Hier komt de zon

by Kees van Beijnum

In deze autobiografische roman gaat de moeder van de hoofdpersoon even ambitieus als vastbesloten op zoek naar een ander, verfijnder leven dan dat van haar eigen moeder, een uitbaatster van een kroeg in de binnenstad van Amsterdam. Wanneer een plotselinge, tragische gebeurtenis haar plannen bruusk doorkruist, plaatst het lot haar tegen haar zin in terug op de Amsterdamse Wallen.
Ze projecteert haar gefnuikte ambities op haar zoon, en ondertussen creëert ze chaos, een opeenvolging van averij in de liefde en vechtpartijen met minnaars. Een Duitse charmeur met een dubbelleven, een Surinaamse arts met psychische problemen en een zwarte Vietnam-veteraan met een voorliefde voor jazz dringen zijn jonge leventje binnen.


Dat zijn moeder haar redding probeert te vinden in de wereld die ze juist wilde ontvluchten is haar tragiek. Door haar onrust verhuizen ze meermaals, om uiteindelijk in een bungalow op het platteland te belanden, op bijna twee uur reizen van zijn middelbare school. Zijn moeder maakt plannen voor een zwembad in de tuin en hij begint, met het eindexamen in zicht, op school te falen. Hij zoekt naar een uitweg, een manier om zijn eigen leven vorm te geven.

603 pages, Kindle Edition

Published January 29, 2026

About the author

Kees van Beijnum (1954) bracht hij het grootste deel van zijn jeugd door in de cafés en hotels van zijn familie op de Amsterdamse Zeedijk. Voordat hij begin jaren negentig besloot zich aan het schrijven te wijden was hij werkzaam in de journalistiek. Zijn eerste boek Over het IJ - Een reconstructie van een moord (1991) oogstte in brede kring bewondering. 'Eindelijk een eigen equivalent van Truman Capote's In Cold Blood,' schreef René Zwaap.

Begin 1994 debuteerde Van Beijnum als prozaïst met de roman Hier zijn leeuwen, die werd genomineerd voor de Debutantenprijs en de longlist van de Libris Literatuur Prijs. Een jaar later publiceerde hij de semi-autobiografische roman Dichter op de Zeedijk, een succesvol boek dat zijn weg vond naar veel lezers en critici en werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs. In 1998 verscheen De ordening, gebaseerd op het levensverhaal van de weduwe
Rost-van Tonningen. In 2003 werd het boek verfilmd en genomineerd voor een Gouden Kalf.

De oesters van Nam Kee, Van Beijnums vierde roman, verscheen in 2000. Het is een geestig, met vaart geschreven boek over hunkering: naar waarheid, naar liefde en vooral naar echtheid. Het verscheen op de longlist van de Libris Literatuur Prijs. De boekverfilming, met in de hoofdrollen Katja Schuurman en Egbert Jan Weber, werd een groot succes. Nadat hij overstapte van Nijgh & Van Ditmar naar De Bezige Bij kwam Van Beijnum in 2002 met de roman De vrouw die alles had, in het najaar van 2004 gevolgd door Het verboden pad.

Begin 2008 stond Van Beijnum volop in de schijnwerpers met zijn roman Paradiso, die overal goed werd besproken en binnen korte tijd uitgroeide tot een bestseller. Het is het verhaal van een man die op het punt staat zijn huwelijk te verbreken als opeens zijn vrouw onvindbaar blijkt. Voordat hij haar kan verlaten, moet hij haar eerst terugvinden.

Ter gelegenheid van de Literaire boekenmaand schreef hij voor De Bijenkorf de novelle Zoon van (2009). Zijn roman Een soort familie (2011) werd juichend ontvangen en genomineerd voor de AKO Literatuurprijs.

In 2014 verscheen zijn tiende roman, De offers. NRC Handelsblad gaf vier sterren: ‘Personages om in je hart te sluiten. Een boek dat onmiddellijk ontzag inboezemt.’ In 2017 publiceerde hij Het mooie seizoen.

Reviews

[Muriël Van Der Wal · Rating 3 out of 5]

Over het leven Kees. Zijn jeugd op de wallen en jong volwassen Landsmeer. Minder high dan zijn andere verhalende romans. Ook niet heel erg low.

[Heleen · Rating 3 out of 5]

Boeiend autobiografisch beeld van opgroeien in volksbuurten Amsterdam in de sixties, seventies.

