What do you think?
Rate this book
Harem
Liam, de twintigjarige zoon van de wereldberoemde fotograaf McDonald Hope (roepnaam Mac), sluit zich op in een Zweedse boshut om zijn debuutroman te schrijven. Hoofdpersoon is zijn vader, die zelf nooit veel heeft losgelaten over zijn flamboyante verleden. Aan de hand van foto's, geruchten en gesprekken komt Liam tot een wervelend verhaal over Mac en zijn Amsterdamse jeugd, een Zweedse punkband, de uitspattingen op de Melkerij (een `Factory-achtig huis), het tragische lot van zijn beste vriend Hampus en uiteraard zijn legendarische harem.
- GenresFictionLiteratureRoman
384 pages, Paperback
First published January 1, 2015
22 people are currently reading
222 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 48 reviews
September 6, 2024
Een verhaal dat boeit: een zoon schrijft een biografie over zijn fotograferende vader die samenleeft met meerdere vrouwen. Humor, soepele zinnen en vrije liefde. Het is een licht dat warm schijnt over een samengesteld gezin dat elkaar liefheeft, ondanks alles. Zo kan het ook.
October 11, 2015
Ik ben helaas niet zo'n fan van Giphart. Met deze roman zie ik eigenlijk een Giphart 2.0, maar nog steeds kan de schrijver mij niet echt boeien. Het verhaal heeft geen diepgang en sommige scenes zijn echt te slordig geschreven. Toch 3 sterren omdat het boek beter in elkaar zit dan al zijn andere boeken en dat kan ik waarderen.
May 4, 2015
Mooie roman over het leven van fotograaf Mac. Mooie situaties en zo nu en dan grappige beschrijvingen of opmerkingen. Ik heb het boek met veel plezier gelezen!
February 23, 2022
i thought this was a very engaging read. it’s the story of liam, who basically writes his father mac’s memoirs. i though mac was a fascinating character. he’s dutch, but he moves to sweden at 18, and then becomes a famous photographer with three wives. i really like the way giphart writes; it’s funny, and it seems like he doesn’t really care about the rules. i also liked the descriptions of life in sweden, the discussions of art and the characters that mac surrounded himself with. i didn’t give it five stars, because it missed some emotional depth.
February 5, 2025
Tja.. schoot er in het begin doorheen. Gaat weer alleen maar over seks, opzich niet vervelend. Nee eigenlijk niet vervelend nee. Doorleesboekje geen literair hoogstandje. Genoten, zoals dat kan, soms, op momenten, ook niet, meestal wel, eigenlijk wel de hele tijd.
Read
February 15, 2015
Giphart 2.0
Het is een doorstart 'die voelt als een debuut'. De langverwachte, nieuwe roman van Ronald Giphart bewijst dat de schrijver een verhaal kan vertellen dat niet alleen van seks en joligheid is vergeven. Toch weet hij met moeite diepgang te bereiken onder de oppervlakte.
In Harem kruipt Giphart in de huid van de twintigjarige Liam die, teruggetrokken in een afgelegen jachthut, de geschiedenis van zijn Zweedse familie op papier probeert te zetten. Dit toekomstige boek zal voornamelijk gaan over zijn vader Mac, diens dynamische leven en de daarbij behorende onafhankelijke levenshouding. Mac is een beroemd fotograaf die door zijn talent de hele wereld afreist, veel in de popmuziek werkzaam is en wordt neergezet als eigengereide kunstenaar die overal zijn ding kan doen.
Denken en doen
Liam heeft de beschikking over een doos vol foto's en documenten, zijn eigen herinneringen en noodzakelijke fictie om de onbekende onderdelen van zijn familiegeschiedenis mee in te vullen. Giphart laat zijn hoofdpersoon dit verhaal nauwgezet reconstrueren, met veel flashbacks en perspectiefwisselingen, wat goed uitpakt omdat er zo een enerverend en afwisselend geheel ontstaat. Hierin is Mac de getalenteerde losbol die, naast zijn passie voor fotografie, de liefde van zijn leven vindt in de uiteindelijke moeder van Liam.
