Schooljaren

by Ernest van der Kwast

Schooljaren is een sprankelend coming-of-age verhaal over verlangen, dromen en grote veranderingen. Zoals Ernest van der Kwast in Mama Tandoori terugkeek op zijn jeugd, zo brengt hij in zijn nieuwe roman de middelbareschooltijd op hilarische en meeslepende wijze tot leven. Van schuifelen op het schoolfeest tot Apfelkorn drinken bij Duits, van overspannen docenten tot vieze vaders, van eerste zoen tot eindexamen.

Bij de verwarming in de hal van hun school staan Ashraf, Mohamed, Dave, Erinç en de naamloze verteller. Ze drinken Capri-Sun, bespreken de benen van
mevrouw Taconis en zoeken naar antwoorden op de grote vragen van een jongensleven. Een boek vol humor en herkenning, ontroering en onvergetelijke
scènes.

208 pages, Kindle Edition

Published May 7, 2026

About the author

Dutch writer Ernest van der Kwast was born in Mumbai, India. Mama Tandoori (2010), his breakthrough novel, enjoyed huge success in the Netherlands and Italy, selling over 100,000 copies. In 2012 he produced the novella Giovanna’s Navel, which entered the Der Spiegel bestseller list immediately after publication in Germany in spring 2015. His fluid, sensual style has charmed critics everywhere. As German newspaper Frankfurter Allgemeine Zeitung put it ‘Ernest van der Kwast flutters around his storyline like a butterfly and his playfulness delights the reader.’ He works in his hometown Rotterdam as a programme-maker and presenter.

Reviews

[Ruben Seijbel · Rating 5 out of 5]

Heerlijk boek, ik zie de desbetreffende verwarming van de ‘verwarminggroep’ zo voor me, ook omdat ik die weer bij de ingang van de school zag toen daar de boekpresentatie van dit boek was. De schrijver laat niks aan de verbeelding over. Vooral in de eerste jaren ligt de focus op alle rariteiten van de middelbare school, met vreemde docenten en oversekste beginpubers. Als de schooljaren vorderen beginnen de eerste tekenen van volwassenheid langs te komen, zoals verliefdheid. En dan tegen het einde komt de dood opeens keihard om de hoek kijken, dat wordt zo direct en daarmee realistisch opgeschreven dat ik ook echt inleef in die, soms ook herkenbare, situaties. Het eindigt niet alleen zwaar, met onder andere een mondeling Nederlands met Koster en Overheul (die jaren later ondergetekende ook aan de tand voelden over een net niet volledig gelezen literatuurlijst). En dan is opeens de laatste schooldag, en mijmeren de hoofdpersonen en ik terug naar die Schooltijd. PS: dood aan het boekverslag, maar leve de persoonlijk recensie!

[Ramon Stoppelenburg · Rating 5 out of 5]

De vijf jongens van de verwarminggroep, Ashraf, Dave, Erinç, Mo en de naamloze verteller, staan iedere pauze bij dezelfde verwarming naast de ingang. Dat is hun plek, opgeëist en verdedigd. Wie er anders bij gaat staan wordt "vriendelijk doch dringend verzocht op te rotten." Vanuit die plek observeren ze het leven, smeden ze plannen en voeren ze acties uit die nergens op slaan en nergens toe leiden, wat ze precies de juiste omvang geeft. Ze tellen de stippen op de panty van de aardrijkskundedocente, drinken een anderhalve literfles Apfelkorn leeg tijdens Duits zonder dat Frau Von Aalst het doorheeft, en debatteren na iedere les over de kleur van de onderbroek die ze al dan niet hebben gezien. Ernest van der Kwast is een van de weinige Nederlandse schrijvers die werkelijk grappig is op papier, niet anekdotisch, maar structureel. De grap zit in de opbouw, de herhaling, de escalatie, en in de strakke zin die op het juiste moment de lucht eruit laat.

Maar het grappigste aan Schooljaren is iets anders: er is geen conflict. Niet omdat het leven van deze jongens zo zorgeloos is, maar omdat je op die leeftijd gewoon niet aan groot conflict mag meedoen. Je moet naar school. Iedere ochtend opnieuw, of je wil of niet, of er iets is voorgevallen of niet. Dat ritme, de onvermijdelijkheid van de volgende lesdag, het vijfde uur, de bel, is wat Van der Kwast zo precies heeft gevangen. De roman heeft geen dramatische spine, geen moment waarop alles op het spel staat, en dat klopt volledig. Adolescentie is grotendeels wachten: op de vakantie, op de volgende pauze, op het moment dat je eindelijk ergens grip op hebt.

