What do you think?
Rate this book
De au pair
Een leuke bijbaan wordt een angstaanjagende nachtmerrie!
Freida McFadden meets The Handmaid's Tale
De zeventienjarige Emmylou uit Bretagne wil graag Engels leren, en besluit om au pair te worden in Engeland. Via een vriendin komt ze in contact met een rijk gezin in een buitenwijk van Londen en is alles snel geregeld. Ze hoeft alleen maar het Kanaal over te steken en voor een aantal verwende kinderen te zorgen. Althans, dat denkt ze. Het gezin blijkt te wonen in een afgeschermde buurt die alleen toegankelijk is via een groot zwart hek. Omringd door een hoge muur staan vijf landhuizen bij elkaar, bewoond door rijke gezinnen
die heel erg op elkaar lijken.
Emmylou begint vol goede moed aan haar nieuwe baan, maar ze kan een toenemend gevoel van ongemak niet van zich afschudden. Kleine, maar vreemde gebeurtenissen zitten haar dagelijks dwars, en ze slaapt slecht door steeds heftigere dromen. De vijf landhuizen vormen een streng gesloten gemeenschap en Emmylou is in feite een gevangene.
Waarom zij? Wat willen de bewoners van haar? En hoe kan ze ontsnappen?
De au pair is een onheilspellende thriller voor de liefhebbers van Freida McFadden.
Shortlist Prix Le Point du Polar européen 2025 (Beste Europese thriller)
Shortlist Prix Maison de la presse 2025 (Persprijs beste thriller)
Freida McFadden meets The Handmaid's Tale
De zeventienjarige Emmylou uit Bretagne wil graag Engels leren, en besluit om au pair te worden in Engeland. Via een vriendin komt ze in contact met een rijk gezin in een buitenwijk van Londen en is alles snel geregeld. Ze hoeft alleen maar het Kanaal over te steken en voor een aantal verwende kinderen te zorgen. Althans, dat denkt ze. Het gezin blijkt te wonen in een afgeschermde buurt die alleen toegankelijk is via een groot zwart hek. Omringd door een hoge muur staan vijf landhuizen bij elkaar, bewoond door rijke gezinnen
die heel erg op elkaar lijken.
Emmylou begint vol goede moed aan haar nieuwe baan, maar ze kan een toenemend gevoel van ongemak niet van zich afschudden. Kleine, maar vreemde gebeurtenissen zitten haar dagelijks dwars, en ze slaapt slecht door steeds heftigere dromen. De vijf landhuizen vormen een streng gesloten gemeenschap en Emmylou is in feite een gevangene.
Waarom zij? Wat willen de bewoners van haar? En hoe kan ze ontsnappen?
De au pair is een onheilspellende thriller voor de liefhebbers van Freida McFadden.
Shortlist Prix Le Point du Polar européen 2025 (Beste Europese thriller)
Shortlist Prix Maison de la presse 2025 (Persprijs beste thriller)
- GenresThriller
297 pages, Kindle Edition
Published February 12, 2026
9 people are currently reading
33 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
February 26, 2026
De zeventienjarige Emmylou uit Bretagne wil graag Engels leren, en besluit om au pair te worden in Engeland. Via een vriendin komt ze in contact met een rijk gezin in een buitenwijk van Londen en is alles snel geregeld. Ze hoeft alleen maar het Kanaal over te steken en voor een aantal verwende kinderen te zorgen. Althans, dat denkt ze.
Het gezin blijkt te wonen in een afgeschermde buurt die alleen toegankelijk is via een groot zwart hek. Omringd door een hoge muur staan vijf landhuizen bij elkaar, bewoond door rijke gezinnen die heel erg op elkaar lijken.
Emmylou begint vol goede moed aan haar nieuwe baan, maar ze kan een toenemend gevoel van ongemak niet van zich afschudden. Kleine, maar vreemde gebeurtenissen zitten haar dagelijks dwars, en ze slaapt slecht door steeds heftigere dromen. De vijf landhuizen vormen een streng gesloten gemeenschap en Emmylou is in feite een gevangene.