In Gipharts proza wordt nooit veel gedacht maar vooral veel gedaan. Dat heeft hij in Harem anders aangepakt door de hoofdpersoon het boek bijeen te laten denken. Er zit meer ernst in de verwikkelingen, maar ook in zijn vijftigste levensjaar hoeft men bij de auteur niet aan te komen voor een doorwrochte verhandeling over de menselijke ziel. Luchtigheid, op goede momenten ironisch gebracht, blijft de zwierige handtekening van Giphart.
Sekscommune
In de Stockholmse kunstscene, waar punkrock, schilderkunst en fotografie het universum vormen, betrekt Mac met een aantal getrouwen een oude melkfabriek die de 'Melkerij' wordt gedoopt, een giphartiaanse knipoog naar Andy Warhols The Factory. Hier ontstaat als vanzelf de harem uit de titel, door de aanloop van kunstzinnig volk en groupies van de populaire fotograaf, maar vooral door de seksuele escapades van de vrijbuiter. Mac doet het met Freija, de moeder van Liam, maar legt het ook aan met assistente Tilda en plukt vervolgens nog de jonge Nina van de straat.
Het levendige broeinest begint een scheurtje te vertonen als boezemvriend Hampus zelfmoord pleegt. Door Macs status als ‘Bekende Zweed’ duiken de paparazzi op zijn woongroep en wordt het gezelschap in de publiciteit neergezet als bandeloze sekscommune. De liefde en geborgenheid, die Liam hebben gevormd tot wie hij is, blijken niet vanzelfsprekend te zijn en leggen de nadruk op de bijzondere afkomst van de jonge schrijver. Vervolgens moet de oude schrijver Giphart een passend einde verzinnen voor een verhaal dat een vader en een zoon dichter bij elkaar heeft gebracht.
Cellofaan
Ronald Giphart is geen stylist. Harem is onzorgvuldig afgewerkt: er moet veel uitgelegd worden en menig dingetje blijft zeuren in het hoofd van de lezer. Zinnen als 'hij wilde sorry murmelen' of 'ik was verliefd like there never was someone verliefd before' leveren geforceerd proza op. En over fotografie en kunst gesproken: rood licht dat uit moet als het fotopapier wordt belicht? Schilderijen verpakt in cellofaan?
Toegegeven, het is makkelijk om de nadruk op deze kleinigheden te leggen, terwijl er tegelijkertijd uitstekende scènes beschreven worden, met name die waarin de liefde wordt bedreven. Maar ook bij Giphart – en zeker na zoveel jaren schrijverschap – zou 'god in the details' moeten zitten. De grote lijn van het verhaal biedt een prachtig landschap aan mogelijkheden, maar toch weet hij door zijn lichtvoetige aanpak opnieuw voorspelbaarheid op te roepen. De schrijver is ouder en rijper, zet een aantrekkelijk verhaal op poten maar levert desondanks een wispelturige roman af.
http://www.8weekly.nl/artikel/12140/r...
@8WEEKLY/André van Dijk
Het is een doorstart 'die voelt als een debuut'. De langverwachte, nieuwe roman van Ronald Giphart bewijst dat de schrijver een verhaal kan vertellen dat niet alleen van seks en joligheid is vergeven. Toch weet hij met moeite diepgang te bereiken onder de oppervlakte.
In Harem kruipt Giphart in de huid van de twintigjarige Liam die, teruggetrokken in een afgelegen jachthut, de geschiedenis van zijn Zweedse familie op papier probeert te zetten. Dit toekomstige boek zal voornamelijk gaan over zijn vader Mac, diens dynamische leven en de daarbij behorende onafhankelijke levenshouding. Mac is een beroemd fotograaf die door zijn talent de hele wereld afreist, veel in de popmuziek werkzaam is en wordt neergezet als eigengereide kunstenaar die overal zijn ding kan doen.
Denken en doen
Liam heeft de beschikking over een doos vol foto's en documenten, zijn eigen herinneringen en noodzakelijke fictie om de onbekende onderdelen van zijn familiegeschiedenis mee in te vullen. Giphart laat zijn hoofdpersoon dit verhaal nauwgezet reconstrueren, met veel flashbacks en perspectiefwisselingen, wat goed uitpakt omdat er zo een enerverend en afwisselend geheel ontstaat. Hierin is Mac de getalenteerde losbol die, naast zijn passie voor fotografie, de liefde van zijn leven vindt in de uiteindelijke moeder van Liam.