Dat maakt het slot des te verrassender. De lange opsomming aan het einde, de inktvlekken op je vingers, de geur van de kleedkamers, de sleutelbos van de conciërge, de bel, zes jaar die in een zucht voorbij zijn, komt aan als een klap die je niet zag aankomen, juist omdat het boek er de hele tijd omheen heeft gedraaid. "Onthoud dit," zeggen ze bij de verwarming, voor de laatste keer. En je realiseert dat Van der Kwast het hele boek lang precies dat heeft gedaan: onthouden.

[Hilde · Rating 4 out of 5]

4,25 ster. Erg van genoten en een traan gelaten.

[Valerie Van Reeuwijk · Rating 4 out of 5]

Erg van genoten, met een lach en een traan! De middelbare school is zo’n bijzondere fase in het leven. Onthoud dit 🫶🏼

[Marije · Rating 4 out of 5]

‘We slenterden door de galmende, lange gangen zonder te vermoeden dat dit ooit onze jeugd zou zijn.’

[Marlou · Rating 4 out of 5]

Wat een vermakelijk boek om te lezen. Zeker zo aan het einde van het schooljaar. Het verhaal liet me denken aan mijn eigen schooltijd, maar ook aan mijn leerlingen nu. Het onderwijs is enigszins veranderd, maar ook enorm hetzelfde gebleven: school is soms saai, soms stressvol, soms voelt het als de meest veilige plek in je leven. Docenten kunnen inspireren, maar het je ook heel moeilijk maken. Het kan de plek zijn waar je een eerste liefde ervaart en vriendschappen voor het leven sluit.

Het schooljaar 2025-2026 was fijn. 🧡

Leestip voor klas 3/4.

[Mirre Kanis · Rating 3 out of 5]

Ik had zelf dit boek nooit opgepakt, maar aangezien we hem toch hebben gekregen voor school moest ik hem lezen (van mijzelf).
Uiteindelijk was het echt een leuk boek! We zaten elementen in waarin ik mij heel erg herkende en stukken ook echt totaal niet. Daardoor bleef het interessant.
Het is een snel boek met scherpe en grappige observaties over het schoolsysteem! Ik heb mij smakelijk vermaakt!

[Kimberly Tijl · Rating 4 out of 5]

Ik lees veel te weinig Nederlandse boeken. Ten eerste omdat ik liever in het Engels lees maar ook omdat ik de Nederlandse boeken die ik de laatste jaren oppakte weinig indruk op me maakte. Mama Tandoori vond ik een heerlijk boek toen het uitkwam en toen ik las dat dit boek van Ernest van der Kwast weer over zijn eigen ervaringen ging wilde ik het direct lezen. Toen ik de cover zag kon ik het boek niet laten liggen. Ik ben echt positief verrast. Ik heb zo gelachen tijdens het lezen van dit boek. Ik denk dat elke man die op de middelbare school zat in de eind jaren 90- begin 00’s hier ontzettend van kan genieten. We volgen een groepje jongens, de verwarming boys, van de brugklas tot her eindexamen. Het is 1 grote nostalgie trip. Schuifelen op schoolfeesten, pakjes capri sun, boekverslagen, de coopertest bij gym, ik zie de jongens uit mijn klas die allemaal nog doen. Het verhaal is niet eens heel bijzonder of blijft je heel erg bij maar de nostalgie maakt dit boek het lezen helemaal waard. Het is een heerlijk vakantie boek, je leest het zo weg en je bent direct vrolijk. Ik heb er erg van genoten!

[Jochen · Rating 3 out of 5]

3.5* - Beetje teleurgesteld, had meer verwacht van de auteur van 'Mamma Tandori'. Personages komen amper uit de verf (hoezo wil het hoofdpersonage plots schrijver worden?) en de schoolse situaties zijn soms wel erg clichématig. Desalniettemin: ook enkele prima passages (de lerares Frans die tiramisu bereidt met de klas, tijdens de les, en daar iets erotisch van weet te maken, toch zeker voor een bende pubers wiens hormonen en klieren welig tieren) en sowieso herkenbaar voor iedereen die ooit onderwijs genoten heeft / nu nog onderwijs geniet (zei er daar iemand 'Leeslijst vierde jaar'?).

