این تاریخ در یک مقیاس حماسی اما انسانی است. دامنه وسیع ، جامع در تحقیقات ، با اشتیاق و مهارت روایی و همچنین همدردی انسان نوشته شده است . «تراژدی مردم روسیه» یک گزارش عمیق از انقلاب روسیه برای نسل جدید است. بسیاری انقلاب روسیه را مهمترین واقعه قرن بیستم می دانند. محقق برجسته ، اورلاندو فیگز ، در آستانه آن انقلاب ، پانورامایی از جامعه روسیه ارائه می دهد و سپس داستان این که چگونه این نیروهای اجتماعی با خشونت پاک شدند ، روایت می کند. در محدوده جنگ و انقلاب ، تاریخچه های مینیاتوری افراد وجود دارد ، که فیگس سرنوشت بازیکنان اصلی را دنبال می کند زیرا دیدند امیدهایشان می میرند و جهانشان به ویرانه تبدیل می شود. برخلاف حساب های قبلی که ریشه انقلاب را در رسیدن به نیروهای و آرمان های سیاسی فراوان ردیابی می کند ، فیگز معتقد است که شکست دموکراسی در سال 1917 عمیقا ریشه در فرهنگ و تاریخ روسیه داشت و آنچه که به عنوان انقلاب مردم آغاز شده بود شامل دانه های انحطاط آن بود. به خشونت و دیکتاتوری. تراژدی مردم یک سنتز استادانه و اصلی است که توسط یک محقق بالغ انجام می شود و در یک روایت قانع کننده و قابل دسترسی انسانی ارائه شده است.
بارزترین ویژگیِ تراژدی مردم حرکتِ مداوم میانِ خرد و کلان است: هم روندها و موجهای بزرگِ تاریخی را بازمیتابد و هم سرک میکشد به جزئیاتِ زندگیِ روستایی، درباری، کارمند، نظامی و سیاستمداران و چهرههای اثرگذار.
مفصلتر از آن چیزیست که انتظار داشتم، اما این تفصیل و جزئینگری به کمکِ فهمِ ادبیاتِ روس هم میآید.
حالا وقتی داستایفسکی از "لیبرالها"، دولتیها، نظامیها، روستاییانِ فقیر و خانههای چرکشان و شمایلهایی که در گوشهای میگذراند و برایشان شمع روشن میکنند حرف میزند میدانم از چه میگوید. افزونِ بر داستایفسکی، گهگاه به چخوف، تولستوی و گورکی هم ارجاعاتی دارد. خلاصه، خوانندهی ادبیات روس را هم راضی میکند.
این اثر برای من و شمای ایرانی که تا گردن در منجلابِ انقلابی سیاهسرنوشت فرو رفتهایم و در آرزوی انقلابی دیگر هستیم خواندنیست.