[Rika · Rating 5 out of 5]

In een mooie gedetailleerde stijl schrijft Kees van Beijnum het autobiografische boek over zijn eigen onstuimige jeugd vol drama op de wallen en over zijn even geweldige als complexe moeder. De moeder heeft grote verlangens, ze wil haar milieu ontstijgen, ze wil iets van haar leven maken. Voor alles had ze zich voorgenomen niet in de voetsporen van háár moeder te treden. Maar als dat niet lukt, projecteert ze haar ambities op haar zoon. Tegelijkertijd creëert ze chaos om zich heen ondanks dat ze heel hard werkt. Nadat ze weduwe is geworden kiest ze de verkeerde mannen. Een prachtig tijdsbeeld ook van de jaren 50 en 60. Een feest om te lezen.

[Schelley · Rating 4 out of 5]

Kees van Beijnum is een ras-Amsterdammer die al decennialang met scherpe pen en groot gevoel voor sfeer schrijft over de stad, liefde, familie en de rauwe kanten van het leven. In Hier komt de zon duikt hij in zijn eigen jeugd – een onverbloemde, autobiografische roman die voelt als een lang uitgestelde brief aan zijn moeder.

In het hart van het verhaal staat de jonge Kees, die als kind zijn moeder Jos adoreert. Zij is een bruisende, ambitieuze vrouw die koste wat kost wil ontsnappen aan het café-leven van haar eigen moeder op de Wallen. Met grootse dromen zoekt ze een verfijnder bestaan, maar een tragische gebeurtenis gooit alles overhoop en werpt haar terug in datzelfde wereldje. Gefrustreerd projecteert ze haar ongebruikte ambities op haar zoon, terwijl ze zelf een spoor van chaos achterlaat: verhuizingen, explosieve liefdesaffaires en knallende ruzies met minnaars. Een charmante Duitser met een dubbelleven, een Surinaamse arts met psychische issues en een zwarte Vietnam-veteraan die helemaal losgaat op jazz – ze trekken allemaal voorbij in het jonge leventje van Kees. Uiteindelijk belanden ze in een bungalow op het platteland, waar zijn moeder al fantaseert over een zwembad in de tuin, terwijl Kees op school begint te ontsporen en wanhopig zoekt naar zijn eigen weg.

Van Beijnum schrijft in een soepele stijl die je meteen meesleurt naar de naoorlogse Wallen en de turbulente jaren daarna. De personages springen van de pagina: Jos is geen heilige, maar een complexe, levensechte vrouw vol vuur en tragiek, en de jonge Kees voel je als lezer mee worstelen tussen bewondering, loyaliteit en stille wanhoop. Het is geen zoetsappig moeder-zoonverhaal, maar een eerlijk en soms pijnlijk portret.

Wat me echt raakte, was hoe levendig en zintuiglijk alles tot leven komt – de geuren van cafés, de spanning in de lucht bij weer een nieuwe ‘oom’, de mengeling van liefde en schaamte die zo herkenbaar voelt voor veel mensen met een intense ouder.

Het laat zien hoe moeders dromen soms de zwaarste last kunnen zijn voor hun kinderen – en hoe je daar toch je eigen licht in kunt vinden.

[Katie deHaan · Rating 4 out of 5]

Uiteindelijk wel erg genoten van dit boek. De eerste honderd bladzijden waren moeizaam, het leven door de ogen van het kind maar vanaf de middelbare school raakte het me steeds meer. Naast een mooi tijdsbeeld en de bijbehorende soundtrack, vooral een verhaal uit het hart, voelbaar écht. Andoenlijk. En je ruikt het oude hotel als Kees de gangen schoonmaakt. Zo nu en dan ook hardop gelachen. Het zou een mooie verfilming maken en daarbij zie ik héél graag politicus Mona Keizer als de moeder van Kees! Ik hoor haar ook iedere regel zeggen…blij dat ik heb doorgelezen en het niet bij blz 100 op een DNF plank heb gesmeten. Meteen meer van Kees van Beijnum op de Want to Read lijst gezet. Een mooi verhaal met memorabele personages.

[M · Rating 5 out of 5]

Weergaloos, echt fantastisch. Lang niet zo intens genoten van een boek.

[Ludo Spaepen · Rating 4 out of 5]

Amsterdam,de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw.
Herkenbaar en onderhoudend autobiografisch coming-of-age verhaal,met accent op de moeder/zoon relatie.