'De au pair' draait om de zeventienjarige Emmylou. Ze maakt iets heftigs mee en besluit dan dat ze au pair wil worden in Engeland. Al gauw heeft ze een rijk gezin gevonden en ze is heel erg benieuwd wat haar te wachten staat.
In het begin lijkt alles perfect, het gezin is rijk en de omgeving is prachtig. Maar dan beginnen haar bepaalde dingen op te vallen, dingen waar ze een heel raar gevoel van krijgt.
De omgeving waarin Emmylou zich bevindt, blijkt namelijk een hele hechte gemeenschap te zijn en daar spelen ook een heleboel geheimen af. Emmylou komt erachter dat ze ook een bepaalde manier van leven hebben en ze raakt steeds meer betrokken bij deze religieuze familie.
Het verhaal vond ik goed beginnen. Er hangt namelijk een bepaalde mysterieuze sfeer. Echter merkte ik dat ik toch iets miste bij dit verhaal, maar dat heb ik de laatste tijd wel vaker bij recent verschenen titels, dus ik weet niet of het gewoon aan mij ligt. Er zijn namelijk heel veel mensen wél enthousiast over dit verhaal.
De auteur heeft wel een enorm fijne schrijfstijl en ook zijn de hoofdstukken heel erg kort. Maar het verhaal zelf was niet helemaal mijn "ding", denk ik. Betekent niet dat het verhaal slecht is, want er zaten zeker een aantal interessante stukken in.
Beoordeling: 3,0/3,5 ⭐️
Het gezin blijkt te wonen in een afgeschermde buurt die alleen toegankelijk is via een groot zwart hek. Omringd door een hoge muur staan vijf landhuizen bij elkaar, bewoond door rijke gezinnen die heel erg op elkaar lijken.
Emmylou begint vol goede moed aan haar nieuwe baan, maar ze kan een toenemend gevoel van ongemak niet van zich afschudden. Kleine, maar vreemde gebeurtenissen zitten haar dagelijks dwars, en ze slaapt slecht door steeds heftigere dromen. De vijf landhuizen vormen een streng gesloten gemeenschap en Emmylou is in feite een gevangene.
'De au pair' draait om de zeventienjarige Emmylou. Ze maakt iets heftigs mee en besluit dan dat ze au pair wil worden in Engeland. Al gauw heeft ze een rijk gezin gevonden en ze is heel erg benieuwd wat haar te wachten staat.
In het begin lijkt alles perfect, het gezin is rijk en de omgeving is prachtig. Maar dan beginnen haar bepaalde dingen op te vallen, dingen waar ze een heel raar gevoel van krijgt.
De omgeving waarin Emmylou zich bevindt, blijkt namelijk een hele hechte gemeenschap te zijn en daar spelen ook een heleboel geheimen af. Emmylou komt erachter dat ze ook een bepaalde manier van leven hebben en ze raakt steeds meer betrokken bij deze religieuze familie.
Het verhaal vond ik goed beginnen. Er hangt namelijk een bepaalde mysterieuze sfeer. Echter merkte ik dat ik toch iets miste bij dit verhaal, maar dat heb ik de laatste tijd wel vaker bij recent verschenen titels, dus ik weet niet of het gewoon aan mij ligt. Er zijn namelijk heel veel mensen wél enthousiast over dit verhaal.
De auteur heeft wel een enorm fijne schrijfstijl en ook zijn de hoofdstukken heel erg kort. Maar het verhaal zelf was niet helemaal mijn "ding", denk ik. Betekent niet dat het verhaal slecht is, want er zaten zeker een aantal interessante stukken in.