In Gipharts proza wordt nooit veel gedacht maar vooral veel gedaan. Dat heeft hij in Harem anders aangepakt door de hoofdpersoon het boek bijeen te laten denken. Er zit meer ernst in de verwikkelingen, maar ook in zijn vijftigste levensjaar hoeft men bij de auteur niet aan te komen voor een doorwrochte verhandeling over de menselijke ziel. Luchtigheid, op goede momenten ironisch gebracht, blijft de zwierige handtekening van Giphart.
Sekscommune
In de Stockholmse kunstscene, waar punkrock, schilderkunst en fotografie het universum vormen, betrekt Mac met een aantal getrouwen een oude melkfabriek die de 'Melkerij' wordt gedoopt, een giphartiaanse knipoog naar Andy Warhols The Factory. Hier ontstaat als vanzelf de harem uit de titel, door de aanloop van kunstzinnig volk en groupies van de populaire fotograaf, maar vooral door de seksuele escapades van de vrijbuiter. Mac doet het met Freija, de moeder van Liam, maar legt het ook aan met assistente Tilda en plukt vervolgens nog de jonge Nina van de straat.
Het levendige broeinest begint een scheurtje te vertonen als boezemvriend Hampus zelfmoord pleegt. Door Macs status als ‘Bekende Zweed’ duiken de paparazzi op zijn woongroep en wordt het gezelschap in de publiciteit neergezet als bandeloze sekscommune. De liefde en geborgenheid, die Liam hebben gevormd tot wie hij is, blijken niet vanzelfsprekend te zijn en leggen de nadruk op de bijzondere afkomst van de jonge schrijver. Vervolgens moet de oude schrijver Giphart een passend einde verzinnen voor een verhaal dat een vader en een zoon dichter bij elkaar heeft gebracht.
Cellofaan
Ronald Giphart is geen stylist. Harem is onzorgvuldig afgewerkt: er moet veel uitgelegd worden en menig dingetje blijft zeuren in het hoofd van de lezer. Zinnen als 'hij wilde sorry murmelen' of 'ik was verliefd like there never was someone verliefd before' leveren geforceerd proza op. En over fotografie en kunst gesproken: rood licht dat uit moet als het fotopapier wordt belicht? Schilderijen verpakt in cellofaan?
Toegegeven, het is makkelijk om de nadruk op deze kleinigheden te leggen, terwijl er tegelijkertijd uitstekende scènes beschreven worden, met name die waarin de liefde wordt bedreven. Maar ook bij Giphart – en zeker na zoveel jaren schrijverschap – zou 'god in the details' moeten zitten. De grote lijn van het verhaal biedt een prachtig landschap aan mogelijkheden, maar toch weet hij door zijn lichtvoetige aanpak opnieuw voorspelbaarheid op te roepen. De schrijver is ouder en rijper, zet een aantrekkelijk verhaal op poten maar levert desondanks een wispelturige roman af.
http://www.8weekly.nl/artikel/12140/r...
@8WEEKLY/André van Dijk
December 26, 2024
nobelprijs voor de literatuur
January 13, 2016
Als je in 1 boek Zweden, een schrijver en een fotograaf laat opdraven, heb je mijn onverdeelde aandacht. Beeld je in: een jonge man pent in een afgelegen Zweedse lodge aan het complexe levensverhaal van zijn wereldberoemde fotograaf-papa.
Ontelbaar zijn de avonden hier bij mij thuis dat wij uren praten bij een glas wijn over wat nu het krachtigste is; het woord, het beeld of de combinatie van beiden - zij die ons kennen, zal dat niet verbazen.
Gek genoeg slaagt Giphart er in om in soepele, pakkende zinnen net sterke, visuele prikkels neer te zetten die lang blijven hangen.
Prikkels die over de lichtheid van het leven uiteindelijk, via complexe verhoudingen doorspekt met jaloezie, begrip, afgunst en bijzondere vriendschappen gaan. Een verhaal over hoe mensen binnen-en weer buitenfladderen in elkaars leven en over hoe liefde ook niet begrenzend kan zijn.
Kortom: zo veel mooie zinnen dat mijn potlood er stomp van werd.
Ontelbaar zijn de avonden hier bij mij thuis dat wij uren praten bij een glas wijn over wat nu het krachtigste is; het woord, het beeld of de combinatie van beiden - zij die ons kennen, zal dat niet verbazen.
