Μεσοτοιχίες: Αθέατοι συγκάτοικοι

by Michel Fais, Μισέλ Φάις

Δωµάτια της ζωής και της αφήγησης, δωµάτια της µνήµης και της λήθης, δωµάτια µε πρόσωπα, πράγµατα, χρόνους και σκηνικά του εαυτού και της Ιστορίας, δωµάτια που µετεωρίζονται ανάµεσα στην αυτοβιογραφία και στην αυτοµυθοπλασία.
Aντλώντας από την ποιητική του ονείρου, του θραύσµατος και της περιπλάνησης, ο συγγραφέας πασχίζει να βρει εξόδους, κρύπτες, µεσοτοιχίες σ’ αυτά τα εκατό δωµάτια, σ’ αυτές τις εκατό ιστορίες, κυρίως όµως να τα διασχίσει για να συναντήσει, να συ­νο­µιλήσει και, αν είναι εφικτό, να συµφιλιωθεί µε τους ενοίκους τους — αυτούς τους αθέατους συγκάτοικους που αναστατώνουν (εντός κι εκτός γραφής) την καθηµερινότητά του.
Το παρόν βιβλίο µαζί µε την Εξουθένωση. Ντοκιµαντέρ ονείρων (2022) και το Αµήν. Προσευχές στο Κενό (2024) κλείνει µιαν άτυπη τριλογία που περιστρέφεται γύρω από τους µηχανισµούς της απώλειας (ατοµικής και συλλογικής) στο πέρασµα του χρόνου.

224 pages, Paperback

First published November 1, 2025

About the author

Michel Fais (born 1957 in Komotini, Thrace) is a Greek novelist, short story writer, playwright, screenwriter, and literary critic. He works as editor of the books section for the Greek newspaper "Efimerida ton Syntakton" and teaches creative writing.
Fais' original literary work is comprised mainly of novels, short stories and theatre plays. For the collection "From the Same Glass and Other Stories" Fais was awarded the Greek State Literature Prize for the Short Story (2000). His work has been translated into French, Spanish, Romanian and English. Several of Fais' short stories were included in anthologies (e.g. Angelic & Black: Contemporary Greek Short Stories, 2006) or published in (literary) magazines all over the world, including China, Czech Republic, Germany, and the U.S.A.
Recently, his two most acclaimed novellas, “Aegypius monachus” and “Lady Cortisol”, appeared in English translation: “Mechanisms of Loss” (Yale University Press, 2021)

Ο Μισέλ Φάις (Κομοτηνή, 1957) είναι υπεύθυνος των σελίδων βιβλίου στην "Εφημερίδα των Συντακτών" και διδάσκει δημιουργική γραφή (Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, “Σχόλη” στις Εκδόσεις Πατάκη).
Το 2000 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος.
Πεζογραφία: "Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου" (1994· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2005), "Απ' το ίδιο ποτήρι" (1999· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2011), "Aegypius Monachus" (2001· αναθεωρημένη επανέκδοση Πατάκης, 2013), "Το μέλι και η στάχτη του Θεού" (2002), "Ελληνική αϋπνία" (2004), "Πορφυρά γέλια" (2010), "Kτερίσματα" (2012), "Από το πουθενά" (2015), Lady Cortisol (2016), “ Όπως ποτέ” (2019), “Η Ερευνήτρια” (2020).
Το μυθιστόρημα "Αυτοβιογραφία ενός βιβλίου μεταφράστηκε στα γαλλικά και στα ρουμάνικα, η συλλογή διηγημάτων "Απ' το ίδιο ποτήρι και άλλες ιστορίες" στα γαλλικά, ισπανικά και αγγλικά. Διηγήματά του συμπεριλήφθηκαν σε ισπανικές, γερμανικές, αγγλικές, γαλλικές, τσέχικες και κινεζικές ανθολογίες και δημοσιεύτηκαν σε αμερικανικά περιοδικά.
Πρόσφατα μεταφράστηκαν δυο νουβέλες του στις ΗΠΑ υπό τον τίτλο “Mechanisms of Loss” (Yale University Press, 2021, μτφρ. David Connolly).
Μετάφραση: "Χαϊκού για τη βροχή, το χιόνι, τον άνεμο, τον ήλιο, το φεγγάρι" (με εικόνες του Χρόνη Μπότσογλου, Μπάστας Πλέσσας, 1994).
Θέατρο: "Το παγκάκι του κανένα" (Θέατρο 104, 2014, σκην. Αλεξία Καλτσίκη), "Είμαι αριστερόχειρ ουσιαστικά" (Παράσταση για τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Φεστιβάλ Φιλίππων-Θάσου, 2012, Θέατρο Θησείον, 2012, δραματουργική επεξεργασία, σκην. Αλ. Καλτσίκη), "Κάποιος να τους πονέσει" (24hour plays Athens, 2012, σκην. Κ. Μπερδέκα), "Πουπουλένιο τίποτα" (Εθνικό Θέατρο - Αναγνώσεις, 2011, σκην. Ν. Κουρής-Μ. Καλλιμάνη-Αλ. Καλτσίκη), "Μετά τις τελευταίες μας λέξεις" (Συνεργείο, 2011, σκην. Λ. Μελεμέ), "Πέστροφα Δουνάβεως" (Φεστιβάλ Φιλίππων, 2010, σκην. Λ. Μελεμέ), "Το κίτρινο σκυλί" (Από Μηχανής Θέατρο, 2009, σκην. Λ. Μελεμέ, Θέατρο Αμαλία, 2011, σκην. Α. Σπυριδάκης, ΔΗΠΕΘΕ Σερρών, 2013, σκην. Παν. Μέντης, Θεατρική Ομάδα Pinata, 2014, Ναύπλιο), "Ελληνική αϋπνία" (Θέατρο Εμπρός, 2006, σκην. Ρ. Πατεράκη), "Η πόλη στα γόνατα" (Θέατρο Αμόρε-Δοκιμές, 2006, σκην. Θ. Αναστόπουλος), "Αντρόγυνα" (Μονόλογοι Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, Θέατρο Μεταξουργείο, 2003, σκην. Π. Χούρσογλου).
Κινηματογράφος: Συνεργάστηκε με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο στο σενάριο των ταινιών "Delivery" (Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Βενετίας και Μόντρεαλ, 2004), "Αθήνα-Κωνσταντινούπολη" (2008) και "Η κόρη του Ρέμπραντ" (2015).
Φωτογραφία: Ύστερο βλέμμα, 1996 και Η πόλη στα γόνατα, 2002 (Λευκώματα και ατομικές εκθέσεις στον Χώρο Τέχνης 24). Συμμετείχε στη Photosynkyria 2003 και έλαβε μέρος στις εξής ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας-ζωγραφικής: "Καλοκαίρι, μια συνάντηση" (με τους Κώστα Παπανικολάου και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2006), "Αυτοπροσωπογραφία ενός άλλου" (με τον εικαστικό Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2007), "Κτερίσματα" (με τους Καλλιόπη Ασαργιωτάκη και Τάσο Μαντζαβίνο, Χώρος Τέχνης 24, 2013).