Beoordeling: 3,0/3,5 ⭐️
Review of advance copy received from Publisher
Als au pair in het buitenland werken is een droom voor meisjes die wat van de wereld willen zien en een taal goed willen leren. In De au pair, de eerste thriller van de Franse auteur Sidonie Bonnec is het au pair zijn een gegeven dat gemengde gevoelens teweeg gaat brengen. Het boek won al diverse prijzen. Bonnet heeft een master in letteren en is naast schrijfster, journaliste en radio- en televisiepresentatrice. Na eerst als freelance journaliste gewerkt te hebben begon zij voor productiebedrijf Endemol. Ze is meerdere malen voor haar werk bekroond en won voor Minute Papillon de prijs voor de beste radiopresentatrice.
De au pair staat in het teken van een vlucht uit een, in de ogen van Emmylou, uitzichtloos bestaan en een ontdekkingsreis naar de wereld om haar heen. Zij worstelt met het leven en is zoekende om zin aan haar troosteloze bestaan te geven door als au pair vanuit Bretagne naar Londen te gaan. Ze komt terecht in een rijk gezin in een door hoge muren omheinde wijk die slechts vijf identieke huizen telt. Een droom verandert langzaam maar zeker in een nachtmerrie als Emmylou de reden ontdekt waarom zij uitgenodigd is om voor twee kleine kinderen en de schoonmaak te zorgen.
De plot is goed opgebouwd en wordt vanuit Emmylou verteld. Een meisje dat slecht Engels spreekt in een vreemde omgeving, waar vier gezinnen met hun au pair wonen die voor elkaar worden afgeschermd. Een geoliede, probleemloze en perfecte gemeenschap die heel wat te verbergen heeft. Er vinden vreemde gebeurtenissen plaats waaraan Emmylou niet kan ontsnappen. Hoe verder in het boek, hoe beklemmender en duisterder de sfeer wordt.
‘Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe minder ik me op mijn gemak voel; de vaste grond die ik op mijn dag van aankomst onder mijn voeten voelde wordt steeds weker, steeds onvoorspelbaarder, steeds hobbeliger. Ik dacht dat ik deel zou gaan uitmaken van mijn gastgezin, dat ik hen en hun manier van leven steeds beter zou leren kennen, toch glijd ik elke dag verder af in mist en nieuwe onzekerheid.’
De omgeving is zelfs bij het angstaanjagende af, waardoor het hart in de keel gaat kloppen. Het lijkt alsof er vanuit het duister iets op de loer ligt, maar wat blijft lange tijd onduidelijk. Het laat zelfs twijfelen aan de geestelijke gezondheid van de protagonist die letterlijk de muren op zich af ziet komen en uitgedeelde speldenprikken voelt. Het is genieten pur sang met de schrijfstijl van Bonnet die het gevoel van Emmylou met mooie zinnen weet te benadrukken.
‘Het onbehagen sijpelt door in alles wat ze me niet vertellen. Twijfel kruipt in kieren en spleten als een langzaam werkend gif, droogt op en blijft daar zitten.’
Ze weet de lezers aan het boek te kluisteren met een intrigerend verhaal en heeft het in de vingers om de lezer te laten twijfelen aan wat deze leest. Met De au pair heeft Bonnet een beklemmende psychologische thriller geschreven, die onder de huid gaat zitten en indruk maakt.
Graag gelezen voor Vrouwenthrillers en het boek krijgt 4 1/2 ster
De au pair staat in het teken van een vlucht uit een, in de ogen van Emmylou, uitzichtloos bestaan en een ontdekkingsreis naar de wereld om haar heen. Zij worstelt met het leven en is zoekende om zin aan haar troosteloze bestaan te geven door als au pair vanuit Bretagne naar Londen te gaan. Ze komt terecht in een rijk gezin in een door hoge muren omheinde wijk die slechts vijf identieke huizen telt. Een droom verandert langzaam maar zeker in een nachtmerrie als Emmylou de reden ontdekt waarom zij uitgenodigd is om voor twee kleine kinderen en de schoonmaak te zorgen.