Gek genoeg slaagt Giphart er in om in soepele, pakkende zinnen net sterke, visuele prikkels neer te zetten die lang blijven hangen.
Prikkels die over de lichtheid van het leven uiteindelijk, via complexe verhoudingen doorspekt met jaloezie, begrip, afgunst en bijzondere vriendschappen gaan. Een verhaal over hoe mensen binnen-en weer buitenfladderen in elkaars leven en over hoe liefde ook niet begrenzend kan zijn.
Kortom: zo veel mooie zinnen dat mijn potlood er stomp van werd.
October 21, 2015
Waar gaat dit boek heen? Een vraag waar ik meerdere malen tijdens dit boek mee worstelde. Aanvankelijk lijkt de schrijver vooral het levensverhaal van zijn vader te volgen. Maar net als de protagonist van de TV-Serie How I Met Your Mother tovert Giphart aan het eind een konijn uit de hoge hoed, en blijkt het verhaal niet simpelweg over één iemand te gaan. En net als HIMYM gaat het tempo tegen het einde van het boek iets te hard omhoog en heb ik wel het gevoel dat we belangrijke elementen overslaan.
Voor mij blijft na het lezen van dit boek echter één ding bij. Na zijn vorige boeken (Troost en IJsland) had ik het gevoel een beetje klaar te zijn met Ronald Giphart. Maar Harem is een prima boek dat me gelukkig weer het vroegere enthousiasme dat ik voor zijn boeken voelde deed herbeleven.
Voor mij blijft na het lezen van dit boek echter één ding bij. Na zijn vorige boeken (Troost en IJsland) had ik het gevoel een beetje klaar te zijn met Ronald Giphart. Maar Harem is een prima boek dat me gelukkig weer het vroegere enthousiasme dat ik voor zijn boeken voelde deed herbeleven.
October 18, 2024
Mooi boek, interessant verhaal en goed geschreven door steeds een kleine cliff-hanger te geven. Ook de inzichten in de essentie van fotografie zijn boeiend. Wel een erg zwak einde. Gaat een beetje als een nachtkaars uit. Het had beter verdiend. Dus eigenlijk 4.5 ster met een voordeel door de afronding.
March 3, 2015
Lekker lang over dit boek gedaan om er langer van te kunnen genieten. Geweldig verhaal, kan niet anders zeggen!
January 15, 2023
Citaat : Toen volgde het meest magische moment uit het leven van een fotograaf, althans van de fotograaf Mac de Hoop,’ aldus de catalogus van The Eyes of Hope. Terwijl het vel in een bad met een stof genaamd ontwikkelaar dreef, werden heel geleidelijk de contouren zichtbaar van een steeds scherper wordende voorstelling. Er ontwaakte een beeld. Mac was getuige van niets minder dan een schepping.
Review : Ronald Giphart (1965) studeerde Nederlands en was jarenlang nachtportier in een Utrechts ziekenhuis. Tijdens dit werk schreef hij zijn debuutroman 'Ik ook van jou,' die werd bekroond met het Gouden Ezelsoor. Daarna volgden de romans 'Giph,' 'Phileine zegt sorry,' 'Ik omhels je met duizend armen' en 'Troost' (genomineerd voor de NS Publieksprijs 2005). In het najaar van 2010 verscheen 'IJsland.' Ook publiceerde hij het literaire fotoboek 'Heldinnen' in samenwerking met fotograaf Eric van den Elsen en schreef hij de culinair-literaire werken 'Keukenprins' en, in samenwerking met Jonnie Boer, 'Eten, drinken en slapen.' Zijn novelle 'Gala,' het Boekenweekgeschenk van 2003, verscheen in een oplage van 780.000 exemplaren.Voor zijn oeuvre ontving Giphart in 2004 de C.C.S. Croneprijs, de tweejaarlijkse literatuurprijs van de stad Utrecht. Zijn boeken beleven herdruk op herdruk en staan met een miljoen exemplaren in boekenkasten over het hele taalgebied. 'Ik ook van jou', 'Phileine zegt sorry' en 'Ik omhels je met duizend armen' werden met veel succes verfilmd.
