Η αγέλη

by Βίκυ Τσελεπίδου

Το χρονικό μιας γυναικοκτονίας μέσα από τα μάτια του δράστη και των ανθρώπων του περιβάλλοντός του. Οι έξι αφηγητές, καθώς συμπληρώνουν το παζλ του εγκλήματος και του προσώπου που το διέπραξε, έρχονται σταδιακά αντιμέτωποι με τα δικά τους λάθη και πάθη.
Ο γυναικοκτόνος, σε μια διαρκή, υπόγεια συνομιλία με το θύμα, παρεμβαίνει κάθε τόσο στα λεγόμενα των αφηγητών για να εκφράσει τη δική του εκδοχή της πραγματικότητας. Άλλοτε σαν μουρμουρητό κι άλλοτε σαν κραυγή, ξεδιπλώνονται οι σκέψεις του για τον έρωτα και τον θάνατο, τη λογική και την τρέλα, την ομορφιά και την ασχήμια του κόσμου, τον ίδιο του, εν τέλει, τον εαυτό και το καθρέφτισμά του στα μάτια της αγέλης του.
Ένα μυθιστόρημα για τη σκοτεινή ανθρώπινη φύση, τη συνθήκη του «ανήκειν» και τη βία στον έρωτα, τα πολλαπλά πρόσωπα της αλήθειας και τον καταλυτικό ρόλο της αφήγησης.

320 pages, Paperback

First published December 1, 2025

About the author

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1975. Σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και Επικοινωνία στο London Guildhall University. Τα τελευταία χρόνια ζει στην Ξάνθη, όπου εργάζεται ως συμβολαιογράφος. Το Ελενίτ είναι το πρώτο της βιβλίο.

Reviews

[Kostas · Rating 5 out of 5]

notes που έκανα όσο το διάβαζα, λίγο καλύτερα δομημένα σε μια παραγραφούλα, χωρίς κάποια πράγματα που θα εξηγήσω γιατί τα αφαίρεσα:

η γλώσσα σε αυτό το βιβλίο είναι πανέμορφη, δεν υπάρχει άλλη λέξη. πρώτη μου Τσελεπίδου, όχι τελευταία. conflict προκύπτει απ' το ότι η μεγαλύτερη ομορφιά είναι στα λόγια/σκέψεις του γυναικοκτόνου. μία σκέψη που είχα εγώ όσο διάβαζα: όταν διαβάζουμε ιστορίες για τόσο σοβαρά θέματα, τείνουμε να τις αντιμετωπίζουμε σαν non fiction έρευνες/ευαγγέλια. δεν πρέπει να ξεχνάω ότι διαβάζω fiction. πολλές φορές ένιωσα ότι οι χαρακτήρες στην ιστορία του βιβλίου δεν είναι πολύ πραγματικοί, αλλά εκφράζονται έτσι ώστε να προχωρά ή αποκαλυπτεται η πλοκή. αυτό, βέβαια, πριν συνειδητοποιήσω γιατί το βιβλίο λέγεται αγέλη. τώρα θέλω να το ξανασκεφτώ (ιδανικά να το ξαναδιαβάσω). είναι όλη η ουσία του βιβλίου αυτή η συνειδητοποίηση, παρακαλώ μην διαβάσετε την άποψη μου στο σποιλ, καλύτερα ζήστε αυτό το βιβλίο, διαβάστε το όπως γράφτηκε να διαβαστεί

--- spoiler, θα το γράψω τελικά, δεν μπορώ να μην ---

πρώτα κατάλαβα προς τη μέση του βιβλίου ότι όλοι στο περιβάλλον του γυναικοκτόνου τον κάνουν enable , κι ακόμα και μετά την πράξη, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, τον προστατεύουν. έφτασε στην πράξη που ξεπερνά οποιοδήποτε όριο, όμως αυτοί δεν φαίνεται να έχουν την ικανότητα να τον δουν διαφορετικά από το πώς τον γνώρισαν. ενώ ξέρουν ότι το γεγονός συνέβη, το έχει ομολογήσει, δεν υπάρχει αμφιβολία.

--- υγ ---

το κεφάλαιο στο τέλος με τον δικηγόρο έδωσε στη δομή του βιβλίου κάτι από handmaids tale: όλο το βιβλίο είναι μια ηχογράφηση, και στο τέλος ένας "ειδικός" μας λέει ότι μπορούμε να πιστέψουμε σίγουρα κάποια κομμάτια της ηχογράφησης, αλλά έχουμε αμφιβολίες για κάποια άλλα.

[Michaela · Rating 4 out of 5]

3.5