De plot is goed opgebouwd en wordt vanuit Emmylou verteld. Een meisje dat slecht Engels spreekt in een vreemde omgeving, waar vier gezinnen met hun au pair wonen die voor elkaar worden afgeschermd. Een geoliede, probleemloze en perfecte gemeenschap die heel wat te verbergen heeft. Er vinden vreemde gebeurtenissen plaats waaraan Emmylou niet kan ontsnappen. Hoe verder in het boek, hoe beklemmender en duisterder de sfeer wordt.
‘Hoe meer tijd er verstrijkt, hoe minder ik me op mijn gemak voel; de vaste grond die ik op mijn dag van aankomst onder mijn voeten voelde wordt steeds weker, steeds onvoorspelbaarder, steeds hobbeliger. Ik dacht dat ik deel zou gaan uitmaken van mijn gastgezin, dat ik hen en hun manier van leven steeds beter zou leren kennen, toch glijd ik elke dag verder af in mist en nieuwe onzekerheid.’
De omgeving is zelfs bij het angstaanjagende af, waardoor het hart in de keel gaat kloppen. Het lijkt alsof er vanuit het duister iets op de loer ligt, maar wat blijft lange tijd onduidelijk. Het laat zelfs twijfelen aan de geestelijke gezondheid van de protagonist die letterlijk de muren op zich af ziet komen en uitgedeelde speldenprikken voelt. Het is genieten pur sang met de schrijfstijl van Bonnet die het gevoel van Emmylou met mooie zinnen weet te benadrukken.
‘Het onbehagen sijpelt door in alles wat ze me niet vertellen. Twijfel kruipt in kieren en spleten als een langzaam werkend gif, droogt op en blijft daar zitten.’
Ze weet de lezers aan het boek te kluisteren met een intrigerend verhaal en heeft het in de vingers om de lezer te laten twijfelen aan wat deze leest. Met De au pair heeft Bonnet een beklemmende psychologische thriller geschreven, die onder de huid gaat zitten en indruk maakt.
Graag gelezen voor Vrouwenthrillers en het boek krijgt 4 1/2 ster
February 13, 2026
Toen ik een tijdje geleden zag dat De au pair zou gaan verschijnen en erbij stond dat het verhaal was wat je kon bekijken als Freida McFadden meets The Handmaid’s Tale was ik gelijk enthousiast.
Ik ben dol op de schrijfstijl van Freida en The Handmaid’s Tale is één van mijn favoriete series.
Mijn verwachtingen waren dan ook wel erg hoog, maar zijn deze verwachtingen ook waar gemaakt?
Nou … JA! Wat een goed boek is De au pair! En inderdaad het is een gigantische goeie mix tussen Freida McFadden en The Handmaid’s Tale.
De zeventienjarige Emmylou komt in London terecht war ze als au pair gaat werken. Ze ziet het als een grote kans om de Engelse taal onder de knie te krijgen en te ontspannen uit haar gespannen leven bij haar ouders in Frankrijk. De eerste indruk is fantastisch. Ze komt in een groot huis, aardige ouders, 2 schatten van kinderen en ze voelt zich thuis. Maar dan ……
Het valt Emmylou op dat dingen niet kloppen en langzaam begint ze steeds meer erbij na te denken dat ze op zoek moet gaan naar antwoorden. Ze komt erachter dat de gemeenschap waar ze nu in woont wel heel veel geheimen met zich meeneemt.
De spanning bouwt zich die weet zich ook goed vast te houden gedurende het verhaal. Emmylou raakt steeds verder verstrikt in de leefstijl van de gemeenschap, maar langzaam komt de waarheid steeds verder boven water.
Naarmate het einde vordert bouwt de spanning steeds verder op en kon ik het boek gewoon niet meer wegleggen. Ik wilde zo graag weten hoe het verhaal zou gaan eindigen! Soms zit het hart je in de keel omdat de spanning zich zo ver opbouwt.
Tijdens het lezen voelde het alsof ik Freida McFadden boeken aan het lezen was en tegelijk de tv had aanstaan voor The Handmaid’s Tale. Een bizar goeie combinatie!