'Giphart en Chabot met Bril,' de succesvolle literaire theatervoorstelling van Giphart met Bart Chabot en Martin Bril, was in 2006 en 2007 te bewonderen. In 2012 was Giphart opnieuw in de Nederlandse theaters te zien. Samen met Nico Dijkshoorn ging hij op tournee met de voorstelling 'Matennaaiers.' Sinds 2008 schrijft Ronald Giphart voor de Volkskrant. In november 2012 verscheen zijn verhalenbundel 'De wake.' Nanne Meulendijks, een jonge en begaafde illustrator, maakte op eigen initiatief een oogstrelende graphic novel naar 'De wake,' het titelverhaal van Gipharts geprezen verhalenbundel. Deze uitgave verscheen in 2013. In 2014 kwam 'De Nederlandse Coming of Age Literatuur in 100 verhalen' (Bloemlezing, samengesteld door Ronald Giphart in samenwerking met de Koninklijke Bibliotheek (Nederland) op de markt.
En nu is er een gloednieuwe roman 'Harem' met de 20-jarige Zweedse jongen Liam als verteller. Hij vertelt al schrijvend de memoires van vader, McDonald de Hoop ( Mac Hope voor de vrienden), gevierd fotograaf van gewone mensen en wereldsterren. Hoe is het leven van deze beroemde Mac begonnen? Dat vraagt de zoon zich af, als hij zich na de opening van een overzichtstenstoonstelling van papa's fotowerk stilletjes heeft teruggetrokken in een familiejachthut, met allerhande informatie over vader en zijn jonge jaren. Want de roem die vader Mac met de camera bereikte wil zoon Liam met een grote schrijfdrang en zijn pen bereiken. Zijn vader, heeft zelf nooit veel losgelaten over zijn flamboyante verleden. Aan de hand van foto's, heel veel geruchten en gesprekken komt Liam tot een wervelend verhaal over Mac en zijn Amsterdamse jeugd, een Zweedse punkband, de uitspattingen op de Melkerij (een `Factory -achtig huis in de hipste wijk van Stockholm), het tragische lot van zijn beste vriend Hampus en uiteraard de legendarische harem.
In deze sterke roman laat Ronald Giphart zien dat hij nog altijd een stomende roman kan produceren met opwindende scènes gedrenkt in geilheid en verliefdheid terwijl hij ook nog vrij ernstig de kracht van het woord en het beeld en de vloek en zegeningen van het vaderschap belicht. Het is een uiterst vlotlezende en sfeervolle roman die de kracht en de frisheid van zijn bestsellers zoals 'Ik ook van jou,' 'Phileine zegt sorry' en 'Ik omhels je met duizend armen' heeft behouden en toch ook iets eigentijds uitstraalt. Giphart ontrafelt volgens zijn eigen succesformule de titel 'Harem' en laat daarbij heel wat hedendaagse relatievormen de revue passeren. Wat mij betreft is 'Harem' Goed geschreven, heeft een bijzonder thema, flink wat humor en erotiek, kortom een roman om U tegen te zeggen.
Review : Ronald Giphart (1965) studeerde Nederlands en was jarenlang nachtportier in een Utrechts ziekenhuis. Tijdens dit werk schreef hij zijn debuutroman 'Ik ook van jou,' die werd bekroond met het Gouden Ezelsoor. Daarna volgden de romans 'Giph,' 'Phileine zegt sorry,' 'Ik omhels je met duizend armen' en 'Troost' (genomineerd voor de NS Publieksprijs 2005). In het najaar van 2010 verscheen 'IJsland.' Ook publiceerde hij het literaire fotoboek 'Heldinnen' in samenwerking met fotograaf Eric van den Elsen en schreef hij de culinair-literaire werken 'Keukenprins' en, in samenwerking met Jonnie Boer, 'Eten, drinken en slapen.' Zijn novelle 'Gala,' het Boekenweekgeschenk van 2003, verscheen in een oplage van 780.000 exemplaren.Voor zijn oeuvre ontving Giphart in 2004 de C.C.S. Croneprijs, de tweejaarlijkse literatuurprijs van de stad Utrecht. Zijn boeken beleven herdruk op herdruk en staan met een miljoen exemplaren in boekenkasten over het hele taalgebied. 'Ik ook van jou', 'Phileine zegt sorry' en 'Ik omhels je met duizend armen' werden met veel succes verfilmd.
