In de stille Kempen, op de purperen hei, staat een eenzaam huisje, met een lijk erbij...
Dit boek werpt een ander licht op deze schijnbaar vreedzame bosrijke regio in het noordoosten van Vlaanderen. Welke Kempense moord inspireerde een internationale misdaadreeks? Welke sadistische moordenaar verscheen nooit voor assisen? Hoe bereidde Freddy Horion zijn waanzin voor in de Kempen? En hoe zit het met de enige Kempense seriemoordenaar?
Dit alles en nog veel meer komt aan bod in dit spannende en gevarieerde true crime-boek.
'Hier heerst vaak zwijgplicht. Een soort omerta die goed past bij de gesloten Kempense mentaliteit.'
Stefan Laenen is zo’n journalist die niet alleen het nieuws brengt, maar het ook met een flinke dosis nieuwsgierigheid en lef uitpluist. Hij komt uit de Kempen zelf, schrijft al jaren over misdaad en true crime, en geeft daarnaast lezingen waarbij hij je met zijn verhalen aan je stoel nagelt. Geen stoffige academicus, maar iemand die het macabere met een menselijke (en soms wrange) blik benadert.
In De Kille Kempen duikt Stefan in de donkerste hoekjes van die stille, bosrijke regio die we normaal vooral kennen van hei en rust. Vergeet het cliché van de vredige Kempen: dit boek toont hoe er achter die purperen heide en eenzame huisjes soms gruwelijke dingen gebeurden. Van de beruchte Freddy Horion die zijn waanzin hier voorbereidde, tot de enige échte Kempense seriemoordenaar, tot sadistische zaken waarbij de dader nooit voor assisen verscheen. Het boek volgt een alfabetische opbouw (van Arendonk tot Zandhoven), waardoor je telkens een nieuwe moordzaak voorgeschoteld krijgt – telkens met feiten, context en een vleugje lokale geschiedenis. Het leest als een macabere roadtrip door de Antwerpse Kempen, waarbij je af en toe denkt: “Serieus, hier? In dat rustige gehuchtje?”
Stefan houdt het lekker direct en beeldend, zonder al te veel opsmuk of sensatiezucht. Hij oordeelt niet te hard, maar laat de feiten en de menselijke drama’s voor zich spreken – dat maakt het juist zo beklemmend.
De lokale invalshoek maakt het extra rauw en dichtbij. De variatie in de zaken houdt het fris, en Stefan slaagt erin om respectvol over de slachtoffers te schrijven zonder dat het een droge opsomming wordt.
De Kille Kempen is een intrigerend kijkje achter de gordijnen van een regio die veel boeiender (en griezeliger) blijkt dan je dacht. Perfect voor wie van rauwe, Belgische true crime houdt zonder Hollywood-glans.