Kuromikuromo2 reviewsFollowFollowAugust 15, 2026ในเรื่องของภาษา มีหลายครั้งที่ใช้คำเชื่อมซ้ำ เช่น ในบรรทัดหนึ่งมีคำว่า "และ" 2 - 3 ครั้ง โดยที่มันอาจจะไม่ต้องมีซ้ำๆ ก็ได้ รวมถึงมีการซ้ำประโยคเพื่อย้ำความค่อนข้างบ่อย แต่ส่วนตัวเรารู้สึกว่ามันอาจจะไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงจากการไม่ซ้ำประโยคสักเท่าไหร่ และยังมีการวรรคประโยคกับขึ้นบรรทัดใหม่ผิดอยู่ แต่ผิดไม่ได้เยอะ คิดว่าสักประมาณ 3 - 4 ที่ในส่วนของเนื้อเรื่อง เรื่องยังไม่นำเสนอdept และbackground ของตัวละครได้มากพอให้เรารู้สึกร่วมไปด้วยได้ เราได้แต่รับรู้ว่าอ้ายรักคูณมากๆ อ้ายเสียใจกับการกระทำของคูณ แต่เพราะเรื่องไม่ได้ทำให้เรารู้สึกอินไปด้วยและเข้าใจกับความรักนี้ตั้งแต่แรก เราเลยรู้สึกเฉยๆ ซึ่งเป็นเรื่องน่าเสียดายเพราะส่วนใหญ่ของเรื่องนี้จะวนอยู่กับความเสียใจของอ้าย ในขณะเดียวเราก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคูณเลย ทั้งๆ ที่มีhintที่คูณดูจะกลัวการเริ่มต้นความรักมาให้เราสงสัยบ้างแล้ว ถ้ามีมุมของคูณให้เราเข้าใจมากกว่านี้ มันอาจสร้างความชอบธรรมให้ตัวคูณขึ้นมาบ้างนอกจากการเป็นคนใจร้าย และทำให้พาร์ทคูณตามง้ออ้ายในตอนท้ายดูน่าเอาใจช่วยมากขึ้น รวมถึงให้เราเข้าใจการกระทำที่ค่อนข้างหุนหันพลันแล่นของคูณมากกว่านี้ เพราะเราตามการกระทำตัวละครไม่ทัน 2 - 3 บรรทัดกลายเป็นว่าอารมณ์เสียแล้ว อย่างสุดท้ายคือเรื่องจบง่ายมากถ้าเทียบกับที่พยายามบอกเล่าความเจ็บปวดของฝั่งอ้ายมาทั้งหมด มันเกิดคำถามว่า "เอ้า แค่นี้เหรอ" เหมือนมีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นยาวนานมาก แต่กลับไม่มีอะไรเลยเช่นเดียวกันมันเป็นความสัมพันธ์ที่ท็อกซิก เป็นคนสองคนที่มีความต้องการไม่เท่ากัน คนหนึ่งต้องการก้าวไปอีกขั้น อีกคนหนึ่งยังไม่พร้อมที่จะให้ตัวเองรู้สึกรักได้เลย แต่ก็ไม่พร้อมจะเสียเช่นเดียวกัน ไม่สามารถบอกได้ว่าใครเป็นฝ่ายผิด เพราะทั้งคู่มีความเห็นแก่ตัวเหมือนกัน แค่เห็นแก่ตัวคนละอย่าง
Thananan56 reviewsFollowFollowMay 7, 2026ขอนิยามว่าพี่คูณผีเข้า เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายงงมากกกไม่เข้าใจว่าทำไมอ้ายถึงรักขนาดนั้น (รักตัวเองบ้างเหอะ)คนอาจจะมองว่ามีแค่คูณที่เห็นแก่ตัว ยังรั้งอ้ายไว้ นี่ว่าอ้ายก็เช่นกัน รู้ว่าเค้าไม่รัก รู้ว่าเค้าใจร้ายกับเรายังไง ก็ยังจะ(ทันทุรัง)ให้มีตัวเองในชีวิตเค้าให้ได้18บท ที่ปูมากับความท้อกซิก อยู่ก็พลิกเป็นโรแมนติกเลย พ้มงงนิดหน่อย read2026
เจ้าหมีขาว130 reviews7 followersFollowFollowJanuary 4, 2026เป็นการลองรักกัน 21 วันที่เริ่มต้นจากคนหนึ่งที่ไม่อยากสูญเสียอีกคนหนึ่งไป แต่กลับกลายเป็นให้ความหวังเขาวันแล้ววันเล่า ส่วนอีกคนก็พยายามให้เขารัก อยากมีเขาอยู่ในชีวิต เนี้ย ใครหานายเอกธงแดง เรื่องนี้ให้ได้เลย แดงจ๊าดดดดดดอ่านๆ ไปแล้วอยากรู้ว่าทำไมอ้ายถึงรักคูณขนาดนั้น รักแบบยอมทุกอย่างเข้าใจทุกอย่าง รู้ว่าเขายังไม่รักก็ยังรั้ง ไม่อยากปล่อยมือจากเขาเหมือนกัน แต่ยิ่งรั้งก็ยิ่งเหนื่อย แกลองหันมารักตัวเองบ้างนะ คนรู้สึกมากกว่ามันก็เจ็บมากกว่าส่วนคูณ นี่รู้สึกว่าสิ่งที่แกทำอ่ะมันมีทั้งส่วนที่เราเข้าใจได้ และรู้สึกว่าแกใจร้ายจังเลย แกไม่อยากเสียเขาไป เลยเสนอให้ลองรักกันดู ก็เหมือนให้ความหวัง สถานะกั๊กใจ วันหนึ่งดีอีกวันพูดหักน้ำใจ ตบหัวแล้วลูบหลังเลี้ยงไข้ไปวันๆ เพื่อให้เขาไม่จากไป ใจร้ายจังว้า แต่ก็มีส่วนที่เข้าใจได้ บางที่สถานะเพื่อน พี่ น้อง มันยืนยาวกว่าคนรัก ใครจะรู้ถ้าวันหนึ่งเรารักกันแล้วเราเลิกกันเราจะยังกลับมาเป็นเพื่อน พี่ น้อง กันได้มั้ย แกจะหายไปจากชีวิตเรามั้ย เข้าใจความกลัวของแกเว้ยคูณ มันยากมากที่จะก้าวผ่านความรู้สึกนั้นมาได้ ก็ไม่มีใครรับประกันได้ว่าตลอดไปมันมีอยู่จริงหนิ ปล. แต่สิ่งที่แกทำอยู่มันก็ใจร้ายและเห็นแกตัวอยู่ดีแต่ขอติเรื่องระดับภาษาในเรื่อง รู้สึกว่ามันกระโดดไปกระโดดมาอ่านแล้วไม่สมูท อ่านรวมๆ ประโยคมันแปลกๆ