Mandaté par un notaire pour remettre une lettre à un vieil homme domicilié dans un village officiellement disparu, du côté de Grenoble, Jérôme va devenir, sans le vouloir, le messager d'un drame intime et familial encore à vif. Ancien détenu, condamné pour un double meurtre, Antoine Oliveira vit en ermite dans les ruines d'un village rayé des cartes administratives trente ans auparavant, avec son chien comme seul compagnon. Dans cette fameuse lettre, écrite par un mourant, réside une vérité que le vieil homme devra affronter. Accompagné de Babette, Jérôme va découvrir, fragment par fragment, l'histoire tragique d'une famille broyée. Une enquête qui démarre comme une mission de routine et qui nous précipite dans le passé d'un homme dévoré par la culpabilité.
Moest dit boek in een hardcoverjasje worden gegoten en aan de man worden gebracht als een op zichzelf staande beeldroman, dan werd dit misschien als een stripklassieker gezien. Maar dit is “gewoon” de 24ste aflevering van de avonturen van onze klunzige, über-sympathieke detectieve. Die avonturen zijn meestal niet zo avontuurlijk maar moeten het hebben van de perfecte uitwerking van de personages in een even perfect op papier neergezette leefwereld. Door de wijze waarop het verhaal wordt verteld (constant afwisselend tussen flashback en heden) is het een afwijkende ‘Jerome K. Jerome Bloks’. Het is ook één van de betere albums van een reeks die met de jaren almaar beter wordt.
Veel potentieel in het verhaal, veel drama en nog meer tragedie, maar het werd niet ten volle benut en verwordt daardoor tot iets dat eigenlijk gewoon heel braaf is. Jammer.