De au pair is een onheilspellende thriller en heeft al meerdere prijzen weten de winnen. Iets wat ik mij volledig kan voorstellen. Zodra ik ben begonnen met lezen kon ik hem gewoon niet meer wegleggen. Ik ben in de ochtend gaan lezen en ’s avonds was hij uit! (Oeps)
Gewoon een dikke 5⭐verhaal, maar als ik er 7 kon geven had ik het ook gedaan.
Ik wil Uitgeverij Cargo bedanken voor het verlenen van dit recensie-exemplaar.
Ik ben dol op de schrijfstijl van Freida en The Handmaid’s Tale is één van mijn favoriete series.
Mijn verwachtingen waren dan ook wel erg hoog, maar zijn deze verwachtingen ook waar gemaakt?
Nou … JA! Wat een goed boek is De au pair! En inderdaad het is een gigantische goeie mix tussen Freida McFadden en The Handmaid’s Tale.
De zeventienjarige Emmylou komt in London terecht war ze als au pair gaat werken. Ze ziet het als een grote kans om de Engelse taal onder de knie te krijgen en te ontspannen uit haar gespannen leven bij haar ouders in Frankrijk. De eerste indruk is fantastisch. Ze komt in een groot huis, aardige ouders, 2 schatten van kinderen en ze voelt zich thuis. Maar dan ……
Het valt Emmylou op dat dingen niet kloppen en langzaam begint ze steeds meer erbij na te denken dat ze op zoek moet gaan naar antwoorden. Ze komt erachter dat de gemeenschap waar ze nu in woont wel heel veel geheimen met zich meeneemt.
De spanning bouwt zich die weet zich ook goed vast te houden gedurende het verhaal. Emmylou raakt steeds verder verstrikt in de leefstijl van de gemeenschap, maar langzaam komt de waarheid steeds verder boven water.
Naarmate het einde vordert bouwt de spanning steeds verder op en kon ik het boek gewoon niet meer wegleggen. Ik wilde zo graag weten hoe het verhaal zou gaan eindigen! Soms zit het hart je in de keel omdat de spanning zich zo ver opbouwt.
Tijdens het lezen voelde het alsof ik Freida McFadden boeken aan het lezen was en tegelijk de tv had aanstaan voor The Handmaid’s Tale. Een bizar goeie combinatie!
De au pair is een onheilspellende thriller en heeft al meerdere prijzen weten de winnen. Iets wat ik mij volledig kan voorstellen. Zodra ik ben begonnen met lezen kon ik hem gewoon niet meer wegleggen. Ik ben in de ochtend gaan lezen en ’s avonds was hij uit! (Oeps)
Gewoon een dikke 5⭐verhaal, maar als ik er 7 kon geven had ik het ook gedaan.
Ik wil Uitgeverij Cargo bedanken voor het verlenen van dit recensie-exemplaar.
February 27, 2026
Dit boek deed me meteen denken aan ‘De hulp’ van Freida McFadden. Zou dit verhaal me ook zo kunnen omverblazen?😱 Amedeo keurde het alvast goed met zijn pootafdruk. 🐾
Toen ik begon te lezen, voelde de zinsstructuur wat vreemd aan.Lag het aan de vertaling of aan de religieuze ondertoon? 🧐 In het begin haalde het me een beetje uit het verhaal. Maar naarmate ik verder las, viel het me steeds minder op en stoorde het me uiteindelijk niet meer.Integendeel, ik raakte steeds meer meegezogen in het verhaal.
Dit is geen thriller waarbij je bang bent om in het donker verder te lezen, maar eerder een verhaal waarin de psychologie centraal staat, iets wat ik persoonlijk erg kan waarderen.🫶Juist omdat het zo dicht bij de werkelijkheid kan liggen.
Thema’s zoals misbruik, geloof, manipulatie en eenzaamheid komen duidelijk aan bod. Ik kon bijna ruiken, voelen en zien wat het personage moest doorstaan.