'Giphart en Chabot met Bril,' de succesvolle literaire theatervoorstelling van Giphart met Bart Chabot en Martin Bril, was in 2006 en 2007 te bewonderen. In 2012 was Giphart opnieuw in de Nederlandse theaters te zien. Samen met Nico Dijkshoorn ging hij op tournee met de voorstelling 'Matennaaiers.' Sinds 2008 schrijft Ronald Giphart voor de Volkskrant. In november 2012 verscheen zijn verhalenbundel 'De wake.' Nanne Meulendijks, een jonge en begaafde illustrator, maakte op eigen initiatief een oogstrelende graphic novel naar 'De wake,' het titelverhaal van Gipharts geprezen verhalenbundel. Deze uitgave verscheen in 2013. In 2014 kwam 'De Nederlandse Coming of Age Literatuur in 100 verhalen' (Bloemlezing, samengesteld door Ronald Giphart in samenwerking met de Koninklijke Bibliotheek (Nederland) op de markt.
En nu is er een gloednieuwe roman 'Harem' met de 20-jarige Zweedse jongen Liam als verteller. Hij vertelt al schrijvend de memoires van vader, McDonald de Hoop ( Mac Hope voor de vrienden), gevierd fotograaf van gewone mensen en wereldsterren. Hoe is het leven van deze beroemde Mac begonnen? Dat vraagt de zoon zich af, als hij zich na de opening van een overzichtstenstoonstelling van papa's fotowerk stilletjes heeft teruggetrokken in een familiejachthut, met allerhande informatie over vader en zijn jonge jaren. Want de roem die vader Mac met de camera bereikte wil zoon Liam met een grote schrijfdrang en zijn pen bereiken. Zijn vader, heeft zelf nooit veel losgelaten over zijn flamboyante verleden. Aan de hand van foto's, heel veel geruchten en gesprekken komt Liam tot een wervelend verhaal over Mac en zijn Amsterdamse jeugd, een Zweedse punkband, de uitspattingen op de Melkerij (een `Factory -achtig huis in de hipste wijk van Stockholm), het tragische lot van zijn beste vriend Hampus en uiteraard de legendarische harem.
In deze sterke roman laat Ronald Giphart zien dat hij nog altijd een stomende roman kan produceren met opwindende scènes gedrenkt in geilheid en verliefdheid terwijl hij ook nog vrij ernstig de kracht van het woord en het beeld en de vloek en zegeningen van het vaderschap belicht. Het is een uiterst vlotlezende en sfeervolle roman die de kracht en de frisheid van zijn bestsellers zoals 'Ik ook van jou,' 'Phileine zegt sorry' en 'Ik omhels je met duizend armen' heeft behouden en toch ook iets eigentijds uitstraalt. Giphart ontrafelt volgens zijn eigen succesformule de titel 'Harem' en laat daarbij heel wat hedendaagse relatievormen de revue passeren. Wat mij betreft is 'Harem' Goed geschreven, heeft een bijzonder thema, flink wat humor en erotiek, kortom een roman om U tegen te zeggen.
October 19, 2017
Wat in 'Harem' opvalt is dat de hoofdpersoon (ik bedoel dan Mac en niet zijn zoon die het verhaal vertelt) zijn handelen voor een flink deel lijkt te laten bepalen door lust of seks. Dat hoort bij Giphart en je verwacht eigenlijk ook niet anders. Ik ben een van de laatste personen die hier normaliter over zou klagen, maar ik krijgt bij 'Harem' het gevoel alsof dit een echte uitdieping van de personages in de weg staat. Het kan ook komen doordat de verteller ver van het hoofdpersoon af staat, maar ik heb nog steeds niet het gevoel dat ik Mac begrijp. Hij raakt me niet. Wat blijft is inderdaad een verhaal over een 'harem', maar dit verhaal vertelt mij eigenlijk niet nieuws. Een man heeft drie vrouwen, dat is alleen in Staphorst boeiend.
Waarom dan toch drie ballen? Omdat het wel een boek is dat heerlijk leest: entertainen kan Giphart als geen ander (in ieder geval de tweede helft, in de eerste helft had meer geschrapt kunnen worden). En Giphart is een held van me sinds mijn leraar Nederlandsch in 4VWO zei dat dit geen literatuur was. Vanaf dat moment vond ik alles was Giphart schreef interessant. Desondanks is dit zeker niet zijn beste boek.
