In 2021 krijgt Eva Hermans-Kroot de diagnose longkanker. Jarenlang gaat alle aandacht logischerwijs naar Eva. En is Matthijs – haar man en haar beste vriend – op de achtergrond altijd bij haar, een liefde die groot is en onvoorwaardelijk. Op 30 november 2024 sterft Eva, een feit dat zelfs het landelijke nieuws haalt, wordt Matthijs op 29-jarige leeftijd weduwnaar en begint de rouw en het alleen zijn. Voor het eerst dingen in zijn eentje doen waar Eva altijd bij was: kerst vieren, jarig zijn, familiebezoek. Hoe doe je dat? Aan welke kant van het bed ga je slapen? Wat is de lol van iets lekkers eten als dat niet met Eva is? Wat moet je doen als je de dag niet doorkomt? In Onvergetelijk vertelt Matthijs over de laatste dagen met Eva, hoe ze tot op het laatste moment grappen maakte. Over hoe Eva hem heeft veranderd. Over zijn contact met haar familie en zijn eigen familie, over wat hem het meest verdriet doet, zijn eerste vakantie alleen en waar hij blij van wordt: met andere mensen herinneringen ophalen over Eva. Dit boek is zijn verhaal, dat hij graag één keer wil delen.
Het vervolg vanuit Matthijs zijn perspectief. Heel mooi en persoonlijk geschreven! Ik was ook wel vaker benieuwd naar hoe het met Matthijs ging en hoe hij alles mee heeft gemaakt. Het is een aardig kort boekje, maar voor mij erg aangrijpend en genoeg. Ik wens Matthijs (en de rest van de familie) nog steeds veel sterkte toe
Ik heb geluisterd naar het luisterboek. Bijna heel het boek beluisterd met een brok in mijn keel. Wat ongelooflijk knap dat je de woorden hebt gevonden om op papier te zetten en het ook nog zelf in te kunnen spreken. Het was makkelijk mee te leven en ook fijn het perspectief van Eva haar zus te horen.
Ik heb deze in een uurtje uitgelezen, Matthijs schrijft heel fijn en leest ontzettend makkelijk. Ik voel de zwaarte van de rouw flink en heb echt super veel respect voor hoe hij zijn leven langzaam aan weer oppakt. Wat een boek zeg jeetje 😭
“Rouwen is een werkwoord,” schrijft Matthijs Hermans in zijn boek, waarin hij een jaar na het veel te vroege overlijden van Eva vertelt hoe hij probeert om te gaan met dit verlies. Het luisterboek is een aanrader. Hij spreekt het zelf in, wat het nóg meer lading geeft. Bijzonder aangrijpend is het moment waarop hij voor het eerst alleen op vakantie gaat: hij wil eigenlijk terug naar huis, maar weet dat hij moet doorzetten om verder te komen in zijn rouwproces. Rouwen is hard werken en ik heb respect voor hoe hij het doet. Ik wens hem al het goeds in de weg die hij nog te gaan heeft.
Mooi geschreven, maar je merkt wel echt dat Matthijs (ook een jaar later) moeite heeft met alleen zijn. Ik hoop dat het langzamerhand beter met hem gaat en dat hij zijn draai in het leven kan herpakken.
Gister avond cadeau gekregen en nu al uitgelezen. Gelijk bij de eerste pagina's al tranen. Een mooi boek voor diegene die Eva's verhaal hebben gevolgd.
Onvergetelijk van Matthijs Hermans is een bijzonder ontroerend en intens persoonlijk boek. Wat meteen opvalt, is hoe prachtig Matthijs zijn gevoelens en herinneringen weet te verwoorden. Zijn schrijfstijl is eerlijk, puur en doordrenkt met liefde.
Het is indrukwekkend hoe open hij schrijft over zijn ervaringen en emoties, zonder terughoudendheid. Je voelt in elke bladzijde hoeveel liefde, respect en verbondenheid hij voor Eva had en nog steeds heeft. Die liefde straalt door alles heen en maakt het verhaal niet alleen aangrijpend, maar ook warm en hartvol.
Matthijs weet zware momenten op een manier te beschrijven die raakt, maar ook hoop en schoonheid laat zien. Dat maakt Onvergetelijk een boek dat je niet alleen leest, maar echt voelt.
Het is een liefdevolle, moedige en kwetsbare ode aan Eva, en een verhaal dat je lang bijblijft.
De tranen vloeiden vanaf hoofdstuk 1: man o man wat heeft Matthijs dit prachtig verwoord. Rouw is zo kwetsbaar en ontastbaar; je moet je weg vinden en je leven eromheen creëren. Zoveel dingen die Matthijs heeft benoemd, zijn zo herkenbaar in de rouwverwerking waar ik nu zit met mijn moeder.