Het verhaal draait rond de Franse Emmylou, die haar Engels wil verbeteren en op aanraden van een vriendin de kans krijgt om aan de slag te gaan bij een rijk Engels gezin.
Grote huizen, chique auto’s en een leven dat lijkt op een droom..
De eerste weken verlopen vlot. Emmylou helpt met het huishouden en zorgt voor de twee kinderen. Toch voelt niet alles helemaal juist. Lewis, het zoontje, mankt en lijkt een duidelijke handicap of ziekte te hebben, maar daar wordt binnen het gezin weinig over gesproken.
Na verloop van tijd begint Emmylou zich steeds vermoeider te voelen. Uitgeput, misselijk, met aanhoudende hoofdpijn, en ze kan zich nog amper concentreren op haar studies. Misschien heeft ze gewoon wat frisse lucht nodig? Maar verder dan de wijk geraakt ze niet. Hoge muren, gesloten poorten..langzaam begint het minder als een droom en meer als een gevangenis te voelen. Terwijl haar lichaam verzwakt, groeit ook haar onrust. De vreemde buren, de sterke geloofsovertuigingen van het gezin, zwijgen rond Lewis en het steeds vreemde gedrag van de ouders..niets lijkt nog normaal. In wat voor gezin is Emmylou terechtgekomen? Hoe meer haar ogen opengaan, hoe verder haar echt thuis plots lijkt.
⭐️⭐️⭐️⭐️
Toen ik begon te lezen, voelde de zinsstructuur wat vreemd aan.Lag het aan de vertaling of aan de religieuze ondertoon? 🧐 In het begin haalde het me een beetje uit het verhaal. Maar naarmate ik verder las, viel het me steeds minder op en stoorde het me uiteindelijk niet meer.Integendeel, ik raakte steeds meer meegezogen in het verhaal.
Dit is geen thriller waarbij je bang bent om in het donker verder te lezen, maar eerder een verhaal waarin de psychologie centraal staat, iets wat ik persoonlijk erg kan waarderen.🫶Juist omdat het zo dicht bij de werkelijkheid kan liggen.
Thema’s zoals misbruik, geloof, manipulatie en eenzaamheid komen duidelijk aan bod. Ik kon bijna ruiken, voelen en zien wat het personage moest doorstaan.
Het verhaal draait rond de Franse Emmylou, die haar Engels wil verbeteren en op aanraden van een vriendin de kans krijgt om aan de slag te gaan bij een rijk Engels gezin.
Grote huizen, chique auto’s en een leven dat lijkt op een droom..
De eerste weken verlopen vlot. Emmylou helpt met het huishouden en zorgt voor de twee kinderen. Toch voelt niet alles helemaal juist. Lewis, het zoontje, mankt en lijkt een duidelijke handicap of ziekte te hebben, maar daar wordt binnen het gezin weinig over gesproken.
Na verloop van tijd begint Emmylou zich steeds vermoeider te voelen. Uitgeput, misselijk, met aanhoudende hoofdpijn, en ze kan zich nog amper concentreren op haar studies. Misschien heeft ze gewoon wat frisse lucht nodig? Maar verder dan de wijk geraakt ze niet. Hoge muren, gesloten poorten..langzaam begint het minder als een droom en meer als een gevangenis te voelen. Terwijl haar lichaam verzwakt, groeit ook haar onrust. De vreemde buren, de sterke geloofsovertuigingen van het gezin, zwijgen rond Lewis en het steeds vreemde gedrag van de ouders..niets lijkt nog normaal. In wat voor gezin is Emmylou terechtgekomen? Hoe meer haar ogen opengaan, hoe verder haar echt thuis plots lijkt.