Als dit boek een trimesterresultaat was, stond er dit bij de rapportcommentaar: behoorlijk resultaat, maar toon je nu werkelijk wat jij kan? Toon tijdens een volgende periode wat je echt in je mars hebt!'

[Juliet · Rating 4 out of 5]

Grappig, vermakelijk boek!
Het hoofdstuk “Bed of Roses” was mijn favoriet <3
DOOD AAN HET BOEKVERSLAG!

[Daffie Online · Rating 5 out of 5]

WOW! Luisterboek, daarna boek gekocht, schrijversinterview bijgewoond, meerdere exemplaren gekocht om cadeau te geven. Een boek voor iedereen eigenlijk want zo herkenbaar. Hardop lachen, dan opeens ook een traan. Teruggeworpen worden in de tijd, een tijd waarin je school en je vrienden de wereld waren. Ja, echt top.

[Frederieke · Rating 4 out of 5]

Leuk boek voor scholieren: herkenbaar, leest lekker weg, humoristisch.

[Jelmer · Rating 4 out of 5]

3,5. Maar 4 door de herinneringen :)

[Puck Rietveld · Rating 3 out of 5]

In een halve dag uitgelezen want het is een erg vlot boek, moet ook wel als je 5 hele jaren in 220 pagina’s wil stoppen. Een gezellig memoir(ish?) en een leuk boek voor-het-hele-gezin, én een leuke voor op de leeslijst. Ik las zelf De IJsmakers van Van der Kwast voor mijn examenjaar Nederlands dus het cirkeltje voelde rond.
Ik vond het soms wat overhaast en in de herhaling vallen, en het ene jaar vol tragische gebeurtenissen voelde ook erg random. Ik snap dat het een beetje aan de oppervlakte gebleven is, ook voor het leeslijst effect, maar ik had best wat meer diepgang over de personages gewild. Het was me ook niet duidelijk in welke tijd dit zich nou afspeelde.
Maar leuk! Ik mis de middelbare school heel erg soms. Voel me echt oud dat zo’n boek als dit nostalgie bij me opwekt.

[Linh · Rating 4 out of 5]

“Geile jongens waren we.” Ik werd rechtstreeks naar mijn middelbare schooltijd op het Erasmiaans gekatapulteerd. Hardop gelachen, traantje gelaten en totaal niet relevant maar al mijn oude docenten gegoogled. Eigenlijk heel fijn dat ik over de meesten niets kon vinden.

[Mehsi · Rating 5 out of 5]

Heeeerrrlijk! Wat heb ik genoten!

[Keesbaldeeeeeeeee · Rating 5 out of 5]

Humoristisch boek over het zorgeloze bestaan van VWO scholieren. Mooie contrasten. Maar ook van het er net nog niet bij horen , maar wel allemaal doorhebben. De sociale druk en langzame ontworteling daarvan. Ook is het lichtvoetig, want deze jongens lopen over rozen het leven tegemoet en in toch in 1 hoofdstuk erg emotionerend. Dus ja, een aanrader, want het was geen moment saai.

[Sterre · Rating 4 out of 5]

Ernest, ik ben fan!

[GIRL NEEDS TO READ &#x1f4d3;&#x1f4ad; · Rating 3 out of 5]

Geen literair meesterwerk, wel vermakelijk. What you see is what you get: een boek over schooljaren.

[Lieke Polak · Rating 2 out of 5]

Dit boekje is sneller uit dan een pakje Caprisun leeg is! Niet mijn boek maar hopelijk wel voor leerlingen 🙏🏼 (al hoewel, zo praten pubers toch helemaal niet??¿)

[Marjan · Rating 3 out of 5]

3,5*

Het verhaal is erg vlot geschreven, maar ik miste hier en daar diepgang. Ik kan me voorstellen dat jongeren dit boek wel graag lezen omdat het herkenbaar kan zijn. Het einde van het verhaal vond ik sterker dan het begin.

[Marije Schoonbeek · Rating 3 out of 5]

Gelezen voor de leesclub, na een sympathiek interview met Ernest van der Kwast in de Taalstaat. Ben niet helemaal de doelgroep maar had dit boek graag gelezen toen ik een jaar of 14 was. Dan had ik veel meer begrepen van de jongens uit mijn klas.