Waarom dan toch drie ballen? Omdat het wel een boek is dat heerlijk leest: entertainen kan Giphart als geen ander (in ieder geval de tweede helft, in de eerste helft had meer geschrapt kunnen worden). En Giphart is een held van me sinds mijn leraar Nederlandsch in 4VWO zei dat dit geen literatuur was. Vanaf dat moment vond ik alles was Giphart schreef interessant. Desondanks is dit zeker niet zijn beste boek.
January 25, 2022
Kenmerkende thema’s uit Gipharts werk komen ook in deze roman terug: liefde, seks, vriendschap. Vlak voor ik dit boek las, las ik Alle tijd van Giphart en ik zag best wat overeenkomsten. Beide boeken beschrijven een geschiedenis, vakmanschap speelt een rol in deze geschiedenis, beste vrienden stappen uit het leven en baby’s worden geboren (die laatste twee hebben grote invloed op de rest van het verhaal). Door de verschillende generaties kost het even moeite om scherp te hebben wie wie is, maar de verschillende personages geven wel diepgang en zo nu en dan een onverwachte wending aan het verhaal.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 24, 2022
Ik heb dit boek echt met zoveel plezier gelezen. Ik vind het gewoon jammer dat het uit is!
Alle onderwerpen die in het boek aan bod komen, interesseren mij. De vrije liefde, de fotografie en het schrijven. Dus dit is echt persoonlijk. Het is vrij eenvoudig geschreven waardoor het makkelijk te lezen is. Maar echt prachtig en bijzonder!
Alle onderwerpen die in het boek aan bod komen, interesseren mij. De vrije liefde, de fotografie en het schrijven. Dus dit is echt persoonlijk. Het is vrij eenvoudig geschreven waardoor het makkelijk te lezen is. Maar echt prachtig en bijzonder!
April 1, 2025
2,5 * (wanneer gaat Goodreads nou eens regelen dat je halve sterren kunt geven, soooo outdated)
Lekker wegluisterboekje voor tijdens het schilderen. Verder echt geen hoogstaande literatuur, er zat sowieso geen enkele (diepgaande) boodschap in dit boek. Het was mijn eerste Giphart en ik heb vooral het gevoel gekregen dat in zijn wereld alles om seks draait.
Lekker wegluisterboekje voor tijdens het schilderen. Verder echt geen hoogstaande literatuur, er zat sowieso geen enkele (diepgaande) boodschap in dit boek. Het was mijn eerste Giphart en ik heb vooral het gevoel gekregen dat in zijn wereld alles om seks draait.
November 24, 2018
Heerlijk coming of age verhaal!
February 25, 2019
Wat een heerlijk verhaal waarbij je langzaam maar zeker er achter komt wat de geschiedenis van het hoofdpersonage is
April 2, 2020
OK boek. Fijn genoeg om uit te lezen. Grijpt me verder niet echt. Veel herhaling van zetten met typische Giphart trekjes waar ik na een tijdje genoeg van krijg.
May 9, 2020
Een typisch Giphart boek. Erg leuk en een beetje absurd.
February 28, 2021
Eigenlijk echt wel een goed boek.
August 3, 2021
2.5
Miste diepgang en sommige hoofdstukken vond ik rommelig MAAR verhaal heeft enorm potentieel...
Miste diepgang en sommige hoofdstukken vond ik rommelig MAAR verhaal heeft enorm potentieel...
June 27, 2022
Goed geschreven, grappig en mooi de relaties tussen mensen weten te vatten.
August 11, 2023
Goed boek, maar heeft net niet de vaart die het verhaal nodig heeft.
June 14, 2024
4,2: fijn giphartje
Read
July 17, 2024Niet uitgelezen. Gestopt op pagina 98. Ik geraakte niet in het verhaal.
September 5, 2025
Familiekroniek, die ik misschien meer had kunnen waarderen als ik niet net Nirwana had gelezen. Zelfde type verhaal, maar iets meer kabbelend. Pas op de allerlaatste pagina’s kwam de clou.