⭐️⭐️⭐️⭐️
February 23, 2026
Emmylou is zeventien en woont in Bretagne. Ze wil graag journaliste worden en daarom Engels leren. Iemand geeft haar het idee om au pair te worden in Engeland. Haar plan: zorgen voor enkele kinderen van rijke ouders en ondertussen studeren. Ze komt terecht in een soort gated community, een domein met vijf landhuizen afgeschermd door een hoge muur. Emmylou begint vol enthousiasme aan haar job: de kinderen zijn leuk, de ouders vriendelijk en het huis prachtig. Maar al snel begint ze zich ongemakkelijk te voelen en zijn er dingen die haar ongerust maken. Ze komt er al snel achter dat deze job niet zo fantastisch is als het lijkt en dat het bijna onmogelijk is om buiten de omheining te komen.
▪︎
Al vanaf het begin van het boek is het duidelijk dat Emmylou niet echt gelukkig is. Haar enige lichtpunt is haar beste vriendin Morgane. Maar als die er niet meer is, heeft Emmylou het gevoel dat niets haar nog in Bretagne houdt. Haar keuze om naar Engeland te vertrekken is dus snel gemaakt. Nadat ze daar aankomt, lijkt het echt een paradijs, en ze kan haar geluk niet op.
Al snel beginnen toch vreemde gevoelens en gebeurtenissen het verhaal binnen te sluipen. Wat ik vooral interessant vond is dat we alles blijven zien uit het oogpunt van Emmylou, we weten als lezer dus evenveel als zij en ontdekken stukje bij beetje. Waarom is de familie zo religieus? Waarom lijkt een van de huizen leeg te staan? Waarom willen de andere au pairs niet met haar praten? En waarom voelt Emmylou zich niet helemaal top? Allemaal elementen die toevoegen aan het mysterie dat ze probeert te ontrafelen.
De schrijfstijl is zeer vlot en de vertaling lijkt mij zeer goed. De hoofdstukken zijn kort (daar hou ik van) en eenmaal ik in het verhaal zat, vloog ik er gewoon doorheen want ik wilde weten wat daar nu toch allemaal aan de hand is! En ik moet toegeven, ik had niet verwacht wat er ging komen!
De au pair is een heel sterk debuut van Sidonie Bonnec. Ik ben benieuwd naar toekomstig werk!
▪︎
Al vanaf het begin van het boek is het duidelijk dat Emmylou niet echt gelukkig is. Haar enige lichtpunt is haar beste vriendin Morgane. Maar als die er niet meer is, heeft Emmylou het gevoel dat niets haar nog in Bretagne houdt. Haar keuze om naar Engeland te vertrekken is dus snel gemaakt. Nadat ze daar aankomt, lijkt het echt een paradijs, en ze kan haar geluk niet op.
Al snel beginnen toch vreemde gevoelens en gebeurtenissen het verhaal binnen te sluipen. Wat ik vooral interessant vond is dat we alles blijven zien uit het oogpunt van Emmylou, we weten als lezer dus evenveel als zij en ontdekken stukje bij beetje. Waarom is de familie zo religieus? Waarom lijkt een van de huizen leeg te staan? Waarom willen de andere au pairs niet met haar praten? En waarom voelt Emmylou zich niet helemaal top? Allemaal elementen die toevoegen aan het mysterie dat ze probeert te ontrafelen.
De schrijfstijl is zeer vlot en de vertaling lijkt mij zeer goed. De hoofdstukken zijn kort (daar hou ik van) en eenmaal ik in het verhaal zat, vloog ik er gewoon doorheen want ik wilde weten wat daar nu toch allemaal aan de hand is! En ik moet toegeven, ik had niet verwacht wat er ging komen!
De au pair is een heel sterk debuut van Sidonie Bonnec. Ik ben benieuwd naar toekomstig werk!
March 4, 2026
Super spannend!
Aan het einde wat langdradig maar wel een aanrader.
Aan het einde wat langdradig maar wel een aanrader.
March 9, 2026
Wat een bizar boek was dit…
trigger warning : suicide
trigger warning : suicide
Displaying 1 - 7 of 7 reviews