[Tobias Rumphorst · Rating 4 out of 5]

Ziek snel uit

[Gerdien · Rating 3 out of 5]

rechttoe rechtaan verhaal over een vriendengroep tijdens de middelbare school. Begint met te veel gedagdroom over seks maar eindigt gelukkig met iets meer diepgang.

[Sjoske · Rating 5 out of 5]

Wat een heerlijk boek. Fijn tempo, mooie zinnen, metaforen 😉, perfecte timing.

Ik heb gelachen, gehuild, kippenvel gevoeld.

Als ik de schrijver er niet over had horen vertellen had ik het nooit opgepakt en dat zou echt eeuwig zonde zijn geweest.
Heel blij dat dit boek een plekje in mijn boekenkast mag gaan innemen.

[Inge Conradi · Rating 4 out of 5]

“De roman ging over de jeugd van de schrijver. (…) Ik had nog nooit zoiets verpletterends gelezen. De zinnen stroomden over de pagina’s.”

Het begin van de carrière van Ernest vd Kwast beschrijft hij op deze pagina’s met exact dezelfde snelheid als de stroming die hij zelf heeft meegemaakt.
In het boek draait het om “De verwarminggroep”, 5 vrienden die met elkaar starten op de middelbare school. En zo word je door de schrijver meegenomen het schoolleven in tot en met het eindexamen.

Een boek met een heerlijk leesbare snelheid waar je menigmaal moet lachen om van die typische puberzinnen en acties. Ook de gedachtes van de puber worden op een leuke manier verteld, niet gemaakt of zo net niet goed omschreven. Herkenbaar voor iedereen.

Denk aan het feit dat je van klas 3 naar 4 lichamelijk verandert, en dus ook anders naar het andere geslacht gaat kijken. Ook docenten veranderen naarmate je ouder wordt. En vergeet niet de bemoeienis van je ouders (in het boek geachreven met een tactische knipoog naar “Mama Tandoori”).

Een boek dat zeker leuk is voor jongens in de puberleeftijd die het een en ander gaan herkennen!

[Wouter · Rating 4 out of 5]

Perfecte boek om in je examenjaar voor je literatuurlijst Nederlands te lezen. Dood aan boekverslagen!

School is hemel. Dat is een metafoor.

[Roos · Rating 5 out of 5]

Zoals in de meeste reviews: een boek met een lach en een traan!

Ik moest even door het eerste 'schooljaar' heen, ik denk dat ik nog nooit een boek over deze leeftijd vanuit het perspectief van een jongen heb gelezen en dat was even wennen. Daarna vloog ik door het boek!

Zelf heb ik 'Mama Tandoori' gelezen voor mijn lijst en dat was ook het boek waar mijn mondeling over ging, dus dit was een warme herinnering. (Ik zie nog voor mij hoe de docente, het eerste uur, een bord kip tandoori at. We moesten het mondeling in een groepje doen en ieder moest een creatieve opdracht meenemen, bijpassend bij het boek. Met dank aan mijn vader viel de opdracht zeer in de smaak!). Sindsdien heb ik nooit meer iets van Ernest van de Kwast gelezen, maar 'de Ijsmakers' staat al erg lang op mijn to read lijstje en krijgt nu zeker prioriteit.

Door de kaft heb ik nu zin in een pakje Caprisun Orange....

[Martijn Nicolaas · Rating 2 out of 5]

‘Waar hebben we dit vaker gelezen?’, dacht ik net iets te vaak; de clichés van het middelbare schoolleven komen allemaal voorbij, ondanks de zeker ook mooie, geestige scènes die de roman bevat. De les mascarpone maken van mevrouw Kieboom is erg geslaagd. Je leert de ik-persoon niet echt kennen, hij gaat op in de verwarmingsgroep, dus als hij in het derde hoofdstuk lezen ineens heel leuk vindt, komt dat uit de lucht vallen. Clichés op een rij over de tijd na de zelfmoord van Helena en hoe kan hij weten en een beeld hebben van Helena in de auto met haar ouders? Het is heus leuk en aangenaam om allemaal te lezen maar veel meer dan dat niet. En hou op over die eeuwige Capri-Sun!

[Muriël Van Der Wal · Rating 2 out of 5]

Niemendalletje over puberteit in de voortgezet onderwijs jaren. Vermakelijk, maar niets bijzonders.