkınlığa varan tekrarlarını açık ediyor.

Bu yüzden kitap, okurdan çok yazmayı sevenlere sesleniyor. Ritüeller, esin kaynakları, etik sınırlar, sınıfsal bilinç, kendinden kuşku… Hepsi atölye masasına dağılmış notlar gibi. Büyük bir edebi haz vadetmiyor belki ama Ernaux’nun yazıyla kurduğu dürüst ve zaman zaman acımasız ilişkiye yakından bakmak isteyenler için güçlü bir referans ve sessiz bir ilham kaynağı.

[Ezgi Çelik · Rating 4 out of 5]

Yazdığı kitapları okuduktan sonra okunmadı gereken bir “yazma ya da yazamama günlüğü”. Hiçbir kitabın tesadüfen ya da düşünülmeden ya da kolaya kaçarak başına gelenleri kronolojik olarak veya tekrar tekrar farklı yönden anlattığı bir seri olmadığını çok daha iyi anlıyorsunuz. Anlatım dilindeki özneyi seçerken bile neleri düşündüğünü okumak saygı uyandırıyor. Her kitabının bireysel bir hafıza olmaktan öte giderek kolektif bir hafıza olma meselesini, sınıfsallığı ve toplumsal cinsiyeti mutlaka anlatmak istemesi, bazen sıkıştığında bile yazıp kurtulmak yerine asıl yazma arzusunu bulmaya çalışması, 20 yıla yakın zamandır kafasındaki bir metni yıllar sonra nasıl tamamladığını kendi kelimeleriyle okumak çok çarpıcı. Kod adı 58, sen anlattığın konunun zorluğundan da ötesiymişsin meğer.. yüklerinden kurtulmak için bir çırpıda yazıldı diye düşünmüştüm oysa.. annie ernaux’u tanıyıp daha da saygı duymak için müthiş bir fırsat..

[Elisouchka · Rating 3 out of 5]

Réédition de cet atelier noir augmentée du journal de « Mémoire de fille ». Intéressante plongée dans dans marmite de l’écrivain, parfois un peu obscur quand on ne connaît pas toute l’œuvre comme moi.

[Enora · Rating 3 out of 5]

« Au moins une comparaison atroce: on souffre autant pour un livre qui ne sera pas jugé bon, et qui ne l’est peut-être pas effectivement, que pour un chef-d’œuvre. Et, de la même façon, je souffre pour un homme qui, il l’a tellement prouvé, ne le mérite certainement pas. »

[spleeneusement · Rating 5 out of 5]

« Nous sommes faits d’histoire et d’Histoire. »

« Je me dis que seule je peux entreprendre cela, cette histoire d’une femme, des habitus, des idéologies, parce que je suis spectatrice de moi-même pour des raisons de déchirure sociale. Que le social et l’historique sont la matière de mon être. »

[parisianpoetry]

"Je compare la sortie d'un livre et l'écriture d'un autre livre à un déménagement. Les meubles, les objets sont les mêmes mais l'espace, les repères ont changé, il faut s'habituer à une nouvelle disposition, à une autre vue."

[Volkan Oktar · Rating 3 out of 5]

yazarın günlüklerinden yaratım sürecinde yaşadığı kasılmaları, kararsızlıklarını, aldığı kararları tekrar tekrar sorgulamalarını, eserlerin doğum sancılarını okuyoruz. annie ernaux üzerine derin okumalar yapmak isteyenler için güzel bir kaynak olacaktır.

[Victoire Conrad · Rating 4 out of 5]

Hyper interessant, change de l’idée d’une écriture miraculeuse. On peut se sentir très proche ici

[aénor :)) · Rating 4 out of 5]

4.5
très intéressant pour en découvrir davantage sur la vie d'Annie Ernaux et découvrir les secrets d'écriture de ses livres, notamment "Mémoire de fille"

[Anabelle · Rating 4 out of 5]

4/5 étoiles

Un regard fascinant sur la démarche d'écriture d'Ernaux et sur sa conception de la littérature