Het niet kunnen weghalen van spullen is zo herkenbaar. Matthijs schrijft: ‘Als iemand er nog is, dan zijn dat soort vraagstukken [lees kledingstukken] heel anders als iemand er nog is. Dan is een jasje gewoon een jasje, en nu is het ineens haar jasje. Aan alles ligt een herinnering en het is fijn om dat dichtbij je te houden.
Rouw is zo rauw, kwetsbaar, mooi en soms zo eenzaam. Ik herkende zoveel. Dankjewel voor je verhaal, Matthijs. ❤️
(🎧) Nadat ik “Longeneeselijk” vandaag uit had, besloot ik deze direct erna te luisteren. Echt een ontzettend emotioneel verhaal dat ik met en brok in m’n keel geluisterd heb 💔 Hier kun je alleen maar heel veel respect voor hebben. Wat ik ook heel bijzonder vond, is dat hij het boek zelf ingesproken heeft. Zo lijkt het net alsof hij zijn ervaringen direct met je deelt.
Amai wat een mooi vervolg boek, nu vanuit het perspectief van Mathijs. Echt heel mooi verteld! Als je zoiets leest dan voelt ge uzelf toch echt stom ofzo omdat je over van die kleine dingen in het leven durft te klagen, terwijl er echt zoveel ergere zaken zijn in de wereld.
Wat rouw allemaal met je kan doen .. ik heb zo veel respect voor deze jongen hoe hij met het verlies van Eva omgaat en toch nog de doorzettingsvermogen heeft !
Dit boek raakte me onverwacht. Meer dan het boek van Eva zelf. Mogelijk omdat Eva’s verhaal al bekender was, mogelijk door andere redenen… De ervaringen zijn zo rauw opgeschreven. Erg knap, mooi en indrukwekkend gedaan.
Onwijs goed boek. Ik heb in lange tijd niet meer zo om een boek gehuild. Het is een prachtig en liefdevol eerbetoon aan Eva . Echt een verhaal dat binnenkomt en blijft hangen.
Weer heel mooi hoe er over Eva, de dood, rauw en eerste-keers gepraat wordt. De eerste keer vakantie bijvoorbeeld, alleen, zonder partner. Het is altijd verschillend, wat iemand nodig heeft tijdens de rauw. Eva wist precies wat Matthijs nodig zou hebben, en gaf iedereen instructies. Dat was heel mooi om te lezen, iemand die jou zo door en door kent. Mijn hart brak voor Matthijs. Ik heb meerdere tranen moeten laten.
Dit is een redelijk dun boekje, in duidelijke taal geschreven, wel veel tell don't show. Het is echt Matthijs zijn verhaal, maar wel een mooi eerbetoon aan Eva.
Heb het verhaal van Eva altijd gevolgd en wilde dit boek dan ook graag lezen. Ik kreeg alleen het gevoel dat het boek krachtiger was geweest als het een paar jaar later geschreven was. Daarnaast heb ik het als luisterboek geluisterd en hoewel Matthijs Hermans een verhaal te vertellen heeft die mensen mogen horen, is het niet de beste voorlezer. Vond het erg eentonig luisteren. Maar hij mag wel trots zijn op zn boek al met al en bovenal op zn vrouw Eva en op zichzelf hoe hij het nu doet en altijd naast haar gestaan heeft
Ik heb het verhaal van Eva -en daarmee dus ook van haar man Matthijs, in zowel Over Mijn Lijk als daarna ook online gevolgd. Ik vond dit zo'n heftig verhaal, maar door hoe Eva in het leven stond en hoe ze alles deelde en zo positief wist te blijven, was het tegelijkertijd ook een heel krachtig verhaal. Ik vind het boek van Matthijs, Onvergetelijk, een heel mooi eerbetoon aan Eva en heb hem dan ook gelezen met een lach en een traan.
Ik kan alleen maar bewondering hebben voor Matthijs. Hoe hij zich probeert staande te houden na het overlijden van zijn Eva. Hij beschrijft de laatste week met Eva, haar overlijden, de week naar de crematie toe en de periode daarna. Ook houdt hij een dagboek bij als hij voor het eerst een week alleen op vakantie gaat.
Het helpt zeker om dit boek te lezen als je zelf ook net iemand bent verloren. Het zorgt voor een stukje herkenning en moedigt je aan om je eigen proces te doorlopen. Er is licht aan het einde van de tunnel en het wordt beter, dat vind ik een geruststellende gedachte. Mooi dat Matthijs dit met ons heeft willen delen.
Als luisterboek geluisterd en het bezorgde me kippenvel. Onwijs veel respect en bewondering voor de manier waarop het verhaal is verteld. Ik leef zo mee en voel echt de pijn in de momenten waarop het gemis groter is. Rouw is een intens en persoonlijk proces dat raakt, vormt en nooit helemaal verdwijnt, waarin verdriet en liefde hand in hand gaan. Ik wens hen allen veel kracht toe.