Works, such as the novels Crime and Punishment (1866), The Idiot (1869), and The Brothers Karamazov (1880), of Russian writer Feodor Mikhailovich Dostoyevsky or Dostoevski combine religious mysticism with profound psychological insight.
Fyodor Mikhailovich Dostoevsky composed short stories, essays, and journals. His literature explores humans in the troubled political, social, and spiritual atmospheres of 19th-century and engages with a variety of philosophies and themes. People most acclaimed his Demons(1872) .
Many literary critics rate him among the greatest authors of world literature and consider multiple books written by him to be highly influential masterpieces. They consider his Notes from Underground of the first existentialist literature. He is also well regarded as a philosopher and theologian.
„Mały bohater” niepostrzeżenie wkradł się do mojego serca, zrzucił nawet fenomenalne „Białe noce” na niższy plan… świetna „Gospodyni”, a „Potulna” zdecydowanie zachęciła mnie do kupna zbioru „Opowieści fantastycznych”. Bawiłam się naprawdę doskonale, kocham te opowiadania i już wiem, że muszę się zaopatrzyć w swój własny tomik.
Wybaczcie wszyscy, którzy kochacie “Białe noce” i resztę, ale dla mnie to była droga przez mękę. Nie mogę odmówić Dostojewskiemu barwnego stylu, choć dla mnie był raczej zbyt egzaltowany. Z resztą jak same historie o głębokich, wykształconych mężczyznach, którzy myślą że są zbawicielami wszystkich kobiet, a one bez nich sobie nie poradzą. Narzucają im się i biadolą tak naprawdę przez cały czas i dla mnie to było nie do zniesienia. Już nawet byłam w stanie przymknąć oko na różnice wieku między bohaterami męskimi a kobiecymi - takie czasy, ale to osaczanie, pozbawianie niezależności, próby przekonania kobiet do jakichś romantycznych uczuć po prostu jest dla mnie nie do przyjęcia. Jedyne opowiadanie, które naprawdę mi się spodobało to “Mały bohater”. Perspektywa dziecka, młodzieńcze pierwsze zauroczenie, intrygi wśród arystokracji faktycznie mnie zaciekawiły i chętnie poznałabym tę historię w bardziej rozwiniętej formie. Niemniej, bardzo się cieszę, że dzięki booktourowi Oli @kosmonautka miałam szansę zapoznać się z twórczością Dostojewskiego, z którą nigdy nie było mi po drodze. Przynajmniej przekonałam się, że to chyba nie jest literatura dla mnie (choć nadal chciałabym dać szansę “Zbrodni i karze” oraz “Braciom Karamazow”). #booktourwkosmosie #kosmicznybooktour
Dostojewski, jaki jest, każdy widzi. Czyżby przeczytać jeden tekst Fiodora to jak przeczytać wszystkie? Opowiadania niezbyt mu idą, bo pisze je jakby powieści. Jedna gwiazdka za Potulną, bo najlepsze opowiadanie z całego zbioru. Inna forma, napięcie, pogłębienie psychologiczne (choć chyba nadal naiwne). Każde inne to smutny, samotny pan, znajduje młodą panią o rany jakie to czułe, jakie ckliwe, jejku jej. Białe Noce po raz drugi, bo mi kazano.
Najbardziej podobało mi się opowiadanie pierwsze: "Białe noce" oraz przedostatnie ("Mały bohater"). Dostojewski pisze o miłości trudnej, niespełnionej. Podczas czytania czuję się, jakbym tam była.