July 31, 2015
Binnen een maand twee keer een natte droom van een vijftiger lezen is nogal vervreemdend. Waar de natte droom in Onderworpen van MH nog een functie had, is de RG's natte droom in Harem juist het centrale thema van het boek, en dat maakt het dan ook zo'n slecht, nutteloos en onbelangrijk boek.
Het leven van Mac is het leven wat RG het liefst had gehad, een leven van een man die het succes aan is komen waaien, een man met maar liefst drie vrouwen die elkaar uiteraard graag delen, een man met een onmogelijk talent voor fotograferen, vrienden maken, juiste keuzes maken en vrouwen versieren, een man die altijd jong blijft en perfecte kinderen heeft. Dit soort perfectie is zo intens saai, zo leeg, zo oppervlakkig, hetzelfde niveau als een lang uitgesponnen feel good film. Geen diepgang, geen interessante wending, niks schuurt. Fanfiction voor vijftigers. RG zit duidelijk in penopauze: sommige mannen kopen een Porsche, anderen zoeken een jongere vrouw en RG schrijft een boek over hoe zn leven had moeten zijn. Fijn, dat weten we ook weer.
Aan het eind komen we erachter dat de zoon van Mac werkt aan de biografie van zn pappie in een afgelegen boshut omdat hij een van diens vrouwen zwanger heeft gemaakt en dat Mac uiteraard totaal niet boos is - een slapper eind was niet denkbaar. Ik heb wel te doen met de zoon van RG, die hierbij weet wat van hem verwacht wordt.
Het leven van Mac is het leven wat RG het liefst had gehad, een leven van een man die het succes aan is komen waaien, een man met maar liefst drie vrouwen die elkaar uiteraard graag delen, een man met een onmogelijk talent voor fotograferen, vrienden maken, juiste keuzes maken en vrouwen versieren, een man die altijd jong blijft en perfecte kinderen heeft. Dit soort perfectie is zo intens saai, zo leeg, zo oppervlakkig, hetzelfde niveau als een lang uitgesponnen feel good film. Geen diepgang, geen interessante wending, niks schuurt. Fanfiction voor vijftigers. RG zit duidelijk in penopauze: sommige mannen kopen een Porsche, anderen zoeken een jongere vrouw en RG schrijft een boek over hoe zn leven had moeten zijn. Fijn, dat weten we ook weer.
Aan het eind komen we erachter dat de zoon van Mac werkt aan de biografie van zn pappie in een afgelegen boshut omdat hij een van diens vrouwen zwanger heeft gemaakt en dat Mac uiteraard totaal niet boos is - een slapper eind was niet denkbaar. Ik heb wel te doen met de zoon van RG, die hierbij weet wat van hem verwacht wordt.
September 21, 2016
Best een aardig boek met wat leuke ideeën erin. Ik heb het met veel plezier gelezen. Toch gebeurt er te weinig om het allemaal echt interessant te maken.
December 28, 2016
Wat een geweldig boek! Mijn eerst Giphart was jaren geleden Gala, maar ik kon me niets meer van de heerlijk brutale stijl van Giphart herinneren.
Het verhaal zit goed in elkaar: Liam schrijft over het leven over Mac. Mac is een wereldberoemde fotograaf, maar hij woont al jaren in Zweden. Terwijl je over Macs leven leest. wil je weten wat er nu met Liam aan de hand is. Een ontknoping die misschien anticlimactisch aanvoelt, maar goed te verklaren is wanneer je je in de situatie verplaatst. Ik vind het heerlijk hoe polyamorie in dit boek ter sprake wordt gebracht en hoe Giphart aandacht besteedt aan alle zijden van die relatie.
Een aanrader voor mensen die van moderne boeken houden die gaan over kunst, relaties en liefde.
Het verhaal zit goed in elkaar: Liam schrijft over het leven over Mac. Mac is een wereldberoemde fotograaf, maar hij woont al jaren in Zweden. Terwijl je over Macs leven leest. wil je weten wat er nu met Liam aan de hand is. Een ontknoping die misschien anticlimactisch aanvoelt, maar goed te verklaren is wanneer je je in de situatie verplaatst. Ik vind het heerlijk hoe polyamorie in dit boek ter sprake wordt gebracht en hoe Giphart aandacht besteedt aan alle zijden van die relatie.
Een aanrader voor mensen die van moderne boeken houden die gaan over kunst, relaties en liefde.
Displaying 1 - 30 of 48 reviews