ฮันเตอร์อยากใช้ชีวิตอย่างสงบ เล่ม 3

The Hunter’s Gonna Lay Low #3

by Baek Sam, 백삼, แพ็กซัม

หลังจาก 'ชาอึยแจ' ฮันเตอร์แรงก์ S คนแรกของเกาหลีใต้ผู้หวนคืนกลับมาใน 8 ปีให้หลัง
พยายามใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในฐานะพนักงานพาร์ตไทม์ร้านแฮจังกุก

ทว่าชีวิตสงบสุขที่วาดฝันไว้ก็เริ่มพังทลายลงทีละน้อย
แม้เขาจะปฏิเสธ 'คำขอเดต' มูลค่าสูงลิ่วของอีซายอง เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะเข้าไปพัวพันกับเหล่าฮันเตอร์

แต่สุดท้ายก็ยังต้องเข้าไปร่วมงานแสดงผลงานช่างฝีมือที่เป็นศูนย์รวมของฮันเตอร์(ซูเปอร์แฮมสเตอร์)อยู่ดี
ก่อนจะถูกลักพาตัวไปเสียดื้อ ๆ และในที่นั้นเองเขาก็ได้พบกับ 'ความเชื่อมโยง' ของเสี้ยวนิมิต...

Genres: Fantasy

344 pages, Paperback

Published December 1, 2025

Reviews

[Pandan · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้ได้รู้อะไรเกี่ยวกับ J เยอะขึ้น อึยแจโชว์เท่ไปหลายช็อต ส่วนซายองหงุงมากๆ เหมือนมีเสียงเรียกพี่ค้าบตลอดเวลา และนี่น่าจะเป็นเล่มเปิดตัวตัวโจ๊กอย่างเป็นทางการ ฮงเยซอง 5555555

[Jane · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกกกกกกกกกกกก
สนุกแบบ ไม่ควรไปเผลอเปิดอ่านเลยโว้ย ให้ตายสิ!
เพราะเปิดปุ๊บ = ยิงยาว
รู้ตัวอีกทีคือ เติมเงินไม่หยุด อ่านรวด 3 เล่มใน 2 วัน!!
ไม่ได้มีหนังสือที่อ่านติดมือ ติดลม ติดใจขนาดนี้มาพักใหญ่แล้วจ้า พี่จ๋า…
(หลังจากโดนงานสืบสวนที่ไม่ถูกจริตทรมานร่างกายและวิญญาณติดกันหลายเล่ม
เรื่องนี้คือเหมือนได้ ชุบชีวิตจิตวิญญาณนักอ่านกลับมาอีกครั้งเลยแหละ ฮือ)

แต่ความสุขของฉันนั้นอยู่ได้ไม่นาน…
เพราะพออ่านเล่ม 3 จบปุ๊บ อยากอ่านเล่ม 4 ต่อ…
พอเลื่อนไปเช็กวันวางขาย = สนพ. เพิ่งลง ebook เล่ม 3 ได้แค่อาทิตย์เดียว
ไปเช็ก Goodreads ต่อ = ต้นฉบับจบที่เล่ม 10
🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹🥹
สรุปคือ…
ไม่น่าเริ่มอ่านเลยจริง ๆ
ลงแดงมาก 😭💸

ตัวเรื่องคืออะไรที่ใช่มาก!
ใครชอบแนว
• ฮันเตอร์
• แรงก์
• เกต
• ดันเจี้ยน
• ตัวละครเอกเก่งเวอร์ ๆ แต่ชอบทำตัวโลว์โปรไฟล์

เรื่องนี้คือตอบโจทย์แบบตรงจุดสุด ๆ

พล็อตสนุก เดินเรื่องเร็ว
ปริศนาเพียบ รอเฉลยยาว ๆ ในเล่มต่อไป
อ่านแล้วอยากรู้ต่อทุกบท

แน่นอนว่า ก็มีความหงุดหงิดให้รำคาญอยู่บ้างตรงที่ “ความจริงมันเห็นอยู่ทนโท่” แต่คนที่ไม่รู้ดันเป็นตัวเอก 2 คนซะงั้น
อ่านแล้วแบบ… รู้แล้ว! รู้แล้วววว! แหกตากันหน่อยจ้า สู!
แต่ถึงจะบ่นก็ยังอ่านต่อ เพราะมันสนุกจริง ๆ อะ 5555

มาถึง… สิ่งที่ต้องชมแบบจริงจัง
1. ปก
สวยมาก แบบมากจริง ๆๆๆๆๆ
สายตาโดนดูดทุกเล่ม

2. การแปล
โคตรสำคัญและโคตรดี
คุณตรองสิริคือเดอะเบสท์ สำหรับงานแปลเกาหลีสำหรับเราอยู่แล้ว
แปลลื่นไหล อ่านสนุก ไม่มีกลิ่นกิมจิหลงเหลือ
เชิงอรรถอธิบายดี มุกโบ๊ะบ๊ะลงตัว อ่านแล้วไม่สะดุด เลิศ!
(เราเข้าใจต้นทางว่าเขียนประมาณไหนนะ
แต่คุณเค้าแปลดีจริง ๆ แบบฉันขออวยยศเลย)

เข้าใจเลยว่า ทำไมคนที่ปกติ “อ่านเกาหลีไม่รอด”
ถึงอ่านเรื่องนี้ได้เพลินและชมกันเป็นเสียงเดียวในรีวิวเล่มเต็มไปหมด

สรุป:
สนุกเกินจ้าาาาาาาาา พี่จ๋า
ดูดพลังชีวิต ดูดเงิน ดูดเวลานอน (และเวลากอดแมว) 5555555
ตอนนี้อยู่ในสภาวะลงแดงอยากอ่านต่อขั้นรุนแรง
ขอวิงวอนจากใจ
สำนักพิมพ์ช่วยเอาเล่มต่อมาเร็ว ๆ เถอะจ้าาาาาา
Feeling: shut up and please take my money 💸🔥

ส่วนใครกำลังมองหานิยายที่อ่านแล้ว
“อ้าว หมดเล่มแล้วเหรอ?”
เรื่องนี้แหละ ใช่เลย

[Alicia · Rating 4 out of 5]

**I read this book through unofficial translations from Korean to English**

[Using this listing as my marker for the THGLL Side Stories (25 chapters)]

The side stories were a nice-to-have. It didn't add much to the overall story but it was still enjoyable to read. It seemed like the author used this as a way to tie up some loose ends and give us updates on how some characters were faring 1-2 years after the System disappeared.

Chapters 1-10 were entertaining because it covered Lee Sayoung and Cha Eui-jae fulfilling their promise on what they were going to do after the Apocalypse was over, and Eui-jae's internal crises during these chapters were funny.

The rest of the chapters were alright. They covered Ham Seok-jeong's loneliness, Hong Ye-seong getting a new Kkokko in the form of a white puppy, Honeybee and Matthew, aquarium date shenanigans, and closing off Ga-young's story.

The ending of the side stories felt a bit sudden, especially when it felt like there were so many other things that could be covered regarding the characters and the story. However, the way the author decided to end it was sweet, with the final lines being "It's okay to have secrets. Because they know it's for each other", which justified how both Sa-young and Eui-jae still had secrets and past experiences that they kept from each other - experiences that even we, the readers, don't get to read about - but they don't pry because they understand that if it were truly important, they would have shared it with one another.

I think there's also a bit of beauty with how abruptly the ending came. There's still so much more we could see, like Sa-young and Eui-jae getting a house together and witnessing their lives when their powers are fully gone, but in a sense... we don't need to see it. Because the Hunter wants to live quietly.